Onverwachts naar Spanje, strand en Tarragona

Omdat ik bloed chagrijnig werd van onze “fantastische” Hollandse zomer besloten we de stoute schoenen aan te trekken en een last second, eerder dan last minute te boeken. Helaas bleek dit in de praktijk niet zo gemakkelijk als je zou denken ondanks het feit dat wij ook nog eens onverwacht met zijn twee weg zouden gaan.
Het is overduidelijk dat he beter met de economie gaat wan er was werkelijk niets te krijgen! We wilde persé met de auto en er waren weinig eisen. Al met al de kleine lijst eisen werd na een mega speurtocht de nek omgedraaid naar geen eisen mogen hebben en iets accepteren ondanks dat het volledig “not us” zou zijn.

Spanje zou t worden en dan wel t kust gedeelte en bestemming die bij ons beide niet op onze lijst voor zou komen. Maar ja het was dat of niets en om nou van de boot af te regenen was ook geen alternatief.

We gooide de spullen in de automen reden zo een 900 km om ergen in zuid Frankrijk een hotelletje te scoren. Voor een nacht was dat geen probleem en zo konden we de volgende dag vlot weer door.

We hadden na genoeg geen file of oponthoud behalve in Luxemburg bij de benzine pomp waar heelEuropa   in de rij aansloot om goedkoop te tanken.  We bespaarde maar liefst 8 hele euro’s en kwa tijd telde we er een half uur bij.

Men heeft ook hier de gruwelijke gewoonte te gaan tanken en dan voor het betalen uitgebreid te gaan shoppen in de winkel van de pomp waar alles oud en smakeloos is.

Maar goed het is vakantie dus we blijven vriendelijk en lachen. Na 900 km kwamen bij ons hotel aan ergens aan de Rhone, het weer was prachtig en de naast gelegen grillbar was zeer smakelijk.

De volgende ochtend reden we vlotjes door en zagen we de temperatuur oplopen tot maar liefst 40 graden, daar word je vrolijk van.

Aangekomen bij het hotel waren we blij verrast en zag in de lobby er alles prachtig uit. De kamer was kwa formaat mooi en groot. Dat scheelt een hoop ruimte als je hem niet hoeft te delen met dochterlief.

We zijn direct door gelopen naar de boulevard om daar heerlijk een terrasje te pakken.

Aangezien we hals over kop waren vertrokken naar deze onverwachte bestemming had ik geen idee van het gebied en het hoe of wat, so not me!
Daarnaast bezit ik over de nare gewoonte dat ik de taal wil leren en moet kunmen spreken van het land van bestemming.
Maar goed met mijn frans en italiaans kom ik een heel eind met mijn zelfstudie op de ipad, bedacht ik mij.
We zouden wifi tot op de kamer hebben maar laat ik het positief brengen… Na twee dagen zeiken dat het niet werkte bleek het probleem eindelijk de derde dag opgelost.

Verder kwamen we achter een heel naar probleem.. Een takke herrie op onze verdieping en onze kamer !! Alsof er iemand met een boor te keer ging. Dus wij naar de manager en na een zeeer onvriendelijk gesprek met een aanbod van een totaal niet te vergelijken kamer besloten we het nog even aan te kijken en te wachten tot er in de loop van de week een vergelijkbare kamer zou vrijkomen.
De manager was echt een onvriendelijke botte suflul, helaas weet ik daar de Spaanse vertaling nog niet van…
Ik heb medelijden met de vrouw waarmee hij getrouwd is, als hij al een brouw heeft weten te strikken.

Maar goed ons terechte zeuren heeft na een paar dagen zijn vruchten afgeworpen want er is mechanisch iets opgelost en jawel… Geen woord van de manager sterker nog hij heeft een hekel aan ons.
Toen wij  wat info vroegen aan de desk, hoefde het meisje ons niet zo uitgebreid te helpen liet hij duidelijk weten. Ze moest even iets opzoeken voor een excursie die wij via het hotel wilde boeken.
Algauw kwamen we er achter dat de mensen van t hotel zelf ook niets weten en wij over meer info beschikken dan zij zelf

Uiteindelijk zijn we naar een reisbureau gegaan, die er niet zou zijn volgens de receptie en hebben we daar wat leuke dingen geboekt.

De eerste paar dagen hebben we door gebracht op het strand, bijkomen van de drukte van afgelopen tijd.

 

Na een paar dagen strand gaan we lekker cultureel op pad naar Tarragona.

 

Het is een oud stadje met prachtige oudheden en o.a. een prachtig amfitheater. De auto kwijt raken is de allergrootste uitdaging. Nergens lijkt plek te zijn totdat we een ondergrondse parkeergarage vinden. We gaan mee de rij in met nog vele voor ons. Eenmaal naar binnen blijkt t een hel te zijn. Alle plaatsen zijn vol en alle paden lopen dood waardoor iedereen moet keren en de auto’s stromen maar binnen.

 

Ik loop naar de parkeer piejaf die geen engels spreekt en zeg in mijn ipad Spaans dat er geen plek is en dat wij niet gaan betalen maar er direct uitwillen. Hij begrijpt me maakt zich vooral niet druk over de toestroom van alle auto’s die nog naar binnen rijden. Wij zijn er inmiddels uit en hebben een plek gevonden in een andere soort gelijke smalle parkeer garage.

Als we het centrum inlopen zien we kilometers file die allemaal in de rij staan door de andere parkeergarage. Wat een getoeter en gevloek de hele binnenstad staat vast!

We gaan een aantal dingen bekijken, wandelen en eten wat maar vooral genieten we van het mooie weer en elkaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na deze heerlijke dag gaan we terug naar het hotel en genieten we van een visbuffet. 

Op jeep safari met steve dundee met gevaar voor eigen leven

We hadden voor vandaag een jeepsafari geboekt bij een Russisch reisbureau want dat is de enige hier in t dorp.

Met alles wat we meemaken met deze mensen hou je echt je hard vast hoe we deze dagen gaan overleven in waarschijnlijk een jeep vol met Russische vrienden.

We moesten naar Salou rijden zo toeristisch als de neten en algauw kwamen we erachter dat we in ieder geval blij waren dat we hier niet zaten, pfff wat een hectiek.

 

Na wat zoeken vonden wij onze gids en de gids met jeep vond ons. Onze reisagent zei dat er een parkeerplaats was geregeld voor ons maar natuurlijk was dit niet geregeld, want dat zou wel heel vloeiend verlopen.

We reden achter onze gids aan en wisten gelukkig ergens een plekkie te bemachtigen.

In onze jeep bleken geen Russen te zitten maar een gezin met 4 jongens uit Ierland afkomstig. De gids Steve geboren in Engeland doorgewinterde kroegtijger en zo gek als een deur waren ons gezelschap van de dag.

En echt beter hadden we t niet kunnen treffen, helaas gold dat niet voor de andere jeep, maar goed hadden wij ook eens mazzel.

 

We hadden geen idee wat we konden verwachten van de tocht want t reisbureau was niet echt van t verstrekken van info lol.

We hadden direct een klik en dolle pret met Steve alias Dundee de Ierse vrouw en ik wilde beide met hem trouwen en hij was eigenlijk ook gelijk om. Wat heeft die man ons een geweldig leuke dag bezorgd.

We hebben t binnenland van Catalonië onveilig gemaakt, zoveel mooie dingen gezien en hij wist overal wel iets over te vertellen.

 

Elke plantje of boompje had wel een verhaal, elke dorp kent hij op zijn duim en de meeste gruwelijke off the road weggetjes maakte we onveilig.

 

 

Ook hebben vele verbogen schatten gezien van Catalonië waar je normaal zelf niet zo komen. We scheurde door de bergen, plukte noten en jatte fruit van de akkers. Die man was echt zo gek als een deur.

 

We scheurde eerst door de bergen naar een plaatsje waar een rete smalle lange pikdonkere tunnel was en echt t paste net aan, en we scheurde zooooo hard!!! Hij kent de route op zijn duimpje.

Na heel veel info en stops met verhalen stopte we om iets te drinken en even te plassen.

 

Daarna gingen we over de bergen heen naar de andere kant en kwamen we bij een piepklein plaatsje met 22 inwoners en een prachtige kerk met nog wat resten van een kasteel. Natuurlijk had hij ook hier zijn verhaal te vertellen. Daarna reden we via allerlei plaatsjes naar het restaurant waar hij een wijn proeverij en een Catalonische maaltijd had geregeld.

 

 We hebben nog wat flessen wijn gekocht en gingen verder naar een prachtige schat in de bergen.

 

 

 

 

 

Een geweldig meer om te zwemmen met het lekkerste water dat je zo kon drinken!

 

 

 

 

Na een zwempauze reden we weer door hij deed uiteindelijk op de terug weg nog een keer dat geweldige tunneltje aan alleen al voor de lol.

 

 

En toen de beproeving het echt hardcore werk off the road voor gevorderde! Man we gierde t uit en moesten ons echt enorm goed vast houden. We stuiterde op en neer en t was een godswonder dat er niemand uit de jeep is gestuiterd. Kilometer na kilometer omhoog omlaag links om rechtsom. We zaten half bij elkaar op schoot en net als je dacht dat t niet erger kon riep hij, hold on of dugg en echt in een woord geweldig.

 

 

 

Het was een super gave dag met wederom veel zon en gezelligheid. Mocht je ooit een jeepsafari im Catalonië willen boeken vraag dan naar Steve en geloof mij… Iedereen kent hem.

Deze man geeft de Costa echt een nieuwe dimensie !

Morgen staat er weer een zonnige leuke dag op t programma adios !

Omdat de doorlig plekken al aardig zeer beginnen te doen besluiten we vandaag een trip te maken naar Montserrat.
Natuurlijk is er nergens in dit stadje enige info te vinden want per slot van rekening komt men hier niet om dingen te bekijken maar om je vol te proppen en te bakken.
Wij zijn uiteraard een uitzondering dus op eigen gelegenheid op pad!

Met wat geluk hebben we wifi en blijkt het nog knap lastig iets te vinden om te gaan bekijken wat ons aanstaat, maar na zoeken besluiten we naar het in de bergen gelegen klooster te rijden. Volgens de   beperkte info zou het zo een kilometer of 90 moeten zijn, dus zodra het ontbijt binnen is gooien wat spullen in de auto voeren de plaatsnaam in, althans Ed dan, ik ben druk met mijn tas en camera in de weer.

Als we eenmaal de snelweg naderen en ik eindelijk rustig zit zie ik op de navigatie 300 nog wat kilometer staan, ik roep stop!!
Dit kan nooit de bedoeling zijn? We nemen snel de eerst afslag zetten de auto stil en voeren het opnieuw in.
Montserrat… en dan zie ik dat de Zweedse ploert ons richting Valencia wil sturen, terwijl ik met een beetje speurwerk had gezien dat het in het binnenland richting Barcelona moest zijn.
Met geen mogelijkheid vindt de Zweedse de juiste plaats dus zoek ik een plaats in de buurt. Helaas zijn we in deze huidig tijd niet meer in het bezit van een wegenkaart, want volgens manlief is dat echt niet nodig, hoewel ik daar nu heel wat voor over zou hebben.

Na het invoeren rijden we door en dan gaat het natuurlijk weer mis, wat een takkewijf die Zweedse, ze geeft te laat aan dat we eraf moeten dus rijden we door en kan dan vervolgens geen normaal brok weg in de richting van dat klooster vinden. Ik godver niet want dat voelt toch raar op weg naar een klooster en het woord kutklooster zie ik niet echt als vloeken.

We voeren een andere plaatsnaam in en lijken de goede kant op te gaan en dan ineens staat ons klooster op de borden, zo verandert t kutklooster ineens in een geweldig mooi klooster. We volgen de borden trouw en dan jawel…. Weg borden met dat klote klooster!!! Niks meer nergens niet!! We stoppen de auto ik krijg een idee, staat er niet iets van bezienswaardigheden rondom de auto?

En ja hoor100 kloosters waarvan niet de volledige naam alleen Monastir mon…. Daar staan er ook meerdere van! We nemen de gok kiezen er een en wat een goede keuze het blijkt ons fantastische zijn. Met nog 10 km te gaan hebben we er echt zin in, door de bergen omhoog wat een mooie omgeving.

We komen bij het eerste parkeerterrein vanaf hier moeten we met t kabeltreintje 15 min omhoog, terrein blijkt vol dus door naar parkeerplaats 2. Yes plek zat op t eerste oog, daar komt Enrique aan die ons vast gaat vertellen waar we mogen staan.
I’m sorry no train we are on strike.
ON STRIKE ???!!!!!!

Spandoek met staking toestand en daarboven een van de treintjes, end lopen omhoog toch?

Dus ze zijn aan t staken en mogen we proberen om met de auto naar boven verder door te rijden, maar Enrique waarschuwde wel dat t druk zou zijn.

We nemen de gok en 3 km voor de finish is t raak, een en al file!!! Pfffff maar we geven niet op we zien mensen omkeren en we doen er heeeeeeel lang over. Maar de bergweg is mooi en opgeven vlak voor de finish daar zijn we niet van.
We hebben op dit moment geen idee wat ons te wachten staat, een klooster met wat monniken weten wij veel. Hopelijk hebben ze genoeg thee..

Eenmaal door de slagboom boven bij t klooster moeten we op zoek naar een parkeerplek, net als 5000 andere auto’s. Na enige tijd zien we een Spanjaard die weggaat Ed vraagt netjes gaat u weg? Ik denk dat zie je toch ze zitten allemaal in de auto, maar de Spaanse hond neemt zijn tijd en het duurt meer dan 10 minuten voordat hij vertrekt. Ze drinken water in de auto kijken nog in een boekje en nemen alle tijd terwijl de hele berg tot aan het dal in de file staat voor een plek.
Uiteindelijk rijdt hij heel langzaam met een gore grijs langzaam voorbij en roep ik nog even na dat t een klootzak is.
Zoooo dat lucht lekker op, ik vraag wel of de monniken me willen vergeven.

 

We hebben een plekkie en gaan aan de wandel en dan zie ik het liggen….WOUW het is niet alleen een klooster maar echt een heel dorp met prachtige kapelletjes en gebouwen.

We drinken eerst wat ik neem het kleinste en duurste bakje fruit in mijn leven, maar dat geeft niet want ik denk dat dit fruit speciaal gezegd is en heb t er voor over en dan gaan we aan de wandel.

 

 

 

Wat een geweldige omgeving, we zien ook dat je nog veel hoger op kan met andere treintjes, maar helaas wordt daar ook gestaakt. Ik kijk nergens meer van op, welke bestemming wij ook kiezen in de vakantie er is altijd wel wat. We hebben genoeg te zien en genieten van de omgeving en elkaar.

 

Dan gaan we de rij in voor we weten niet wat maar we nemen de gok, we eindigen uiteindelijk in de basiliek. Overal staan borden dat je niet mag fotograferen, hoewel niemand daar aan schijnt te houden, respecteer ik regels en koop later een boek met foto’s. Ik ben echt nog nooit zo onder de indruk geweest van een kerk, klooster,kathedraal als deze en ik heb er echt heel veel bezocht.

We mogen overal kijken achter de schermen en ik ben echt zo onder de indruk! Wat een pracht en praal. Helaas is er op dit moment geen dienst en daar wilde we niet op wachten. Men schijnt hier t meeste indrukwekkende koor te hebben van heel Spanje alhoewel Catalonië natuurlijk geen Spanje is volgens de Spanjaarden.

 

We wandelen verder en zien naast het prachtige uitzicht allerlei mooie bijgebouwen en wandelen heerlijk verder.

 

 

Aan het eind van de dag reiden we terug naar het hotel waarbij onze Zweedse trut ons weer niet goed weet te begeleiden grrrrr ik denk dat het hier te warm is voor onze Zweedse?

We bestellen nog even een ijsje met drie bolletjes om de fantastische ervaring af te sluiten en dan blijkt wederom hoe bijzonder Spanje voor ons is..

Niks geen drie bolletjes! Ik mag kiezen van de verkoopster uit 1 of 2 bolletjes!!!

Ik wilde eigenlijk een bakje met 1 en een bakje met 2 bestellen maar aan haar gezicht af te lezen bezat ze over geen enkele dosis humor dus besluit ik mama te gehoorzamen en neem ik er 2.

Overigens gisteravond hadden we hier bij t hotel tapas gegeten,  nou laat ik het zo zeggen, dat was ook al zo een bijzondere ervaring. Samengevat was de tapas die we uiteindelijk dan toch nog wel kregen was een belediging voor het woord tapas !!!!

Als je de tapas menu kaart van Cubanita voor je kunt halen, denk aan knoflook, olijfolie, chorizo etc etc

En geen uitgedroogde bak aardappelen, bakkie salade, omelet en dat soort troep. En oh ja keuze ? Nee ook daar niet, er waren weinig tot geen gerechten op de kaart enne jawel we mochten er twee per persoon bestellen en een bolletje ijs na.

Dat is het tapas restaurant van ons hotel, een keer maar nooit meer dus.

Dagje op de catamaran

Omdat we natuurlijk dol zijn op varen en het weer in Nederland ons niet 3 wekenlang zon beloofde zijn we naar gereden. Maar ja toch konden we natuurlijk niet maken om niet even een dagje je te gaan varen natuurlijk.

Voor het gemak kiezen we een excursie en laten ons varen, nou hoe mooi wil je het hebben.

We rijden naar Torredembarra en als we bij de haven aankomen voelt dat net als thuis alleen dan met zon en 40 graden!

Eerst gaan we ff lekker boten spotten en kijken we wat er te koop staat. Laat ik het zo zeggen nee ik zou Vegas er niet voor kwijt willen en dat is toch een goed teken.

Alhoewel er ligt er wel een maar volgens mij wil de koning van Spanje deze nog niet verkopen aan ons.

We hebben onze snorkelsets meegenomen en liters zonnebrand. Als we de catamaran op mogen duiken we gelijk met zijn twee het voornet alias trampoline in. Onze boot wordt verder aangevuld met luidruchtige Spanjaarden waarvan het lijkt een grote familie te zijn en een Duitse vader met twee jonge meiden.

 

Eenmaal weg uit de haven lijkt het erop dat we ons meer op een schoolreis van de Spaanse familie begeven dan een rustig relaxed dagje weg. Er wordt geblerd gerend over de boot, gegild en 1000 fotosessies inclusief schreeuwende aanwijzingen en luidkeels gezang.

We proberen ons niet te storen maar aan de blikken van onze buurlandvriend zien wij dat het niet aan ons ligt.

We varen een heel stuk langs de kust om vervolgens ergen voor anker te gaan. Daar krijgen we de mogelijkheid om te snorkelen en te zwemmen.

 

 

Onze Spaanse vrienden hebben helaas niet begrepen dat het net van de catamaran geen trampoline is en blijven heen en weer springen waardoor ik elke 3 sec. wordt gelanceerd. Omdat we op vakantie zijn probeer ik me in te houden en vriendelijk te blijven maar mijn geduld wordt echt giga op de proef gesteld.

Ik weet echt niet wie erger zijn de ouders of de volwassen kinderen maar wat een randdebielen zijn dat.

Er zit ook een mega domme doos bij die overduidelijk aandacht te kort krijgt en overal bij moet schreeuwen, gillen en overdreven doen.

Wij zitten voor op de boot die tut ook maar ze blijft maar naar achteren blerren. Ik kijk haar aan en zet even mijn, als blikken kunnen doden look op! Zo dat is duidelijk weg is ze voor 3 minuten want t kwartje valt niet.

Als we van de boot af mogen  aan de achterkant vindt men het nodig om toch via ons deel er af te moeten. Maar ja het blijft een net en het is elke keer weer spannend of er een debiel op je gaat staan. Als Spanje van de boot af is gaan ook de Duitsers en wij.

 

Gelukkig hebben wij eigen snorkelspullen want ik moet er niet aan denken dat ik zo een set zou moeten delen met een van deze mensen. Er komt een putlucht uit die giegels pffff echt vreselijk. Dus terwijl iedereen de snorkelsets rouleert gebruiken wij onze frisse schone sets. Ik durf mijnset niet aan boord neer te leggen want ik zie uit mijn ooghoek dat erop geaast wordt.

Ik ga het water in zet me vol gekwatte masker op want yep anti condens spul vergeten en terwijl ik mijn flippers aan doe zie ik de pijp van mijn mondstuk naar beneden dwarrelen in zee richting de bodem.

 

 

 

Gelukkig is de zee helder en beschik ik over mijn eigen parelduiker met een long inhoudt van jewelste dus na een paar minuten komt mijn Neptunus koning van de zee aan met mijn luchtpijp.

 

We liggen nog niet koud 5 minuten in het water zie ik tot mijn grote verbazing dat heel Spanje als een gek uit het water vertrekt en de boot op gaat. Ik denk wat is er gaande, is er een haai ? Geen idee bleek dat de kok hapjes had neergezet.

Ed zei, als je nog iets wilt eten moet je snel zijn. Ik dacht, ach valt wel mee toch?

Nou geloof me tegen de tijd dat ik aan boord was lagen er nog een paar afgedankte hapjes! Ze hadden alles opevreten en opgedronken.

Ik kon nog een stukje stokbrood bemachtigen en de Duitse vrienden hadden helemaal pech.

Heel erg jammer natuurlijk. Gelukkig was ik inmiddels voorbereid op dit veel voorkomende gedrag en had ik nog iets in mijn rugzak.

Na de karige lunch voor ons, bleek er ook champangne te zijn maar helaas ook die was te vergeefs naar Spanje gegaan, niet dat ik champagne hoeft hoor maar het idee. Er lag gelukkig nog een blikje cola en een biertje maar we genoten evengoed van zon zee en geen zuipen !

 

 

De Spanjaarden probeerde ons zitgedeelte te veroveren door bijna op ons te gaan liggen, de arme Duitsers zaten zowat bij elkaar op schoot. Nou toen hebben wij even het oud Hollandsche spel strek je benen uit en maak jezelf lang spel gespeeld. Ja dat was toch wel irritant voor deze ofgeen dus verkaste een aantal van hen naar de achterkant van de boot onder het schaduwdoek.

Ik bedoel zij hebben t hele jaar zon wij drie weken dus opzouten.

We maakte plaats voor onze Duitse vrienden die nu ook eindelijk normaal konden gaan zitten.

 

El Capo gooide voor de show nog even het zeil uit en voer ons recht op de golven af waardoor het elke golf weer spannend was of we een Spanjool zouden verliezen.

Eenmaal terug in de haven hebben we nog even lekker gegeten en gedronken en zo vloog er weer een dag om.

Barcelona

Zoooo omdat we de doorlig plekken even willen laten helen gaan we maar weer eens even een dagje cultuur snuiven, Barcelona staat op het programma.

Door allerlei afschrikkende berichten op internet belsuiten we niet met de auto te gaan maar de trein te nemen.

We hebben mazzel want het station met rechtstreekse verbinding ligt net buiten ons dorp. Uiteraard staat er NL op ons kenteken dus Niet Lopen en parkeren wij de auto bij het station om zo verder te gaan met de trein. Het gaat allemaal erg soepel, we vinden nog een parkeerplaats waarvan wij vermoeden als we hier parkeren niemand ons schade zo hoeven aan te richten. We hebben deze vakantie al weer twee keer schade opgelopen door toedoen van een Spaanse sukkel, die waarschijnlijk zijn rijbewijs heeft gekregen bij de aankoop van zijn wrak.

We kopen een kaartje wat overigens hier spotgeodkoop is, daar zouden ze in Nederland nog wat van kunnen leren, naast het feit dat onze trein ook gewoon op tijd rijdt.

Even twijfelen we of we de juiste trein hebben maar bij even navragen blijkt het de juiste te zijn. De trein zit vol forenzen die naar hun werk reizen. Twee van de passagiers zijn Aziatisch en vinden het nodig boven de herrie uit te moeten converseren. Die Spanjaarden zijn vroeg wakker en roepen van alles naar elkaar en druk!!!!! Pfff man het is nog vroeg, doe even tranquillo. De Aziatische vrouwen brullen daar nog eens overheen en dan neemt mevrouw Chinatown de telefoon op en heeft geen idee dat ze niet naar Hong Kong hoeft te blerren en wat de functie van haar moderne telefoon is.

Dit leidt tot grote irritatie van een Spaanse mevrouw waarbij ze zojuist bijna op schoot gekropen is.

Ik lach vol medelijden naar haar maar kan niets voor haar betekenen.

Na 50 minuten komen we aan op een mega station dat de grootte heeft van een luchthaven. We steken er dwars doorheen lopen naar buiten en zoeken snel een hop on hop off bus.

Barcelona ziet er redelijk overzichtelijk uit en zo vinden we gemakkelijk onze weg in deze wereldstad.

 

Als ik bij de eerste bezienswaardigheid uitstap, krijg ik gelijk een uitbrander van de busgids. Ik had blijkbaar achter uit moeten stappen en niet bij de voorste trap. Ik denk goedemorgen ! voor u functie 100 andere die er wil zin in hebben. Neem me vooral niet kwalijk en neem vooral wel een bak koffie daar schijn je volgens mijn omgeving weer mens van te worden.

 

Mijn aandacht wordt gelijk getrokken door een skilift die ons in meer dan 30 graden warmte naar boven zal brengen naar een kasteel met een prachtig uitzicht over de stad.

Daar staan we dan zonder ski’s bij de lift, gek gevoel maar zeer vertrouwd.

Als we eenmaal in de cabine hebben plaats genomen heb ik het gevoel dat ik levend geroosterd word. Volgens mij is het minimaal 100 graden en loopt het zweet direct vanaf mijn voorhoofd mij ogen in. Nou daar gaat je uitzicht, zeiknat komen we boven aan waar goddank een briesje staat. Ik ruik binnen een uur naar zure Spaanse oksels die je hier overal om je heen kunt vinden. Snel even een frisse deo op, dat zouden er hier meer moeten doen!

Het uitzicht blijkt  prachtig en we wandelen lekker rond en genieten van het uitzicht over de grote stad.

Daarna verplaatsen we ons weer met de hetelucht oven naar beneden om vanaf daar weer door te gaan naar alle prachtige bezienswaardigheden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uiteindelijk komen we ook bij het bekende Sagra da Famillia uit waar we wat te drinken nemen en iets te eten bestellen. We zijn nog niet zo lang in Barcelona maar mijn maag roept.

Omdat ons hotel er blijkbaar niet vanuit gaat dat mensen voor 8 uur zouden willen ontbijten was het ontbijt eigenlijk nog niet geopend. Maar bij godsgratie konden we koffie en thee krijgen met een broodje omdat er toevallig wat mensen een excursie hadden geboekt, anders hadden we gewoon pech.

Maar goed de maag roept en dat moet worden opgelost.

Ik kies een tortilla uit met wat vlees en vooral veel groenten maar zoals altijd in mijn geval blijkt dat het al is uitverkocht. Ik denk Hola man je bent toch net open ? Dit is een beetje de story van onze vakantie dit jaar. Wil je iets bestellen van de kaart? OP! Wil je iets boeken? Kan niet, hebben we niet, doen we niet pfff.

De man ziet de verontwaardiging op mijn gezicht en vraagt waar ik trek in heb. Ik zou willen zeggen een lekkere raclette maar datis niet redelijk dus ik zeg iets met tortilla als het maar geen hond is. Hij maakt iets klaar en dan genieten we samen van onze brunch recht tegen over de Sagra da Famillia.

 

 

 

 

 

 

We besluiten dat we dit imposante gebouw van binnen willen zien maar als we een kaartje willen kopen kunnen we pas 5 1/2 uur later naar binnen. Het is natuurlijk geen optie want dat zou zo de van de dag zijn dus besluiten we dat voor een ander moment te bewaren.

 

We kruizen de stad door en zien prachtige gebouwen een mooie dingen. 

 

 

 

 

 

 

Dan ontkom ik er natuurlijk niet aan om met manlief naar het Barcelona voetbal stadion te gaan. We zijn van plan daar de excursie Camp Nou tour te boeken zodat we alles krijgen te zien van het stadion.

Het is een gezellige drukte en de sfeer zit er goed in, vanavond is er een wedstrijd helaas waren er geen kaarten meer naast elkaar maar dat bewaren we dan voor een later tijdstip.

Als we de tour willen boeken blijkt hij die dag helaas gesloten te zijn wegens enorme drukte vanwege de wedstrijd. Oke dat bewaren we dan voor een later tijdstip… Ja je hoort het mij regelmatig zeggen hoor ik je denken. En idd dat is ook zo!

We gaan het museum in en kopen wat Barca souvenirs, Ed koopt een broekie van Barca. Meestal koopt hij op vakantie overal schoenen, maar ik zie hem nou niet op zijn nieuwe noppen hier door de stad struinen en houdt het hier bij slechts een broekje.

 

 

 

 

 

We gaan door stappen op en af, zien mensen dezelfde fout maken als ik vanmorgen maakte en laat ik het zo zeggen, de bakken koffie voor het buspersoneel was zeker ook op. Want een onvriendelijkheid zeg echt heel bijzonder als je met touristen werkt.

 

De temperatuur loopt lekker op we wandelen over de Rambla en kijken ons ogen uit. 

 

 

 

 

 

 

 

‘S middags willen we ergens wat drinken en echte tapas eten, niet van die rommel van ons hotel.  We gaan op een terras zitten waar een mega onvriendelijke ober ons verteld dat we hier niet alleen iets mogen drinken maar ook iets moeten bestellen. Dat waren we ook van plan, maar goed, we vragen de kaart. Hij dweilt onze tafel want vochtig afnemen mag je t niet noemen en pleurt letterlijk de menu kaart neer die vervolgens nog net niet een tsunamie op mijn schoot veroorzaakt.

Ik heb de klere in, beschik op dat moment helaas nog niet over de juiste Spaanse scheldwoorden nu overigens wel, we staan op en kiezen een ander terras uit.

 

 

 

Hier is de bediening super vriendelijk en krijgen we overheerlijke tapas! We blijven lekker hangen genieten van de zon en de mensen om ons heen en zo hangen we lekker rond in het prachtige Barcelona.

We pakken nog even de hopp on hop off en gaan daarna weer terug richting het station. Eenmaal op het station onstaat wat verwarring over welk spoor we zouden moeten hebben. Op de borden, wat erg lijkt op het Schiphol systeem, verschijnt wel onze trein maar niet welk spoor. Dat is opzich spannend als je weet hoe mega groot dit station is. Alle treinen krijgen een spoor toegwezen behalve die van ons.. Dat is wel raar want de trein zo over 8 minuten al vertrekken en moeten we op spoor 1 of 37 ?

We zien een info dame die net voor onze neus gekaapt wordt door een wereld vreemd gezin die volgens mij echt van een andere planeet komen. Hij stelt de meest achterlijke vragen over hoe een kaartje te kopen. Het gezin is Spaans en de machine laat stap voor stap zien hoe het moet. De minuten tikken weg en tussendoor iets vragen is geen optie. De sufferd blijft de enige info dame claimen en dan ben ik het zat we hebben nog een paar minuten en er staat nog geen spoor vermeld.

Normaal zou de nood niet zo hoog zijn als dit niet de laatste trein zou zijn van vandaag richting ons station.

Ik vraag de dame hoe of wat dan komen we er eindelijk achter, spoor 9 of 10 en laten we nou net voor t goede poortje staan. Dus hop omlaag met nog 30 sec op de klok. Ding dong mededeling… Jawel onze trein heeft 3 hele minuten vertraging pfffff makkelijk gered dus.

 

 

Eenmaal op de weg terug in de trein laat ik Barcelona nog even op mij inwerken. We rijden vlak langs de zee dat is echt een bizar gezicht maar wel heel erg leuk !

 

 

Onderweg bij het hotel bestellen we nog een ijsje bij de strenge mevrouw waar we mochten kiezen uit een of twee bolletjes nog steed geen drie. Ik heb het fut niet om twee bakjes met een en twee te bestellen dus twee bolletjes.

Het is nog heerlijk warm buiten en zo genieten we nog lekker na.

Prachtige Andorra als laatste paar dagen

Na wekenlang strand met natuurlijk uitstapjes naar mooie plaatsen en Barcelona wilde we toch iets anders dan zand en zee.

 

Op het laatste moment hebben we een prachtig 5 sterren hotel geboekt in Andorra. Het lag sowieso op de route richting Nederland en Ed was en nog nooit geweest, ik alleen tig jaar terug.

 

Het hotel ligt midden in het centrum van shopping mekka La Vella. De rit door de Pyryneeën is echt geweldig mooi helemaal ons ding, bergen, natuur en prachtige plaatsjes en vooral hele vriendelijke mensen die enorm behulpzaam zijn. Het is een mega contrast met het deel van Spanje waar wij zaten. Alles is hier schoon, mooi en enorm goed geregeld. Het hotel alleen al is een welkome verrassing. Een mega suite met alles erop en eraan.

 

We dumpen onze spullen frissen ons op en gaan het shopping gebied onveilig maken. De prijzen liggen hier een stukken lager dan bij ons en er zijn heel veel tax free winkels.

 

De temperatuur loopt tot in de 40 graden maar er zijn heel veel shopping malls en in alle winkels is er airco. Het is echt een paradijs voor wie van shoppen houdt!

 

‘S avonds gaan we eten bij een geweldig knus restaurant met kunstgras en parasols, alles is echt super schoon. We laten ons helemaal gaan en bestellen t duurste gerecht van de kaart inclusief allerlei drankjes etc.

 

Aan het eind van de avond als we heerlijk hebben genoten vragen we om de rekening en zien we dat er maar 40€ nog wat opstaat. Dat klopt totaal niet met wat het wel zou moeten zijn. Zo eerlijk als we zijn lopen we naar de eigenaar en leggen we uit dat de rekening niet klopt. Hij denkt dat wij de rekening te hoog vinden maar wij bedoelen dat de rekening veeeel te laag was. Allerlei personeel komt erbij en dan begrijpt de eigenaar het probleem, van zijn kant. Wat denk je?

Hij zegt laat maar joh, betaal maar wat erop de bon staat! Ed vraagt een paar keer weet je het zeker? Maar de eigenaar vindt het prima zo, als Ed wil betalen met zijn pas wil hij een vette fooi geven maar ook dat wordt afgeslagen. We krijgen vanwege onze eerlijkheid nog een likeur na en gaan dan beduust naar ons hotel.

Morgen weer ? Hahaha

Echt ongelovelijk wat ons is overkomen en waar vind je het nog!

De volgende dag besluiten we een rondtour door allerlei dorpen te gaan maken.

 

Als we aan het ontbijt schuiven voelt het als een warme deken, iedereen is zo vriendelijk attent en zorgzaam, ik kan er wel aan wennen. Het ontbijt is niet te bevatten zoveel verschiillende dingen noem het op en het is er. Champagne in overvloed, zalm en caviaar noem het op. Maar ik kies voor fruit lekker vers, een croissantje en verse jus.

Daarna vertrekken we met de auto richting het noorden van Andorra. De rit is adembenemend en de dorpjes die we passeren zijn sprookjes achtig.

 

We rijden via Ordino, Asalongo, Arans, El Sererat omhoog naar Arcalis El Planell d’encodina.

Daar parkeren we de auto tussen de bergpaarden met koeienbel, yep! De paarden lopen nieuwsgierig om ons heen. Ed heeft altijd al een kijkje op knollen gehad en loopt snel naar de kassa van de skilift.

 

 

Want ook hier kunnen we het niet laten om naar de top te gaan. Ik lach me rot om t paarden ding maar later zal Ed nog wraak nemen op mij.

We gaan omhoog met de stoeltjes lift ’s winters slaan we deze liften met gierende banden over maar in de zomer is het een fantastich vervoersmiddel als je niet alles wilt belopen.

 

 

Het uitzicht is prachtig we kijken uit op meren van Tristaina en zien we nog wat sneeuw op de bergtoppen aan de andere kant liggen.

 

We klimmen nog een stuk verder omhoog wat echt een uitdaging is. Het is bloedheet en er ligt veel losse stenen en keien.

Eenmaal boven hoop ik zoals manlief vroeger altjd werd beloofd op een restauarant met raclette kaas, maar dat was hier in geen velden of wegen te bekennen. Na te hebben rondgewandeld nemen we de lift weer omlaag en duiken we daar het terras op en bestellen we wat te drinken. We krijgen ook nog als kadootje een gratis crepe, hoe klant vriendelijk allemaal!

 

 

We pakken de auto en rijden een prachtige bergroute naar de plaats Canillo, daar gaan we lekker aan de wandel door dit prachtige dorpje. Vanuit hier kan je ook weer omhoog met een cabinelift maar dat slaan we dit keer over.

Na een heerlijke wandeling drinken we wat en bezoeken we 3 ski outlets, daarna volgen we de route verder en bezoeken we een winkel waar ze allerlei producten uit Andorra verkopen.

Dan kiezen we ervoor om nog via een andere bergpas omhoog te gaan en daar wacht zonder dat ik het weet Ed zijn wraak momentje op mij.

We rijden naar Roc del Quer een uitkijkpunt. Wat ik dan nog niet weet is dat het om een zwevend plateau gaat dat net geen 2000 meter boven de grond zweeft.

 

En hoe gek het ook klinkt ik blijf nog altijd een hekel aan dit soort dingen te hebben. Maar ik voel de bui al hangen en ontkom er niet aan. Als we er naar toe lopem komt t plateau op me af er lopen nog meer mensen op er is ook nog om het nog onaantrekkelijker te maken een glazen vloer om door heen te kijken of over heen te lopen, als of het nog niet eng genoeg is. Manlief komt niet meer bij als ik bijna t loodje leg. Maar ik wil me niet laten kennen ik film mijn eigen actie. Bibberende benen en de zenuwen in mijn keel maar ik flik t, natuurlijk !

 

Ik ga er snel oo en snel af maar ik heb t gedaan. Dan moet ik echt even bijkomen en ga nog een keer om iets leukere foto’s te maken. Ik sta er zelfs lachend op en met mijn ogen open!

 

Ik was vast weer een soort van attractie want later besefte ik me dat er mensen op een toegangspad naar ons stonden te kijken. Nou ik heb t geflikt en lijk nergens voor terug te deinsen maar er zijn wel grenzen. Ik ga ze niet noemen want ik weer zeker dat als ik ideeën aanhaal ik ook hier vroeg of laat mee geconfronteerd ga worden!

We rijden een prachtige route terug en genieten elke seconde van de mooie onafhankelijke prinsenstaat.

Alle huizen zijn in tiptop staat en overal hangen bloembakken, de tuinen zijn prachtig overal zie je architectonische kunstwerken het is duidelijk dat dit een rijke staat is.

Later denk ik zelfs dat ik de prins spot in zijn Porche, volgens mij doet hij elke dag een rondje Andorra om te zien dat iedereen en alles er top uitziet.

 

 

Na een lange maar prachtige rit en dag keren we terug naar het hotel. We frissen ons op kleden ons om. Ik tel de blaren onder mijn voeten elke zomer weer t zelfde liedje blaren blaren blaren geen idee hoe ik eraan kom wel idee hoe ik er mee om moet gaan helaas.

We gaan nog even heerlijk eten doen nog een beetje shopping want de winkels zijn tot laat open en zo is er weer een dag om en komt het eind van de vakantie in zicht.

Morgen rijden we op het gemak richting huis mocht het druk op de weg ziijn doen we er nog een overnachting bij !