Cavallino Italië zomer 2017

Totaal onverwacht boeken we een vakantie naar Cavallino op het allerlaatste moment. Dit met maar een rede vanwege het feit dat de zomer in Nederland wederom zo fantastisch is, not !

In eerste instantie zouden we lekker een paar weken gaan varen in ons eigen kikkerlandje maar heel simpel, de berichten stroomde binnen van onze vrienden die de vakantie doorbrachten in eigen land… niets voor jullie! Niet doen, ga lekker naar de zon, wij zijn eerde terug gekomen, we spoelden weg, niets voor ons dus met gierende banden op naar de zon.

Zomervakantie is voor de een anders dan voor de ander, voor ons betekent het buiten kunnen zijn buiten eten en vooral mooi weer en niet naar binnen hoeven vluchten of met je regenpakkie door de stromende regen.

Dus als een malle moesten we iets vinden…

Nou dat viel al met al niet mee want heel Nederland bleek ook deze zomer allemaal weer op zoek te zijn naar een laatste vluchtpoging richting de zon.

Last minute reizen met lastminute prijzen zijn er niet en wil je een beetje leuk dan zit het vol.

Ook hadden we wat beperkingen, zo konden we dit jaar helaas maar 2 weken weg, dus qua km’s moest het ook nog eens te doen zijn.

Uiteindelijk kwamen we uit op een bestemming waar we 9 jaar geleden een heerlijke vakantie hebben gehad en besluiten we volledig tegen onze principe’s in, voor de 2e keer naar de zelfde plaats en accommodatie te gaan.

De afstand is peanuts 1350 km, maar de reistijd blijkt wederom een hel. We gassen in eerste instantie lekker door daar waar het kan, maar we lopen op gegeven moment vast ellenlange kilometers file, de oorzaak? Geen idee, niets te zien en niets aan de hand! Het is vreselijk frustrerend maar ja we gaan lekker weg en zijn in een opperbeste stemming want we gaan naar de zon en we hebben vakantie met elkaar.

Het blijft altijd spannend voor de 2e keer naar een accommodatie, zal het nog het zelfde zijn, zit dezelfde eigenaar er nog? Wat grappig dit zijn dingen waar we ons nooit eerder mee hebben bezig gehouden. Als we uiteindelijk na 19 uur rijden aankomen blijkt het antwoord. JA! We worden hartelijk ontvangen en krijgen een super groot appartement aan het zwembad met een bbq, helemaal top je hoort ons niet klagen.

Alles makkelijk te vinden want we weten nog steeds goed de weg maar we gaan nog wel even op zoek naar een ventilator omdat er toch nog steeds geen airco’s in de appartementen zijn geplaatst.

Maar dat mag de pret niet drukken, we weten waar ze die dingen verkopen en ze zijn spot goedkoop in Italië. Want heel Italië is natuurlijk in het bezit van zo een ding.

We besluiten morgen op pad te gaan want we hebben er een van huis mee genomen en dochterlief houdt het nog wel even uit zonder heeft ze ons verteld.

De volgende ochtend komt er een klein wrakje uit haar slaapkamer geslaapwandeld met de mededeling dat ze geen oog heeft dicht gedaan, ze had het bloed verziekend heet en heeft zelfs op de stenen vloer geprobeerd te slapen.

Tsja dan moeten we toch echt op pad voor een extra ventilator.

We rijden met een dikke 40 graden richting het winkelcentrum van Jesolo, struinen alle winkels af maar nergens is er een ventilator meer te koop.

Er is gelukkig nog een winkelcentrum maar ook daar is geen ventilator meer te koop door de aanhoudende hitte.

We besluiten terug te rijden naar ons appartement en dan zien we een kampeerwinkel. We gaan met goede hoop naar binnen en jawel bingo!

Ik zie meteen 100.000 andere praktische dingen, maar de familie wil zo snel mogelijk de koele auto in op weg naar het strand.

Toch wel jammer.

Ik wil even genieten van het stukje jeugd sentiment dat naar boven komt in de kampeer winkel waar wij zeer zeer zeer veel te vinden waren met onze ouders. Maar goddank dat manlief en kindlief zodanig verwend zijn opgegroeid dat zij het kamperen ons voorbij laten gaan.
Eerlijk gezegd moet ik er ook niet aan denken om met deze hitte in een tent of caravan door te moeten brengen.

De herinnering van ijsbloemen aan de binnenkant van de caravan ergens in april of greppels graven om onze tent heen staan nog in mijn geheugen gegrift. Maar ook de herinneringen zoals het uitroken van onze Duitse buurvrienden die in mijn vader’s ogen te dicht naast onze caravan stonden, daar moet ik nog altijd om lachen.

De bbq werd aangestoken door mijn vader aan de kant van het Duitse windscherm maar dat was nog niet voldoende, de wind stond de kant van de Duitsers op dus hopla een lading plastic bekertjes op de bbq. Mams vond dit niet grappig, wij wel.. Duitsers boos die pakte hun spullen en vertrokken direct, paps een grotere plek en toen, toen draaide de wind! Mams had de ramen open gelaten in de caravan en je raadt het al… rook en stank in de caravan, mams pissed off, paps zag t niet als een probleem, wij ook niet want wij sliepen immers in onze eigen sheltertjes naast de caravan.
Nu kan ik er wel om lachen maar oh oh oh wij hebben echt heel wat meegemaakt zo als travellers.

We zijn inmiddels een paar dagen verder, in de ochtend samen lekker ontbijten op het terras in de zon, de eitjes worden wel vanzelf gebakken hier buiten dus besluiten we de nieuwe parasol te monteren zodat de melk niet zuur wordt nog voordat we hem hebben ingeschonken.

Daarna vertrekken we naar het strand waar het goed vertoeven is, we lezen wat en zwemmen wat, eten uiteraard elke dag ijs en lekker pasta’s en zo vliegen de dagen om.

Elke dag spreek ik de beheerder en zou willen dat ik zijn baan had, gezellig al die buitenlandse gasten een beetje op weg helpen etc.

Totdat we die middag het volgende tafereel mee maken en ik zeker weet dat ik voor geen goud met deze man zou willen ruilen!

We hebben bij ons in het complex een mevrouw, de Duitse tiet, iedereen heeft hier een bijnaam. Deze naam heeft ze te danken omdat ze de enige topless vrouw op het strand is en dit niet echt gewaardeerd wordt door de Italiaanse badgasten. Daarbij zijn de memmen uit een jaartal van minstens een paar eeuwen terug en hangen ze nog net niet op de grond. Tiet zeikt al vanaf seconde 1, ze wil een beneden appartement, maar dat kan niet want alles zit vol, maar elke dag komt ze opnieuw zeiken en zeuren. Vervolgens zeikt ze dat het zwembad wel open moet blijven tussen de middag, maar dat mag niet ivm. siësta en het feit er geen toezicht is, dat stond vermeld hoor in de regels.

Uiteindelijk gaat de huisbaas toch overstag, het bad ging dan toch bij hoge uitzondering de hele dag open. Maar wat denk je ? tiet lag hele dag op strand wilde niet in het zwembad. toen ze terug kwam van strand sprak beheerder aan, toen begon ze wil te zaniken over een beneden appartement. Je raadt het al de hel brak los hij had het helemaal gehad met haar!

Toen vervolgens kwamen er 6 volwassen Fransozen die hun appartement te klein vonden, ze hadden natuurlijk ook gelijk maar ja je weet wat je boekt. Ik noemde het karma want als wij in Frankrijk iets boeken betalen we ook de hoofdprijs voor een bezemkast, dus helaas pindakaas. Gewoon met zijn allen 2 weken in de bezemkast.

Vervolgens kwam meneer de Rus, hij was vandaag nieuw aangekomen en duikt in zwembad met bal, duiken mag niet en bal mag ook niet dus weer gezeik!

En toen hadden we Kids met waterpistolen ze schoten met chloorwater op palmplanten, maar dat mag niet! staat op bord guess what? huisbaas boos. Toen deden Kinderen salto’s in het zwembad met bijna hun kop op rand, er was net jongen van 18 afgevoerd met een gebroken nek in Jesolo dus ook beheerder weer boos of nog steeds boos LOL.

Daarna volgde de Belgen die met glazen bier bij zwembad zaten en ook dat mag niet en ze hadden de parasol hoezen in de palmen gekieperd, mag niet beheerder bozer dan boos!

19.30 sluit het bad, beheerder zegt iedereen eruit en wel NU! Meneertje Fransoos komt aanlopen duikt toch nog in zwembad, beheerder heeft echt een kut dag!

En toen kreeg ik echt medelijden met de oververhitte Italiaanse beheerder. Om hem toch nog een beetje te kalmeren boden we hem een biertje aan. Ik dacht laat ik hem nou niet die lauw geven want dan springt ie misschien vanavond nog voor een trein.

De volgende dag gaan we lekker naar het strand, zien we dat mensen allerlei spullen bij de bedjes hebben gedumpt en wat denk je ? uiteraard komen ze de hele dag niet opdagen. Dus de volgende dag zijn die van mij. Althans als ze op komen dagen. De voorste rij bedjes aan t water zijn altijd standaard bezet, althans zo lijkt het in eerste instantie maar dag na dag komen die mensen dan toch niet opdagen. Dus wij verwijderen de troep van de bedden en liggen heerlijk vooraan.
Wat leuk is om te zien dat de dagen erna iedereen dit zelfde doet en dat de mensen van de spullen op de bedjes niet weten wat ze ermee aanmoeten als ze na al die dagen eindelijk wel een keer komen opdagen.

De volgende dag zou een iets minder zonnige dag worden dus gaan we naar het stadje Treviso.

Op zich best een aardig stadje maar we hadden er wel iets meer van verwacht. Helaas bleek door de siësta alles dicht te zijn en sommige winkels gingen zelfs de hele dag niet open. Gelukkig was de plaatselijke ijswinkel wel open en niet geheel wonderbaarlijk was het daar dus aansluiten in de rij.

We wandelen wat rond en als er wat winkeltjes open gaan duiken we nog wat winkeltjes in om wat te shoppen daarna duiken we op een heerlijk terras.

We maken nog een wandeling over de stadsmuur maar voor de rest is het niet super spectaculair dus na een paar uur vertrekken we richting plan B, de outlet in de buurt van Jesolo.

Voor ons was de outlet nieuw en was die er voorheen nog niet dus weer een leuke toevoeging.

Eenmaal aangekomen zijn we verrast door de grootte en mooie winkels, het is wel erg warm maar de lucht betrekt al snel. Ineens wordt het aarde donker en besluiten wat te gaan drinken en dan ineens breekt er noodweer los!

Ongelooflijk wat een windhoos, alles waait door de hele outlet, wat een paniek. Dit zag niemand aankomen. Iedereen probeert te helpen om van alles naar binnen te sjouwen maar er lijkt geen houden aan.

We moeten naar binnen om te schuilen want het is echt enorm heftig. Het grote tv scherm komt los en waait over straat, parasols en stoelen vliegen alle kanten op en dan valt de stroom uit. Stilte… alleen het geraas van de storm. Even later wordt er een noodvoorziening opgestart en is er uiteindelijk weer een beetje licht.

Overigens, lijkt dit wel een beetje de rode draad tijdens onze vakantie’s, want elk jaar hebben wij wel een storm, orkaan, aardbeving of bosbrand. Dat is ook de rede dat we niet thuis blijven want dit soort dingen willen wij jullie allemaal niet aan doen in Nederland.

Na verloop van tijd houdt de storm op en is de regen zomaar ineens weg, de breekt de zon door wordt het weer bloedheet. We shoppen alsof er niets gebeurd is.

De outlet is echt ontzettend mooi en er zitten vele bekende merken. We shoppen er op los maar de slippers waarvoor ik ging kan ik helaas niet vinden. Gelukkig vindt manlief uiteraard zelf wel weer schoenen wat hem ook elke vakantie opnieuw lukt!

Ook dochterlief heeft een talent voor shoppen, met tasjes vol vertrekken we richting de auto op weg naar het appartement.

Onderweg blijkt wat voor ellende de storm/windhoos heeft aangericht!

Overal zien we zwaailichten, omgevallen bomen, onbegaanbare wegen en vreselijke toestanden. Wat een schade, het is echt vreselijk om te zien. Ook kunnen we niet over de weg die we zouden eigenlijk zouden moeten rijden en worden we omgeleid. Ik zei nog op de heenweg, wat gevaarlijk dat er maar een weg is vanaf deze landtong.

Als hier iets gebeurt kun je geen kant op, iedereen al die toeristen moeten over dezelfde weg heen en terug. Nou dat was dus de goden verzoeken blijkbaar want we hebben er uren over gedaan om terug te komen.

Ik weet niet wat ik zie als we bij het appartement aankomen, overal zijn bomen uit de grond gerukt en overal liggen dikke takken op de weg het lijkt wel een rampgebied. Caravans liggen om, tenten hangen in de bomen het ziet er allemaal erg triest uit.

Ook bij ons appartement is de megaboom omgewaaid en inmiddels in stukken gezaagd nadat hij over de de hele weg lag. Ook achter ons appartement liggen de grote bomen over de straat en worden de straten geblokkeerd. Daken zijn beschadigd, auto’s zijn vernielt. Maar wonder boven wonder is die van ons gelukkig bespaard gebleven van schade.

Overal horen we kettingzagen en sirene’s, ik hou mijn hart vast voor de talloze campinggasten langs de kust. Later horen we dat er inderdaad gewonden en zelf doden zijn gevallen. Het blijkt zelfs groot in het Nederlandse nieuws te zijn geweest, maar daar hebben wij zelf niets van meegekregen.

De storm is voorbij maar de schade is vreselijk door onze hele wijk zichtbaar, we lopen naar de overkant, naar het restaurant bij ons in de wijk. Het is er vandaag extra druk heel veel mensen zitten zonder stroom en moeten bijkomen van het relaas. Als we buiten willen zitten voelen we wat spetters en vlucht iedereen naar binnen, iedereen is bang voor herhaling. De paniek slaat toe als het weer losbarst maar gelukkig is het maar van korte duur.

Na het eten zitten we nog even heerlijk buiten, nog steeds klinken kettingzagen rondom ons heen en horen we ook sirene’s en helikopters gaan. Zo bizar dat er in de ochtend nog niets aan de hand was en dat het nu zo totaal anders is. We eten nog even een ijsje en duiken daarna ons bed in terwijl de kettingzagen door loeien.

De volgende dag vertrekken we richting het strand, de bedjes staan er nog als van ouds. Op het strand is er niets zichtbaar van de storm van de dag ervoor behalve de weg er naar toe laat ons zien wat er de dag daarvoor heeft plaats gevonden.

De dag erna gaan we naar Verona. Daar zijn we nog niet eerder geweest dus extra leuk om de boel daar te verkennen. We pakken zoals altijd een hop on hop off bus. Maar achteraf had dit niet echt nodig geweest want de stad is eigenlijk heel er goed te belopen. Maar goed het is vakantie dus lopen we niet zo veel en laten ons heerlijk door de stad rijden. Uiteraard bezoeken we het liefdes balkon van Romeo en Julia waar het mega druk is. Zo druk dat we eigenlijk de selfie stick niet kunnen uitschuiven, maar ja je bent er maar een keer dus hup go go gadget selfie stick en cheeeeese!

Het is een heerlijke stad om rond te wandelen en we bezoeken ook nog een leuke markt. Helaas konden we geen opera boeken op het laatste moment wat hier heel erg regelmatig wordt opgevoerd in het prachtige amfi theater maar dat bewaren we gewoon voor een andere keer.

Na een paar dagen strand besluiten we naar het eind van de landtong te rijden om daar de watertaxi naar Venetië te pakken. We zijn er al lekker vroeg en kunnen de auto prima parkeren.

Wel waren we al getipt om zo ver mogelijk door te rijden en ons niet te laten verleiden door de parkeerboys die de hoofdprijs rekenen. We betalen een dagkaart aan de automaat en dat scheelt ons minimaal 15 euro !

We kopen een retour op de pier en stappen lekker op de boot waar we nog geen 10 minuten voor hoefde te wachten.

Venetië is voor ons bekend terrein, maar daar krijgen we nooit genoeg van dus genieten we ook nu weer met volle teugen.

We wandelen over het St. Marco plein, we nemen foto’s vanaf de Rialto brug en onder de brug. Het is in de ochtend nog heerlijk rustig maar eenmaal in de middag loopt Venetië over met toeristen.

We besluiten om toch weer een gondel ritje te maken en natuurlijk onderhandelen we over de prijs. Het blijft natuurlijk belachelijk duur maar ach wat hoe romantisch is het om met zijn drie dit nog een keer te doen.

Het was wel weer ontzettend leuk alhoewel we af en toe een beetje het gevoel hadden van een Efteling attractie door het file varen LOL

Daarna besluiten we een pizza te eten onder de brug. En ja zoals velen zeggen dat is toch belachelijk duur? Maar je moet gewoon goed op de kaart kijken. Niet alleen naar de pizza’s want daar lokken ze je mee, maar kijk vooral ook naar de drankjes en wat rekenen ze aan een gedekte tafel. Als je hier goed naar kijkt, kom je echt tentjes tegen waar je best nog wel voor een schappelijke prijs kunt gaan zitten.

Na de lunch wandelen we op ons gemakkie door terug naar de watertaxi. Trappetje op trappetje af en dan ineens ontdekken we een klein steegje wat ons nooit eerder was opgevallen. We wandelen er doorheen en komen bij een piepklein pleintje uit met een kerkje met een terras.
We besluiten hier nog wat te drinken en nog even mensen te kijken.

Daarna wandelen we door naar de watertaxi om terug naar het appartement te gaan.

We brengen nog wat dagen door op het strand en dan is het tijd om weer terug te gaan naar Nederland. Het was weer een heerlijke vakantie en leuk om hier weer te zijn geweest. Leuk hoe sommige dingen na zoveel jaar nog steeds hetzelfde zijn alsof de tijd nooit heeft stil gestaan.
Maar vanaf een paar dagen geleden zijn er wel prachtig mooie bomen verdwenen. Bomen waar mensen onder hebben gepicknickt en kinderen misschien wel hebben gespeeld. Voor sommige mensen is er sinds de storm heel veel veranderd, huizen moeten opnieuw worden opgebouwd, caravans opnieuw worden aangeschaft en wat al niet meer.

En wij, wij zijn weer thuis waar alles het zelfde was als voor ons vertrek.