Eerste dag op weg naar onze niet huwelijksreis
Tsja een niet huwelijksreis, ach je moet ergens toch een titel aanhangen niet?
Het is Koningsnacht als we vertrekken richting onze cruise. We gaan met zijn twee want kindlief had andere verplichtingen enne met zijn is natuurlijk anders maar zeker niet minder leuk.
We plannen dat we om 01 uur op gaan maar als is uiteindelijk net slaap voor me gevoel en wakker wordt gemaakt is het inmiddels als 01.30. We zijn door de wekker heen geslapen, nou dat begint al goed 😜
We raken onze spullen bij elkaar en springen in de auto dan zie ik plotseling een taxi onze straat inrijden met dochterlief en een kudde vrienden. Ze kwamen net terug van een kroeg ofzo. Helemaal verbaasd dat we nog niet weg waren. Ik zei dat we haar nog even gedag wilde zeggen, leugen natuurlijk we zijn gewoon te laat op pad 😂
Met de zomergarderobe in de koffer rijden we richting Sirmione Italië, dit omdat dat een omtzettend leuke plaats is aan het Gardameer en we voor de cruise nog wat dagen er aan wilde plakken.
Althans we… ik natuurlijk weer. Ik bedoel niet getrouwd zijn betekent ook geen huwelijksreis en geen dure jurk, feest en ring etc. Dus vond ik dit een goede rede om dit eens even op te sommen en zo aan te geven dat dit het waarschijnlijk het dichts bij een huwelijksreis zou komen dus een verlenging was toch wel minimaal.
Voordat we weg gingen ben ik eens door mijn garderobe heen gegaan en toen bleek dat ik alles wat ik niet meer paste eindelijk weer wel paste. Groot nadeel was wel dat broeken met wijde pijpen uit de mode waren volgens dochterlief dus.. kopen kopen kopen.
En ook mijn jurken waren gedateerd dus dan wel geen dure bruidsjurk maar alle nieuwe aankopen bij elkaar hadden best in het budget gepast van een bride to be.
Want ja bij nieuwe jurken en broeken horen nieuwe schoenen en accessoires en zo matches dat weer niet bij manlief, dus ook hij moest in t nieuw. Ik zag zijn haren met de dag grijzer worden als hij weer mee moest op pad om nog even “snel” nog een dingetje te gaan shoppen.
Maar gelukkig zoals altijd gaf hij geen krimp en dat is nou een van de geheimen van een goed en langdurig niet huwelijk.
Laat haar har gang gaan en werk haar niet tegen!
Maar goed we dwalen af…
De zomergarderobe zit in de koffer, die overigens net aan dicht ging. Ik durfde natuurlijk geen grotere nieuwe koffer aan te kaarten aangezien ik deze overigens ook nergens had gezien. Ik heb uiteraard jaren geleden deze Samsonite allang aangeschaft onder t mom, extra groot extra licht, wel extra duur, maar gaat levenslang mee.
Dus koffr dicht in de auto op pad…
Onderweg is het mega druk en beginnen we met 2 graden op de teller! Man misschien had ik beter mijn zomerjurkjes moeten ruilen voor mijn skipak opper ik in de auto. De gezelligheid zit er goed in zoals altijd en we knallen lekker door naar Sirmione.
Voor we de Gottharttunnel inreden hadden we last van mega regen, hagel en zelfs sneeuwbuien.
Overal om ons heen is het wit! Ik begin nu ernstig te twijfelen aan mijn garderobe.
Onderweg zien we de tropische temperatuur oplopen naar maar liefst 28 graden! Dit is echter wel in de Gottharttunnel, een tunnel van 15 km lang. Als we de tunnel verlaten daalt het kwik naar 13 graden.
Het regent nu pijpenstelen en het wordt donkerder en natter…
Als we Sirmione bereiken regent het nog wel maar de temperatuur stijgt naar een zomerse 14 graden. Ik zie mezelf al lopen in mijn jurk met rubberen kaplaarzen maar hoe dan ook die jurken zijn niet voor niets gekocht 😜
We hebben geen hotel op voorhand geboekt, dat doen we eigenlijk nooit. We rijden de het stadje in en kijken wat ons leuk lijkt en boeken ter plekken een hotel. Het hotel ligt midden in het oude historische centrum en is een schot in de roos. Een prachtige kamer met balkon met uitkijk rondom over het Gardameer. Een extra grote luxe kamer omdat ik vast zo gruwelijk leuk contact heb met de receptioniste!
Uiteraraard spreek ik Italiaans en babbel ik er flink op los. Manlief verstaat er werkelijk geen moer van en stort zich uiteindelijk in de loungestoel neer onder het mom, geen idee wat jullie zeggen maar dit komt zeker goed met mijn blonde 25 jarige niet getrouwde vrouw.
En inderdaad wat een pracht van een kamer!!!
Tsja vriend misschien wordt het toch eens tijd dat jij ook een cursus gaat volgen grap ik, maar aan de andere kant zo blijft hij toch weer afhankelijk van mij en blijft hij zeker bij me 😜😂
We zetten de spullen in de kamer, frissen ons op en belsuiten een stukje te gaan wandelen en uiteindelijk iets te gaan drinken. Het is echt een ontzettend leuk stadje gelegen op een landtong of schiereiland weet ik veel. Het is in ieder geval een oude vestiging midden in het water.
Het stortregenen verandert inmiddels in regenen naar plenzen naar miezeren naar spatten. Als we uiteindelijk binnen zitten om iets te gaan eten gaat t over in een mega aqua geweld! Maar we zitten droog dus genieten we.
Het eten smaakt goed, helaas geen koolhydraatarm iets te vinden op de kaarten dus laten we een toetje achterwege en genieten we van elke hap en elkaars gezelschap.
Na een lange avond wandelen we terug naar het hotel, althans wandelen het is natuurlijk 10 stappen. Het drupt nog iets, maar morgen schijnt het beter te worden al is het zeker nog geen jurkjes temperatuur.
Moe maar voldaan duiken we ons bed in, manlief valt direct in diepe slaap en ik app nog even met dochterlief om te kijken of ze geen project X party heeft gehouden waarvan ik de beelden misschien op het nieuws zou kunnen tegenkomen 🤣
Niet dat ik dat van haar verwacht hoor maar ja wij zijn zelf ook jong geweest en ze zeggen dat ze toch onze genen heeft 😂
Morgen weer een nieuwe dag, of we hier blijven of doorreizen geen idee dat besluiten we morgen.
Dag twee Sirmione en rondje Gardameer
Vanmorgen even lekker uitgeslapen en genoten van een heerlijk ontbijt. Helaas niet helemaal koolhydraatarm maar wel ei, yoghurt en vers fruit kunnen scoren.
Boven op het dak bevindt zich het zwembad we lopen er heen en zien gelijk een geweldig mooi dakterras met een fantastisch uitzicht.
Als we klaar zijn met de Japanner uithangen gaan we weer naar de oude binnenstad waar we aan een stevige wandeling beginnen.
Voordat we koers zetten heeft manlief alweer een winkel gevonden waar hij lekker voor zichzelf gaat shoppen en tot mijn grote verbazing zijn het een keer geen schoenen.
Het is hier echt ontzettend mooi en leuk vertoeven en zelfs de regen blijft achterwegen. We schieten mooie plaatjes en genieten op een lekker terras van een drankje.
Op gegeven moment besluiten we langs een smal niet aangelegd pad direct aan de waterkant te gaan lopen in de hoop zo het schiereiland rond te kunnen wandelen. Direct volgt heel Italië ons en voel ik me als een soort van gids. We klauteren over de stenen om geen natte voeten te halen en ineens wordt t allemaal wel heel erg smal tot een punt waar we alleen nog maar zwemmend door zouden kunnen. Maar ja mijn haar is net gedaan en ik heb geen badmuts mee, dus terug! Lachen joh iedereen ons weer voorbij in de hoop dat zij wel door konden. Maar ja als dat zou kunnen zouden wij niet rechts om keer hebben gemaakt. Maar ik laat ze allemaal in die waan en zie ze vanzelf wel weer op het rechte pad. Want ja de gids moet nou eenmaal door.
We komen uit bij een leuk terras en ik zie dat er een hotel te koop staat, uiteraard ben ik gelijk plannen aan t maken tot de inrichting aan toe, maar ja dan heb je er altijd wel iemand bij die roet in t eten gooit.
De emigratie gaat helaas niet door en omdat we op onze niet huwelijksreis zijn wil ik niet tijdens dit speciale uitje de sfeer verpesten. Ik kaart nog een aantal voordelen aan, maar manlief houdt voet bij stuk.
Wat altijd weer een opmerkelijk moment is overigens, is dat mijn Duitse vrienden op een of andere manier altijd weer weten uit te blinken met hun rare gedrag. Men spreekt hier Italiaans in Italië of soms wat engels… gek he? En dan de een na de andere Duitser die dan toch in zijn eigen moerstaal dingen probeert te vragen of bestellen. De Italiaan begrijpt geen duits, dus zegt in gebrekkig engels dat hij de Duitser niet verstaat. De Duitser daarin tegen begrijpt de Italiaan niet en herhaalt zijn duitse zin alleen nu nog harder. Ze komen er niet uit samen en er worden allerlei hulptroepen ingeschakelt om de klant het naar hun zin te maken. Ik blijf het bijzonder vinden dat deze situatie zich meerdere malen per dag herhaalt bij onze buurvrienden.
Als we terug lopen zien we nog even een foeilelijke gouden Bentley ik kan het niet laten een foto te schieten, want dit moet je echt zien.
Nadat we klaar zijn met wandelen en bekijken lopen we even bij het hotel naar binnen om wat spullen te droppen en besluiten we dat er nog tijd genoeg is om een rondje 370 km Gardameer te rijden.
Wist je overigens dat dit meer tot 346m diep was op sommige plekken, goh wat leerzaam.
Ik meld het even bij de chef en gelijk refereert hij naar het moment dat hij vorig jaar naar de bodem moest duiken in Spanje omdat mijn snorkel ineens vanzelf naar de bodem verdween. Hij zei dat dat hier lastig zou worden. Dat is wel een soort van jammer moment voor me, want ik had nog altijd hoop naar Hawaii te emigreren ed zag manlief daar als parelduiker de kost winnen. Ook dit plan is gelijk van de baan.
We kiezen ervoor om het rondje met de klok mee te rijden en komen langs en door prachtig mooie dorpjes. Ook passeren we aan de westijde 2000 tunnels dus is het een wonder dat we nog iets van het meer te zien krijgen.
En dan ineens komen we stil te staan in een mega lange tunnel. 4 auto’s voor ons staat een bus en in tegenover gestelde richting een mega zwaarwerk vrachtwagen. De tunnel ziet er uit als een uitgehakte grot en loopt bovenin rond weg dus het passeren van 2 vam deze grote jongens gaat niet lukken. Daarvoor is er aan het begin van de tunnel een stoplicht gecreëerd om dit soort situaties te voorkomen. Aangezien wij toch echt groen hadden gaan we er vanuit dat de vrachtwagen in tegn gestelde richting rood moet hebben gehad.
De file groeit achter ons en ook het omgeduldige wachten, mensen beginnen te toeteren maar dat lost het probleem niet op.
Iemand moet achteruit en wat denk je.. dat zijn wij niet !
De vrachtwagen moet door de smalle bochtige tunnel in zijn achteruit en daarbij ook de auto’s die achter hem aan zijn gekomen. Het duurt enorm lang en laat ik je dit zeggen, de chauffeur maakt geen vrienden.
Het is echt een heel gedoe de tunnel is rete donker en de kans dat hij de bovenkant raakt is heel groot aanwezig, maar ik vind het een spektakel. Wow wat zal die gast hebben zitten zweten zeg! Het duurt echt enorm lang maar uiteindelijk jagen wij hem naar achter en beetje bij beetje kan de bus voor ons er door richting de uitgang.
De chauffeurs wisselen nog even wat fijne groeten naar elkaar uit, op zijn Italiaans en zo hebben wij ons weer kostelijk vermaakt.
Ook ben ik bang dat de chauffeur van de vrachtwagen meerdere als blikken konden doden looks heft gekregen en als ik hem was, zou ik onder mijn dashboard zijn gekropen tot dat de 100 auto’s achter ons waren gepasserd. Volgens mij is hij echt door iedereen tot aan zijn wortel afgebrand. Behalve door ons, ik geef m een i like duimpje want het was ontzettend vermakelijk LOL.
Als we halverwege de ronde op de oostkant rijden wordt het super zonnig en loopt de temperatuur op. Het wordt steeds lekkerder, dat komt goed uit want morgen gaan we richting Venetië om daar op de boot te stappen met als eerste bestemming Bari, dat ligt onder in Italië.
We gaan daarna lekker even wat eten en daarna heerlijk naar het hotel om nog even met een boek te relaxen.
Morgen weer op pad!
Op de boot van Venetië naar Bari
Vanmorgen nog even lekker ontbeten en hup de auto in onderweg naar Venetië, om daar met onze cruise te starten.
De route er naar toe is voor ons niet moeilijk omdat we hier redelijk bekend zijn en ook de haven is zo gevonden.
Het plan was om eerst op het schip in te checken en dan nog door Venetië te struinen, maar het incheckproces verloopt trager dan verwacht dus doen we Venetië waarschijnlijk op de ontschepingsdag.
Wat een horde mensen maar eenmaal aan boord heb je niet het idee dat ze allemaal zijn mee gegaan. Ik twijfel daar sowieso over omdat om 19.50 uur er nog steeds een heleboel koffers onaangeraakt in de gangen staan.
Maar goed misschien zitten ze al in het casino, of nog steeds in één van de vele restaurants?
We worden enorm vriendelijk ontvangen en mogen gelijk alles eten en drinken wat we willen, pfff wat een keuze!
We gaan eerst even wat drinken en schuiven aan bij het raam en kijken over Venetië heen. Onze cabine is om 14.00 klaar dus wachten we geduldig.
We lopen rond over het schip en kijken onze ogen uit, wow man wat een luxe en wat een heerlijke zwembaden allemaal omgeven door barretjes en zitjes.
Als het 14.00 uur is gaan we naar onze cabine en daar wacht een zeer aangename verrassing.. een prachtige hut met een heerlijk zonnig balkon op het achterschip van het schip dus een extra groot balkon! En oh wat is er veel te doen geweest om dit zonnige balkon. Ik was super blij te horen dat we een hut achterop kregen met een extra groot balkon. Natuurlijk ging ik er ook automatisch vanuit dat we dan altijd zon zouden hebben, want als hij hoog genoeg staat..? Ja toch ?
Nou dit werd meteen de grond ingeboord door manlief, want het was vroeg in t seizoen, hoe staat de zon, heen of terug weg? Etc.. ik heb echt alles nagetrokken om te kijken of we zon op ons balkon zouden hebben en nu ik er ben kan ik roepen.. jawel hoor ik had gelijk vol zon, yes !
Heerlijk die zon en hoe mooi die zonsondergang en de maan, wat een perfect plek en ook handig als er nood is dan spring ik via de achterkant gelijk van de boot af met mijn reddingsvest. Maar ook dat werd gelijk ontkracht want volgens manlief zou ik dan of in de schroef terecht komen of in t kolkende water niet meer boven komen. Niet echt hoopgevend dus laten we hopen dat captain Scettino hier niet achter het roer zit.
Er klinkt een alarm dat betekent allemaal verzamelen met je reddingsvest en parachute. Tenminste dat zou je toch verwachten op een boot aangezien je in een vliegtuig altijd je reddingsvest onder je stoel vindt, verwacht ik hier dan een parachute. Maar nee gewoon een oranje zwemvest. Als we melig en wel aan de oefening hebben deel genomen wil ik nog even op t fluitje blazen om te kijken of t werkt, maar bedenk me gelijkertijd dat heel de wereld dit ding in zijn mond heeft gehad bij de voorgaande oefeningen en zo voorkom ik nog net een koortslip.
We halen wat te drinken bij t zwembad en besluiten heerlijk op t balkon te gaan zitten met een drankje en de zon!
Voor het avondeten lig ik lekker even op mijn bed dit te tikken, heerlijk met de balkondeur open als er ineens een kleine knuffelindo in mijn hut verschijnt, het is onze cabinboy waarvan ik zijn naam niet kan onthouden. Ik was vergeten de kaart in de deur te doen dus leek de hut leeg etc etc.
Of ik nog wat nodig had enz enz afijn ik ken inmiddels zijn hele levens verhaal en oh ja hij is gek op Amsterdam en komt uit Indonesië.
We kleden ons netjes aan en gaan naar de eetzaal waar we een prachtige 6 persoonstafel voor ons 2 krijgen toegewezen en 100 man personeel waarvan 1 andere knuffelindo er alles aan doet om ons op ons wenken te bedienen.
Super beleefd, humoristisch, stipt, attent, spraakzaam en hij houdt van nasi coreng met saté en kroepoek, waarom vertellen mensen mij dit soort dingen toch altijd?
Het eten was super lekker, ik kreeg kalkoen borst filet met groentenrijst en manlief iets met vlees weet ik veel ofzo LOL.
Het was echt verrukkelijk. Na het eten zijn we naar onze cabin gegaan en hebben we de spullen voor morgen klaar gezet. Morgenochtend leggen we in Bari aan en daar wacht een leuke excursie naar Alberobello op ons.
Ons bed ligt heeeeeerlijk we schommelen wat heen en weer. We hebben echt een meeeega spiegel tegenover ons bed, dat vind ik wel een dingetje dus ik doe snel het licht uit, zegt manlief: ik wil thuis ook zo een spiegel…. maar dan aan t plafond.
Oké daar is ie weer, Mars momentje pfff echt geen spiegel aan mijn plafond doe dat maar lekker op je kantoor ofzo zeg ik.
Vandaag Bari en op naar Katakalon Griekenland
Vanmorgen lekker op tijd uit de veren, de zeelucht heeft ons goed gedaan want we hebben heerlijk geslapen.
Geen geschommel of storende geluiden maar wel een fantastisch bed en dat is in ons geval heel lastig. We liggen al tig jaar op een waterbed dus elk ander bed blijft altijd een probleem, behalve vannacht dus.
Als we wakker zijn naderen we Bari
de voet van Italië na het ontbijt hebben we een excursie naar Alberobello gepland. Alberobello staat op de Unesco werelderfgoed met zijn grappige TRULLI huisjes waar nog steeds een waar minstens 1000 mensen leven.
Na de bijeenkomst in de Zebra bar worden we ingedeeld en staan onze bussen klaar, we vertrekken met max 50 personen die kant op.
Onze captain spreekt: a very very very very very good morning! Etc
Nou ik weet genoeg, de danseres is vannacht gebleven 😂
Ook spotten we meneer Chung van Ik hou van Holland en hopen we stiekem dat hij een lied inzet.
Andere passagiers blijven aan boord of gaan iets anders ondernemen.
Onze Italiaanse gids bakt er weinig van in het engels maar ze doet haar best. Er is echt wel een probleem namelijk dat ze geen seconden dr mond houdt. Normaal gesproken is dit best goed voor een gids maar deze Ivana strooit met tig jaartallen tig historische feiten en namen waar een historicus al moeite mee zou hebben dit te onthouden.
Al met al een overkill aan info! Op de terugweg maakt ze dat goed door volledig haar mond te houden.
We lopen met de gids door het schilderachtige dorpje dat wordt overspoelt door toeristen en maken mooie plaatjes.
We kijken rond in de omgeving en mogen zelfs in een huis kijken wat achteraf groter bleek dan verwacht. De huisjes zouden zeker niet misstaan in de Efteling alleen de kabouters zijn in dit geval chaggie Italianen die waarschijnlijk nu al balen van het massatoerisme waarmee hun dorp wordt overspoelt.
Manlief heeft gepint maar kreeg enkel groot geld omdat we hier en daar toch fooi willen geven besluiten we iets te kopen in een supermarkt zodat we in ieder geval wat kleiner geld hebben.
Dit wordt niet echt gewaardeerd door de kassa kabouter maar ja geld is geld en ik zie in haar lade dat ze bulkt van de poen. Maar goed het is vakantie ik bedankt haar meer dan vriendelijk in het Italiaans maar er kan geen lachje van de trol af.
Als we de excursie achter de rug hebben gaan we terug naar de boot en trekken we onze zwemkleding aan om even languit te genieten bij het zwembad.
Wat heel grappig is, is dat je mensen met winterjassen mutsen en sjaals ziet en mensen zoals wij in badkleding.
Ik heb geen idee waar deze mensen vandaan komen maar waarschijnlijk denken zij hetzelfde van ons?
Ook hadden we nog wat mensen die van de boot af gingen en nieuwe mensen erbij dus ging er weer een mega alarm af.
Ik zag mezelf al in bikini met mijn zwemvest, maar dat bleek niet nodig want het was wederom een oefening voor de “nieuwelingen”.
We kijken tv op t megascherm op t deck totdat we weer gaan varen.
Na verloop van tijd gaan we ons omkleden want jawel we hebben gala met el capo en ik heb gister zijn hulpje gezien nou laat ik het zo zeggen, die mag mijn boot wel besturen. Ook heb ik volledig begrip voor het dansmeisje dat naast hem mag eten en waarschijnlijk de avond niet in haar door 4 man gedeelde hut zal doorbrengen.
Ps ik keur overigens dit gedrag niet voor elke danser goed 😜als snapt degene waar dit betrekking op heeft vast wie ik bedoel!
Ook heb een persoonlijke uitnodiging gekregen om vanavond een gala jewellery party bij te wonen, waarschijnlijk via de vrouw van de kapitein. Gister liep ik namelijk als een ekster te kwijlen door de glimmer boutique en vanmorgen lag er een uitnodiging op onze cabin deurmat.
Man hoeft niet persé mee maar zijn pas is wel gewenst.
Verder hebben we naast al deze festiviteiten nog een show op het programma en ander entertainment. Bepaalde dingen slaan we over omdat ik daar in moet compromissen ivm. manlief, bv. de John Travolta dans workshop in stijl, de karaoke avond, de loterij, linedance, aerobics en discodansen. Daarvoor in ruil gaan we dan toch maar samen gezellig naar de gala jewellery party, tsja een niet huwelijk bestaat nou eenmaal uit geven geven geven en nemen.
We varen nu net weg uit Bari op weg naar Griekenland Katakalon, alwaar ik weer een excursie op de planning heb staan. Het weer aldaar is volgens de captain tussen de 22 en 24 graden en eerlijk gezegd hij heeft t alle dagen nog steeds stipt gehad.
De zee is wat ruiger maar daar merk je niet overdreven veel van. De sfeer is goed en de zon schijnt nog steeds op ons balkon. Morgen een nieuwe bestemming en worden we weer in de watten gelegd. Dit houd ik prima vol en ik denk dat ik dit vol ga houden op onze eigen Groene Draak.
Griekenland Olympia
Zodra we wakker worden zijn we in Griekenland, de oversteek van Italië naar Griekenland is vannacht gemaakt met wat meer schommeling dan gister maar gelukkig viel het reuze mee.
Als ik de gordijnen opendoe zie ik gelijk dat we land naderen dat moet de haven van Olympia zijn en wat een prachtig uitzicht over het vaste land.
De zon schijnt en het is gelijk warm wat een goed begin van de dag op de klok na dan, want die is vannacht een uur vooruit gezet.
Dat was wel even opschieten want we liepen eigenlijk gelijk achter wahaha.
Na een snel ontbijt moesten we verzamelen in het prachtige theater om daar weer in groepen te worden ingedeeld.
Helaas kregen we gisteravond laat te horen dat de geplande excursies allemaal niet konden plaats vinden omdat men vergeten was dat het 1 mei was vandaag dus een officiële vrije dag voor Griekenland.
Gelukkig konden we nog snel een alternatief boeken op het schip om toch richting Olympia te gaan en daarna te gaan shoppen in deze leuke plaats.
Nou goed de zon schijnt volop dus we laten ons allemaal niet uit het veld slaan als we bij de historische grond aankomen en ook hier te horen krijgen dat we niet tussen de restanten kunnen doorlopen. We mogen wel door het park langs de hekken kijken waar best het een en ander te zien is.
Onze gids is een ontzettende leuke vrouw en weet enorm veel op een boeiende leuke manier te vertellen.
Als we uitgekeken zijn vertrekken we naar een restaurant en naar een souvenirshop waar we nog wat tijd doorbrengen en daarna stoppen we in de locale winkelstraat waar de winkels wel open zijn en er een gezellige sfeer hangt.
Bij het instappen van de bus merkte de gids gelijk mijn Pandorra armband op en vertelde ze direct waar de Pandorra winkel in Olympia zat. Ik voelde dat we gelijk een band hadden, een armband zei manlief nog, hij bedankte de gids voor deze niet gevraagde en gewenste info want je voelt de bui al hangen… Pandorra Olympia here we come 🤣
Als we in Olympia door de winkelstraat heen wandelen komen we inderdaad heel toevallig langs de Pandorra shop en krijg ik heel lief 2 prachtige bedels voor aan mijn armband van manlief. Natuurlijk vergeet hij zichzelf ook niet hoor want meneer kocht nog even een nieuwe zonnebril en wat shirtjes.
Die zonnebril werd uiteraard wel even goed gepraat want hij zocht al 2 jaar, arm schaap!
Als we terug rijden richting de boot schieten we nog even wat mooie plaatjes van de boot en man wat een joekel van een ding. Het blijft elke keer zoeken waar we heen moeten en welke lift waar uitkomt. Een ding staat vast mocht er iets zijn dan zijn wij niét als eerste bij de reddingsboot, dat is natuurlijk el capo en de danseres.
We leggen de spullen in de hut en gaan direct door naar dek 13 het buffet dek met de zwembaden en jacuzzi. Op dat moment is er net live entertainment aan de gang wat er vermakelijk is dus aanschouwen wij het spektakel vanaf een zonnebed. Het is minimaal 24 graden dus genieten wel met volle teugen van de zon en de gezelligheid.
En dan klinkt de scheepshorn 3 keer de muziek gaat hard aan Time to say goodbye iedereen zwaait, wij niet wij hebben vakantie. Ik zwaai namelijk het hele watersport seizoen naar iedereen die we tegenkomen dus laat ik het nu aan de andere passagiers over.
Als de boot eenmaal een stuk op zee is rond 17.00 uur gaan we een dek lager zitten en loop ik mijn foto’s na, ik schrijf mijn blog voor de thuisblijvers. Ik heb zojuist nog even dochterlief aan de telefoon gehad, ook daar gaat het goed gelukkig.
Straks om 21.00 gaan we weer dineren en daarna gaan we misschien nog wel even naar de disco om even de calorieën eraf te swingen maar niets hoeft alles mag dus we zullen zien of we er tegen die tijd zin in hebben.
De boot vaart richting Mykonos Griekenland, morgen staat er niets gepland maar gaan we kijken of we zelf even wat kunnen ondernemen.
Mykonos wordt onveilig gemaakt door overjarige pubers
Vamorgen zijn we aangekomen in de prachtige haven van Mykonos. We kunnen hier een hele lange dag doorbrengen vol met excursies maar wij plannen niets en gaan vandaag lekker zelf op onderzoek uit.
Als we van boord gaan moeten we eerst met de waterbus watertaxi naar de oude stad. Eenmaal aan boord van de taxi raak ik gelijk om gesprek met crocodile dundee himself, wat een ontzettend leuke mensen die Australiërs en nog voor we aankomen in de oude stad zijn we al beste uddies for life. Het oudere echtpaar geniet met een flinke groep skippies van heel Europa en vinden het hier helemaal geweldig, al zijn ze wel blij dat ze straks weer terug naar Australië mogen. Dat kan ik me echt heel goed voorstellen en als ik deze lieve mensen vol humor spreek weet ik gelijk weer wat ik zo mis aan mijn geboortelandje.
Als we de oude stad inlopen kijken we wat rond en zien we vrijwel direkt een scooter quad verhuur bedijf. We besluiten info te innen en gaan gelijk over tot de huur van een quad voor de hele dag. De mensen op Griekenland zijn enorm aardig en bieden me gelijk een baan aan maar helaas het loon ligt me wat aan de lage kant 😜
We krijgen een kaart mee en besluiten het eiland rond te crossen met de nadruk op crossen. Want zodra manlief de quat onder zijn kont heeft verandert hij direct in een 16 jarige baldadige puber en scheurt er op los.
Onbegaanbare wegen worden uiteraard standaard genomen, belachelijk stijle weggetjes, doodlopende paadjes, uiteraard over het strand waar je niet op mag, door een mega plas van een lekkende leiding en ga zo maar door.
We hebben de grootste lol en scheuren er op los, ik zie de Mykonezen omkijken zo van In godsnaam.. maar het maakt ons niet uit het is vakantie en dan mag alles!
Na een stuk te zijn rondgereden moet ik uiteraard enorm naar de wc, want ja je kunt je wel gedragen als een 16 jarige, het lichaam liegt niet om zijn leeftijd en moet ik inmiddels pissen als een os, zeg maar.
We rijden op een stuk strand af en zien een taverne in de verte waar ik mooi naar de wc kan.
Als we daar eenmaal aankomen, blijkt het nog niet open te zijn dus geen wc en wel hoge nood. Op het moment dat ik eigenlijk de bushtoilet wil gaan gebruiken zien we nog meer mensen die op zoek zijn naar een wc en gaat t feest niet door.
We scheuren door maar een wc vinden in geval van hoge nood blijkt niet eenvoudig. Door het achterlijke gehobbel op het scheurijzer trek ik het bijna niet meer en dan zien we plots een bord wc!
We knallen er op af en dan zie ik ineens de bus van onze cruiseboot. Ik herken mensen en zij mij, wat toch weer heel bijzonder is. En ik zie dat ze denken, waar komt die vandaan en wat heeft die nou op dr kop? Ja daar sta je dan met je roze helm bij de wc!
Wij zijn niet met deze bus mee gegaan en komen toch op dezelfde plaatsen uit, hoe grappig is dat?
Na het verlossende wc bezoek raak ik aan de praat met een NL stel die niet van de cruise zijn maar daar op vakantie zijn, wat een gezelligheid en dat nog voor 11 uur allemaal.
We besluiten weer door te gaan en zien prachtige baaien en plaatsen en als er vervolgens 6 quads voor ons rijden voel ik een Max moment aankomen, wat ken ik manlief toch goed, wat voorspelbaar want uiteraard moeten ze allemaal worden ingehaald en moet en zal hij voorop rijden.
Je kent het wel die irritante vrachtwagens die elkaar met 3 km toch nog moeten inhalen? Precies zo een moment zeg maar!
De smile is niet meer van zijn gezicht af te halen en ik laat hem maar even, trekt wel bij denk ik.
We gaan van dorp naar dorp en baai naar baai dan zien we een prachtig strand wat bijzonder populair bij de jetset is en besluiten we daar met ons helmkapsel te gaan zitten om wat te drinken. De wind is gaan liggen en we zitten in de volle zon op een geweldig stuk strand waar je veel te veel voor je drank en hapje betaald maar wat genieten we enorm.
De muziek is goed de sfeer geweldig en de mousaka speciaal gemaakt door mama uit de keuken wat kan het leven toch belachelijk heerlijk zijn!
Na een uur of wat besluiten we door te gaan naar de andere kant van het eiland en na veel verkeerde wegen en doodlopende paden komen we er toch. Zo toeren we de hele dag rond en hebben we heel veel plezier op de quad.
De wind is weer enorm op komen zetten dus aan het eind van de dag besluiten we de quad in te leveren en dan blijkt dat het al 17.00 uur is. We lopen nog wat rond en nemen de watertaxi naar onze boot terug.
Bij terugkomt blijkt dat er zoveel wind staat dat men de bedden op de dekken aan het vast binden is tegen het wegwaaien.
We drinken nog wat aan de bar en gaan dan naar onze hut.
Daar relaxen we wat en kleden ons om in het wit. Vandaag is de dresscode wit en hebben we een witte avond.
We vertrekken naar het theater waar een fantastische show is met thema Adams family met zang en dans. De show knalt en is ver boven verwachting net als de andere shows overigens.
Daarna lopen we wat langs de winkels en gaan we naar de eetzaal waar een heerlijke vis op ons wacht.
We sluiten de avond af met een drankje en gaan lekker naar bed, moe en voldaan wat een prachtige dag.
Als we de hut inlopen worden we verrast door onze over creative cabin boy die van onze handdoek weer een prachtig dier heeft weten te knutselen. Manlief vindt het erg leuk, dus bied ik aan al zijn kleding thuis vanuit de droger ook zo in elkaar te vouwen, maar dat lijkt toch ineens minder grappig.
We varen op dit moment richting Piraeus, daar wacht weer een mooie excurise op ons en hopelijk een berg zon!
Piraeus Athene
Gisteravond vertrokken vanaf Mykonos op weg naar Piraeus. We varen een relatief kort stuk 397 nautische milen of wel 751 km onze kortste route.
De zee is de hele nacht doodkalm en er zijn 1000den sterren te zien het beloofd een warme dag te gaan worden en daar hopen we natuurlijk enorm op.
Als we ’s ochtends wakker worden van het dagelijkse boegschroef hekschroef geluid weten we dat we in de haven liggen. De gordijnen gaan open en daar wacht een zonnig Pireaus op ons!
De meeste mensen zijn al klaar met ontbijt en moesten heel vroeg uit de veren voor hun excursie, wij hebben op eigen houtje ergens anders iets geboekt met een kleinere groep en een fantastische gids. Als we de aankomst hal uitlopen worden we al opgewacht met nog een aantal mensen van ons schip vertrekken we naar Athene. Onderweg passeren we 3 prachtige havens waar de mooiste en de grootste jachten liggen te pronken.
We bezoeken de wisseling van de wacht, maar ook de Poseidontempel en vele ruïnes en andere heiligdommen.
De gids vertelt met passie en heeft oog voor details, geboeid zit ik gekluisterd hem aan te horen en weet zeker dat mijn geschiedenis docent van vroeger zich om zou draaien in zijn graf als hij dood was dan natuurlijk, want dat weet ik niet😜
Ik raak echt gefascineerd van de verhalen de mythes en geschiedenis van Griekenland maar ik ben ook bang dat ik aan het eind verrot ben omdat ik alles probeer te onthouden. Daarnaast vertelt de gids alles in ’t engels wat natuurlijk geen probleem is, maar ook nog is het Spaans!
Dus wat gebeurt er? Ik probeer het verhaal eerst in het Spaans te begrijpen ga alles in mijn hoofd vertalen dan vervolgens vertelt hij het zelfde in ’t engels en dan probeer ik ook nog de jaartallen erbij te bedenken. Man man ik ben verrot na een aantal uur! Maar dat is die talen tick, ik zou eillen dat ik het niet had. Maar zodra ik een taal hoor moet ik van mezelf proberen het te verstaan, de meeste talen kom ik aardig mee weg. Laatst hadden we een groep Denen man dat is gewoon sneu Nederlands als je goed luistert kom je heel ver.
Maar vandaag hadden we Aziaten en geloof me dan ga ik het toch tegen beter weten weer proberen te ontcijferen pfffff
Ik dwaal af en we gaan verder, na een prachtig wandeling over de historische gronden gaan we nog wat drinken bij een prachtig nabij gelegen terras en wandelen we terug naar de bus.
Yep netjes aan de koffie 😜
Helaas zijn we onderweg 4 Spanjaarden verloren want die zijn nooit meer komen opdagen. Onze gids vraagt of we het erg vinden om 10 minuten te wachten en iedereen antwoord volmondig Ja 😂😂 wat zijn we wereldwijd eensgezind bezig en wat zitten we ondanks onze internationale verschillen allemaal op een lijn.
Alhoewel op een aantal bevrienden Spanjaarden van de vermiste na dan, zij eisen dat we wachten de gids wacht 10 minuten niemand hoort iets van ze en we vertrekken. Wel was onze gids zo vriendelijk iemand van de organisatie in te schakelen mochten ze toch nog terug komen.
Van de week waren we al een aantal Russen kwijt, maar die kan je missen als kiespijn op zo een boot. Ik denk dat ik het beeld niet hoef te schetsen, maar denk maar aan overvolle borden need no words.
We vertrokken naar een andere haven ze werden tig keer omgeroepen en uiteindelijk zijn ze niet aan boord gekomen. Ik neem aan dat ze het elders leuker vonden of misschien ter plekke zijn geremigreerd?
Nu dus weer de Spanjaarden en het is altijd weer spannend wie we morgen kwijt raken. Mochten jullie overr een week of 3 niets van ons horen, wij willen niet in Albanië achter blijven en zijn zeker van plan terug te keren naar het schip!
We kregen overigens nog wel instructies dat je een reddingsboei moest gooien naar iemand als deze overboord zou vallen, maar ik denk dat ik gewoon eerst even aankijk wie het is en dan nog het schip vaart met een bloedgang dus volgens mij tegen de tijd dat ik de reddingsboei heb gevonden 6 liften in 100 gangen door 20 trappen op, is het waarschijnlijk toch al aan de late kant.
We rijden verder met de bus naar het stadje of dorpje Planka waar een typische Griekse sfeer op het plein hangt, we zijn ten slotte in Griekenland dus wat zou je anders verwachten?
We wandelen lekker rond genieten van de 30 graden zon en gaan dan op een terras mensen kijken. Wat is het toch heerlijk om met een drankje en een hapje mensen te kijken. Ineens begrijp ik die Russen en Spanjaarden en overweeg ik ook om gewoon niet meer terug aan boord te gaan maar gewoon lekker in Griekenland te blijven!
Na verloop van tijd moeten we wel terug en gaan we na een lange mooie dag weer aan boord. We gaan nog even bij t zwembad in de zon voor de uitzwaai party waarbij de sneeuwmachine aangaat en door sommige zelfs de polonaise wordt gelopen. Geloof me ik doe hier niet aan mee, ik kijk toe hoe bepaalde klef zwetende mannen in te kleine zwembroek zich tegen hun voorganger aanplakken.
De boot vaart de zon schijnt Alabië we komen eraan een nieuwe dag een nieuwe excursie geen idee wat ik kan verwachten maar ik vind het allemaal leuk dus kom maar op!
Oh ja straks weer een gala avond met el Capo Francesco ineens bedenk ik mij heette die kapitein van de Costa Concoridia ook niet zo?
Ze zien er ook allemaal het zelfde uit, witte pakken bruine kop donker haar en die danseressen er om heen.
Albanië 10 points ?
Albanië zo een land wat eens in de zoveel jaar voorbij komt bij het songfestival. Geen idee wat we ervan moesten verwachten.
Uiteraard heb ik wel gegoogled en in reisboeken het een en ander gelezen, want naast de talen tik die ik heb komt interrese in andere landen info op een tweede plaats.
Achteraf had ik gewoon gids, reisleidster of wereldzwerver moeten worden.
Dat laatste staat overigens wel op mijn bucketlist dus hoop ik op en goede dag heeeeel lang weg te gaan om elk plekje op deze wereldbol te bezoeken.
Manlief is inmiddels ook overtuigd al ziet hij riezen met de rugzak nog niet echt zitten. Wij zijn beide geen kampeerfans maar met een rugzak van hotel naar hotel kan toch ook leuk zijn ?
Praktische mannevraag volgt uiteraard, wie gaat dan met die rugzakken gaan lopen zeulen?
Pffffff zucht, daar gaat mijn romantische idee van samen reizen met een rugzak en wordt t waarschijnlijk een grote koffer op wielen met een rugzak vol reisboeken net als nu.
De klok moest van Italië naar Griekenland een uur vooruit, ja die Grieken hebben wel meer bijzondere ideeën, dus dat was ff een tegenvaller in de ochtend maar aand de andere kant hebben we wel een uur langer gehad.
Maar van Griekenland naar Albanië mag hij gewoon weer een uur terug, een goede rede om Albanië gelijk al een fantastisch land te vinden.
Ook het personeel op de boot is hier zielsblij mee, dat scheelt weer een uur extra slaap. Het personeel op de cruise overigens slooft zich elke dag enorm uit om de passagiers het tot een belachelijk niveau naar het zin te maken.
Mede daardoor werken zij meer dan 12 uur per dag, 7 dagen in de week, minimaal 7 maanden achter elkaar.
Albanië wacht op ons, vandaag komen we pas om 11.30 aan, we genieten op het achterdek op ons eigen rustige balkon vol in de zon.
Manlief zit in zijn Max Verstappen boek verdiept, waarschijnlijk wat tips aan het opdoen. voor vandaag staat een georganiseerde cruise vanuit de rederij.
Helaas konden wij in Albanië niet zelf iets boeken dus zaten wij vast aan de rederij excursie. Wel een beetje jammer want wij hebben inmiddels ervaren dat excursies via Shorebee enorm goed zijn georganiseerd en super persoonlijk zijn. De excursies van de rederij zijn minder persoonlijk en massaal.
Mocht je op vakantie gaan en een excursie willen boeken, kijk dan eens op Shorebee, het is echt super betrouwbaar en je krijgt veel meer te zien en te horen tegen een veel aantrekkelijkere prijs!
Vandaag liggen we niet in een grote haven omdat de haven van Albanië in dit deel niet groot genoeg voor ons is gaan we voor anker en varen we over met de tenderboten van en naar wal en schip.
De zon schijnt als we aan wal komen staat de bus voor de excursie klaar met 2 gidsen. Het valt ons direct op dat bijna iedereen frans is dus toch maar even navragen of dit klopt en jawel een bus vol schreeuwende fransen.
Binnen werkelijk 1 minuut heb ik het aan de stok met een franse stokbrood en is de toon gezet. De ene gids vertelt minutenlang alles in t frans en lijkt van geen ophouden. De fransen luisteren niet naar haar en schreeuwen als een kleuterklas op schoolreis, dit tot grote ergernis van deEngelstaligen
Dan mag onze gids 2 minuten iets zeggen maar door het geschreeuw hoor ik geen enkel woord!…fout nummer één, schreeuw nooit door als mijn gids iets probeert te vertellen. Ik draai me om en schreeuw over de menigte heen of mijn achterpassagiers hun muil willen houden omdat ik mijn gids niet kan verstaan.
Iedereen is verbaasd en een paar minuten stil, er wordt zelfs sorry gezegd in t frengel, frans engels dus.
En dan.. fout nummer twee, praat nooit over mij in t frans want dat spreek ik enorm goed! Ik laat t even gaan mijn moment komt nog wel denk ik dan.
Onze gids blijkt een engels docent op de universiteit te zijn en daar schrik ik enorm van. Want het niveau is vreselijk om nog maar niet over haar uitspraak te beginnen die uiterst belabberd is waardoor het verhaal bijna hilarisch overkomt.
We rijden door een prachtige omgeving heen de franse gids lult aan een stuk door en onze gids komt nauwelijks aan t woord.
De luisteren nauwelijks en een aantal sluiten hun ogen.
Dan komt fout nummer drie, de passagier voor ons heeft de intentie zijn stoel in de belachelijk lage slaapstand naar achter te willen knallen.
Maar de Albanese bus is echt one of een kind oud klere ding en doet niet wat de fransman wil, althans zo lijkt t. Want op t moment de voorganger zijn stoel naar achter wil gooien, zetten manlief en ik onze knieën tegen de voorstoelen. Sodemieter op, slapen doe je niet tijdens een een excursie waarbij jullie gids al onze tijd op eist.
Ze voorgangers snappen er niets van, merde hier en merde daar hij zal rechtop moeten blijven zitten tot zijn grote ergenis.
De eerste stop is bij de plaats Borsch daar zijn wat watervallen waar ook een restaurantje tussen ligt. We struinen omhoog en kapen het mooiste plekkie op t terras en bestellen wat te drinken. De ober spreekt 3 woorden Nederlands en ik 3 woorden Albanees dus hebben we gelijk een warme band 😂we worden extra leuk geholpen en hij rent heen en weer voor ons maakt grapjes alsof we elkaar al jaren kennen.
We stappen in de bus en dan fout nummer 4 een frans stel is op de plek gaan zitten van meneer kung fu panda! Althans zo noem ik hem nu, hij komt uit Japan en snauwt de fransen toe dat ze moeten oprotten hup naar je eigen plek. Gewoon wel heel duidelijk maar ja niet echt heel erg tactisch. Hij zat naast zijn vrouw en schattige hello kitty dochter. De hippe Jap. heeft zich door deze actie niet echt populair gemaakt bij de fransen maar wij vinden hem geweldig. Voet bij stuk en dus druipen de fransen af 4-0 voor de Engelstaligen.
Kung fu panda heeft gelijk maar de fransen blijven er maar over doorzeiken, ik ssshhhh iedereen toe want mijn gids mag nu eindelijk weer iets over het land vertellen, nadat de franse gids een half uur voor jan lul heeft zitten vertellen want niemand luisterde naar haar zoals keer op keer.
In the middle of know where, prachtig stukje van een rijke buitenlander. Maar er komt geen hond want hier om heen zit verder helemaal niets!
Het land heeft een prachtige natuur maar wat een armoede ! Het deel aan de haven is prachtig wat hotels en huizen betreft maar 100 meter landinwaarts is het heel treurig. Het einde van het communisme heeft er toe geleidt dat mensen huis en haard hebben achter gelaten. Overal staan afgebouwde huizen soms hangt er nog een restant gordijn maar het lijkt wel alsof men direct gevlucht is weg van Albanië toen het kon.
Er is veel armoede maar ook rijke buitenlanders die hun slag willen slaan en grond opkopen om daar villa’s en hotels op te gaan bouwen.
Men hoopt dat dit land binnen no time aantrekkelijk wordt voor toerisme, maar als we zo door het land rijden heb ik al snel mijn twijfels.
De Albanezen willen een welvarend land worden door zich aan te sluiten bij de EU, maar als wij het land doorkruizen en dingen te horen krijgen van onze gids, dan lijkt dat voorlopig echt nog geen goed plan.
Zo werkt men hier tot max. 54 jaar en zijn ze niet van plan dat aan onze maatstafen aan te passen. Ook vindt men dat wij als rijke landen Albanië moeten helpen met de opbouw van hun land zodat zij daar van kunnen profiteren. Alle jaren hebben wij het goed gehad en nu is het hun beurt, zo vertelt de gids. Ik zie de engelstalige groep zeer verbaasd kijken als de gids hier meer en meer over loslaat.
De verschillende denkwijzen blijken enorm dat blijkt ook als we in een zogenaamd toeristisch dorp worden afgezet om daar de sfeer te proeven van hoe men omgaat met toerisme in Albanië, in de hoop dat wij binnen een paar jaar dit land zullen gaan overspoelen met onze komst.
In eerste instantie lijkt het wel een spookstad, de meeste winkels, er zijn hooguit 6 winkeltjes maar de meeste zijn dicht, rede onbekend en dit is juist het seizoen van de toeristen en cruiseschepen. Er blijken wel een paar terrasjes open te zijn maar de sfeer is echt doods en totaal sfeerloos.
We voelen ons enorm bekeken door de plaatselijke bevolking en het straalt geen warm welkom uit, sterker nog t straalt niets uit behalve mooi blauw water.
Je moet weten dat het maandinkomen op ongeveer 300€ per maand ligt, maar de prijzen zijn hier gelijk of zelfs hoger als in Nederland. Het gaat nergens over, geen gezelligheid en sfeer, de bediening heeft geen idee wat een toerist zou willen om al. Iet te spreken van wat sfeer en vriendelijkheid.
Als we met een groep neerploffen rent de bediening naar binnen en komt pas terug nadat iemand ze is gaan halen om een bestelling op te nemen.
We bijten niet hoor denk ik. Deze plaats zou het nieuwe Kreta moeten gaan worden volgens onze gids, maar misschien moet men eerst eens naar Kreta gaan om te zien wat ze van toeristen zouden kunnen verwachten.
Iedereen heeft het na een 1/2 uur gezien en de meeste mensen lopen met hun ziel onder hun arm over de ellendige doodse straat van het dorpje.
Als we terug bij de bus aan komen op de afgesproken tijd, blijkt kung fu panda er nog niet te zijn. Hij komt uiteindelijk 15 minuten te laat en met een big smile stapt hij de bus in. Heel Frankrijk joelt hem uit, klapt en gaat te keer tegen hem. Dat heeft het franse stel namelijk op touw gezet en afgesproken met de hele kolonie. Ik weiger daar aan mee te doen ook al baal ik dat hij te laat is, hij zal wel een rede hebben hoop ik voor hem.
Hij ontvangt t applaus met een big smile het doet hem niets en dan roept de franse stokbrood, it is not funny you are 15 minutes late!
Kung fu panda lacht haar recht in dr gezicht uit, ze is inmiddels laaiend en zo hebben we weer een stukje entertainment.
Als kung fu panda weer zit merk ik op dat hij wel heeel uitbundig is, als blijkt dat hij aan de raki heeft gehangen valt bij mij gelijk het kwartje!
Ooit ben ik zelf laveloos kotsend boven de pot geëindigd van de raki op Griekenland, maar de raki in Albanië is nog net geen 100% alcohol. Omdat er niets te doen was is Kunf fu pands uit verveling raki gaan tanken wat hij hoogst waarschijnlijk niet gewend was.
Hij heeft tijdens de rit hele verhalen is mega aanwezig, stelt de gids lastige vragen waar ze het antwoord niet op weet en komt daar vervolgens zelf op terug met de meest fantastische antwoorden. Hij heeft inmiddels plaats genomen op de plek van onze gids en wil nu gaan zingen, Kung fu panda ontpopt zich in meneer Chung of mr Karaoke.
We komen allerlei dieren tegen onderweg, hij gaat helemaal stuk! It is a Albania safari roept hij, ach de man is zo blij. Het is duidelijk dat deze man er lol in heeft tot grote ergenis van de aanhangers van Napoleon want die verstaan geen woord engels, wat overigens ook best begrijpelijk is.
Na uren rijden en het bekijken van Albanie komen we tot de volgende conclusie. Albanië heeft een prachtige natuur, slechte infrastructuur. Behalve in de havenplaats Saranda waar er een kuststrook is met toerisme waar metname rijke Albanesen komen, die zich hebben verrijkt aan de inmiddels arme bevolking
De kuststrook zit er best aardig uit, maar merendeel staat leeg.
We lopen nog wat door de haven en worden overspoeld door bedelende moeders met kleine kinderen op blote voeten Mijn hart breekt, maar waar begin je in dit land?
Er is meer armoede en troep dan rijkdom.
We varen met de tenderboot terug naar het luxe cruiseschip waar een overdaad van weelde en pracht en praal op ons wacht, met gemengde gevoelens verlaten we Albanië. Het land waarvan men hoopt een tweede Kreta te zullen gaan worden. Ik hoop het voor ze maar kan het me echt niet voorstellen. Ik zou eens beginnen met de prijzen omlaag te brengen want 5€ voor een drankje wat verder niets biedt, waar moet dat heen?
Ik trek de kast open en mijn einige luxe zorg is, welke jurk en schoenen trek ik straks aan bij het diner?
Als we de haven uitvaren iets eerder dan gepland zijn we een mooie ervaring rijker, op naar het voor ons bekende Dubrovnik.
Dubrovnik 10 jaar later
Yes Dubrovnik, een stad waar we 10 jaar geleden met een zeilcruise terecht kwamen. Nou die cruise met 30 man was echt een regelrechte hell. Een vakantie met een schip vol oudere duitsers waar wij geloof t of niet, werden begroet met een hitlergroet, belachelijk zijn gemaakt met oorlogliederen, meerendeel van de duitsers uit de kleding ging zodra de boot de haven uit voer. We met nog een Nederlands stel eerder van boord zijn gegaan na ruzie en zelfs een vechtpartij hebben mee gemaakt.
Je had er bij moeten zijn ! Nu kunnen we er om lachen maar destijds met kindlief van net 8 op dat moment niet.
We deden toen ook Dubrovnik aan op aandringen van ons, want de duitsers wilde niet dat de kapitein zou aanleggen en zij waren constant doorslaggevend behalve op dit ene moment omdat Manlief volledig uit zijn plaat is gegaan waardoor we Dubrovnik toch konden bezoeken. Voor we stad in gingen vertelde de toen nog jonge zoon, dat hij een paar maanden ervoor had moeten vechten als jonge soldaat en vertelde hij ons met tranen in zijn ogen hoe de oorlag was verlopen en wat hij had mee gemaakt. Gedwongen tot moorden van mensen om zijn eigen leven te redden, was hij beschadigd voor de rest van zijn leven geraakt.
10 jaar geleden toen we aankwamen in Dubrovnik zagen we de kogelgaten in de muren zitten, ook was de stad zo zwaar getroffen dat we overal stellages zagen ivm herstel van de gebouwen en huizen. Het heeft destijds enorm veel indruk op ons gemaakt en toen we de foto’s zagen waar de toeristen van het een op het andere moment werden getroffen door oorlogsgeweld.
De verhalen van de kapiteinszoon logen er niet om, ook gingen veel van mijn vrienden daarheen voor vakanties.
De restanten van oorlog en verdriet waren 10 jaar geleden zo duidelijk aanwezig, hoe zou het er nu zijn?
We besluiten de stad in te gaan en herkennen gelijk wat straten en zelfs de ijssalon waar we toen een mega ijsje kregen van de ontzettend lieve verkoper die net zijn ijssalon weer op orde had. Toen we met zijn drietjes op de stoep van de kerk ons ijsje op aten vergaten we even ons eigen gedoen op onze zeilcruise. Het was toen een warme dag, nu helaas een stuk frisser met hier een daar een bui, toch is het niet echt koud want het is 20 graden.
We lopen door de stad en zien dat er niets meer terug te vinden is van de oorlog, men heeft alles opgeknapt en dat is prachtig omt te zien. Ondanks dat kennen we de verhalen via de kapiteinszoon en weten dat dat leed nooit zal verdwijnen.
We kopen kaarten om nog een keer over de stadsmuur rond te lopen. Toen konden we niet helemaal rond ivm. een beschadigd gedeelte maar dat is nu weer opgebouwd.
Het is een heerlijke wandeling met prachtig uitzicht al heb ik af en toe wel t gevoel dat ik me op de chinezenmuur bevind. Het sterft van de chinezen die overal stilstaan en na elke stap een foto maken, ik dacht dat ik erg was!
Als we de wandeling hebben gemaakt en nog even door de stad wandelen komen we bij de ijssalon van toen.
Uiteraard kopen we daar een ijsje en gaan we op de zelfde stoep zitten net als 10 jaar geleden. Een engelsman zit naast ons en biedt aan om een foto van ons te maken. Ik leg hem uit dat we hier 10 jaar terug ook waren, als zijn vrouw dat hoort maakt ze plaats zodat we precies de zelfde foto kunnen maken. Hoe leuk is dat? We beloven aan elkaar dat we over 10 jaar hier weer zullen zijn om wederom een ijsje te gaan eten.
We wandelen richting de bus die ons naar de boot brengt, als we aan boord komen vinden we een daily newsletter met de info voor de volgende dag.
Morgen is de dag van ontscheping maar voor ons nog niet het einde van de vakantie. We varen naar Venetië waar we ook nog even oude herinneringen gaan ophalen en nieuwe gaan maken.
Voor het diner gaan we naar de show die echt van enorm hoog niveau is en zeer vermakelijk. Er is altijd een soort van voorprogramma dat wordt voorzien door het animatieteam. Deze gasten zijn heel erg goed en zorgen voor een enorme lach.
Na de spetterende show gaan we naar ons laatste diner waar we extra in de watten gelegd door al het lieve personeel.
Ik moet verplicht een extra toetje nemen en manlief nog meer wijn dan de avonden ervoor.
Al het personeel wenst ons een goede reis ik krijg dikke kussen, dank jullie allemaal dat jullie onze reis zo bijzonder hebben gemaakt het gaat jullie goed !
Ik beloof mijn persoonlijke ober Anwari dat ik een aanbeveling zal schrijven zodra we thuis zijn, daardoor maakt hij kans op opslag en dat zal ik met liefde doen.
Terug in de hut pakken we de koffers in, althans manlief heeft daar echt talent voor, ik heb andere kwaliteiten zoals lekker in de weglopen enzo.
De koffers staan buiten de hut, de hut is leeg.. morgen slaapt hier iemand anders ik hoop dat zij het net zo geweldig zukken hebben als wij.
De boot vaart richting Venetië wij sluiten onze ogen voor de laatste cruise nacht !
Venetië laatste dagIn ons bericht stond dat wij pas om 9.30 hoefde te verzamelen. De meeste passagiers zijn dan al van boord maar wij kunnen relatief rustig aan doen, dat is best prettig na al die drukke maar leuke dagen.
Eerst op het gemakkie ontbijten om daarna nog afscheid te nemen van het andere personeel en dan richting het theater voor de briefing over het verloop kwa ontscheping.
Het gaat allemaal redelijk vlekkenloos al loopt het 15 minuten uit, maar wat zijn nou 15 minuten met al die mensen die uit moeten checken?
Onze koffers staan al bij de uitcheckhal te wachten en binnen to time staan we bij de auto waar we al onze bagage en souvenirs droppen.
Hier vandaan pakken we de watertaxi en zo zitten we binnen mum van tijd in hartje Venetië op het San Marco.
De zon schijnt het is nog niet zo druk, we struinen door de smalle straatjes langs steegjes.
Ook in deze stad hebben we geen kaart nodig we weten de weg dus lopen we lekker gericht, eerst richting de Rialto brug en naar wat andere pleintjes om via de winkelstraatjes waar we heeeel toevallig wederom in een Pandorra winkel eindigen.
Ik krijg een prachtige gondel bedel van manlief en hoe leuk blijft het als je je gewoon lekker in het Italiaans kunt redden?
De mevrouw in de winkel vindt het zo leuk daarom krijg ik extra stempels op mijn kaart die ik overal in de wereld kan inleveren en zo kan sparen voor andere mooie dingen.
We eten wat in een typisch Italiaans restaurantje waar we uiteraard zoals altijd ook weer aan de praat raken met de ober die toevallig een schatje in Rotterdam heeft gehad en daardoor een beetje Nederlands spreekt. We lachen wat met hem en nemen wat te drinken en bestellen wat te eten.
Daarna vertrekken we richting het San Marco plein genieten van alles en besluiten daarna terug te keren met de watertaxi richting de auto.
Onderweg worden we meerder malen gespot door een Duits stel die wij op een of andere manier overal tegen lijken te komen, zonder dat we daarop zitten te wachten zeg maar.
Als de derde avond van de cruise blijkt dat zij van dinerzitting zijn veranderd en een tafel naast ons zitten denk ik dat we gestalkt worden.
Zitten we in een van de lounges, plof zitten ze ineens naast ons, zitten we aan dek hup twee stoelen verder Deutschland. Op excursie staan we even afgelegen jawohl da sind sie wieder pffff
Zijn we in Venetië komen we ze 3 keer tegen op plekken waar je ze niet verwacht, het is gewoon verdacht!
Ik zie wel dat hij steeds zit te kijken maar schenk ze geen aandacht, straks willen ze nog vrienden worden 😱
We lopen door en het echtpaar lijkt te zijn verdwenen in de menigte. We stappen in de watertaxi, lopen daarna naar de betaalautomaat van het parkeer terrein naast de boot. Wat denk je? draai ik me om loopt hij weer langs ons, hij kijkt totaal verbouwereerd dat wij met de auto weggaan en niet naar de boot doorlopen.
Zij gaan morgen pas van boord in Bari…
ja joh we zijn je zat grap ik met manlief, we zijn er kaar mee en gaan lekker naar huis 😂😂
Het was echt een onvergetelijke reis weer een hele mooie om toe te voegen aan onze lijst wat hebben we mooie dingen gezien en leuke dingen gedaan !
home 