Seefeld kerst met de hele familie 2015

Seefeld kerst 2015 mit die ganze Familie

 Hoe leuk…

Mijn schoonies zijn in april 50 jaar getrouwd en nemen ons mee naar hun geliefde hotel in Seefeld waar ze al 100 jaar trouw komen.
Dat is natuurlijk wonderbaarlijk want zo ou zijn ze helemaal nog niet. Wat ook wonderbaarlijk is, is dat ze al 50 jaar getrouwd zijn. We komen er regelmatig en ik moet zeggen, respect want ja ga er maar aan staan 50 jaar met mijn schoonvader of wel meneer Bovenkerk!
Dat is natuurlijk een grap ik moet wel aardig doen, want a. Hij leest dit ook en b. De hotel rekening is vast nog niet betaald.

Verder gaan mijn schoonzus, schoonbroer, schoonneef, Jess en Ed ook mee.

We tellen al maandenlang af na dit heerlijke vooruitzicht en hoe dichterbij we komen hoe meer zin we hebben om te gaan. Normaal gesproken zitten we altijd in Frankrijk met kerst waar nu inmiddels bergen sneeuw ligt. Maar nu begeven we ons naar de groene pistes van Seefeld.
Nog nooit lag er zo weinig sneeuw in deze tijd maar goed, we gaan er wat van maken! Ik hoef niet over het eten na te denken en mijn bed wordt opgemaakt, wat wil ik nog meer?
Eigenlijk ben ik de enige binnen ons gezin die zich hierop verheugd want voor mijn mede gezinsleden is dit gewoon normaal de dagelijkse gang van zaken.

Al maanden lang ben ik bezig met het sterk maken van mijn spieren rondom mijn knieën, om de kunst knieën zo lang mogelijk uit te stellen

 

Meerdere malen per week naar de fysio en twee keer per week zwemmen met bejaarden, om mijn knieën skiklaar te maken. En wat blijkt? Ben je er klaar voor, is het de groenste kerst ooit!!
Maar goed het kan natuurlijk nooit kwaad om iets te doen en ik moet zeggen ik ben volledig op genomen tussen de oudjes dus mijn plekkie in het bejaardenhuis is al veilig gesteld!
De voorbereidingen:
Ja wat kan ik zeggen, alles op het laatste moment natuurlijk. Het is inmiddels 21.30 de koffers worden inmiddels gepakt vanavond zijn de winterbanden eronder gezet door Ed en de kist voor schoonmoeders zit op de auto. Maar wat blijkt ze gaan toch liever met hun eigen vervoer want dan kunnen ze uit t raam kijken… Hoe verwend, bied je ze een plek aan…
Ik ben op de valreep doodziek geworden en lijk inmiddels wel een drugsverslaafde. Ik hoef eigenlijk niet meer te eten want ik zit na t innemen van al mijn pillen en vitamines behoorlijk vol. Daarbij komt er dan ook het volgende probleem om de hoek kijken, hoe ga ik al die rotzooi op gezette tijden innemen. En halleluja voor grenzeloos Europa zonder controle want hoe geloofwaardig kan het zijn dat je zoveel troep echt zelf inneemt?
Het neemt ook nog eens extra ruimte in beslag en dat is toch zeker weer een dingetje tijdens onze voorbereiding.
Elk jaar weer een hoop gevloek en gezeik… Wij nemen te veel mee vindt Ed, wij vinden de auto te klein vinden Jess en ik dan gaat Ed inladen met eeb hoop gevloek, wat een kerstgedachten, wij lopen standaard in de weg dus dit jaar helpen we gewoon niet, dat scheelt weer ergenis. En guess what? Net als elk jaar past alles gewoon weer in de auto!
Tip voor de vrouw met dit zelfde probleem:
Niet minder mee nemen, laat je man maar ff vloeken, t past altijd! Ik heb er al tig jaar ervaring mee.
En net als elk jaar gaat mijn ugly christmas tree gewoon weer mee, met te veel kadootjes !
Maar ja geen kerst zonder kadootjes en ugly tree.
De hond viert dit jaar kerst bij onze ouw trouwe Sonja die haar als pup al heeft gepuppiesit en ze waren beide dolblij elkaar weer te zien, dus ook dit jaar binden we haar niet vast aan een boom.
Kleding:
Tsja wat een dilemma dit jaar… We nemen eigenlijk van alles mee en waarschijnlijk ook weer veel te veel. Kerst gala kleding, kerst nette kleding, skikleding verschillende setjes mocht het nodig zijn dan wil ik toch meerdere dingen aan want ja ik heb een skikleding tik, gewone kleding, apres skikleding, foute kersttrui die mag dit jaar niet ontbreken, zwemkleding ik neig naar korte broeken, teenslippers en zonnebrand want die temperatuur …… Veel te warm natuurlijk waarschijnlijk door al die 3x achter elkaar nies momenten, daarbij zou er sneeuw liggen dan smelt hij warschijnlijk direct weg om mij heen vanwege mijn fijne koorts aanvallen.
Schoenen, de vraag is niet welke maar meer, hoeveel paar passen er nog in mijn koffer. Naast de skischoenen, snowboardschoenen, snowbootsen, wandelschoenen gaan ook de sportschoenen mee, want het is immers een Olympisch dorp wie weet verval ik weer eens terug naar mijn oude sport roots.
Ik hou de livecams in de gaten maar de vlokken willen niet vallen. Boven op de berg ligt wel wat maar als we daar met tig man op moeten hoef ik niet alleen voor mijn knieën te vrezen maar ook voor mij leven waarschijnlijk. Het dorp is groen de lucht knalblauw de zon schijnt eigenlijk super lekker maar ja mag ik wel in de zon met die anti biotica ? Zucht…
Ik raak er een beetje triest van want IK WIL SKIEEN !! 
 

 

 Ik denk dat ik maar als een soort van overjarige Heidi in de groene weide achter de geiten aan ga hollen om zo toch de knietjes te testen.
Natuurlijk gaat er vast en zeker het spel Triviant mee. Dat hebben we een aantal jaar geleden nog met de hele familie gespeeld en dat was echt hilarisch. De vragen dateren echt nog uit ver voor de oorlog. Mijn schoonies hebben gekeken naar een update maar zagen daar vanaf. Wat ik overigens heel verdacht vind want die hebben natuurlijk geen tijd om al die vragen met de juiste antwoorden uit hun hoofd te leren zoals bij de oude editie.
Dus we zullen er vast weer aan gaan met vragen die nog stammen uit het stenen tijdperk. Maar ja xij nemen ons mee, dus we doen er alles voor LOL
Zo had ik laats al een vreselijke droom, die ging over dat ik alle hotels in t dorp afmoest om daar de bingo te leiden. Mijn hele familie was aan t feesten maar ik moest al die gasten vermaken. Waar gaat dit over denk ik dan, wat is de boodschap achter mijn droom? Soms droom ik voorspellend, dus ik hou mijn hart vast !
Voor zo ver de voorbereidingen ik ga even lekker alles innemen en als een stoned konijn op de bank hangen…
Gruss gott
Daar gaan we dan…

Tsja zoals eerder voorspelt, te veel spullen t was weer een gepuzzel maar het past toch weer in de auto !

Het wordt een bijzondere rit want Jess mag ons tot de grens rijden met Ed als coach en myself op de achterbank.
We rijden ook voor het eerst overdag in ons leven dus er gaat een wereld voor mij open.
Een bijkomend voordeel dat Jess rijdt is dat de kans klein is dat we een boete zullen krijgen!
Kijk dr zitten!

 

Jess rijdt super ik kan lekker mijn verslaving voortzetten, van Hayday naar de Candycrush en weer door naar Jellysplash. Wat ontspannen allemaal en voor het eerst in mijn leven vliegen we niet laag over de bomen.
En dan komen de foefjes en truucjes en tips van de auto waar ineens allemaal gebruik van gemaakt moet gaan worden.
Ed wil altijd alles erop en eraan in die auto maar volgens mij gaan die bij de aflevering zo snel mogelij uit vanwege de irritante piepjes.
Ja het nl zo, als jemte dicht op je voorganger zit piept ie, wissel je van baan zonder richting piep!! Ga je te hard piep! Rij je te lang piep met een koffiekopje in beeld etc etc. En zou je gewoon netjes rijden gebeurt er niets geen piepie te horen bij Jess, dus ja t kan wel!
Dan krijgen we de knopjes dat je niet zelf hoef gas te geven of te remmen, nog ff en we kunnen allemaal onze ogen dichtdoen😜
Er gaat een wereld open voor Jess want ja een kermis bots auto biedt nagenoeg t zelfde. Dat is in mijn auto wel anders daar moet ik ouderwets alles zelf doen, zoals gas geven, schakelen en opletten. Noem mij maar ouderwets maar ik hou ervan !
Er wordt gelachen voorin en ik hoor hoe Ed vol trots verteld over zijn boetes en wegcapriolen. Ookhet verhaal dat ie van de weg werd geplukt door de weg wegpolitie wordt in geur en kleur verteld. Oh oh oh wat een voorbeeld denk ik maar stiekem moet ik lachen.
Ik hou mijn hart vast voor de eerste boete die Jess ooit zal krijgen, want Ed kennende zal ze dat heeel lang moeten horen. Maar voor alsnog, gaat t super!
Bij de grens moet er worden gewisseld want Duitsland heeft deze 17 jaar nog niet. Ed neemt t stokje over en dan wordt de tijd weer aardig ingelopen daar waar het kan.
Het is erg druk in Duitsland ik denk dat de mensen allemaal met eigen ogen willen gaan zien dat t echt nergens wit is !
We komen zoals altijd in Duitsland in heel veel file’s te staan en rijden van baustelle naar baustelle.
Onderweg eten we even een broodje en zoals echte Hollanders proppen we ons met zijn twee tegelijk door t poortje van de wc, dit keer puur omdat we niet genoeg kleingeld in de knip hadden en ook misschien omdat t een soort sport is geworden !
Daarna gaan we snel weer op pad, we vliegen laag waar we kunnen en zo komen we aan bij ons overnachtingshotel in Erlangen.
We zijn de eerste van de famlie en worden hartelijk ontvangen door een zuur ruikende maar vriendelijke man.
jess heeft geluk en krijgt ook een twee persoons kamer voor haar uppie, ik moet m delen met Ed maar zolang hij niet snurkt is dit geen straf.
We nemen plaats in t restaurant en dan komen mijn schoonies aan die we vanaf de eerste verdieping al hoorde lachen. En na een kwartier komt ook het andere deel van de familie en zijn we compleet.
De wifi hier is echt lachen voor elke ruimte moeten we ons opnieuw aanmelden van de gang tot kamer van verdieping naar restaurant etc etc enne het code is retelang !!!!!!!
Hoe verzin je het ?
We nemen een drankie en nog een en nog een bestellen te eten en dan worden de eerste schnitzels afgevinkt van de lijst.
Het is een gezellige boel het enige nadeel is dat de zure zult veel te lang aan onze tafel blijft hangen voor de bestellingen. Maar gelukkig ruik ik nog niets en heb ik er persoonlijk geen moeite mee.
Na het eten wordt er even stevig onderhandeld over de ontbijt tijd. Zoals altijd wil meneer Bovenkerk het liefst om 7 uur aan het ontbijt maar de rest om 1300 uur. Dus uiteindelijk komen we dan toch tot een eindtijd van 0900 uur.
Mijn schoonmoeder heeft geluk dat ze medestanders heeft voor een later vertrek zodat ze niet met haar yoghurtje achter het stuur hoeft te kruipen.
Mijn koorts lijkt eindelijk te zijn gezakt maar het zweet loopt over mijn rug want ja hoera net als in Oostenrijk staan hier de kachels ook het hele jaar op 100 graden warmte.
Na het eten maken we nog even een wandeling door het compleet uitgestorven dorpje en gaan we nog even window shoppen in de plaatselijk P.C. Hoofdstraat met maar liefst 3 winkels en een rijschool.
Daarna relaxen we nog even heerlijk in het hotel en sluiten we de luiken.
De rolluiken bedoel ik want we hebben hier geen overgordijnen.
We kijken nog even kickboxen op de Duitse tv, het blijft toch geweldig zo een enthousiaste Duitse  sportverslaggever, die een beetje Amerikaanse termen erdoor heen gooit ! Het woord kickboxing klinkt ook echt hilarisch! Ach je had erbij moeten zijn denk ik.
Nou goed dat was m weer tjuusssssssss

En weer door naar Seefeld

Tsja waar begin ik… Nou om maar ff oud Hollansch te zeiken, ik heb echt shit geslapen en dochterlief ook dus lag t niet aan mijn LOL.

Ten eerste voelde het matras minstens net zo hard als de vloer, sterker nog de vloer voelde zachter dan mijn matras want de vloer had nog tenminste een laag vloerbedekking!
Daarbij was het beddengoed zo gruwelijk glad dat ik de hele nacht richting mijn nachtkastje gleed. Vervolgens wilde ik mijn kussen rechtleggen maar dat ding was zooo groot en rete zwaar, daar moet je echt voor getraind hebben. Nu had ik gelukkig geen koorts meer maar was t op de kamer vetraal heet zeg maar, dus t hele hotel was weer bloedheet verwarmd dus ik zweette me de kleren en gleed daardoor weer mijn nest uit.
Nou best lekker zo een overnachting om de reis te onderbreken wahaha.
Maar verder was de douche heerlijk warm en t ontbijt zalig, ik hoefde er niets aan te doen.
We gingen na t ontbijt weer op pad richting Seefeld om daar gezellige dagen mit die ganze familie door te brengen.
Het was mistig in t begin maar dat trok snel weg en zo werd het knal blauw, de temperatuur schoot alle kanten op van 3 naar 15 graden en weer omlaag. Alles was groen onder weg voor zover we iets hebben kunnen zien, want we vlogen lekker laag door.
Ik zat heerlijk achterin met een kleine strubelling om mij te beheersen niet even stiekem aan de xmas presents te voelen. Ik weet t ik lijk om mijn vader die ik meerdere malen betrapte onder de xmas tree om even aan de kadootjes te voelen.
Ik vind t nou eenmaal geweldig om een verrassing te krijgen maar dan t liefst wil ik wel weten wat t is.
Dat groene kado heb ik niet gekocht of ingepakt, er staat geen naam op! Man ik trek t bijna niet meer wahaha.
De stemming zit er lekker in met de apres ski cd aan swingen en singen we lekker op weg.
We komen in de buurt van Seefeld, het hotel ligt er weer super bij. We worden weer super vriendelijk onthaald door de eigenaren.
Daarna brengen we de skies weg voor onderhoud, misschien kunnen we er beter wielen onder laten zetten bedenk ik me als ik om me heen kijk.
Het dorp is groen en warm, maar na een wandelingetje richting de pistes, zien we gelukkig de eerste sneeuw.
Het is absoluut niet zo als alle jaren maar we kunnen skiën!
We struinen over de kerst markt en scoren gelijk even wat bradwursten ohne senf of wel zonder mosterd. Man man man wat is het nu al heerlijk.

 

Eenmaal terug in onze kamer zet ik mijn ugly feather tree in elkaar die mooi is van lelijkheid. Ed heeft m nog proberen te verstoppen in de hoop dat ik m niet zo vinden. Jess ligt in een andere kamer en was blij dat ze niet tegen mijn afzichtelijke boom aan hoefde te kijken. Maar hij staat en lelijk of niet zoals elk jaar puilen de kados weer uit en valt de boom niet eens meer op. Oh ik hou er zo van !
‘S avonds is het ubergezellig bij het eten, al zijn we misschien ietwat luid ?
De loop van de avond krijgt voor mijn schoonies een verrassende wending als we het 50 jarig jubileum kado overhandigen.
Ze zijn totaal overdonderd en lichtelijk van de rel van blijdschap dan wel. Het kado valt goed in de smaak we sturen ze 12 dagen op cruise, zij blij en wij ook wahaha.
We blijven nog lekker in de lounge wat drinken en dan gaan we met een voldaan gevoel nach oben.
Morgen weer een heerlijk dagje in het verschiet ik ben bang dat de tijd zal gaan vliegen!

Lekker bezig!

Nou ik kan niet zeggen, dan het is hier weer heerlijk!

Er wordt elke avond hard gewerkt aan de pistes zodat wij toch nog heerlijk kunnen, skieen. Niet zoveel als we gewend zijn maar genoeg om mijn knieen op de proef te stellen.
En dat gaat gewoon super lekker, wel heb ik besloten om wijselijk hoe moeilijk ook vandaag een rustdag in te lassen en gewoon vol van de zon te genieten, ook geen straf! Een beetje skieen en heel veel in het zonnetje !!

 

Doordat de pistes niet allemaal open zijn, wagen niet veel mensen zich erop, want ons mooi uitkomt zo hebben we ook geen rijen bij de liften en hebben we alle ruimte ! Bijna prive nou dat bevalt goed.
De opstart vanmorgen was niet helemaal fris, want manlief had heel Seefeld bij elkaar gesnurkt en dan is een tweepersoons bed gewoon echt heel klein, sterker nog zelfs een tweepersoonskamer is dan zelfs te klein!
Maar eenmaal op de piste was alles vergeven en vergeten.
We hebben nog heerlijk buiten kunnen zitten in de zon en zo vloog de dag om. Ik besluit iets eerder af te haken met de skipret om zo de knietjes niet te overbelasten en geniet van het mensen kijken. Als later de rest van de familie naar het hotel terug wil pakken we onze spullen en dan…
Weg weg weg!! Miijn nieuwe geliefde skies zijn pleite incl. mijn stokken!
Ik ga even oud Hollandsch uit mijn dak, maar ze staan ergens. Nu heb ik zeer geliefde skies voor de kenners en iedereen huurt hier skies, dus waar zijn de mijne ??
Ik heb echt giga de pest in en loop naar de verhuur, misschien dat iemand zich vergist heeft, al lijkt dat me stug.
Maar nee… Mijn naam wordt genoteerd ik laat een foto zien want die hadden we een paar uur eerder nog gemaakt. Tsja dat zijn hele mooie skies zegt de man nog lekker opbeurend, maar ik kan echt ff niet meer lachen.
We gooien onze schoenen in de auto, want idd de piste ligt echt om de hoek maar het is Urlaub en ik wil niet lopen in mijn Urlaub !
Jess gaat weer terug zoeken en komt ineens met mijn skies en stokken aangelopen. Iemand was er op weg geskied en heeft ze terug gezet toen ze zagen dat we ze aan het zoeken waren. Het viel mij al op dat er een man heel vreemd naar mij keek en een beetje zenuwachtig aan het bellen was. Maar goed mijn skies waren weer terug, happy wife happy life!
Ik zag mijn skies alweer liggen in een of ander oord in Tsjechie ofzo om ze daar te verhuren. Dit is iets wat wij eerder hebben ondervonden, dus vandaar de paniek.
Wat ik mij wel blijf afvragen wie is die idioot geweest ?
Eenmaal in het hotel hebben we geen zin om onze schoenen in het gezamelijke skiruim te stallen dus nemen we onze schoenen mee naar boven en zetten we ze op ons terras buiten.
Ze moeten even uitdruipen om dan snel  weer binnen te worden gezet want ja als kunststof koud wordt… Dan krijg je je schoenen nimmer nooit meer aan.
S’ avonds na het eten is het tijd voor mijn schoonvader om een openstaande weddenschap met de bardame in te lossen. Ooit in een gekke bui met teveel drank is er iets afgesproken tussen die twee. Mijn schoonvader zou dan in lederhose verschijnen en zij in haar Tirolerjurk. Maar door allerlei poespas kwam dat er alle jaren niet van.
Vertel dit soort dingen nou niet aan mij, want ik onthou dit soorten dingen nou eenmaal heel graag.
Maanden geleden zag ik twee Tiroler outfits in de winkel liggen, dus ja de radaren draaien dan gelijk, ik koop ze en leg ze weg met deze wetenschap dat ze heel goed van pas zouden gaan komen in Seefeld.
De avond ervoor hadden mijn schoonvader en Wiwi, dit is geen tikfout! Afgesproken het niet meer tersprake te brengen want anders moesten ze de kostuums gaan huren en dat was allemaal zo een gedoe bla bla bla.
Dus …. Toen het moment daar was kwamen mijn gekochte kostuums te voorschijn tot grote hilariteit van iedereen. Ze hesen zich beide in de kostuums en zo werd deze afspraak toch nog ingelost.
Maar kun je je voorstellen, je eigen schoonvader komt de trap af ik dat vreselijke kostuum, kompleet met hoed en kousen het leek the sound of music wel ! Vervolgens moest mijn schoonmoeder natuurlijk ook het kostuum aan en hopla met zijn allen op de foto.
Hilarisch !!!  Ik ben bang dat ze de komende jaren dit hotel niet meer kunnen boeken! Wahaha

 

Daarna lopen we nog even een rondje dorp waar de muziek gezellig door de straatjes klinkt.
Tot manliefs zijn grote vreugde zijn de winkels inmiddels gesloten dus beperken we ons tot windowshoppen, even een beetje voorwinkelen noem ik het, zodat we straks sneller weten waar te moeten zijn. Mij vang je niet !
We sluiten de avond af en blazen de kaarsen uit bij de bar, morgen weer fris op!
——————-
Heeeeeerlijk je doet je ogen dicht en als je manlief een snurkloze nacht heeft is het zo ineens de volgende ochtend. Dat houdt in dat ik als een blok moet hebben geslapen.
De zon schijnt door de gordijnen en daar word ik natuurlijk enorm blij van.
Tijdens het ontbijt schrik ik wel van de snelle intergatie aktie van mijn schoonmoeder.  Wanneer manlief nog even om de koffiepot vraagt pakt zij de pot beet, met een blik in dr ogen, zo van mein kaffee!
Holyshit dit is wel een beejte eng zeg, misschien moeten ze toch wat meer naar Frankrijk ?
Na het ontbijt hijsen we ons in onze skikleding en dan… Komen we er achter dat onze skischoenen heerlijk de hele nach met -6 buiten op ons terras hebben gestaan. Ja en dan weet je bij het aantrekken dat dat niet erg handig was !
Ik zie manlief worstelen met zijn schoenen en denk, je gaat lekker hoor. Ik heb mijn snowbootsen aan fits perfect LOL.

 

Ik besluit de dag in de zon door te brengen terwijl de rest zich druk maakt op de pistes.
Ik ga eerst even bij mijn schoonies kjken die aan het langlaufen zijn, uiteraard moet er ook een foto worden gemaakt daarvoor moet ik midden op de loipe staan, niet erg hoor met tig man olympisch fanatieke langlaufers die om je oren heen zoeven, ik heb het er allemaal voor over.

 

Daarna begeef ik me naar het terras van de skipiste en duik het zonnetje in en geniet. Ik geniet alleen niet van die bolle overaanwezige vent die elke keer opstaat en in mijn zonnestraal gaat staan, aufsausen !!!
Mijn schoonies komen ook nog gezellig buurten en zo gaat ook deze dag weer als een dolle voorbij. Ik kan er prima aan wennen hoor! Morgen schijnt de zon weer en hoop ik wee op zo een heerlijke dag genieten !
Wat mij betreft mogen ze elk jaar vieren dat ze getrouwd zijn, want 50 of 51 het maakt mij niet uit het is altijd leuk als je wordt uitgenodigd 😜
S’avonds gaan we nog ff dansen bij Franz en dan sluiten we de dag af.

 

Woensdag zugspitszdag

Gisteravond te laat, te veel drank voor sommige die het niet meer gewend zijn 😜 en dan moeten we ook weer te vroeg op voor sommige dan lol.

De Zugspitz staat op het programma en ookal ligt het op maar 40 km rijden, tenmiste als je er in een keer naar toe rijdt, toch gaan we vroeg op pad.
Een bijkomend voordeel, je bent de eerste in de eetzaal dus mijn favo kaas in overvloed!
Ik stort me ongegeneerd direkt op de kaasplakken en laat uit pure beschaafdheid twee plakken over voor de rest van het hotel!
De zon schijnt volop en zo beginnen we de dag helemaal top! De rit met de gondel naar boven is altijd weer een bijzondere onderneming we gaan naar het dak van Duitsland en dat alles binnen 10 minuten met de eerste gondel.

Yep op naar t hoogste punt!

Het is een overvolle gondel maar gelukkig staan we redelijk gunstig zodat we op de knik, dat is waar de gondel even wiebelt, niet gelijk omlazeren en zo het effect van een doos dominostenen te creeren.
Eerder had ik in de wachtruimte mijn skies al om laten vallen en nam gelijk meerdere paar skies van andere mee, niet handig dus. Deze mensen hadden al een kijkje op me en gingen helemaal aan de andere kant van de cabine staan. Kinderachtig want mijn motto is, iedereen verdient een tweede kans.
Eenmaal in de cabine is het echt een flink eind boven de grond en dan stijl omhoog, vroeger haatte ik deze gondel maar tegenwoordig denk ik, ach we hebben al zoveel overleefd… En dan is er ook nog de geruststelling dat er binnen de cabine zich een ladder bevindt, van maar liefst max twee meter! Dat is eigenlijk net zo nutteloos als reddingsvesten in een vliegtuig, of roeispanen op een cruiseschip.
We komen boven aan en het uitzicht is wederom spectaculair zoals altijd, maar omdat ik de avond ervoor tig liter heb weggetankt kamp ik met het eekhoornblaas syndroom, dus ik ren zo snel mogelijk naar de wc. Dat is toch wel een vreemde gewaarwooding, zit je op de wc met je skihelm op! Pffff ik word zo moe van mezelf soms.

 

Eenmaal boven op de gletsje pakken we weer een gondel die ons het juiste skiplatform brengt en zo zijn we al weer even onderweg.

 

De sneeuw is prachtig het is niet druk, wel hier en daar wat stenen, watecht ongebruikelijk is daar. We maken een paar afdalingen en dan gaat het toch mis met mijn knie. Geen idee hoe of wat maar een helse pijn zoals eerder, ik moet die skidag toch opgeven.
Erg verdrietig want is had me zo verheugd, maar wat niet gaat…. Ik zoek een ligstoel en probeer het beste te maken van de dag. De zon is heerlijk ik geniet van het uitzicht, deze dag is ook zo weer om.
————
Gister hebben we een skirustdag ingelast het is deze dag Heiligeabend, dat betekent feitelijk DE dag van het feest.
Bij het ontbijt begint het al lekker, Jess heeft de pot vergeten Nivea nodig, maar ja die ligt thuis. Gelukkig is alles open dus kunnen we straks een pot halen, maar nee mijn schoonvader komt met een lumineus idee…
Zonder enige vorm van schaamte loopt hij bij het ontbijt naar zijn kamer om een lege ontbijt Nutella pot uit te spoelen en die te vullen met Nivea !!!
Gelukkig weet Jess op het nippertje dit goed bedoelde maar typisch schoonvader moment te takkelen en hoeft zij niet de hele dag met een plastic Nutella bakje zonder dekel over straat.
Mede door dit soort akties is de uitdrukking hoe ouder hoe gekker ontstaan!
Na het ontbijt wordt er eindelijk een grote wens van mijn winterbucket lijst geschrapt, na jaren van zeiken en zeuren gaan we met de vrouwen in de arreslee ! Yes, dat is het voordeel van een groep met dezelfde wens.
schoonmams, Jess, schoonzus en ik gaan eindelijk met de arreslee, helaas niet in de sneeuw maar wel door het bevroren bos omhoog naar de Wildmoos. De mannen zouden gaan lopen, maar er is besloten om omhoog met de bus te gaan en omlaag te wandelen. Wij daar integen gaan als royals lekker met de koets, tjuuuuuuuuussssss.

 

Eenmaal bij de Wildmoos aangekomen, is het daar altijd feest! Nog vroeg in de ochtend word je daar altijd ontvangen met snaps en drank. Het is daar een groot feest en gezelligheid.

 

De eigenaar Walter doet er alles aan om het iedereen naar het zin te maken, hij lijkt op Paul Hogan van Crocodile Dundee, en geloof me hij is misschien niet van de film maar hij heeft zeker met wilde dieren gestoeid. Er hangt van alles aan de muur kwa wild. Ik vrees dat als we niet opletten ook onze paarden wel eens de sjaak zouden kunnen worden.

 

Walter heeft een nieuwe gadget, een stewardessen kar met herrie en zwaai licht en op de kar ligt natuurlijk apfelstrudel!

 

We bestellen bier en kaiserschmarre maar proberen niet te veel te eten want er staan vanavond 7 gangen diner op het menu.
Dat is ook de rede dat we de paardenrit vandaag gingen maken,  want na vanavond zou het alleen maar zielig voor die arme paarden zijn.
Onze paardenman heeft bij de Wildmoos met zijn vriendin, of minnares afgesproken, beide zou mogelijk kunnen zijn, en zo hebben wel alle tijd om samen met onze mannen boven op de Wildmoos te genieten.
Eenmaal terug beneden in het dorp gaan we nog even wandelen en shop ik nog wat. Ed en mijn schoonvader nemen toch nog maar wel een bradwurst, ondanks we straks die 7 gangen moeten aangaan.

 

Nou ja ik kan niet achter blijven en wil een beetje vegatarisch dus neem ik een ijscoupe wahaha er zijn van die dingen daar maak ik graag een uitzondering voor !
En dan gaan we terug naar het hotel. We doen natuurlijk traditie getrouw eerst de kadootjes onder de boom uitpakken en wat zijn we weer verwend! Daarna wordt er gedouched, haren gekruld, gemake uped etc etc en begeven we ons naar de eetzaal.
De tafel is prachtig versierd en de sfeer is helemaal kerst, dat is op zich ook wel logisch met kerst. Iedereen ziet er tip top uit en het eten smaakt echt zo ontzettend goed.
Het hoogte punt van de avond is toch wel na het dessert.
Het hotel wordt gerund door de familie en de kinderen zijn vandaag ook vrij van school, de jongste dochter pakt de gitaar, vader en zoon steken echte kaarsjes aan in de boom, alle gasten en familie staan op en dan zingen we allemaal, misschien met hier en daar een playbacker, de kerstliederen. En zo hoort kerst te zijn. Het is een prachtig moment de energie die deze familie er in heeft gestopt, het afzien en harde werken om het de gasten naar het zin te maken, alles is zo perfect geregeld, respect en 1000 maal dank daarvoor. De familie komt iedereen persoonlijke schone weihnachte wensen en we krijgen zelfgemaakte zakken met koekjes als kado.
Ik hou zo van deze momenten !!!

 

We drinken nog wat en gaan heerlijk slapen.
 

Plaats een reactie