Mexico/Belize/Guatemala zomer 2013 rondreis


Nog even en dan is het zover, dan gaan we weer een prachtige reis maken. We zijn druk bezig met de laatste dingen te regelen.

De paspoorten zijn binnen, Jessie heeft een nieuwe koffer en … er is een blog gemaakt die jullie kunnen volgen. We zetten hem ook op facebook, maar gewoon volgen kan ook via google en dan typen:    heemskerkontheroad.blogspot.com via daar wijst het zich vanzelf

We beginnen de reis in Mexico daarna naar Guatemala dan naar Belize en zo weer terug naar Mexico om daar nog eens extra flink te genieten en uit te rusten aan het strand.

We gaan  proberen elke dag iets te schrijven en foto’s op het blog te plaatsen, mits we natuurlijk verbinding hebben.

Onze reis begint in Cancun, we hebben een flink aantal hoogtepunten en prachtige dingen op onze lijst staan. Hopelijk komen we overal aan toe, want het zijn er nogal wat. Ook staat er natuurlijk zwemmen met dolfijnen op het programma, dat is iets waar we ook heel erg naar uit kijken.
Maar natuurlijk zal de reis bestaan uit een flink pak cultuur. We gaan heel veel tempels en gebouwen bezoeken met betrekking tot de Maya’s.

Eerst maar eens de aller grootste uitdaging aan, dat is 10 uur stil proberen te zitten zonder gekke dingen in het vliegtuig 😉 en een tussenstop op Cuba. (ben ik daar ook eens geweest) Dat wordt natuurlijk lachen, want ik kom daar waarschijnlijk zo stoned over als een konijn. Wie weet levert dat ook weer hilarische momenten op.

We hebben in ieder geval entertainment aan boord, dat is niet zo een leuk jong ding die staat te huppelen maar gewoon een schermpje met films etc. dus wat dat betreft afleiding genoeg. Ik weet niet of ik er veel aan heb, want ik heb fantastische pillen van de dokter gekregen en zou de hele reis onder zeil moeten zijn. Ik blijf nog steeds een soort blanke B.A. van het A Team waaaaaahaaaa !

Wij hebben het eerste avontuur eigenlijk al achter de rug en dat is toch wel het upgraden van betere stoelen met iets meer beenruimte, meer bagage, eten en entertainment zien te krijgen bij Arke. Want ja helaas geen KLM want die vliegt niet op Cancun en tsja laat daar nou net onze rondreis starten. Ik heb de mevrouw van Arke 100 x aan de telefoon gehad om alles voor elkaar te krijgen en uiteraard moet je overal voor bij betalen.
Ik heb deze keer maar niet de vraag gesteld of ik voor een zwemvest of parachute moest bij betalen. Ik ga er deze keer vanuit dat alles rustig en normaal verloopt right !

We houden wel steeds het weer in de gaten, want een beetje zon zou lekker zijn. De temperaturen liggen rond de 35 graden maar wel regen elke dag even goed. Dus een soort van verkoeling ?
Ook kregen we de mededeling dat we richting het orkaan seizoen gaan en men ons niet kan garanderen dat dat uitblijft.
Nou ja, hoe bedoel je een avonturen vakantie !!!

We lazen ook een fantastisch (not) bericht dat er vorige week 8 agenten waren neer geschoten na een gijzeling van een groepsrondreis. Dus het wordt echt weer een vakantie voor de familie Heemskerk op zoek naar spanning.
Uh nee… ik hoor je denken…. we gaan niet gewoon naar een “normaal” land lekker met zijn 3en op avontuur om een prachtige vakantie vol herinneringen toe te voegen aan ons leventje.

1e dag en vertrek dag:

We zijn net aangekomen op Cuba en vliegen zo weer door naar Cancun. De heenreis is super verlopen. Ik ben zonder pillen gegaan en dat ging eigenlijk best goed. T is nu  NL tijd 01.00 we zijn best moe maar we zijn wel al in vakantiestemming. Jess was NL tijd om 24.00 uur jarig maar we gaan 7 uur terug in de tijd dus … Helaas haha

Ze heeft een gesigneerde tas gekregen met alle namen van t personeel en nog wat leuke dingen erin.
We wachten op de luchthaven maar t s evengoed heet 30 graden heeerlijk.
Er was een probleem met de airco in t vliegtuig dus zaten we onder 2 dekens met een trui aan.
Ik heb mezelf overtroffen ik ben zonder pil gaan vliegen heb gegeten en jaja 2 x naar de wc gelopen. Nou ja gelopen, we zaten er letterlijk naast ! We zaten bij de deuren dus lekker veel beenruimte en die entertainment aan boord maakt een hoop goed. Ik lach zelfs !! Nog ff en ik ga t leuk vinden 😉 als klap op de vuurpijl hadden we slagroom soesjes ze doen er echt van alles aan! Over een klein uurtje vliegen we door !! Jess is hier officieel jarig yeeh

We moesten vandaag om 7 uur op en gaan over een uur weg dus nu niet zoveel tijd om te schrijven de reis gaat naar Merida.

Dag 1 van de rondreis met de groep

Gisteravond zijn we direkt naar bed gegaan na aankomst van de vlucht. Nederlandse tijd was t 5 uur in de ochtend dus een pittig dagje reizen.

Ondanks dat de reis goed is gegaan was t toch een pittige reis!
We  vertrokken vandaag om 8 uur vanaf ons hotel in Cancun op weg naar de oude Maya stad Chichen Itza.
De afstand was 330 km over allemaal b wegen was een pittige rit. Onderweg zijn we nog even gestopt om wat te drinken bij een typisch mexicaans tentje. Maar t was echt de moeite waard, wat een prachtige tempels hebben we gezien in dit complex. Dit complex staat op de Unesco wereld erfgoed. Na een mooie rondtour zijn we naar de ceanote gegaan.

Eerst hebben we met de groep heerlijk gegeten en wat gedronken daarna konden we gaan zwemmen in de ceonote. Een ceonote is een ondergrond rivierenstelsel wat lijkt op een groot gat in de grond waar allerlei lianen groeien. Vroeger werden hier Mayas geofferd maar ik zal je zeggen we hebben geen lijken gezien, althans geen dode 😉 wel een paar levende lijken. Het was erg druk omdat het hier vandaag zondag is en ook de mexicanen vakantie vieren.

Daarna hebben we weer wat gedronken met onze groep bestaande uit 17 personen en een super leuke gids die veel weet te vertellen.

Nu zitten we in de bus op weg naar Merida ons nieuwe hotel. Het schijnt feest te zijn in Merida

en dat komt mooi uit want volgen de Mexicaanse kalender is Jessie vandaag hier officieel jarig ! Straks dus een feestje bouwen met deze gezellige groep in Merida. Nu bijkomen van alle indrukke en bloedhete dag !

Dag 2 we zijn al een grote familie !

Goedemorgen allemaal hier weer een update van onze tour.

Gisteravond met een groot deel van de groep ons eigen feestje gebouwd in Merida. Er was live muziek en heel Mexico stond te swingen, nou je voelt ‘m al stil zitten was geen optie! We hebben enorm gelachen tot laat in de avond.
Vanmorgen hadden we een heerlijk ontbijt met alles erop en eraan daarna weer op pad.
De reis ging van Merida naar Campeche waar ons volgende hotel zich zal bevinden.
We hebben eerst een haciënda bezocht. Dat is een stuk grond waar een familie woont met een geweldig koloniaal woonhuis en bijgebouwen waar ook machines stonden waae men sisal produceerde. Sisal was een belangrijke grondstof voor de textiel industrie. De haciënda leek wel rekstreeks uit een filmset en was zooo gaaf.

Daarna zijn we doorgereden naar Uxmal een van de best bewaarde Maya steden van yukatan. We hebben daar een tempel beklommen die ruim 40 meter hoog was en mega stijl. Wederom een grensverlegende ervaring !!

Het was echt heel gaaf om te doen maar wel een pittige klim in de hitte.
We hebben weer mooie tempels gezien en ontzettend gelachen. Onze gids Yolanda komt uit Mexico en heeft een geweldig gevoel voor humor. Ze weet ontzettend veel.

Daarna zijn we met zijn allen Yukatan specialiteit gaan eten. Of tewel kip gestoomd onder de grond.

Hier zeggen ze begraven kip! Heeeeerlijk en hopelijk zijn we morgen allemaal niet aan de race! Onze chauffeur is dat overigens wel maar dan letterlijk, hij scheurt met 100 km ofzo over hobbelige wegen en gruwelijke bochten maar ja dan ben je er wel weer lekker snel 😉

Na t eten moest er een of andere mexicaanse shot worden ingenomen met de naam cucaracha. Dus hup somrero op en zuipen  !!

Hilarische momenten leverde dit weer op en ook te veel drank om nog achter t stuur te kruipen, gelukkig hebben wij coureur Torino !!

We zijn verder gereden en nog gestopt bij een Mexicaanse familie en mochten daar een kijke nemen in hun levensbestaan. Ontzettend indrukwekkend en.. Wat zijn wij verwend ! Straks gaan we nog even Campeche onveilig maken en dan op tijd naar bed. Morgen een lange reis naar Palenche we vertrekken om 06.00 !!!

Op naar Campeche !

Gisteravond hebben we heerlijk gegeten bij een restaurantje op een balkon in Campeche. Het was hartstikke gezellig met de hele groep en we hebben weer enorm gelachen. Ook hebben we nog even heerlijk gedanst op .. Jawel hoe verzin je t Mexicaanse panfluit muziek !! Die Mexicanen hadden de grootste lol om ons en wij om hun 😉

Vanmorgen moesten we mega vroeg opstaan (om 5 uur) Caramba!!! Met een ontbijtdoos de bus in en ook gelijk alweer met de nodige humoristische opmerkingen en hilariteit. Man man wat kunnen mensen toch enorm melig zijn zo vroeg in de ochtend (misschien doordat t alcohol gehalte in t bloed nog behoorlijk aanwezig was bij sommige). Onze reisleidster Yolanda met Y of ook yolanthe had t duidelijk zwaarder dan ons en moest nog ff rechttrekken.

We gingen op weg naar Palenque en de stemming zat er gelijk in. Ruilacties uit de ontbijt doos, stomme vragen en flauwe vakantie humor in overvloed.

We hadden zo een 400 km te gaan dus heel wat uurtjes in de bus. Na de nodige plasstops, lunch en nog een stop op een kerkhof (maya en katholiek door elkaar) weet iedereen inmiddels precies van elkaar hoe men wil worden begraven. De meeste kiezen voor rechtop net als de Mayas.

Eenmaal aangekomen in Palenque bij de prachtig mooie tempelstad van de Mayas kregen we een nieuwe gids.

Laat ik t zo zeggen, hij was minstens 100 praatte veel te veel was in top conditie. We hadden t gevoel dat we met zijn allen in een opname van Benidorm bastards zaten. Deze man verklaarde dat alles wat er over de Mayas en tempels werd beweerd totaal onzin was en zag in bepaalde afbeeldingen een man op een raket naar de man gaan. Misschien had hij zelf een beetje teveel aan de paddos gehangen. Maar goed wij zagen er de humor wel van in tot dat bleek dat hij bloed serieus was. Onze groep is nou net niet de groep om dit soort dingen te vertellen dit zorgde weer voor de broodnodige hilariteit tot grote ergenis van CSI Victor ( zo noemde wij hem omdat hij alles tot op de bodem had uitgezocht wat de Mayas en tegenstrijdigheden betrof)

Helaas was Jessie niet lekker en heeft onze gids Yolanda haar eerst lekker in t hotel afgezet. Na een paar uur met  CSI Victor te hebben gerend en geklommen in en op de tempels waren we toch wel enigzins jaloers op Jess.

Na de sterke verhalen van deze gids mochten we goddank weer terug de bus in waar onze Yolanda ons opwachtte (zij had wat douane werkzaamheden en papieren geregeld voor morgen als we naar Guatemala gaan)

Eenmaal aangekomen in t hotel moesten we de dag even bespreken onder t genot van minstens een drankje en hebben nog ff lekker gezwommen.

Daarna zijn we met zijn allen gaan eten en werden er weer mooie en sterke verhalen verteld! Iedereen kan t geweldig leuk met elkaar vinden het is een groot zooitje ongeregeld. De nodige tequilas wijntjes en bier vloeide reikelijk, zodanig dat er geen bier meer te krijgen was in t hotel !

Morgen vertrekken we om 8 uur op we naar Guatemala op zo een 7 uur rijden hier vandaan. Dus iedereen mag morgen zijn roes uitslapen in de bus!!!
Er werd vanavond al gesproken over reunies en volgende rondreizen met zijn allen naar Canada maar eerst gaan we nog maar eens even flink genieten hier Mexico Tobasco Belize en nog meeeer Mexico onveilig maken !
Morgen bij de grens krijgen we een nieuwe bus met nieuwe gids en politie !!! Jawel politie mee. Niet omdat t er zo onveilig is hoor zegt onze gids maar gewoon voor de zekerheid wahaha lol !!! Ik hoop dat deze gasten tegen veel humor kan anders krijgen ze t nog zwaar 😉
Nu ga ik slapen t s 00.02 ik moet morgen mijn ontplofte koffer weer bij elkaar zien te rapen en mijn jungle kleding zien te vinden 🙂 verder is t hier geweldig een aanrader voor iedereen die van cultuur gezelligheid en mooi weer houdt !

Op weg naar Guatemala en Tikal

Gisteren hebben we de hele dag in de bus gezeten op weg naar Guatemala. We reden tot aan de grens van Tobasco om daar over te stappen in twee kleine busjes.

Aangezien we t zo gezellig hebben met elkaar besloten we bijna allemaal in een bus te proppen samen met een politie agent !

Niet dat Guatemala onveilig is hoor volgens onze gids, maar gewoon voor zekerheid.
Als ik naar de agent kijkt zeg maar gerust een soort van Jodi Bernal type, dan vraag ik me werkelijk af of ik me veiliger moet gaan voelen.
Onze agent is een zeer appetijdelijke verschijning van hooguit een jaar of ?? 18?? Ik vraag me af of hij die mega mitrieur gaat gebruiken of dat hij hard hollend naar zijn moeder rent. Maar goed de jongen dames in de bus hebben er vertrouwen in, maar dat gaat vast niet om zijn politie capaciteit 👮
De natuur is echt prachtig onderweg althans van wat we kunnen zien, want ook deze chauffeur rijdt met 300 km per sec door berg en jungle met gevaar voor eigen leven maar ook die van ons.
Als onze Jodi Bernal er wat van zegt groeit ook mijn vertrouwen in deze kanjer met pistool.
Als we onderweg gaan tanken zien we ook daar overal mannen met geweren. Ik moet zeggen, een heel bijzonder en veilig gevoel.
Even de benen strekken en gaan met die banaan.
Halverwege onderweg missen we t tweede busje maar later blijkt dat ze niet waren overvallen maar dat er iemand moest plassen.

Onderweg moeten we nog even stoppen bij een winkel centrum om te pinnen want hier kunnen we niet betalen met de Mexicaanse pesos.

Jessie en Dionne komen helemaal hieperdepieper aanrennen en hebben een top ontdekking gedaan, nl pluche dieren waar je op kunt rijden door de mall. Tsja dan ben je 15 en 17 en ga je helemaal flippen van een pluche dier. Maar goed ik moet toegeven ik had zelf ook wel willen racen op een panda;)

Aangekomen in ons hotel was er maar een brandende vraag of eigenlijk twee, is er wel genoeg kou bier en hier de brandende vraag, hebben we wifi.
Tsja want wat zouden we zijn zonder wifi denk je. Ik zal je vertellen anders waren jullie nu niet op de hoogte!!
De lunch stond al klaar en van een biertje kwamen er twee en zo zeven (een belangrijk magisch Maya getal waar wij enorm veel lol om hebben) want ons hele groepsleven bestaat inmiddels rondom t getal zeven.
Sommige mensen gingen zwemmen maar wij bleven nog heerlijk nabieren.
De volgende dag vandaag dus zijn we naar Tikal gegaan.

Prachtig mooi allemaal, misschien wel t mooist gelegen Maya complex omdat t in de jungle ligt.

We kregen een extra gids mee en onze twee nieuwe politie agenten met geweren gingen wederom mee.
Je voelt je gelijk een stuk veiliger moet ik zeggen want mochten we aangevallen worden door een jaguar (die hier voorkomen) dan neem ik aan dat ze die toch als eerste afschieten, beschermd of niet 😉
Na een mooie rit moeten we te voet verder door t regenwoud.
Onze gids wijst ons op een toekan en meerdere apen. Het is echt allemaal te leuk voor woorden.

Natuurlijk komen we voor de tempels maar dit is toch wel een extra leuk kadootje.

De ene tempel is nog mooier dan de ander en t uitzicht vanaf de tempels is niet te beschrijven zo mooi!!

Eenmaal verder in t complex kunnen we ergens bij een hutje wat te drinken halen en dat is hier echt nodig. Het is heel warm en een zeer hoge lucht vochtigheid.

Uiteraard sta ik met mijn donkergele gedrag binnen een tel met een melige Guatemalese medewerker te praten en te lachen. Hij kende ook twee woorden Nederlans spin en slang maar nu inmiddels ook t woord trut.
Dus mocht je ooit worden aangesproken met de woorde ola trut, door een vrolijke Guatemalees .. Yep komt van mij af. Onze gids Yolanda lag helemaal in een deuk en deed heerlijk mee.
Na de bezichtiging stappen we in de bus op weg naar een vriendin van Yolanda om daar te gaan eten.
De hele groep wil mee dus ik ben bang dat die vriendin na deze groep dit nooit meer aanbiedt.

De bus heeft ons net gedropt bij de boot vanaf daar varen we naar San Michael.

Het eten was heeeeerlijk een lokaal gerecht met uitzicht op zee.

Ik schrijf hier t woord lokaal met een K, jullie willen niet weten wat voor discussie hier aan voor af gegaan is of t nu met een een C of een K wordt geschreven 😉 gelukkig hebben we hier een leerkracht Nederlands zitten en ga ik van haar wijsheid uit 🙂
Daarna weer terug de boot op met als klap op de vuurpijl een rit met de tuc tuc of schrijf ik nu tuk tuk 😉 afin een driewiel scooter met plaats voor drie personen. Even racen met zijn allen naar t hotel om daar de dag nog eens door te nemen.
T personeel mag weer aan de bak met t schenken van bier.
Vanavond weer met de groep t dorp in, uiteraard nemen we weer de tuc tuk 😉
Morgen een hele lange weg in de bus op weg naar Belize

Afscheid van Guatemala hallo Belize

Gisteravond zijn we met de hele groep ’s avonds nog wat gaan eten bij een fantastisch leuke tent aan het water. Nadat we eerst de pinautomaten in Santa Elena hadden leeg getrokken, wandelde we richting het restaurant. Vanmiddag hadden we al een te gekke race in de tuc tuc dus nu maar met de benenwagen.

Toch wel gek idee dat we onder bewapende politie begeleiding rondtoeren maar ’s avonds gewoon zonder deze stoere mannen over straat lopen.
Ik heb me geen moment onveilig gevoeld en heb ook zeker geen gekke dingen gezien. Althans onder de Guatemalese bevolking dan. Onder onze groep verval van de ene in de andere verbazing 😉
De bestellingen waren opgenomen en de stemming zat er goed in tot totdat we werden opgeschrikt door een levend brok vlees wat door de tent rende… Een overheerlijke Guatemalese rat !! Dit bleek niet op de menukaart te staan bleek later. Een aantal met name vrouwen en kinderen heeft de rest van de avond met de benen op de stoel omhoog gegeten.
Uiteraard werden hier de nodige grappen uitgehaald, wat niet altijd door iedereen werd gewaardeerd.
Het eten smaakte super en drank vloeide zoals elke avond rijkelijk, iedereen leek weer te zijn ontspannen totdat we werden “aangevallen” 😉 door een vleermuis die rakelings langs Ingrid en mijn gezicht vloog.
Later liep er ook nog een veldmuis over de muur, dat was het moment dat we onze buiken er letterlijk vol van hadden.
Eenmaal terug bij het hotel ontstond wederom een grote paniek, met name onder de mannen. Namelijk zou het nieuw aangevulde bier wel gekoeld staan?!
Aangezien de buiten koelkast er leeg uitzag zakte de moed in de schoenen…
Tot grote opluchting van de mannen bleek er nog een geheime voorraad te zijn in een andere koelkast en kon de avond weer in gepaste vakantiestemming worden voortgezet.
Volgende dag:
05.30 am pffff kort nachtje daar ging de wekker weer. Even opfrissen, ontbijten en weer op pad met onze guerrilla strijders die ons weer veilig naar het volgende land moesten begeleiden, nl. Belize.

De natuur is werkelijk prachtig maar de armoede is groot.

Aan onze lijst met prioriteiten hebben we wel iets toe moeten voegen op 1 bier op 2 Wifi en op 3 wc t liefst met papier! Hoewel voor vele punt 3 op 1 staat !!
Het levert zeer spannende momenten op vooral omdat we vandaag de langste afstand afleggen.
Inmiddels kennen we elkaar allemaal behoorlijk goed en wordt iedereen zijn darm en wc ervaring openlijk besproken.

Het levert onderweg wel hier en daar wat benauwde momenten op maar ook veel lachwekkende als blijkt dat er geen wc in de buurt is bij hoge nood.

Bij de grens van Guatemale naar Belize worden we weer in onze oude vertrouwde bus gestopt maar eerst even officieel door de douane.
Helaas vergat onze buschauffeur even dat hij toeristen in de bus had zit en reed gewoon door over de grens zonder ons officieel het land binnen te laten met stempels en uitvoeren van Guatemala.

Voor het eerst in mijn leven ben ik een illegale net als de rest. Onze Yolanda gaat even heerlijk op zijn Mexicaans uit haar plaat tegen de chauffeur, ja en dan is het best leuk als je zelf ook wat Spaans verstaat.

Ik zal de woorden niet herhalen maar echt gelukkig was ze niet. Zij moest nu met onze paspoorten lullen als brugman om uit te leggen hoe het is gegaan. Je denkt misschien, ach hoe moeilijk kan het zijn? Maar laat ik je dit vertellen, deze douane beambten doen alles exact volgens de regels en zijn dol op hun machtspositie.
Na een tijdje komt Yolanda aangehold met de paspoorten en zijn we niet langer meer een illegale vluchteling 😉
We moesten nog wel even lopen met de koffer door een ander hokje van de migratie en hup weer op pad.

Belize blijkt een geweldig mooi land te zijn met Caribische en Engelse invloeden. Overal kleur en overal zijn de gazonnetjes mooi gemaaid. Het is een wereld van verschil met Guatemala en ook de armoede lijkt iets minder.

Onderweg stoppen we bij Cahal Pech waar onze felle Mexicaans Yolanda even heerlijk een aanvaring krijgt met een vrouw van de kass. Nu ook nu weer leer ik gewoon weer een paarwoorden Spaans schelden erbij. Ik vind het een geweldige vrouw met humor en we hebben een klik!

De groep is behoorlijk moe van het reizen en partyen, dus de locale gids die we verplicht in ons maag krijgen gesplitst, naast Yolanda heeft een kleuterklas met volwassenen die maar een ding willen Garona (bier). Deze Maya site is eigenlijk niet de moeite waard om te bezoeken, de verveling en onderbroeken lol slaat toe tot grote verveling van deze humorloze gids maar tot grote blijdschap van de groep houdt hij het kort. We zijn inmiddels zo verwend door al die mooie tempels en bouwwerken dat we deze besluiten snel te vergeten. Haha blijft mooi natuurlijk maar we worden steeds kritischer.

We rijden door naar een ontzettend leuke tent waar we van een heerlijke lunch mogen genieten een Belize gerecht met kip en gebakken banaan. Het smaakt over heerlijk en ook de buikloop patienten genieten met volle teuge. Gelukkig kan iedereen nog even gebruik maken van de wc voor vertrek en gaan we na een uur weer op pad. We moeten nog een flink stuk rijden tot de grens van Mexico waar we zullen overnachten.
Onderweg hebben we nog een hilarisch moment omdat een van onze reisgenoten giga naar de wc moet die er niet is !!
Dan is er eindelijk een wc hok in zich tot grote opluchting maar die blijkt op slot! Dan maar. Bush toilet !!
Na een paar uur rijden komen we bij de grens van Mexico en moeten we ook hier weer nieuwe visa’s en nieuwe stempels de hele mik mak moet weer erin en eruit pfff.
We dienen ons te gedragen aan de grenzen om zo de doorstroom te versnellen maar dit blijkt volkomen onmogelijk de ene opmerking na de andere, dat vinden onze machtgever beambte helemaal niet leuk! Maar wij wel dus iedereen doet en lacht mee.
Dan komt er weer zo een moment, koffers op de band door de scan en moet iedereen om de beurt op de rode knop drukken. Gaat hij op groen mag je door gaat hij op rood moet je koffer open en kijken ze hem na.
Hilarisch !! Wat de kans is een op twintig we zijn met 19 incl. Yolanda!  Iedereen drukt en loopt door van yes ik ben t niet, om vervolgens aan de andere kant van de band  rood rood te gaan staan roepen naar de andere. En jawel hoor, Willie is de klos, een gejuich gaat op door de douane alsof we de hoofdprijs hebben gewonnen! Dit tot grote ergernis van de doane medewerkers maar ja wij hebben lol. Yolande vindt het allemaal geweldig en beseft zich ook dat ze volgende keer misschien wel nog moeilijker met een groep er doorheenkomt. Maar dat is niet onze zorg zegt ze, ze geniet er ook van.
Iedereen blijft staan rondom de koffer van Willie die open  moet en het wordt nog leuker als blijkt dat hij de koffer van zijn vrouw heeft. De opmerkingen zijn niet van de lucht en de man van de douane snapt er niets van en lijkt er klaar mee. Wij mogen weer door.
Nog een stuk rijden tot het hotel en dan genieten van de laatste avond met elkaar als rondreis groep, morgen gaat iedereen zijn eigen gang. De een naar huis maar de meeste nog met verlenging hier en daar.

Eerst een gezellig hapje eten en dan nog even na kletsen adressen uitwisselen etc. Wij zijn inmiddels echt een hechte groep en we vinden het allemaal enorm jammer dat het nu alweer voorbij is.

Een reünie staat op de agenda en volgens jaar opnieuw met zijn allen als het aan Erna ligt.

Het is allemaal echt super gegaan met een groep van 17 mensen van 14 tot 62 jaar die allemaal een klik met elkaar hadden vanaf het eerste moment, dat maakt deze reis nog veel specialer !
Wij hebben een top tijd gehad en een hele leuke ervaring opgedaan met een top groep ! Morgen op weg naar Playa del Carmen met nog een tussen stop op de Maya zone in Tulum.

Laatste dag van de rondreis

Wouw wat is het snel gegaan allemaal! De rondreis zit er bijna op en dan begint er weer een nieuw avontuur met zijn drieën. De wekker gaat om 6.30 en het leek wel alsof iedereen er moeite mee had vandaag. Misschien kwam het door gisteravond, te laat naar bed of misschien toch omdat we vandaag afscheid moeten gaan nemen van elkaar?

Vanmorgen stond er nog een artikel in de krant dat een een behoorlijke schietpartij was geweest in Belize nadat wij weg waren.
Een aantal criminelen doorzeefd op straat met ingezoomde foto’s op de voorpagina was ons ontbijt nieuws.

Het ontbijt in het hotel was heerlijk en daarna gingen we op pad naar Tulum, waar een mooie Maya zone aan zee moet liggen.

Onderweg in de bus hadden we nog een leuke quiz voor onze reisleidster om een te kijken wat zij had onthouden over ons en zo kon zij met goede antwoorden de fooien pot winnen.
De antwoorden waren echt hilarisch maar ze deed het best aardig en we gunde haar de hoofdprijs 😉
Iedereen was wederom in een top stemming en de zon is onze beste vriend. Onderweg nog even een sanitaire en koffie stop. Altijd hilarisch want meestal is er maar een wc en sprinten we al wilde dieren op de wc af. Want ja, na sommige mensen wil je echt niet naar de wc. Het lijkt bijna wel een topsport aan het worden voor iedereen 😉
Aan gekomen in Tulum pakken we een klein treintje want ja we hebben immers net tig uur gezeten en zijn het lopen verleerd 😉

Eenmaal op de zone blijkt Yolanda niets te veel te hebben gezegd want de zone ligt idyllisch ! Met een prachtig uitzicht op de Caribische zee en een stralende zon is onze rondreis tot een prachtig eind gekomen.

We eten nog een broodje met zijn allen en dan begint de rit langs de hotels voor de mensen met verlenging.
Onder het lunchen hebben we besloten dat we geen afscheid kunnen nemen van elkaar en hebben we besloten om volgende week met degene die willen nog een excursie te gaan doen. Hoe wat en waar weten we nog niet maar via onze groepsapp blijven we kontakt houden.

Sommige zitten bij elkaar in het hotel maar wij zitten wat verder af. Ons hotel bevindt zich middenin Playa del Carmen op twee minuten van het uitgaansleven.

Een voor een stapt iedereen uit en dan zijn wij aan de beurt…. ik geef Yolanda een knuffel en we besluiten elkaar te bellen voor een borrel in Playa zij woont in de buurt dus dat gaat zeker gebeuren !!!
Onze koffer drager neemt de koffers mee naar binnen, wij krijgen een welkomst drankje in een geweldig mooie hal even lijk ik het afscheid vergeten.
Overal zijn de mensen van het hotel zo aardig we voelen ons net koning en koningin. Wat een onthaal, ook hier lijkt alles perfect te zijn.
We gaan naar onze kamer lopen kwijlend door het hotel wat een pracht en praal ! Dan gaan we met zijn drieën nog even buiten zitten en laten we alles bezinken. We lachen nog wat en praten nog wat. De eerste apjes komen al binnen van onze rondreis vrienden. Wat een tijd!!!
Nu gaan we maar eens flink genieten van alles wat op ons pad komt, voor Ed een biertje voor Jess en mij een verse ananas sap met ijs mmmmmmmm!
Nu relaxen en morgen….. Weer een nieuwe dag !

Zon zee en zuipen aflevering 1

Waarschijnlijk zegt deze titel jullie al genoeg. Ik zal hier later op terug komen.

We zijn inmiddels aangekomen bij ons hotel nadat we onze rondreis hebben afgesloten.
Ik kan iedereen deze reis aanraden, mits je van cultuur, mooie natuur en geschiedenis houdt.
Nooit had ik kunnen bedenken dat wij een georganiseerde reis zouden gaan maken en daarbij niet te vergeten ook nog met het vliegtuig zo een eind weg.
Dat wij het zou getroffen hadden met zowel de groep alsmede de fantastische reisleider maakte deze reis helemaal compleet.
Slapeloze nachten heb ik wekenlang gehad, maar tot zover was het dubbel en dwars waard.
Maar goed onze vakantie is nog niet over en omdat ik zoveel leuke reacties krijg op het blog schrijf ik gewoon door.
We zijn inmiddels in ons hotel en hebben ons helemaal geïnstalleerd dat ging wel op de bekende Heemskerk manier. Never a dull moment! We werden ontvangen als een koningspaar met alles erop en eraan. Het hotel is om te kwijlen en veel mooier dan wij op de foto’s in de gids en internet hadden gezien.
Het hotel heeft de lengte van een hele straat, omdat het laagbouw is met 9 restaurants 7 baren 2 zwembaden aan het strand gym, Spa, etc etc en toch niet massaal !!
Er is nog veel meer daar zal ik jullie verder niet mee belasten 😉
We hebben onze kamer aan de voorkant van het hotel tegen over het tweede zwembad waar ook de sushi bar zich bevindt en de jacuzzi, zie je het voor je?
Als we de koffers hebben leeg gehaald blijkt dat alles vies is van de rondreis. Geen probleem want ik wilde de hele boel toch al laten wassen. Als ik op de waslijst naar de kosten kijk besluit ik toch maar zelf de hele boel op de hand te wassen.
Ik bedoel 2 USA dollar voor 1 ja je leest het goed, onderbroek gaat het niet worden natuurlijk.
Iedereen gaat onder de douche en daarna gaan we even heerlijk chillen.
Wat ons opvalt is dat het personeel echt gruwelijk aardig is en ook zo behulpzaam, dat werkt erg aanstekelijk en natuurlijk laat ik me graag bedienen en helpen. Al met al ik doe niets meer zelf behalve ademen.
In eerste instantie was ik bang dat ze je zelf kwamen helpen met douchen, maar dat viel mee, of tegen het is maar hoe je het bekijkt.
Wat we ook geleerd hebben is dat de Maya’s een heel klein volk niet groter dan 1.40 ofzo. Dat blijkt ook wel als we de bedden zien. Jessie heeft een eigen bed en Ed en ik samen zo zelfde maat. Het is hooguit een twijfelaar. Ik vrees het ergste want Ed heeft altijd de neiging om als een kip aan het spit de hele nacht de draaien. Dat gaat met zijn twee in dit mauduradam bed niet lukken. Maar we zijn zo moe dat we het toch gaan proberen.
Na een nacht woelen, draaien en wroeten besluiten we naar de receptie te gaan om te kijken of er nog iets anders mogelijk is.
En natuurlijk is dat zo, met een upgrade naar een grotere kamer besluiten we dat te doen. Het ontbijt, lunch en diner is hier zo uitgebreid dat ik bang ben dat zelfs ons nieuwe mega super grote kingsize voor 3 personen of 20 Maya’s alsnog te klein gaat worden 😉
We pakken de boel weer in om daarna de boel weer uit te pakken maat dit keer voor een lange tijd !
Dan nog even relaxen eten en wat drinken, wat ze ons maar blijven aanvoeren en dan naar bed.
Zondag
Eerst naar de bijeenkomst om even wat dingen te regelen en dan heerlijk het zonnetje in ! De zon is warm ze zee is blauw en de bediening meer dan top!
Ik heb het gevoel dat ze Ed zo snel mogelijk tot alcoholist willen maken en mij tot dikke Maya, met al die vruchtensappen en lekkernij.
We hebben nog app contact met onze rondreis genoten en iedereen lijkt zijn plekke te hebben gevonden. Het app contact is al net zo leuk als toen we samen waren dus besluiten we met een aantal  die er dinsdag nog zijn een excursie te boeken naar Isla Holbox.
Een prachtig rustig mooi eiland wat we onveilig gaan maken met zijn tienen ! We mogen er met golfkarren gaan racen over het eiland!!!
Ik ben bang dat ze deze excursie na ons uit hun programma gaan halen, want ik heb het nodige al mee gemaakt en hou mijn hart vast.
‘S avonds is Jess erg moe en gaat vroeg naar bed. Ed en ik gaan samen een hapje eten en kiezen voor een oriëntaal avond. Om je vingers bij af te likken, ik weet niet waar ik beginnen moet!
Het schuldgevoel bekruipt me steeds meer en ik elke neger zie ik Shaun T die me scherp ik de gaten houdt, zo van oh oh oh stop met dat vreten ga trainen!!!
Maar goed het is vakantie en tijdens de rondreis had ik ook al geen enkel ijsje genomen, dus praat ik het weer goed 😉
Maandag
Vandaag lekker een dagje zwembad en uiteraard heerlijk gegeten. Ik ben bang dat Shaun T mijn trainer thuis, spionnen heeft ingezet!!! Overal zie is afgetrainde look a likes en vrees ik dat ze naar de gym slepen.
Ed en Jess waren vanmorgen wel wezen sporten maar ik was even de zwakste schakel. Zij in de gym, ik bij het zwembad. Goh wat heb ik het zwaar.
Vanavond hebben we op 5th avenue rond gebanjerd en daarna in een ander restaurant van het hotel gegeten.
We kozen voor de Mexicaan, verrassend toch in Mexico!! Het eten was weer heerlijk eronder het genot van live muziek vande Mexicaanse toppers smaakte alles nog beter.
Daarna zijn we naar de avond dans show geweest, dat was ook heel leuk om te zien. Nu op tijd naar bed want morgen worden we om 06.30 opgehaald om naar Isla Holbox te gaan!
Welterusten morgen gaan we een heleboel doen en meemaken !!
Ps als ik dit zo terug lees zie dat het veel over eten luieren en niets doen gaat, nou dat klopt dus!!
Even geen foto’s door tijd gebrek

Dagje Holbox !

Vanmorgen weer eens een keer lekker vroeg uit de veren, want ja het tenslotte vakantie 😉

Vandaag gaan we met nog 7 van onze rondreis vrienden op excursie naar Isla Holbox ook wel Honeymoon Island genoemd.

Geen idee wat ik me daar bij voor moet stellen want voor een Honeymoon moet je eerst nog altijd trouwen hahaha
We worden om 06.30 opgehaald bij ons hotel door de bus, waar gelijk het weerzien met onze er vrienden zich plaats vindt.
De stemming zit er gelijk weer goed in, tot grote ergernis van de andere passagiers.
Ja we hebben immers niet allemaal een ochtend humeur !
We rijden eerst een half uur, dan maken we een stop bij een koffie tent waarde mensen die niet konden ontbijten nog even een broodje kunnen scoren.
Wij hadden al heerlijk ontbeten met warme broodjes en muffins in ons hotel.
Als we weer naar de bus gaan blijkt een man en vrouw niet verder mee te gaan. Lag niet aan ons maar volgens de bronnen had hij te veel gedronken. Daar kan ik me inmiddels iets bij voorstellen, ik heb talloze voorbeelden om mij heen.
De reisleidster lult 100 kwartier in een uur en herhaalt alles wat ze zegt 10 x. Iedereen wordt gestoord van haar, maar ze gaat maar door met onzin uitkramen.
Als we deze reis iemand moeten offeren, dan wordt zij het hebben wij als groep besloten !
We maken hier en daar wat opmerkingen, maar dat vindt de reisvaardig helemaal niet leuk. (Wij wel natuurlijk en de rest van de mede passagiers ook) ze vraagt aan iemand achterin of ze zou willen stoppen met praten, wij verlangen allemaal t zelfde van de reisvaardig die toch doorgaat.

We rijden nog twee uur naar Chiquila, daar stappen we over op kleine bootjes. Onze boot wordt omgedoopt tot de frikadel maar eigenlijk heet hij iets van Frydel.

We hebben een boot gevraagd voor tien personen want ja dat groepsgevoel blijft sterk. We bidden hardop dat de reismaya niet bij ons instapt. Iedereen gaat breeduit zitten vol is vol. De boodschap is duidelijk, ze kiest een andere boot.

Onze kapitein, omgedoopt tot Stetino van de Costa Concordia heeft er ook lol in. We vragen hem vol gas te gaan en dat doet hij, wederom tot ergernis van de reismaya.

We varen eerst naar het vogeleiland en gaan daar van boord om vogels te spotten, 1 witte reiger, 1 verdwaalde flamingo en wat ander tropisch gevogelte. We zijn niet echt onder de indruk, wel van onze Gijs die snoeihard zijn kop stoot tegen de tropische waterhut. Leed vermaak blijft leuk helemaal als hij later nog een keer zijn kop stoot aam de  dak reling van de boot.

Dan scheuren we weer vol gas over deze prachtige zee.

Stetino vraagt of Jessie ook wil varen, nou laat ze zich geen twee keer zeggen. Haar dag kan niet meer stuk, we gaan met een rotvaart, dolle pret natuurlijk.

We varen naar een ander eiland wat omringd wordt door de mangrove. Daar wandelen we wat om later in de mangrove te gaan zwemmen. Het water is helder en koud maar dat mag de pret niet drukken. Zo heb toch nog een beetje een Expeditie Robinsin gevoel.

Bij het afdrogen ontdekken we ook nog een krokodil, die blijkbaar geen honger had.
Na mijn krokodillen ervaring in Afrika heb ik toch wel een beetje een kijkje op deze levende handtassen.

We gaan weer verder met de bootjes naar  een geweldige zandbank, daar varen we op bijna aai afstand tig flamingo’s. Het tropische plaatje is zoooo adem benemend mooi en perfect gelegen, dat is niet te bedenken. Ik maak weer 200 foto’s en voel me nauw verbonden met de Japanners, je kent ze wel foto foto foto !

We blijven nog even heerlijk ronddobberen voor Stetino het gas weer vol open gooit om ons naar een stukje paradijs op aarde te brengen, Isla Holbox, ook wel Isla koelbloedig genoemd voorvaderen dorstigen onder ons.

Als we naar Holbox varen weet ik niet wat ik zie, ZOOO prachtig mooi als ik me niet had kunnen bedenken.

We gaan aan land en krijgen daar een heerlijke lunch. Het spier witte zand en de smaragd groene heldere zee maken het plaatje compleet.
Na de lunch staat ons een fantastische attractie te wachten, namelijk het eiland verkennen met golfkarretjes, op de fiets na het meest gebruikte vervoermiddel.
Wij nemen Jos mee en rijden achter de reismaya aan. Na een tour vinden wij het mooi zat en willen wij zo snel mogelijk zelf gassen.
Jessie wordt helemaal gek als ze hoort dat zij ons mag gaan rondrijden. Haar vakantie kan nu helemaal niet meer stuk.
We rammen eerst bijna een ander karretje maar dan gaat t best goed. Als ik haar vertel dat  rechts voorrang heeft en t handig is om bij een stopbord te stoppen lijkt dat te werken als een rode lap op een stier. Voet op het gaspedaal en vol gas door de bocht.
Ik denk dat t rijbewijs nog wel even een tijdje moet wachten.
We schuren over t strand en door de duinen planten struiken en palmen. We wisselen van beurten en gedaan is het met de eiland rust.
Als we dan eindelijk alleen zonder reismaya mogen crossen is het hek van de dam. We mogen alleen niet door de plassen, dus wat doet Ed dan..? Yep door de plassen! Onze kar en wij ook helemaal onder de klei troep.
We hebben dolle pret en scheuren overal doorheen, ook bijna over de handdoek van een verdwaalde toerist.
Jessie gaat nog even samen met Dionne scheuren, Ed met Gijs en ik met Ingrid, dolle pret vanuit de kar van de meiden klinkt muziek, de dames zijn met muziek aan, aan t scheuren onder ons toezicht.
Daarna gaan we nog wat drinken bij de bar aan t strand waar ze ipv stoelen schommels hebben.
Tim, Dionne en Jessie pakken alle drie een eigen karretje en gaan nu zelf scheuren over het eiland.
Je had ze eens moeten zien gaan, stelletje diva’s !
Eerder hadden we een karretje die ermee stopte onder weg dus t was spannend of ze terug zouden komen. Maar ja t eiland is niet overdreven groot dus we zien ze vast wel weer.
T gaat allemaal goed. Dan vertrekken we weer met onze boot volgas over t water richting de plaats waar onze bus staat.
Halverwege worden we opgedeeld over twee bussen en tot grote verrassing blijkt dat wij onze eigen chauffeur hebben van de rondreis. Hij was heel blij ons weer te zien, of kwam t door die laatste fooi?
Eenmaal bij t hotel gaan we douchen en eten en op tijd naar bed.
Ik kijk nog even naar de foto’s en denk nog even terug aan de dag, wat zijn er toch prachtig mooie plekken op aarde. Daar hebben de inwoners een paar honderd volgens mij geen idee wat er verder in de wereld gebeurt, ik zou best een tijd willen ruilen.

Helaas geen baan daar voor Ed, dus dan moeten we t maar doen met een prachtige herinnering en foto’s.

Relaxen Chillen Uitrusten Genieten en Niksen

Ik dacht ik schrijf maar weer eens even wat in ons blog om jullie lekker mee te laten genieten van onze geweldige vakantie zover !

We hebben een paar dagen redelijk rustig aan gedaan, alhoewel rustig aan?
Afgelopen dinsdag zijn we met een aantal van de groep wat wezen drinken in Playa del Carmen. Het verzamelpunt was hier bij ons in het hotel, omdat wij het meest centraal gelegen lagen. Geweldig om iedereen weer live te spreken.
We kozen ervoor om bij een tentje op 5th avenue te gaan zitten, dat was natuurlijk super gezellig. Een aantal van onze groep waren inmiddels al naar huis gegaan en een aantal zouden een paar dagen later weer vertrekken. En zo wordt de groep alsmaar kleiner en kleiner !
Humor, drank en gezelligheid stonden weer boven aan de lijst.
Helaas waren Erna en Willie er niet bij, omdat we ze niet konden bereiken of misschien wilden ze ons ontlopen of waren ons beu?
We begonnen ons allemaal toch wel enigszins zorgen te maken vooral omdat we weten dat als er een feestje is, zij altijd van de partij zijn.
Maar geen enkel teken van leven vanaf de achterhoek. Het werd evengoed beren gezellig, maar ook wel weer raar om afscheid te nemen. Eigenlijk voelt het een beetje als Expeditie Robinson, wie stemmen we weg of wie wordt er nu weer geëlimineerd ?
De rest van de dagen komen een beetje hier op neer: wakker worden, ontbijt, zwembad/strand? Dat is eigenlijk het enige denkwerk wat mijn hersenen doen, insmeren met zonnebrand (welke factor) lijkt de enige activiteit ( in mijn geval dan, Ed en Jess gaan nog sporten) lunchen, heen en weer naar het restaurant, in en uit het zwembad (ook heel sportief, kijken naar Jody Bernal hoe de kwijlende meiden rond hem hangen maar aan zijn activiteiten doe ik niet mee) terug naar de kamer, maar we nemen wel de lift, het is natuurlijk vakantie.
Het klinkt misschien saai voor jullie maar ik moet zeggen, ik zou zo heeeeel oud kunnen worden en ook bagger vet.
De gemiddelde Mexicaan ongeacht leeftijd weegt hier minimaal 150 kg dus voel ik me lekker slank haha
Gelukkig hebben we hier ook Amerikanen die wegen minimaal 200 kg dus voel ik me broodmager en vreet ik nog meer, omdat het kan.
Helaas komt er ook weer een tijd van thuiskomen en kamp ik weer met de Nederlanders en voel ik me net een Amerikaan tussen mijn eigen volk. Maar helaas te laat voor spijt en zal ik keihard aan de bak moeten met mijn Amerikaanse vriend Shaun T.
Daar ga ik nu niet aan denken, al voel ik me wel betrapt bij elke donkere Amerikaan die naar me kijkt. Waarschijnlijk toch de look a like spionnen van Shaun T.?
Het is ook opvallend dat de vette producten hier, me altijd meer trekken dan de overheerlijke magere salades ! Ik heb duidelijk een probleem 😉 waarschijnlijk zien jullie me in de volgende serie obese terug als ik dit nog een paar weken vol hou. Dus morgen neem ik een salade (denk ik, elke dag) hahaha NOT
Omdat we doorlig plekken willen voorkomen besluiten we ‘ s avonds een stukje te gaan wandelen en daar treffen we Erna en Willie ( de verloren achterhoekers have returned) aan die zich te goed doen aan cocktails en bier. (What ’s new?)
Onze wandeling van 200 meter wordt direct afgekapt en we sluiten ons aan. (Daar gaat ons sportive moment van de dag) maar ja je wilt ook niet onbeleefd zijn natuurlijk, het is immer hun laatste avond dus praten wij ze nog even bij over wat ze allemaal gemist hebben.
Vandaag hadden we een dag met de Fam. Daanen afgesproken. Zij zijn net als wij, de enige over van de rondreis groep en na donderdag blijven wij hier alleen achter en nemen wij afscheid van de Fam. Sjaak afhaak.
We zijn vandaag naar Akumal gegaan om daar met zijn zevenen (magisch getal) te gaan snorkelen en op zoek te gaan naar zee schildpadden.
Om 11.15 komt de taxi met de Fam. voor rijden (gelukkig niet te vroeg, want we moeten bij komen van eten, drinken, slapen etc)
Aangekomen bij Akumal huren we snorkel spullen en twee gidsen.

Het is echt geweldig, we spotten al gauw een mega baasachtige vis, vervolgens de eerste schildpad. Ons geluk kan niet op, maar we willen meer…

Eenmaal verder de zee in, spotten we prachtige vissen in werkelijk alle kleuren. Maar ook zien we een barracuda, pijlstaart roggen twee soorten en nog meer schildpadden.

Wat een onwijs gaaf gezicht, als ze zo dicht langs je gaan en omhoog komen uit het water om even naar lucht te happen.

We zien grote en kleintjes zwemmen en nemen tig foto’s, ook onze gids neemt foto’s voor ons.
Jessie is nu overtuigd dat we een schildpad moeten nemen, naast de dolfijn, de zeehond etc voor thuis in het zwembad.
Ik twijfel zelf nog een beetje tussen een orka en een walvishaai!
Na het snorkelen moet er natuurlijk geluncht worden ( en nee, geen schildpadden soep op het menu)
Daarna gaan we nog even heerlijk de zee in en als we daar helemaal moe van zijn, storten we ons op een handdoek en houden we een siësta !
Het was weer we super leuke dag met onze Maya familie en we hebben weer een hoop lol gehad. Ongemerkt gaat de tijd zo snel en vliegen de dagen om.
Volgens mij is vakantie altijd te kort !
Als we de foto’s terug kijken in het hotel zie ik dat ik er al meer dan 1300 heb gemaakt !!! Dat wordt even flink uitdunnen thuis.
Morgen gaan we maar weer eens een dagje zwembad of strand doen bijkomen van deze geweldige ervaring die ik iedereen kan aanraden als je de kans krijgt.

Relaxen Chillen Uitrusten Genieten en Niksen

Ik dacht ik schrijf maar weer eens even wat in ons blog om jullie lekker mee te laten genieten van onze geweldige vakantie zover !

We hebben een paar dagen redelijk rustig aan gedaan, alhoewel rustig aan?
Afgelopen dinsdag zijn we met een aantal van de groep wat wezen drinken in Playa del Carmen. Het verzamelpunt was hier bij ons in het hotel, omdat wij het meest centraal gelegen lagen. Geweldig om iedereen weer live te spreken.
We kozen ervoor om bij een tentje op 5th avenue te gaan zitten, dat was natuurlijk super gezellig. Een aantal van onze groep waren inmiddels al naar huis gegaan en een aantal zouden een paar dagen later weer vertrekken. En zo wordt de groep alsmaar kleiner en kleiner !
Humor, drank en gezelligheid stonden weer boven aan de lijst.
Helaas waren Erna en Willie er niet bij, omdat we ze niet konden bereiken of misschien wilden ze ons ontlopen of waren ons beu?
We begonnen ons allemaal toch wel enigszins zorgen te maken vooral omdat we weten dat als er een feestje is, zij altijd van de partij zijn.
Maar geen enkel teken van leven vanaf de achterhoek. Het werd evengoed beren gezellig, maar ook wel weer raar om afscheid te nemen. Eigenlijk voelt het een beetje als Expeditie Robinson, wie stemmen we weg of wie wordt er nu weer geëlimineerd ?
De rest van de dagen komen een beetje hier op neer: wakker worden, ontbijt, zwembad/strand? Dat is eigenlijk het enige denkwerk wat mijn hersenen doen, insmeren met zonnebrand (welke factor) lijkt de enige activiteit ( in mijn geval dan, Ed en Jess gaan nog sporten) lunchen, heen en weer naar het restaurant, in en uit het zwembad (ook heel sportief, kijken naar Jody Bernal hoe de kwijlende meiden rond hem hangen maar aan zijn activiteiten doe ik niet mee) terug naar de kamer, maar we nemen wel de lift, het is natuurlijk vakantie.
Het klinkt misschien saai voor jullie maar ik moet zeggen, ik zou zo heeeeel oud kunnen worden en ook bagger vet.
De gemiddelde Mexicaan ongeacht leeftijd weegt hier minimaal 150 kg dus voel ik me lekker slank haha
Gelukkig hebben we hier ook Amerikanen die wegen minimaal 200 kg dus voel ik me broodmager en vreet ik nog meer, omdat het kan.
Helaas komt er ook weer een tijd van thuiskomen en kamp ik weer met de Nederlanders en voel ik me net een Amerikaan tussen mijn eigen volk. Maar helaas te laat voor spijt en zal ik keihard aan de bak moeten met mijn Amerikaanse vriend Shaun T.
Daar ga ik nu niet aan denken, al voel ik me wel betrapt bij elke donkere Amerikaan die naar me kijkt. Waarschijnlijk toch de look a like spionnen van Shaun T.?
Het is ook opvallend dat de vette producten hier, me altijd meer trekken dan de overheerlijke magere salades ! Ik heb duidelijk een probleem 😉 waarschijnlijk zien jullie me in de volgende serie obese terug als ik dit nog een paar weken vol hou. Dus morgen neem ik een salade (denk ik, elke dag) hahaha NOT
Omdat we doorlig plekken willen voorkomen besluiten we ‘ s avonds een stukje te gaan wandelen en daar treffen we Erna en Willie ( de verloren achterhoekers have returned) aan die zich te goed doen aan cocktails en bier. (What ’s new?)
Onze wandeling van 200 meter wordt direct afgekapt en we sluiten ons aan. (Daar gaat ons sportive moment van de dag) maar ja je wilt ook niet onbeleefd zijn natuurlijk, het is immer hun laatste avond dus praten wij ze nog even bij over wat ze allemaal gemist hebben.
Vandaag hadden we een dag met de Fam. Daanen afgesproken. Zij zijn net als wij, de enige over van de rondreis groep en na donderdag blijven wij hier alleen achter en nemen wij afscheid van de Fam. Sjaak afhaak.
We zijn vandaag naar Akumal gegaan om daar met zijn zevenen (magisch getal) te gaan snorkelen en op zoek te gaan naar zee schildpadden.
Om 11.15 komt de taxi met de Fam. voor rijden (gelukkig niet te vroeg, want we moeten bij komen van eten, drinken, slapen etc)
Aangekomen bij Akumal huren we snorkel spullen en twee gidsen.

Het is echt geweldig, we spotten al gauw een mega baasachtige vis, vervolgens de eerste schildpad. Ons geluk kan niet op, maar we willen meer…

Eenmaal verder de zee in, spotten we prachtige vissen in werkelijk alle kleuren. Maar ook zien we een barracuda, pijlstaart roggen twee soorten en nog meer schildpadden.

Wat een onwijs gaaf gezicht, als ze zo dicht langs je gaan en omhoog komen uit het water om even naar lucht te happen.

We zien grote en kleintjes zwemmen en nemen tig foto’s, ook onze gids neemt foto’s voor ons.
Jessie is nu overtuigd dat we een schildpad moeten nemen, naast de dolfijn, de zeehond etc voor thuis in het zwembad.
Ik twijfel zelf nog een beetje tussen een orka en een walvishaai!
Na het snorkelen moet er natuurlijk geluncht worden ( en nee, geen schildpadden soep op het menu)
Daarna gaan we nog even heerlijk de zee in en als we daar helemaal moe van zijn, storten we ons op een handdoek en houden we een siësta !
Het was weer we super leuke dag met onze Maya familie en we hebben weer een hoop lol gehad. Ongemerkt gaat de tijd zo snel en vliegen de dagen om.
Volgens mij is vakantie altijd te kort !
Als we de foto’s terug kijken in het hotel zie ik dat ik er al meer dan 1300 heb gemaakt !!! Dat wordt even flink uitdunnen thuis.
Morgen gaan we maar weer eens een dagje zwembad of strand doen bijkomen van deze geweldige ervaring die ik iedereen kan aanraden als je de kans krijgt.

Afscheid van onze laatste Maya familie en zwemmen met walvishaaien

Dinsdag avond zijn we heerlijk wezen eten bij de Italiaan, nu hoor ik jullie denken, je zit toch in Mexico. Maar deze Italiaan is ook van ons hotel en die is meer dan de moeite waard. De bediening is zo goed en het eten echt verrukkelijk !
Daarna hebben we afgesproken met onze laatste Maya familie van de rondreis en zijn wij als enige over. We ontmoeten elkaar op 5th avenue waar we samen met Gijs, Ingrid, Dionne en Tim een excursie doen “souvenirs scoren voor familie, vrienden en oppassers” het blijkt allemaal niet mee te vallen want tja wat moet je nou voor wie halen ?
Na enige tijd wil het dan toch lukken en duiken we tot ons groot gemogen een leuke tent in om de vakantie van de Fam. Daanen in gepaste stijl af te sluiten met een Corona.
Het is erg jammer dat deze laatste Maya familie ook geëlimineerd wordt en Mexico moet verlaten. We hebben samen erg gelachen, maar ja er is een tijd van komen en van gaan. Deze keer zijn zij de familie sjaal af haak !
De avond vordert het wordt al laat en dat terwijl we morgen vroeg op moeten om op excursie te gaan. Maar dat maakt ons niet uit, wij zijn echte die hards!
Na een drankje een afzakkertje een borreltje en een drinkie komt het einde van de avond toch in zicht en nemen we afscheid van elkaar. Nu zijn wij echt koos Maya familie loos en moeten deze vakantie alleen voortzetten.
Het valt niet mee natuurlijk want vakantie vieren is echt heel zwaar. Eten drinken excursies lol maken etc etc.
‘S avonds kan ik maar niet slapen, als een kind die de avond voor zijn verjaardag wakker ligt zenuwachtig over zijn kado’s kan ik de slaap niet vatten.

De dag van de walvishaaien

Vanmorgen vroeg ging de wekker om 05.30 want vandaag zouden we vroeg worden opgepikt voor ons walvishaai avontuur.

Ik heb van de 5 1/2 uur er misschien maar 2 geslapen omdat ik zo uitkijk naar wat gaat komen. Maar toch op de een of andere manier lijk ik helemaal klaar er voor te zijn, of komt het door de adrenaline ?
Ik zei voorheen al dat vakantie vieren best heel zwaar is en dat blijkt ook als de rest nog moet wakker worden.
We worden opgehaald door een klein busje met nog 7 personen daar krijgen we uitleg van wat we wel en niet mogen en ook wordt ons verzocht om een pil tegen zee ziekte in te nemen ivm rum weer op zee.
Eigenlijk heel belachelijk dat we zomaar een blauwe pil innemen van een wildvreemde in een vreemd land, maar we volgen trouw als we zien dat de Mexicanen in de de bus dit ook doen. Het bekende verhaal van het schaap over de dam!
Aangezien wij niets willen missen aan info etc. geven wij aan dat wij een Nederlandse gids hadden geboekt en geen Mexicaanse. Dan wordt er druk heen en weer gebeld om te kijken wat er mis is gegaan.
De oplossing lijkt geboden eerst gaan de Mexicanen met hun gids eruit, daarna worden wij naar een ander deel van de haven gebracht waar een Nederlands sprekende gids Kay op ons staat te wachten.
We worden ingedeeld in een groep van totaal 10 waaronder 2 Canadezen en de rest Nederlanders, 2 gidsen en een kapitein (hoewel hij later blijkt meer weg heeft van een zee piraat!)

We hijsen ons in een wetsuit en dan ineens blijkt dat ik mijn eigen maat nog steeds pas al zit hij misschien wat strakker 😉

Ik zie er nog altijd niet uit als de overjarige Adriaan van Bassie Adriaan die zich na 50 jaar nog steeds in de zelfde maat probeert te proppen, daar doe je niemand een plezier mee !
we stappen in het bootje en gaan de zee op, het blijkt een pittige rit te worden want de golven slaan om ons oren.
We hebben al het nodige op zee gemaakt aan golfslag bad, maar dit lijkt wel behoorlijk heftig. Al na een kwartier wordt de eerste kandidaat groen en geel en als snel volgen er meer.
De kapitein zee piraat what ever heeft er de grootste lol in en we vliegen over de golven en ketsen op hoog en omlaag. Ik vind het machtig het kan me ook niet lang genoeg duren.
Helaas blijkt dat voor merendeels van de groep anders te zijn. Misschien komt het door de adrenaline maar ik wil nog harder en nog meer golven !
Na een flinke tijd varen of stuiteren hoe je het ook wilt noemen, naderen we het gebied van de walvishaaien. En dan ineens …. Jaaaa daaaaar en daaaaar en daaaaar overal om ons heen zien we de gigantische beesten zwemmen. Ik kan mijn ogen niet geloven wat zijn ze groot en wat zijn het er veel.
Als de gids vraagt wie er als eerste het water in wil, twijfel ik geen moment .. Ed en ik gaan als eerste samen met de gids het water in. Snorkel op flippers aan het is tijd om los te gaan !!!
Als ik in het water ben, lijken de beesten nog veel groter dan vanaf de boot. Ik voel met net Jacques Cousteaux en kijk mijn ogen uit. En god wat komen ze dichtbij, ik zou ze zo kunnen aanraken maar dat mag niet ivm. bescherming van het dier.
Dan komt er een recht op me af met zijn bek open, djiezus denk ik deze gaat me gewoon opvreten. Wat een mooie manier om te sterven, maar niet nu!
De gids had verteld dat ze alleen maar plankton eten maar misschien is deze weer net een mensen eten geworden en ben ik de eerste die verschwoenden wordt. Maar nee hoor hij gaat recht onder mij door. Oh mijn god wat een een joekel! De meeste zijn minimaal 14 meter maar deze is echt veel groter, wat een kick !!!
Na enige tijd in het water blijkt dat er wel een heel vreemd visvoer drijft achter me, door alle opwinding heb ik niet door gehad dat Ed over zijn kroppie blijkt te zijn gegaan. Hij was toch zee ziek geworden met name toen de boot stopte met varen en bleef schommelen!

We besluiten om aan boord te gaan en dan mag ook Jess in het water met de gids. Ze vond het ontzettend eng maar wel heel gaaf.

Ed gaat dan nog een paar keer over zijn nek en de kapitein ligt in een deuk. Dat is lekker vers visvoer voor de walvishaaien roept hij. Ik dacht dat ze alleen maar plankton aten maar goed. Als ik dan om me heen kijk zie ik op de andere boten nog meer mensen over hun kroppie gaan er is zelfs een boot waar niemand het water in is gegaan vanwege zeeziekte !

We gaan nog meerdere malen het water in en het blijf onbeschrijfelijk en overweldigend. Op gegeven moment zwemmen Ed en ik tussen twee reuzen in en krijg ik het wel warm, want ja ik wil niet geplet worden. Onze gids wordt helemaal lyrisch omdat het zo een geweldig mooi plaatje was om te zien. Nou laat ik je dit vertellen, ik denk dat ik het ook heel mooi had gevonden als het een ander overkwam want ik zag mijn geest al dwalen. Maar achteraf gezien was het echt een uniek moment. Ook wijst onze gids ons op een mega pijlstaart rog die ook wederom mij moet hebben en vlak onder mijn buik door moet zwemmen. Waarschijnlijk zag hij mij aan voor een walvishaai..

Als hij onder me door zwemt durf ik amper te ademen en hoop ik dat ik niet Steve Erwin achterna ga. Als ik naar zijn staart kijk hou ik ook mijn buik in en m’n ogen dicht. Ook dat wordt opgemerkt door onze gids en ik ben bang dat hij daar ook foto’s van heeft weten te maken.
(Helaas kunnen we die niet zien hier en moeten we wachten tot we weer thuis zijn, de resolutie is te hoog voor deze tv dvd speler)
Na een aantal uur te hebben door gebracht met deze gigantische reuzen varen we nog naar het eiland Isla Mujeres daar gaan we nog snorkelen. Plotseling horen we een en al paniek en geschreeuw om ons heen. Er blijkt van een andere collega van Kay iemand te worden vermist. We kijken overal en zoeken maar nergens. De stroming is giga en de golven slaan om ons heen. Gelukkig hebben wij allemaal goede zwemmers we zwemmen terug naar de boot en dan gaat Kay ook helpen met zoeken.

Na een paar minuten blijkt het vermiste persoon achter een rif te worden gevonden in goede gezondheid, hij kon niet tegen de stroom op blijkbaar, maar alles weer opgelost.

Onze kapitein die echt het lachen heeft uitgevonden is de hele dag al een grote bonk gezelligheid en vreugde en wordt nog leuker als hij erachter kom dat ik uit Nederland kom maar down under geboren ben en ook nog Duits, Frans en Italiaans spreek. Hij spreekt zelf ook Italiaans en nog 100 andere talen, waarvan hij zelf de uitvinder is.

Dan varen we naar ondiep water waar de kapitein een heerlijke lunch voor ons klaar maakt. Nachts met groenten en gekookte garnalen, verse ananas bier en cola. Iedereen lijkt in het rustige water weer de oude te worden en het eten smaakt super !

Het wordt geserveerd in het water op een reddingsvest als tafel in prachtig mooi blauw water. Wat kan het leven toch perfect zijn, ik weet het zeker hier wil ik wonen !!!!

Dan varen we weer terug naar vaste land, we wachten op onze foto’s die we nog niet kunnen zien en dan gaan we weer terug naar ons hotel. We zijn bekaf van de mooie dag en ervaring, we kunnen nog niet bevatten wat we hebben gezien en gedaan.

We gaan nog even douchen en eten, daarna kijken we nog even naar de show en dan kruipen we op tijd in bed. ‘S avonds begint het te regenen en dat gaat de hele nacht door.
Vanmorgen als we opstaan regent en waait het. Maar het kan me niets schelen, we hebben alles kunnen doen wat we wilde en goed nieuws morgen schijnt gewoon de zon weer volop !
Wat een prachtige ervaring en weer iets om van mijn to do list te schrappen !
Vandaag dus mijn blog bijwerken, uitrusten Ed is sporten ik hang heerlijk rond samen met Jess. vakanties mogen van mij de rest van mijn leven duren.
Straks ff Candy crushen, want ja vakantie vieren is zwaar !!!!

P.s. Stuur geld en Candy crush levens Hahahaha x groeten uit Mexico Adios!!!

Plaats een reactie