USA here we come !
Na een fantastische vakantie vorig jaar met veel mooie herinneringen en nieuwe vrienden, besloten we ook dit jaar weer iets moois te doen. Het is een totaal grens verleggende vakantie geworden met meer vluchtten dan de afgelopen vakantie,wat wederom een mega uitdaging wordt voor MOI.
We gaan dit jaar voor een drie in een vakantie. Iedereen koos een bestemming binnen de USA en nee een huisje op de Veluwe was NOT DONE.
Kindlief koos voor een week New York. Shoppen tot we droppen met ook wat culturele dingen en een musical op Broadway.
Ikzelf wilde vooral met de auto, maar na lang wikken en wegen werd dat West USA, een rondreis met o.a. San Francisco, Las Vegas, L.A. Hollywood.
Manlief wilde zijn Magnum serie syndroom na jagen en koos ervoor om nog eens even lekker de grens verder te verleggen richting Hawaii naar Oahu.
De esta formulieren zijn inmiddels goed gekeurd en wonder boven wonder mag ook ik gewoon het land weer binnen, na een akkefietje in het verleden bij de USA.
De eerste paar honderd dollars zijn hier al in euro’s al uitgegeven, want iedereen moest nog even een nieuwe koffer op de valreep en daarbij een koffer naar USA kan nooit groot genoeg zijn 😉 Dus het budget om te shoppen slinkt al lekker. Wel grappig iedereen heeft een mega koffer maar we reizen met de inhoud van een rugzak!
Kindlief is van plan zoveel te kopen dat die waarschijnlijk op de terugweg met 41 setjes kleding incl. winterjas het vliegtuig in moet. Ik zeg succes ik zie je later wel bij de douane! Enne bijbetalen van je eigen rekening !
Voor manlief en mij is dit niets nieuws want we zijn samen al eerder naar USA geweest en ik heb er zelf een tijd gewoond. Maar toch is en blijft het altijd weer erg leuk.
We hebben de route inmiddels uitgestippeld en dan gaat het echt leven. We hebben ons verdiept in de plaatsen en weten wat we willen gaan doen.
We hebben ook nog even ons kleine harige mormel van haar dikke vacht ontdaan. Helaas blijk ik ondanks mijn Australische roots geen talent voor het schapen scheren te hebben geërfd. Dus ja mijn schoonies zullen de komende weken weer voor lul lopen met queen charles Bailey.
Manlief moet deze week nog even 10000 uur werken. Ik zelf heb al weken slapeloze nachten, want overal verschijnen terreur dreigingen in het nieuws. Zelfs mijn shoarmabezorger vind ik verdacht (hoe erg). Even snel nog 100 verjaardagskaarten sturen want ik wil niemand vergeten tijdens de vakantie. De vriezer wordt nog even leeg gegeten ons bien zuinig 😉
Dag van vertrek en eerste dag NY
Vanmorgen vroeg werden we opgehaald door taxi Bart alias honden oppas tuinsproeiers postpakket/schoonvader/buurtwatch. We dachten op een of andere manier dat we om 3 uur in de ochtend aanwezig moesten zijn maar dat bleek gelukkig pas om 6 uur te zijn. Voor manlief betekende dat bijna uitslapen en voor de rest van de familie gewoon reten vroeg!
Het begon gelijk allemaal lekker op Schiphol, want ik was de gelukkige ziel die random werd uitgekozen door het beveiligingssysteem, om mij op de vroege helemaal door te lichten en te fouilleren.
Afijn schoenen uit alles uit, ik was verdomme net aangekleed.
Ik had al niet te beste herinneringen aan mijn vorige avontuur naar Oost USA. Dat is een heel ander verhaal maar laat ik het erop houden, het was een totaal NIET warm welkom ! (understatement).
Op een of andere manier was het de boeking witch niet gelukt ons naast elkaar te boeken op deze lange stressvolle vlucht voor mij. Ondanks het feit dat we heeeeel ver vooruit hadden geboekt. Maar na heel lang zeiken en aanhouden zaten kindlief en ik dan toch naast elkaar en manlief gelukkig wel in het zelfde toestel. Ronduit belachelijk dit en een goede reden om hier geen zaken meer mee te doen.
De reis verliep best aardig, we hadden wel veel last van turbulentie en een irritante sufl*l achter ons!
Ik vroeg de man in kwestie of ik mijn stoel naar achter mocht doen, hij was er niet echt happy mee, so be it. (overigens had deze man alle bovenluiken in het hele vliegtuig gekaapt). Hij snauwde JA maar zette vervolgens zijn knieën in mijn rug met gevolg dat mijn stoel niet naar achter kon, dus dan maar met grof geweld en de groeten aan de orthopeed ! Aangezien ik al dagen lang slecht had geslapen had ik bedacht zoveel mogelijk slaap te vatten in de “cattleclass” van United Airlines.
Dus met grof geweld naar achter waardoor die vent bijna in het staartstuk eindigde LOL
Kindlief viel zowat van d’r stoel van het lachen… Later heeft de man plaatsen geruild met een jonger vriendelijk meisje.
De piloot had er de vaart in en 30 minuten eerdere dan gepland kwamen we aan op Amerikaans grond gebied. 30 minuten winst is 30 minuten langer genieten of shoppen zoals sommigen zeggen.
Maar goed, bij de douane kreeg ik een déjà vu van van mijn minder fijne ervaring , toen ik als jong meisje naar Boston vertrok. Ik kreeg het Spaans benauwd, en in Spanje kan het echt benauwd zijn geloof me.
Als we aan komen lopen, zitten daar nog steeds dezelfde soort chagrijnige zuurpruimen, deze mensen hebben volgens mij geen zin in hun job en zeker geen zin in enthousiaste toeristen.
Alle vingers moesten onder een afdruk, daarna een oog scan door het systeem. Ik dacht nog ff en mijn gebitsafdruk wordt hier ook nog gemaakt.
Het duurde allemaal een eeuwigheid, maar goed de sjaggo gaf ons bij gods gratie een stempel. Ik kreeg bijna het gevoel dat ik hem voor kerst moest uitnodigen na deze fantastische daad!
Op naar de koffers… De meeste mensen waren al lang weg, zie ik ineens een vrouw bij onze koffers staan!! Die dacht dat ze van haar waren… Nou had ze maar meegenomen dan had ze nog kunnen lachen, geloof mij in was al in the mood…
Na het scoren van een taxi, hadden we binnen vijf minuten door dat deze meneer zijn roeping was misgelopen. Coureur had beter bij hem gepast maar dan wel bij de para olympics in de categorie blinden! Sjesus wat een slechte chauffeur, maar op gegeven moment ben je zo blij dat je veilig op de grond staat en de Amerikaans douane hebt overleefd, dat je dit gewoon over je heen laat komen. Op hoop van zegen en ogen dicht !
We waren in ieder geval voor de files bij ons hotel.
We gingen ons even snel opfrissen en gelijk op pad even een beetje NY snuiven. De klok is hier 6 uur terug dus als een soort van zombies liepen we door het drukke NY.
Wat een indrukken en wat een mensen!! Ik heb zelfs het theater gevonden waar ik tig jaar geleden met mijn familie naar de Phantom ben geweest. Dus gelijk maar een foto schieten, want helaas waren die foto’s verloren gegaan destijds!
We zitten midden in het theater district en gaan zeker een musical bezoeken maar we hebben eerst even lekker gewandeld een een springroll gegeten op straat (gelijk ons darmgestel getest)en heerlijk gezeten op Time Square om mensen te kijken.
Van de week maar eens kijken of we kaarten kunnen scoren voor de musical Rocky dan gaat manlief vast en zeker mee.
We zijn ook nog even naar M&M world geweest, ik dacht altijd al dat er ergens een paradijs moest zijn.
Het was een eerst geslaagde top dag, ik denk dat we het fut niet hebben om te gaan eten, dus maar op zijn Amerikaans een zak chips met cola nuttigen op ons hotelkamer! De Mac zien we binnenkort vast nog wel 😉
Tweede dag N.Y.
Door het tijdsverschil waren we lichtelijk van de rel dus we zijn op en ook de Amerikaanse harde smalle bedden droegen niet echt mee aan een uitslaap moment. De receptie dacht zeker die Europeanen zijn over het algemeen lekker slank dus geven we die een half bed. En met kip aan het spitje naast me was het zeg maar een woelige nacht. Vanavond gaan we voor het bedden wissel project en zadel ik dochterlief op met kip aan het spitje. Want ja manlief krijgt echt geen bed voor zichzelf, dan beloon je slecht gedrag LOL.
We zijn vandaag door het “levensgevaarlijke” N.Y. gaan toeren met de hop on hop off bus. Veel mensen vinden het eng in N.Y. vanwege criminaliteit. Wij wonen in Hoofddorp, de kans dat je daar wordt doodgereden door een imbeciel die door rood licht scheurt is 1000x groter dan in N.Y. Hier stopt men echt voor een rood licht en groeten ze je ook nog als je oversteekt, waar je in Hoofddorp meestal een “loop eens door trut” of middelvinger krijgt.
Een aardige man van de hop on organisatie verkocht ons een weekpas. Het ergste aan alles was is dat we kindlief, die inmiddels bijna 16 is gewoon voor 11 jaar hebben laten doorgaan. Het gaat niet eens om die 10 dollar maar puur om de lol je had haar gezicht en reactie moeten zien. “zullen ze het niet gaan controleren?” vroeg ze. Niet dat het mij uitmaakt, want als ze haar oppakken voor oplichting dan hebben manlief en ik ieder een groot eigen bed! We pikken haar eind van de week wel weer op.
Onze route begon met downtown! Dat houdt in dat we o.a. Empire State building, Soho, Chinatown,Cityhall en Brooklyn Bridge.
Natuurlijk was dit lang niet genoeg, want wij willen altijd meer dus hebben we de gratis Ferry genomen om Staten Island zodat we een goed uitzicht hadden op Statue of Liberty en de Skyline van NY.
Het meest indrukwekkende was uiteraard een bezoek aan Ground Zero. Ik vond het zeer emotioneel om alle namen te lezen. De verhalen en beelden erbij te bedenken wat deze stad die dag heeft mee meegemaakt. Er is een prachtig monument gemaakt op de plaats waar ooit de zo aanwezige gebouwen stonden in de vorm van een waterbak waar het water naar het midden verdwijnt. Mocht je deze plek willen bezoeken raad ik aan dat niet aan het einde van je bezoek te doen zodat je niet helemaal down terug vliegt.
Ik weet niet of het komt omdat ik een emo eter ben, maar na het bezoek had ik gelijk mega honger en hebben we een subway opgezocht.
Dat hele concept van de Subway is eigenlijk niks voor mij, er is te veel keus en voor je het weet is mijn broodje zo hoog dat ik er niet meer mee door de deur kom. Dus ik bestel een bestaand broodje van de kaart om het mezelf makkelijk te maken en dan, moet dan alsnog het hele broodje samen stellen. Nou bruin brood, kip, zooitje sla en groenvoer allerlei etc precies zoals op het plaatje… Snap ik het dan niet of kun je dan beter het plaatje weglaten?
We besluiten nog een toer te doen aan de andere kant van N.Y. Brooklyn.
Wij hadden een of andere Gopro imbo voor ons zitten! Even uitleggen;Een gopro imbo is een freak die een camera op een uitschuif stok heeft gemonteerd en alles filmt, daarbij houdt de imbo (imbeciel) geen enkele vorm van rekening met zijn medemens! Nou hij dus met die stok voor mijn giechel!
Hierdoor kon ik zelf geen normale foto meer maken zonder dat deze malloot in mijn beeld verscheen. Dus omdat ik mijn lichtelijk geïrriteerde blik opzette voelde hij heel goed aan dat hij op zijn arse moest gaan zitten en die stok moest gaan inschuiven. Dus borg hij zorgvuldig zijn stok op en bleef doodstil tegen Jess aangeplakt zitten!
De boodschap was duidelijk en toen we later op de dag weer in dezelfde bus stapte ging de meneer met vriendin ver weg van mij zitten. We zijn geen facebook vrienden geworden 😉
Wat ik ook wel grappig vond was deze foto hieronder… Eerst zie je fastfood keten Wendy’s maar kijk eens goed wat daar pal achter zit! Wel handig eerst sporten en dan kijken wat je verbrand heb, is het hamburger waardig ?
Oh ja we hadden nog wel een dingetje, we hadden echt de lelijkste gids aller tijden. Ik heb er helaas geen foto van kunnen maken. Ik weet dat je mensen niet op hun uiterlijk mag beoordelen. maar toch, ze zou prima in de Efteling passen als laaf. En die stem, ze lulde echt 5 kwartier in een uur en dan ook nog over dingen die er niet toe deden. Manlief noemde haar al de Frank Snoek van het voetbal. Als ik die stem alleen al hoor….. brrrrrrr
En vakantie zou geen vakantie zijn zonder ijs, dus we hebben ook nog ff lekker een ijsje on the road gescoord, man wat ben ik snel een gelukkig mens!
We gaan nog even een hapje eten en overwegen Fast Eddies maar ja wat is fast ? we hebben best honger dus we zoeken toch maar even verder maar hoe grappig.
Derde dag N.Y
Gisteravond heerlijk nog even een hele echte Amerikaans burger op een terras gescoord ! Het was beren gezellig en de temperatuur was perfect. Er zijn vind ik persoonlijk, maar weinig echt gezellige buiten terrasjes te vinden daarvoor moet je echt goed zoeken. En als ze er zijn zitten ze vaak overvol.
Manlief heeft vannacht na mijn klaagzang kip aan het spit amper bewogen. Op gegeven moment lag hij zo stil dat ik even gecheckt heeft of hij het nog deed.
Het is druk op straat en wat een verlichting overal, en wij maar zeuren in Nederland over de verspilling van energie en milieu. Nou hier denken ze er echt wel anders over. Meneer Philips verdient hier bakken met geld volgens mij.
Vandaag is het weer een nieuwe dag met een nieuwe toer we hebben gekozen voor een ander deel N.Y. we gaan naar Uptown en Harlem naar diverse musea we kijken ons ogen uit naar alle hoge gebouwen de drukke straten. Als we de gidsen moeten geloven heeft elke bekende Amerikaan een appartement of huis of verdieping in dit gebouw. Ach ja wie zijn wij omdat te geloven? ik ben nooit thuis geweest bij die mensen. Madonna, Harrison Ford, Ricky Martin allemaal passeren ze de revu. Wat grappig dat ze allemaal zo dicht bij elkaar wonen, zouden ze ook een straat bbq hebben met de buren ?
In dit gebouw bv wonen zoveel bekende Amerikanen, dat ik me afvraag wanneer je bekend bent. Weten ze wel wie ik eigenlijk ben?
Maar goed je maakt toch foto’s en laat die gids zijn verhaal doen. Het gekke is wel dat als je deze toer morgen weer zou doen, er allemaal andere sterren wonen. Bij dat ene raam woont Madonna HAHAHA
Over de gevaren in de Bronx, wil ik wel iets kwijt. Ik vind de Bronx helemaal niet gevaarlijk ogen, misschien moet je er in de avond niet doorheen banjeren. Maar natuurlijk zijn er ook buurten in Nederland waar je liever in de avond niet wil zijn. Natuurlijk staat de Bronx bekend om gangsters en bendes, overvallen en andere narigheid, maar ja ik hoef er in het donker niet te zijn maar overdag is het hier geen probleem. Dus ga gerust met een toer mee deze kant op, dat kan echt allemaal prima !
We spreken wat met Amerikanen die helemaal verbaasd zijn dat wij zo dicht bij Amsterdam wonen en nog nooit zijn overvallen of zijn neergeschoten. Nou Amsterdam staat lekker op de kaart hier.
Vorig jaar hebben wij onder politie bewaking Guatemala bezocht omdat we nou niet echt bepaald door het meest toeristische gebied wilde trekken dus we zijn inmiddels wel wat gewend.
Harlem echter is op zich erf armoedig het sterft er van de daklozen zwervers en werkelozen. Maar ook geheel tegenstrijdig duiken er hier en daar opgeknapte huizen op van optrekkende rijken die hier kansen proeven.
Als softball speelster mocht een bezoek aan het Yankee stadion zeker niet uitblijven. Helaas werd er geen wedstrijd gespeeld deze dagen en moesten we het doen met er omheen wandelen en door de hekken heen gluren.
Toen volgde er een hele bijzondere rit in de bus met een gids waarvan we haar hele levensverhaal hebben moeten aanhoren. Waar ze in de Bronx woonde met wie ze speelde en waar wat ze at etc. Het voelde meer als een soort van oproep Bronxvrouw zoekt man, ze was gewoon openlijk aan het flirten met elke dude in de bus !
We besloten richting Central Park te gaan voor een wandeling. We moesten van bussen switchen en kregen een andere gids.Ten eerste was het een heel oud, ik hoor mezelf graag praten oude heks, die ook nog eens bleef herhalen dat the German people from Holland weet ik veel wat hadden gedaan. Geen idee wat ze bedoelde en aan wie ze nou een hekel had, of aan Duitser of aan Hollanders maar in ieder geval had ze geen idee wie nou waar woont.
Daarna hebben we nog mensen zien entertainen, muziek maken en een vermakelijke pot softbal zien spelen. Op dat moment voel je het… Je bent in New York !!! Wat een heerlijk vermakelijk spektakel.
Ik kreeg spontaan zin om mee te doen, maar ja ik dacht stel je voor je wordt alsnog ontdekt, ze willen je houden en bieden je een contract met een appartement naast Madonna en Ricky Martin, dan zou ik jullie allemaal wel erg gaan missen, ik heb het dus beperkt met alleen het aanschouwen van de bloed fanatieke gasten en scheids.
Daarna natuurlijk hebben we nog even bij Starbucks een frappuchino gescoord, want een dag geen Starbucks is een dag niet geleefd hihi.
Het was een lange dag, de voeten begonnen tegen te sputteren maar we wilde toch nog heerlijk over Broadway terug wandelen richting winkelketen Macy’s want ja hoeveel uur hebben we in een dag ? Die moet je nuttig besteden. Dus sprongen we toch maar wel voor de laatste 30 blokken de hop on bus te pakken. En wat denk je? rijdt ie gewoon er straal voorbij, deze lijn sloeg precies die halte over. Met gevolg toch nog een pittig stuk lopen LOL
Eenmaal aangekomen bij Macy’s zijn we 9 verdiepingen omhoog gerold met de roltrap en hebben we ff snel alle verdiepingen bekeken.
Ik durfde ook niet iets te passen aangezien het leek alsof ik net uit het zwembad was gekomen na een les zwemmen met kleding.
De afdeling schoenen ben ik ook voorbij gelopen, omdat ik echt hele vieze zwarte smerige voeten had.
We kregen wel een goed beeld van het warenhuis en laat ik het zo zeggen, als je hier niet slaagt dan slaag je nergens!
We sluiten de dag af met een etentje bij een Italiaan en kruipen onze bedjes in, morgen een new day!
Vierde dag N.Y.
We startte vandaag bij Times Square waar we de bus hebben gepakt, vandaag was dat een hele onderneming omdat het drukker dan ooit was. Waarom ? Geen idee, maar ik had het gevoel dat de hele wereld in New York was en met name allemaal vlak voor mijn voeten en tegen me aangeplakt. In ieder geval veel te dicht in mijn aura.
Het zou de hele dag gaan regenen, maar ook heeft Amerika een weerman die net zo slecht het weer voorspelt als onze eigen Ot Morn Piet Paulusma. Het was wederom stralend weer, of te wel fokking hot!
Ook bij de ticket box voor musical kaarten stond men al voor 10 uur in de ochtend heerlijk tegen elkaar aan te plakken. Het leek wel Blak Friday.
We zouden onderweg naar de Brooklyn bridge even een tussenstop maken bij Empire State building om te kijken of de rij daar te doen was.
Plots viel ons oog op een Star Bucks die we nog niet hadden getest, dus hop naar binnen. Lekker koele airco !!!
Daarna zijn we even lang de Empire State building geweest, maar we vonden de rij was te lang en zonde van onze tijd.
Een aardige Amerikaan wilde wel even een foto maken. Hij leek heel aardig totdat hij vroeg of we uit Duitsland kwamen. Na mijn antwoord zei hij i’am sorry i’am American i’am asshole! Ik dacht die heeft mensen kennis !
Ook die voegen we niet toe op Facebook !
Onderweg in de bus kom je verschillende type inwoners tegen in N.Y. en jawel in alle soorten maten en varianten.
Onderweg zagen we nog een Abercrombie en aangezien dochterlief grote fan is en ik om andere redenen (de sixpack guys die zo heeeerlijk ruiken) moesten we natuurlijk even naar binnen. Eenmaal binnen waren we enorm verrast, nix geen sixpack guys die lekker ruiken, maar alleen maar sjaggo mevrouwen die helemaal geen zin hadden om je maar even te helpen. Dus met gierende banden het pand uit !
We zijn van de schrik maar even naar een Mac gegaan, ik zei het al eerder ik ben een emo eter. We hadden eens lekker Amerikaans een flinke burger naar binnen gewerkt maar ja na al die calorieën moesten we wel weer eens even flink wat gaan verbranden. Dus we gingen op zoek naar een fiets toer en wilde we over de brug heen crossen.
We zijn echt alle kanten op gestuurd en dat sloeg wel een beetje op het humeur. “Heb je weer die klote straat en die klote Hudson rivier”. Hahaha
We kwamen ook nog in Wallstreet terecht alles behalve de fiets verhuur. Passeerde nog meet Star Bucksen alles behalve de verhuur !
Uiteindelijk kwamen we dan toch waar we moesten zijn ! en hebben we ondertussen ook nog heel veel van de stad gezin.
We huurde de fietsen en neem van mij aan, geen enkele New Yorker pakt de fiets tenzij je levensmoe bent. De man vroeg of we een verzekering wilde afsluiten. Maar wij hadden zoiets van Nee hoor, mooie stad om te sterven humor moment. De man dacht daar dan wel weer anders over.
We stapte op onze bikes, scheurde tussen taxi’s, bussen en idiote toeterende Amerikanen, we gingen over de stoepen, over de weg en door rood.
Meneer de agent vond het allemaal prachtig en wees ons erop dat we misschien beter niet de snelweg konden nemen maar meer langs de kant van een stoep zo richting de brug konden fietsen hij vond het prachtig.
Mocht je ooit mensen zien fietsen, groet ze dan in het Nederlands, want de kans is heeeeel groot dat het alleen maar Nederlanders zullen zijn.
We hebben enorm gelachen en rit was laat ik het zo zeggen heel gaaf, ondanks de hitte de water stops, de fietsen zonder normale remmen en bellen echt een aanrader!
We hebben dit avontuur overleefd en fietsen tussen wandelende mensen van de ene naar de andere kant over de geweldig grote brug, scheurend door al het verkeer was een super ervaring !
We sluiten de dag af en dromen van alle leuke nieuwe indrukken en ervaringen.
Vijfde dag NY
We wilde nog een paar dingen doen o.a. naar de wijk China Town, Little Italy en SOHO met maar een doel… Shoppen ! Deze wijken staan bekend om het groot aantal immigranten uit verschillende landen die een soort van eigen land hebben gecreëerd binnen Manhattan.
Een groot aantal van deze mensen spreken dan ook gewoon hun eigen taal en spreken slecht Engels omdat ze dat gewoon weg weigeren .
We reden er met de bus heen, want de afstanden binnen NY liegen er niet om. Twee blokken verder is vaak een aantal kilometers dus laat staan meerdere blokken verder.
Eenmaal aangekomen in ChinaTown, worden onze smaakpapillen direct wakker geschud, wat een heerlijk geuren ! En dat allemaal in combi met 1 miljoen vuilniszakken vol afval met voedselresten. We struikelen over het afval op straat.
Wat ons direct opvalt, zijn de fragiele Chinese vrouwtjes die allemaal een oortje in hebben en in het wilde weg wat door een telefoon wat roepen. We worden gelijk aangesproken op de hoek van een straat, you want watch?
Ik zeg nog yes we wanne look around. Maar dat bedoelde ze niet ze vroeg daarna, Rolex, sunglasses?
Het gaat hier om een staaltje illegale praktijken uit eerste Chinese hand.
We volgen de vrouwelijke Bruce Lee naar een vaag buurtje waar de vuilniszakken met goederen worden geopend. Enne nee geen bonnetje of garantie aanwezig uiteraard.
Na wat aankopen en onderhandelingen weet waarschijnlijk heel China Town wie we zijn want ze weten op elke hoek van de straat precies wat we zochten.
We struinden door naar de wijk Little Italy, waar een of andere zogenaamde nep Italian Alora! You want to eat naar ons riep. Ik gaf hem uiteraard antwoord in het Italiaans en het werd stil aan de overkant! Dit blijft altijd leuk deze momenten want ja ik weet het al jaren niet alle blondjes zijn slim, maar ik ben een afwijking hiervan ik spreek meerdere talen, DAG voor oordeel !
Ik denk wel dat die man misschien overweegt wel een kleine cursus Italiaans te gaan volgen om niet helemaal af te gaan volgende keer, HAHA
Na een pittige wandeling door de wijk gaan we nog even op 5th Avenue shoppen, de winkels zijn overweldigend maar ook wel veelal het zelfde.
Op advies van mijn eerder gemaakte Amerikaanse vriendin gaan we naar een bijzondere winkel. Een winkel met poppen voor volwassen! Ze zijn foei lelijk, gruwelijk duur maar ook nog eens mega populair vooral voor kinderloze stellen.
In de winkel zit een heuse poppendokter met volwassen consult prijzen, je kunt ook naar de kapper en de haren laten vlechten voor 20 dollar, of dezelfde kleding kopen als de pop.
Een bril laten aanmeten een hond kopen voor je pop, het kan niet op. Oh of wil je een half uur piano les tegen een flink pak dollars?
Ik vind het doodeng ! Volwassen mannen lopen hier met hun pop te pronken ik heb hier echt mijn twijfels bij…
Manlief had zelf ook een poppetje in gedachten van een jaar of 20 en ik had zelf ook een keuze gemaakt, maar deze bleken echt not for sale.
we plakte er nog even een ritje Brooklyn adventure aan vast en zo zagen we weer allemaal andere mooie dingen van de stad.
Daarna hebben we nog even heerlijk gegeten bij de mexicaan waar de ober oprecht dacht dat we achterlijk waren en ons 20 dollar fooi probeerde af te troggelen. Maar daar heb ik nou net te lang voor in USA gewoond om te weten dat je dit NIET verplicht bent en al helemaal niet als het eten niet te vreten is en de bediening ver onder de maat is. Dus ook dit hebben we op mijn manier opgelost door hem eens even flink de les te lezen. Waarna hij afdroop en ik nog net geen applaus ontving van de andere gasten.
Zesde dag NY
Vandaag hebben we onze ogen uitgekeken bij Toys R US XXL voor mij niets nieuws maar voor mijn medereizigers een nieuwe wereld. In de winkel staat een huis reuzenrad maar ook een levensgroot barbie huis ten grote van ons eigen huis. Ook zijn er levens grote dinosaurussen en mega Lego bouwwerken.
In zo een speelgoed winkel ben je nooit te oud en voel je je weer helemaal kind natuurlijk. En het mooie is, hoe gek je ook doet je bent echt niet de enige !
Verder zijn we nog naar het Hard Rock café geweest, dan was wel even gaaf om te zien. De kleding van de Beatles hing er, maar ook andere rock artiesten artikelen kun je hier vinden.
Vervolgens stond er een bezoekje aan Central Station op de planning, wat waarschijnlijk een van de mooiste stations is van de wereld.
Als afsluiting pakken we nog een musical mee, we hebben gekozen voor de musical Rocky zodat manlief ook een leuke avond zou hebben. Het was een enorme belevenis want je zat in de zaal maar was gelijkertijd ook publiek bij een live wedstrijd het was echt een mega gave ervaring.
De kaarten hadden we met een flinke korting kunnen score op Times Square dat scheelde de helft. Je moet dezelfde dag wel even de rij in maar het is het wachten waard.
Morgen vliegen we naar San Francisco voor een nieuw deel van onze vakantie !!
We werden opgehaald door een taxi die ons vervolgens naar JFK NY een rit van ongeveer een uur. En man wat een rit de chauffeur had volgens ons een hele streng knoflook opgevreten! het was echt een harde in die taxi.
Hij reed ook nog eens als Mario Kart door het verkeer maar ook dat hebben we weer overleefd.
Het inchecken ging redelijk rap, alleen manlief moest zijn schoenen en sokken uit. Naast hem stond een vent zonder sokken die nog nooit in zijn leven schone sokken had aangetrokken, wat een lucht! ik ging zowat van mijn graatje.
De controle op een binnenlandse vlucht slaat nergens op, alles kan en mag. Zo bekrompen als het op Schiphol gaat zo idioot makkelijk gaat het hier. Mensen voor mij nemen dozen met pizza’s en Mac Donalds mee het vliegtuig in en dat is niet ongebruikelijk.
Er hangt in het vliegtuig een etenslucht ik hoop alleen maar dat we zo snel mogelijk er weer uit mogen.
We mochten allemaal onze telefoons aan laten en daar krijg ik het toch heel warm van aangezien de stewardessen op de NL vluchten daar zo gruwelijk spastisch om doen.
Maar ja wie heeft er nou gelijk denk ik dan ?
De vlucht duurde 6 uur en 15 minuten ik moest mezelf zien te vermaken om niet steeds aan eten te denken door al die luchten en besloot solitaire te gaan spelen.
Ik heb mijn handen suf gespeeld om te winnen en uiteindelijk een half uur voor de landing had ik eindelijk gewonnen. Mijn god als een bezetene juichte ik door het vliegtuig alsof ik de Emmies had gewonnen.
We liepen door naar de auto verhuur waar kindlief de auto uitkoos, het werd een of andere grote rode Nissan nog wat waar de handrem in eerste instantie onvindbaar leek, maar na grondig zoek toch werd gevonden. Dus op naar onze accommodatie.
Het was hier 3 uur terug vergeleken met NY dus tijd om een heerlijke steak weg te werken. Met wat rekenwerk bleek dat dochterlief nu al jarig zou zijn in Nederland net als mijn moeder. Dochterlief wordt 16 dus tijd voor feest en extra lang jarig !
Dag 2 San Francisco of eigenlijk dag een na aankomst
Tweede dag San Francisco of eigenlijk de eerste na de aankomstdag
We besloten vandaag maar eens met de auto downtown te gaan en daar vandaan een stadstoer te maken. We moesten nog lichtelijk wennen aan de snauwende gps met gevolg een rondje AirPort om daar vervolgens te keren en de goede kant op te gaan.
We parkeerde de auto bij Fisherman’s Wharf we waren er vroeg bij dus plek zat en hup de bus in en toeren door de stad. S.F. heeft iets rust gevend over zich als je een week midden in N.Y. hebt gezeten.
Het is vandaag geen 30+ graden maar 24 met harde wind langs de kust.
We besluiten stoer zonder vesten en truien de dag door te brengen omdat we er vanuit gaan dat de temp. wel zal oplopen maar helaas blijkt dit een grote vergissing.
We toeren door de hele stad en komen bij het punt waar we erg naar uit hebben gekeken, de Golden Gate brug !
Een betere timing hadden we niet kunnen bedenken want de brug bevindt zich over het algemeen zeer vaak in de mist maar juist vandaag is hij helemaal zichtbaar!
De temperatuur wordt vreselijk onaangenaam door de harde wind en we krijgen we het gevoel dat we in het programma 70 graden noorder breedte mee doen!
Kindlief lag bijna onder haar stoel om niet uit de bus te waaien. Grote hilariteit alom natuurlijk.
Om daarna op te warmen maken we na de rit een wandeling langs te pier om daarna te genieten van een warm bord fish and chips.
We hebben een mooi zicht op Alcatraz dat we kennen van diverse films.
We lopen heerlijk rond en zien ook nog zeeleeuwen bij elkaar liggen in het zonnetje en in het water zwemmen. Maar wat stinken die beesten en wat een geluiden maken ze.
Als we iets verder lopen komen we bij de beroemde cablecars, die stijl omhoog en omlaag gaan door de straten van S.F.
We maken nog even wat toeristische foto’s voordat hij weer vertrekt.
Naast dit vervoersmiddelen zien we ook nog kleine gele karretjes die je kunt huren om mee door de stad te crossen. Helaas zijn het alleen maar 2 zitters.
Dan pakken we nog de auto om door de smalste en steilste kronkelweg van USA, genaamd Lombard street te rijden. De straat is ook bekende verschillende films.
Van S.F. naar Fresno via Yosemite
Vandaag vroeg op gestaan om onze reis weer voort te zetten richting Fresno. Het is hier extreem heet deze kant uit en er zijn overal veel bosbranden. De vraag is of we wel door het Nationale park naar onze bestemming Fresno kunnen rijden.
Vandaag is dochterlief ook hier echt jarig dus groot feest en eerst een paar uur helemaal los in de mega outlets voor we door rijden naar plaats van bestemming.
Dit is de eerste kennismaking van dochterlief met een mega outlet, dus manlief en ik houden ons hart vast.
Als ze alle merken van haar favoriete designers en merken voorbij ziet komen, roept ze Dit is nu al een top verjaardag!!!
Kindlief mag en gaat dan ook helemaal los bij Abercrombie en shopt zoveel dat ze het uiteindelijk niet meer kan tillen. Dat is idd shop till you drop !
En als er echt niets meer bij kan omdat we anders een nog grotere auto moet gaan huren zetten we de tocht voort.
We rijden door Yosemite park er lijkt in eerste instantie niets aan de hand. Maar na 2 uur rijden ruiken we een brandlucht en zien we dat heel veel bomen zijn zwart geblakerd door de brand, het is zo een triest gezicht. We mogen bepaalde wegen niet in en worden door de park ranger terug gestuurd. De route is helaas niet toegankelijk, blusvliegtuigen vliegen af en aan samen met blushelikopters.
We moesten deze route volgen om bij onze bestemming te komen en hij is zojuist afgesloten. Balen maar waar we moeten nu 3 uur omrijden maar er zit niets anders op. Vele andere automobilisten volgen we zijn niet de enige met een probleem.
De wegen zijn kronkelig en smal en op sommige stukken moeten we heel voorzichtig zijn om op de weg te blijven maar het is weer een typisch avontuur die alleen wij weer mee maken. Onderweg zien we de schade door de brand. En via de media komen we er achter hoe groot de omvang van de brand pas echt is geweest.
We kwamen laat aan in het hotel dus zijn we voor het eten naar Taco Bell gegaan op zich geen straf want we houden van Mexicaans eten. Nou ja Mexicaans eten bij Taco Bell we noemen het maar een twist.
Van Fresno naar Tulare via Kings Canyon en Sequoia national park
Vandaag rijden we via 2 nationale parken door naar de volgende bestemming. Ongelofelijk maar met een beetje proppen past alles weer in de auto. Manlief heeft in het verleden veel kunnen oefenen vooral de wintersport bagage is altijd weer een uitdaging. Maar hij is er best heel handig in geworden inmiddels, dus dat laten we aan hem over.
Onderweg genieten we van de prachtige omgeving en dan besef je wat voor saai landschap Nederland heeft.
Bergen, valleien groen en dor wisselt elkaar hier af. Er zijn kilometers lange wegen waar niemand rijdt en niemand woont en dan ineens… Duiken er weer een paar huisjes of een ranche op!
Als we aankomen in Kings Canyon zien we ook hier weer hoe heerlijk relaxed het leven eruit aan toe gaat. De geur van de bomen de geluiden van de dieren in de bossen..
We rijden door naar onze volgende bestemming Sequoia, waarvan we echt hopen dat we daar geen bosbranden zullen zijn omdat de berichtgevingen nogal wisselend zijn nemen we de gok.
We rijden door en komen bij een boomje waar we even poseren om te laten zien over wat voor jongens we het hebben. De bomen zijn soms meer dan 4000 jaar oud dat is bijna niet te bedenken.
Natuurlijk doen we vandaag ook nog een beetje sportief en maken we een wandeling naar de grootste oudste en levende boom ter wereld. De General Sherman boom.
Na de wandeling pakken we de auto om de tunnel log route te doen. Dat is een route die A erg lastig is te vinden B ondanks dat best nog druk is.
De boom is ooit omgevallen er is een groot gat in gezaagd, misschien ooit wel als grap. Het gat is zo groot dat je er met je auto doorheen kan. En er wordt ook flink gebruik van gemaakt.
Het is hier inmiddels 40 graden en warmer en de gemoederen lopen bij sommige flink op als iedereen op zijn beurt even uitstapt om een foto te schieten. Maar wij storen ons er niet aan, want we volgen gewoon wat iedereen hier doet, even je moment pakken.
We rijden weer door en volgen de kronkelwegen we slingeren heen en weer, dochterlief is kotsmisselijk en kotst de ene na de andere plastic zak vol. Gelukkig hebben we door shop gedrag tasjes genoeg. Uiteindelijk besluiten we wel even te stoppen en dochterlief wat rust te gunnen.
Hierdoor heb ik weer even mooi de tijd om wat plaatjes te schieten. We komen ook langs een groot meer met woonboten wat zo maar ineens opduikt.
De hitte buiten is niet te harde buiten we zoeken snel weer verkoeling in de auto en rijden door naar het hotel. Eenmaal aangekomen daar eten we snel iets en duiken we ons bed in.
Morgen moeten we weer vroeg op voor een mega lange rit naar Las Vegas, we zullen ook hier de route moeten aanpassen omdat er op dit moment mensen zelfs worden geëvacueerd vanwege hitte en branden. Het blijft spannend en werkelijk van uur tot uur bekijken wat er wel of niet mogelijk is, maar zoals ik al zei… Never a dull moment !!
Van Tulare naar Las Vegas
Als we opstaan is het heel vroeg maar het vooruitzicht is weer een feest dus niemand moppert. Vroeg in de ochtend loopt de meter op naar achter in de 40 graden en geen schaduw te bekennen.
De weg is indrukwekkend alleen al door de kilometers ruimte die men hier in overvloed heeft en zelfs het kale landschap vind ik mooi.
Hoe verder we rijden rijden hoe minder groen en hoe droger het wordt. Het is bijna niet voor te stellen dat men Las Vegas hier heeft weg gestopt. We zijn benieuwd wat ons te wachten staat en kijken uit naar een stad die er uit zal springen ergens in de woestijn.
Na uren rijden en een zak gummie beren, die niet aan te slepen zijn, komen we aan in een stuk omgetoverde woestijnstad vol hoge gebouwen, glitter, glamour en gokkasten!
We gaan naar ons hotel en dan zien we hoe mega goot het is, ons kamer nummer 1589 zegt al genoeg!
We krijgen een plattegrond en moeten kilometers lopen met verschillende liften.
Ik ben bang dat tegen de tijd de vakantie om is wij pas onze kamer hebben gevonden. Uiteindelijk komen we er dan toch aan, het uitzicht is zoooo gaaf.
We besluiten de benen gelijk te gaan strekken en ja wat is het eerste wat je doet in Las Vegas???
Inderdaad…. De achtbaan !!! Wij zijn natuurlijk echte freaks en hoorde dat er een hele gave was in het hotel New York New York recht tegen over ons hotel.
De rit was echt onvergetelijk, we struinen hotels in en uit en het is niet te bevatten. Bij hotel Ceasar is het of je buiten in een winkelstraat loopt er is zelfs echte lucht met wolken gecreëerd en honderden winkels, maar de werkelijkheid is hier dat je gewoon binnen in een hotel loopt.
We komen in hotels met de Trevi fontein en Italiaanse gondels, er zijn allerlei attracties binnen. Het een nog mooier dan het ander. We kijken onze ogen uit en lopen kilometer na kilometer.
Het is een stad waar alle landen van de wereld samen komen, hoe bizar !
Watervallen, London Eye alles is hier aanwezig en ook heel veel blaren, tig blaren op mijn voeten ik kan niet meer, maar we willen nog zoveel zien en doen dus ik probeer me er echt overheen te zetten. We kijken naar een fonteinen show op muziek bij hotel Bellagio, we eten ijs en drinken water heel veel water. We kijken naar een show van Atlantis met vuur en water binnen in een hotel, er zijn dolfijnen en haaien binnen in sommige hotels en… Blaren!
We willen in de avond naar buiten om te kijken hoe Vegas er ’s avonds uitziet. Maar hoe later het wordt hoe meer zwervers we zien.
Het is een triest aanblik geen idee hoe mensen toch zo terecht komen. Maar in een stad waar de grootste verdiensten uit het gokken komen kun je er wel iets bij voorstellen.
Maar goed Las Vegas is niet alles wat het lijkt, naast mij staat een oude man te bellen, stuur me snel geld want alles is op. Hij staat voor het casino te bellen en is een van de vele gokkers die hier alles winnen of verliezen.
Hoe later het wordt hoe drukker de straten hoe meer lichten hoe meer geluid. De temperatuur neemt niet af en ineens vallen er drie spetters regen wat heel ongebruikelijk is, maar tegen de tijd dat ze de straat raken zijn ze verdampt en was het vals alarm.
De stad komt steeds meer tot leven. We besluiten nog even naar Luxor te lopen en te kijken om daarna terug naar het hotel te gaan.
Wat een indrukken en wat een herrie, ik denk dat ik het hier geen 4 dagen zou uithouden ondanks alle pracht en praal. Maar tegelijkertijd is het helemaal geweldig om het allemaal te mogen mee maken. Mijn voeten zijn inmiddels versleten maar mijn stappenteller is nog nooit zo blij geweest.
De volgende dag zijn we weer vroeg op pad om onze reis te vervolgen naar Los Angeles. Helaas is het door omstandigheden en tijdgebrek niet gelukt om de Grand Canyon te bezoeken. We zullen nog een keer terug moeten komen om de niet bezochte parken alsnog te bezoeken maar dan met andere temperaturen.
Als we onderweg naar L.A. stoppen om chips, drinken, gummie bears en m&ms te kopen, zeg maar overlevingspakket loop ik rechtstreeks in een hittedeken van 46 graadjes. We stoppen nog bij een outlet en kopen nog een paar zachte pantoffel schoenen om mijn voeten te verlichten. Ook snak ik naar een ijsje.
Ik durf eigenlijk geen ijs te kopen omdat ik bang ben dat deze nog voordat ik bij de auto ben zal smelten.
Los Angeles
We zijn weer vroeg uit de veren om de stad te verkennen. Het is mega druk om de stad binnen te komen, maar we zijn aardig op tijd dus dat moet wel gaan lukken.
We rijden de stad in en vinden een geschikte parkeer gelegenheid en dan gaan we maar eens aan de wandel. Als we de parkeergarage uitlopen staan we bijna gelijk bij de walk of fame. Het was ook nog eens een spot goedkope garage waar we wel de sleutels moesten afgeven zodat de mannen onze auto konden wegzetten. Op hoop van zege !
We worden vriendelijk onthaalt door de plaatselijke inwoners die graag nog even op de foto met ons willen.
We laten ons heerlijk door de stad rijden en schieten mooie plaatjes we overwegen nog even een verhuizing maar we zijn allemaal nog niet doorgebroken als artiest dus ik ben bang dat we dat nog even moeten uitstellen. We zien hele bijzondere inwoners in grote getallen en ik vraag me af of ik die wel als buren wil ?
We zijn iedereen tegen gekomen Christofer Reeve, Michael Jackson, Marlyn Monroe ga zo maar door! Geen idee maar ze lopen allemaal in t echie rond ook al zijn sommige al jaren niet meer onder ons.
We rijden steeds hoger de heuvels in en hoe hoger je woont hoe rijker je bent. We rijden langs de poort van Michael Jackson en langs de mansion van de Playboy en zo komen we overal.
We gaan weer door naar Santa Monica Pier, het is geweldig om te zien hoe druk en levendig het op en rondom de Pier is, maar ook gelijk bedenk ik me dan, waarom wil dat toch niet met de Pier in Scheveningen lukken? Wij hebben ook zo een prachtig pronkstuk in zee, wat volgens mij helaas failliet is verklaard ? Laat een ondernemer/ontwikkelaar hier eens komen kijken. Het is hier een bonk gezelligheid en het bruist !
De geur van de zee en etenstentjes, patat en vis en zonnebrand… heeeeerlijk en dan die prikkende zon, we willen niet meer weg uit L.A. !
Wat ook leuk is om te zien zijn de straten… Elke straat heeft maar een soort boom dus nooit iets door elkaar. Bv een straat met alleen maar palmbomen, of een straat met alleen maar een ander soort tropische boom.
Bij ons in de straat heeft de gemeente ook een poging gewaagd en kregen we allemaal een eik voor de deur. Nou ja mee iets van een eikentak want als je een keer niest ligt hij om, maar het idee was leuk.
We duiken ook nog heerlijk een restaurant in op de pier en eten een echte pier burger uiteraard krijgen we hier ook zoals altijd een beker fris bij van minimaal een liter en dat is dan de small size.
Als we door Rodeo drive rijden, word ik echt gelukkig! Wat een super mooie staat met luxe winkels er is zelfs een winkel waar je alleen op afspraak mag komen en het goedkoopste kledingstuk begint bij 100.000 dollar. Ik kan helaas niet want we moeten weer door…
En de regel is een klant per dag! We zijn ook nog eens met zijn drieën en we willen geen scheve gezichten dus helaas.
We kopen nog even een leuke tas maar dan niet op Rodeo en dan gaan we weer toeren door de stad, na een leuke tocht komen we bij een bar waar kindlief gewoon naar binnen mag en dat met 16 waar we later iets eten en iets drinken.
De dag vliegt om en gaan nog even op souvenir jacht en uiteraard ook hier scoort kindlief een nieuwe tas van wie heeft ze dat toch?
We rijden richting het hotel om ons klaar te maken voor morgen ochtend de vlucht van 09.00 naar Hawaii onze tweede vakantie van drie zit er bijna op. De tijd gaat veel te snel, kon het maar altijd vakantie zijn en nee !
Dag West USA, aloha Hawaii
We moeten belachelijk vroeg op omdat onze vlucht om 09.00 vertrekt vanaf L.A. naar Honolulu. Maar eérst snel de huurauto af tanken afleveren.
Bij het tanken gaat het gelijk mis, de automaat pakt de passen niet en de man van de pomp neemt alle tijd.
Na een flinke op onthoud krijgt de man van de pomp alles toch werkend en leveren we zo snel mogelijk de huurauto in bij de luchthaven.
We mogen met voorrang de shuttle nemen omdat we op tijd willen inchecken.
Als we bij de luchthaven aankomen zien we overal rijen buiten staan met mensen. De man van de shuttle zegt dat het geen goed teken is en op een of andere manier geloof ik hem gelijk.
Gelukkig staat er bij onze airline geen rij maar als ik ons automatisch incheck denk ik dat er een fout is gemaakt als de boarding passen eruit rollen. Vertrek tijd 16.45!!???
Ik bedenk me geen moment en we rennen naar de helpdesk, ik leg bij de vrouw die de rij begeleidt het probleem uit en zij zegt dat t oké is en klopt. Ze probeert ons af te schepen maar dan heb je de verkeerde voor je, not okay zeg ik, dan laat ze ons toe in de rij. Mijn voorgevoel zegt dat er iets niet goed gaat.
Als we na lang wachten eindelijk aan de beurt zijn, vraagt de vrouw waarom we in godsnaam in deze rij stonden en niet in de snel rij waar we hoorde. Ik vertel haar dat we hierheen werden gestuurd, laat ik het zo zeggen haar gezicht sprak boekdelen.
Ze verteld ons dat onze vlucht geannuleerd is wegens mechanische problemen we worden en worden op de stand-by lijst gezet voor de komende twee tussen vluchten die voor 16.45 weggaan.
Als na uren wordt omgeroepen dat ook deze vlucht wordt geannuleerd door mechanische problemen. De moed zakt ons in de schoenen. Achteraf bleek het personeel al naar huis te zijn gegaan.
Dan volgt er een hilarische mededeling de vlucht die geannuleerd was ging toch door, maar nu komt het, ze konden geen piloot vinden!.
Later wordt het nog leuker als ze omroepen dat de captain niet komt omdat hij zich heeft verslapen.
Dan volgt er weer een melding er is een captain gevonden die wil en kan vliegen!
Mensen om ons heen reageren opgelucht maar helaas kunnen wij toch niet mee als stand-by.
Later komt er nog een melding ook deze vlucht is geannuleerd rede onbekend. Gelukkig zijn onze tickets voor 16.45 confirmed dus als er een vlucht komt gaan we in ieder geval zeker mee.
Later worden er nog meer vluchten geannuleerd we krijgen geen reden door. Onze vlucht gaat uiteindelijk wel door maar pas om 17.30 !!!
De dag op de luchthaven was gruwelijk lang iedereen ging er steeds belabberder uit zien, we kregen niets extra van United geen drankje, geen happie. We mochten zelfs niet eens in de zogenaamde speciale luxe zitkamer met lekkere stoelen.
Ik sociale as i am vermaak me prima, ik spreek de een na de andere Amerikaan, ik maak steeds meer vrienden bij de landpaal voor al ons elektronisch apparatuur en lig gevouwen om verhalen van over de hele wereld en zo gaat de tijd door.
Maar dan spreek ik ook een vrouw die om de week naar Hawaii vliegt en verteld dat de vlucht van 06.30 afgekocht is. Er waren weinig mensen die hadden ingecheckt zij kregen hun ticket 2x uitbetaald als ze niet zouden mee gaan en werden door geboekt op de volgende vlucht, dat was dus de 09.00 die van ons die uiteindelijk naar 17.30 is gegaan.
Het is een ongelofelijk verhaal maar werkelijk waar. Ook werd ons allemaal aangeboden om naar een hotel te gaan om 10.30 !!! En dan de volgende ochtend om 11.00 pas te vertrekken! Wat denk je zelf! ik wil naar Hawaii en wel NU!
Nu komt het ergste van alles. Toen wij in het toestel zaten hadden alle drie ieder een hele rij van 3 voor ons zelf er waren 8 stoelen over in het toestel terwijl er nog 30 mensen stand-by naast de boarding stonden te wachten !!! Ik vind dit uitermate schofterig maar de deur ging dicht en helaas pindakaas voor deze mensen dat was de vrij vertaalde zin van de stewardess.
Ik sprak mensen in het toestel, die al vanaf 04.00 in de weer waren om vanaf Denver naar Honolulu te komen, oude mensjes die helemaal bekaf waren en geen koppie thee kregen aangeboden !
achter ons zitten twee oudjes mega fanatiek te kaarten met elkaar, hij is stokdoof zij is het herhalen van teksten zat ze zijn ook nog eens vanaf 04.00 onderweg. En toch … Zo ontzettend leuk met elkaar. Bloed fanatiek kaarten ze door de kaarten vliegen door het toestel heen, als ik opkijk zie ik mevrouw op haar knieën naar het oosten op zoek naar blijkbaar een kaart, want ja the game must go on!
Ze verteld me later dat ze veel hebben gereisd ook Nederland hebben gezien, uiteraard ook Amsterdam dat vonden ze doodeng en natuurlijk de tulpen hebben gezien, heerlijk!
Als we landen, is het de zachtste landing die ik ooit heb meegemaakt en zeg ik gelijk, Zie je wel het kan dus wel !!!!
We hebben nu nog een spannend momentje… Aangezien onze koffers vanmorgen vroeg al waren ingecheckt zonder te weten op welke vlucht, was het wel ff een dingetje, maar gelukkig zijn we niet de enige in onzekerheid.
We lopen door de luchthaven die veel groter blijkt dan verwacht, de temperatuur is heerlijk warm helaas wel al donker buiten maar het voelt goed ! Als we bij de bagage band aankomen schitteren onze koffers van aanwezigheid.
We nemen een shuttle naar ons hotel storten ons op het bed, eten chips en pinda’s drinken nog wat en uiteindelijk vallen we in slaap. De klok is ook hier weer drie uur vroeger dan L.A. dus totaal 12 duur met Nederland!
Als we wakker worden gaan we heerlijk ontbijten, de sfeer, de mensen, de muziek… Ik weet het zeker dit is mijn land. Ik laat Beverly Hills achter me en besluit hier naar toe te emigreren.
We gaan naar het strand om bij te komen, de temperatuur is bloedheet dus top er staat een heerlijke bries alles is Perfect met de hoofdletter P !!
We hebben niet anders gedaan dan genieten en lekker op het strand hangen.
Eenmaal terug in het hotel en komen tot de ontdekking dat mijn gevoel van gisteren klopte. Onze kamer loopt super schuin af !! Ik zei gisteren dat ik het gevoel had dat ik zeebenen had of dat mijn evenwichtsorgaan het had begeven. Maar na een klein onderzoek klopt het echt. De kamer loopt vanaf het balkon tot de bedden schuin.
Manlief wilde nog even gaan sporten maar bij het zien van de sportzaal denk ik dat hij toch niet gaat. De toestellen waren geloof ik niet helemaal van deze eeuw.
We zijn nu inmiddels een paar dagen in Hawaii en echt alles is super mooi en prachtig! Ondanks onze schuine kamer wat ook hilariteit biedt.
Bij nader onderzoek blijkt het hotel scheef te zijn gebouwd ! Maar ook binnen in onze kamer hangt alles schots en scheef. Zelfs ons mega flatscreen hangt scheef, de lampen, de airco etc.
Als je in de gang loopt zie je ook dat de vloer daar scheef loopt net als de lift.
We ontvangen steeds meer berichten van het thuisfront. Er is een mega orkaan op komst en niet een maar liefst twee !! Wij zitten op de negende verdieping dus wie weet staat alles straks weer recht grappen we nog.
De orkaan heeft het grote eiland van Hawaii al aangedaan, wij zijn volgens de berichten donderdag en vrijdag aan de beurt.
De inwoners hebben al een bijeenkomst gehad en wij zijn via een brief op de hoogte gesteld.
Natuurlijk zijn we best thriller seekers maar deze hadden we graag overgeslagen om eerlijk te zijn.
Er wordt geadviseerd extra spullen in te slaan en dat doen we, water, chips en chocola, ik denk dat we het wel gaan redden.
Het is het gesprek van de dag en allemaal erg spannend, we horen wel als we naar de kelder moeten.
We hebben nog wel een excursie staan voor morgen, rondom het eiland maar de kans is heel groot dat we de dagen erna niet veel meer kunnen doen. Het is allemaal heel treurig voor de inwoners want die moeten als de wiedeweerga alles op orde brengen en de boel dichtspijkeren en dat terwijl wij gewoon vakantie vieren.
Wat overigens opvallend is, overal waar wij komen of zijn geweest gebeurt er wel iets met het weer. Het is net of wij een soort van vloek aan het overbrengen zijn. Orkanen zijn normaal maar zeker niet in deze tijd van het jaar op Honolulu.
San Francisco mega hitte en bosbranden konden niet naar Yosemite
Las Vegas mega hitte mochten niet richting Death Valley
LA bloedheet wij gingen weg noodweer modderstromen etc
En nu jawel Honolulu nooit noodweer orkanen alarm in deze tijd.
We genieten van de mooie dagen op het prachtige eiland en wachten wat er gaat komen.
Laat ik je dit zeggen, wij zijn zonaanbidders, smeren als een gek met wat voor factor dan ook. We zagen hier iedereen met de zelfde spuitbussen zonnebrand, geen idee waarom, totdat..
We hadden een dagje strand met zon gehad en wat denk je?
Alle drie zo rood als een Kreeft na maar een paar uur zon. De zon staat hier belachelijk hoog en de uv straling blijkt hier idioot hoog!
We hebben gesmeerd met factor 50!!! Ik maak geen grap, smeren smeren onder de parasol etc. We vliegen door de crème heen, een pot in twee dagen… En nog verbranden, ze hebben ook factor 100 geen grap die gaan we nog even voor de orkaan scoren, of misschien niet nodig weet nog niet.
Ook had ik weer een lekkere actie, zwaar verbrand smeer ik me in, even onder de bikini top, laat ik het elastiek toch schieten op mijn zevende graads verbrande huid !!!!! Man das echt niet lekker! Iedereen ligt hier op de grond van het lachen, het leek wel of ik een aflevering van Jackass probeerde na te doen. Ik heb echt te doen met die blanken Engelsen.
Vandaag weer even lekker vroeg uit de veren want we hebben een rondtoer over het eiland gepland.
Even een ontbijtje voor in de bus bij elkaar sprokkelen en op pad.
We zijn met een redelijk kleine groep met ongeveer 29 mensen en een hele aardige super enthousiaste buschauffeur/gids. Hij weet werkelijk alles over het eiland en hoe je de stemming er in kan krijgen zo zo op de vroege ochtend. De meeste mensen hebben afgezegd ivm. evacuatie.
Na een aantal stops door de drukke binnenstad zetten we koers richting Diamond Head. Het eiland is een groot spektakel van prachtige stranden en zeeën naar super hoge bergen en groene valleien. We komen ogen te kort !
Vanaf Diamond Head heb je een prachtig mooi uitzicht op de vulkaan. We zijn niet helemaal naar boven gegaan maar wel een bijna helemaal.
Daarna zijn we bij de Blowhole gekomen, als de wind de zee omhoog blaast door de rotspartij dan spuit dat prachtig omhoog.
We zijn langs verschillende stranden gereden waar wereld kampioenschappen surfen worden gehouden. Elke strand is werkelijk even mooi, het is overal heerlijk rustig !
We zijn door verschillende woonwijken gereden en het verschil tussen rijk en arm is enorm. De oudere huizen lijken bijna vervallen, sommige worden gesloopt en dan worden er echt pracht paleisjes opgezet pal aan het water.
Wat een geluksvogel als je hier bent geboren en mag wonen. De buschauffeur is dat helemaal met me eens en zegt ook dat hij hier nooit meer weg zou willen.
Onderweg eten we bij een super leuk restaurant die wij waarschijnlijk nooit zelf zouden hebben gekozen, maar gelukkig komen we er met deze gids wel!
We rijden naar het Noorden waar het groener en groener wordt, de wind gaat harder waaien, we komen op prachtige uitkijk punten.
We komen uit bij wederom een adembenemend prachtig mooie plek je weet op gegeven moment niet meer wat het aller mooiste is.
Als we meer het binnenland ingaan stoppen we ook nog bij de ananas plantages, wat die worden hier per 100000 den verbouwd en zo anders dan wij ooit hadden gedacht. We komen terecht op de plantage van Dole !!! Eten daar ananas en toetjes en ijs met ananas en alles even lekker.
Dan rijden we door naar de Macademian noten farm. Waar we onbeperkt mogen proeven en kraken. Mijn god ik wil hier nooit meer weg.
Kindlief laat nog even een kokosnoot kraken en drinkt de heerlijke sap smakelijk op. Verwonderd dat het niet naar Bounty smaakt maar wel erg lekker is.
En dan gaan we weer terug, we wachten de storm af. Het personeel is naar familie gevlucht. We moesten het bad vol laten lopen en de gordijnen dichthouden niet bij de ramen begeven tegen evt. glasbrokken en vooral niet op het balkon gaan staan.
Het was een hele pittige avond en nacht maar we zijn er nog, als toetje krijgen we nog een tropische cycloon er overheen en is Hawaii getroffen door 4 aardbevingen. Nou ja dan hebben we alles gehad !
Gisteren wenste de beach boy ons nog happy huricane enjoy de bumpy ride. Dus dat hebben we maar gedaan.
De volgende dag bekijken we de schade en ja het is op sommige plekken echt treurig, onze wijk is redelijk bespaard gebleven behalve dat we aan alle kanten zonder stroom zitten.
Ik kan met een gerust hart de lading chocolade weg werken want ja die moet natuurlijk op dat neem je niet mee terug naar Nl natuurlijk.
Het leven lijkt wel weer redelijk normaal en alles om de toerist het naar het zin te maken gaat alles weer gewoon zijn gangetje de volgende dagen.
We gaan naar het strand, wandelen rond, manlief en kindlief gaan naar de winkel als in het hotel blijf en dan ineens de grond begint te rommelen. Oh mijn god denk ik, zie je nou wel dat schuinte was levensgevaarlijk!!! Maar voor ik het weet is het weer over en bleek het om een naschok te gaan. Ik heb dit ooit eerder meegemaakt dus ik was niet gelijk onder de tafel gedoken.
We genieten nog van de laatste paar dagen en rusten lekker uit voor we weer terug gaan naar Nederland en daar weer vol in het hectische leven stappen.
En dan is het echt tijd. Het vliegtuig vertrekt op tijd, het wordt een soort van helse vlucht met enorme turbulentie vanwege de stormen, orkanen en noodweer. Een zakenman zit naast me met tig vlieguren per week en heeft dit nog nooit zo erg mee gemaakt verteld hij.
Dat is natuurlijk lekker hoop gevend. En van het personeel moeten we het ook niet hebben want de gemiddelde leeftijd is 75.
Het is een hele lange vlucht naar Houston voor de overstap maar we komen veilig en wel aan.
Op Houston is het wederom lang wachten op een van de meest saaie luchthavens ter wereld. Ik ben zo enorm moe dat ik op de vloer in slaap val. Ik zou willen dat ik NU thuis was maar we hebben nog flink wat uren te gaan.
Eenmaal in het vliegtuig is het wederom bumpy all the way maar oh wat droom ik van de prachtig mooie vakantie met de liefste mensen in de wereld om me heen.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
home 