Wat een heerlijk vooruitzicht ! We gaan weer een cruise maken omdat helaas skiën er voor mij op dit moment niet inzit door een kapotte knie. Maar natuurlijk is op cruise helemaal geen straf en kijken we hier met de hele fam. incl. petit croissant naar uit. Idd. petit croissant gaat ook mee dit in tegenstelling tot de vorige toen manlief en ik met zijn twee mochten genieten van de verwennerij op het luxe schip. Ook dit jaar kozen we weer voor de MSC omdat het vorig jaar goed bevallen was en omdat we krediet bij deze maatschappij opbouwen waardoor wij van allerlei leuke extra’s kunnen genieten. Zo kregen we dit keer een suite in plaats van een buiten hut met balkon. Dat kwam enorm goed uit want omdat we een passagier extra mee hadden dit keer, konden we best nog wat extra ruimte gebruiken.
Qua routes was er niet heel veel keus omdat wij aan de Franse schoolvakantie vastzaten. Maar never the less even lekker weg met zijn drieën en op naar de zon en mooie steden, mij hoor je niet klagen. We gaan starten in Genua om dan door te gaan naar Civitavecchia (Rome), Palermo (Sicilië), Cagliari (Sardinië), Palma de Mallorca (Spanje), Valencia (Spanje), Marseille (Frankrijk) en dan terug naar Genua (Italië).
Omdat we in een aantal plaatsen al eerder geweest waren besloten we dit keer de excursies zelf te regelen en omdat ik bekend sta om mijn obsessieve uitzoek talent wisten we zeker dat ook dit goed zou komen. Het belangrijkste was gezellig samen zijn en rust…
Dag van vertrek en onze Duitse navigatie Fraulein vs de eigenwijze Kaaskop
Vrijdag avond reden met zijn 3 richting Genua, een bewuste keuze om de auto te pakken aangezien er uiteraard weer mega koffers mee moesten, want ja je wil niet zonder spullen komen te zitten zoals onderbroeken bijvoorbeeld. (door een mis telling was dit evengoed wel het geval) En daarbij zouden wij croissant op de terugweg afzetten in haar woonplaats Paris. Croissant reed het eerste stuk en vervolgens nam manlief het stokje over.
Manlief had de navigatie ingesteld en was er heilig van overtuigd dat we over Zwitserland moesten.
Ik dacht nog, volgens mij gingen we nooit over Zwitserland naar Genua, maar goed, zijn auto, zijn navigatie, zijn route, zijn wil.
We kachelde lekker door en er was niet al te veel verkeer, eenmaal richting Zwitserland, begon de Duitse navigatie Fraulein steeds meer te snauwen dat we af moesten slaan en wilde ze ons door Frankrijk leiden. Maar de eigenwijze kaaskop hield vol “Nee we moeten door naar Zwitserland”. Het werd een soort NL-Duitsland spelletjes zoals we dat kennen van de voetbal. De Fraulein ging naar mijn gevoel steeds harder snauwen, de kaaskop werd steeds koppiger en de tijd liep al maar op en de bestemming verdween steeds verder uit het zicht. Eerst zouden we belachelijk vroeg aankomen in Genua, maar dat was geen probleem zo konden we rustig de stad nog in en zo zagen we de vertrektijd van de boot nog net niet in gevaar komen.
Op gegeven moment was de maat vol en ging ik me er mee bemoeien. Manlief zei ik vriendelijk: volg in godsnaam die Duitse Fraulein want zij zal het wel weten. Dus toch door Frankrijk, gevolg; 2 uur om, 1 vignet Zwitserland voor jan doedel gekocht en hallo tolwegen.
We hebben al een paar jaar een tol kastje waarmee we de ergste drukte mooi kunnen vermijden, dus we kachelen in middels lekker door de eerste tol poort. Dan volgt de 2e de bomen staan al open, dat is raar en ons kastje piept niet, dat is vreemd. Ik zeg; “gas het is midden in de nacht en we hebben nog wat tijd in te halen”. Dan rijden we door en beginnen alle zwaailichten en alarm bellen te loeien. Maar ja we zien niemand, dus hup door. We zien wel zeg ik. Bij de volgende poort is het natuurlijk bingo, de bomen gaan niet open en we moeten om assistentie vragen, altijd leuk in het Frans! Na wat heen en weer gebrabbel zijn we eruit, madame de tol poort heeft ons gevonden in het systeem en het bedrag lijkt nu wel te zijn afgeschreven en we mogen weer door. Nu hopelijk geen rare dingen meer, gas op weg naar die schuit.
Na een half uur krijg ik me toch een ingeving…
Ik zei: “weet je we, zijn nog nooit vanaf huis naar Genua gereden, we hebben namelijk altijd de autotrein gepakt en het laatste stuk naar Genua gereden om daar de boot op te gaan”.
Het werd zeg maar stil aan de overkant 😉
Aangekomen bij het schip MSC DIVINA in Genua
De haven was gemakkelijk te vinden en alles stond goed aangegeven dus dit keer ging het redelijk feilloos en kwamen precies uit waar we wilde zijn. We reden de haven in, daar werden onze koffers uitgeladen en op een kar gezet. Deze werden naar het schip gebracht en uiteindelijk zouden wij ze pas later weer terug zien in onze hut. Ik was alweer helemaal in mijn Italiaanse sfeer en kon mijn hart ophalen aan de Italiaans taal. De auto werd overgenomen door een Italiaanse maffiabaas. Deze moesten we in goed vertrouwen afstaan en zouden we aan het eind van de vakantie weer terug zien net als de autosleutels. Dat was wel even een dingetje voor manlief, hij heeft zijn Duitse bak net en is er nog al zuinig op. Maar ik herinnerde hem aan het moment in Palermo waar wij ook de sleutels af moesten geven aan een maffia baas om aan het eind van de dag te hopen dat we hem weer terug zouden krijgen. Hij heeft onderweg nog wel op zijn telefoon app. gekeken of zijn auto niet verplaats was en of de kilometerstand klopte, hoe bedoel je loslaten het komt best goed ? Ook dat was goed verlopen dus “have faith”, was mijn moto ging ook hier weer op. Ik wilde natuurlijk niet zeggen bij het achterlaten, maak nog maar ff een foto en kijk er nog maar eens goed naar… maar het lag wel op het puntje van mijn tong. Op een of andere manier wordt mijn soort humor op zo een moment dan ineens als niet lollig beschouwd.
Wij liepen naar het hoofdgebouw van de rederij en tot onze grote verbazing mochten we al inchecken en werden we op de shuttle gezet naar het schip.
Daar aangekomen bleek dat onze hut al klaar was en zijn we eerst maar eens op zoek gegaan naar iets te eten en te drinken. Jeetje wat gaat het allemaal voorspoedig en wat is het allemaal goed geregeld, dat is toch niets voor ons? Ik hou mijn hart vast als alles zo op rolletjes loopt. Ik denk dat ik uit voorzorg wel met mijn zwemvest ga slapen want dit gaat allemaal wel heel voorspoedig en gemakkelijk.
Daarna zijn we naar de hut (wat later zelfs een suite bleek) gegaan waar onze koffers al klaar stonden, en hup in onze zomerkleding lekker over de dekken wandelen om vervolgens aan dek wat te gaan drinken.
Wat ons gelijk opvalt is alle pracht en praal aan boord. Veel bling bling en kunst zijn overal te vinden.
De vakantie was nu echt begonnen. Na een paar drankjes en wat in de zon te hebben gezeten ging het grote alarm af op de boot, maar geen enge toestanden hoor, het was een verplichte redding/evacuatie oefening waaraan elke passagier mee moet doen.
Ik vind het persoonlijk nergens opslaan, want het wordt allemaal erg relaxed gebracht maar in tijd van paniek weet ik zeker dat alles anders zal gaan dan men het nu brengt. Mocht er nood zijn, laat ik niemand voor en spring ik met mijn gezin over de mensen met of zonder reddingsvest, ik zit zeker weten als eerste in de reddingssloep (die heb ik al gereserveerd).
Daarnaast hebben wij een mega troef in handen, wij hebben dochterlief mee en uit ervaring weten wij, dat wij samen met onze danseres en KAPITEIN als eerste het schip zullen verlaten mocht er onverhoopt iets gebeuren.
Als we in de avond bij het restaurant aankomen blijkt dat de overijverige manager ons (zonder onze toestemming) op de eerste zitting heeft ingedeeld omdat daar ook Nederlanders zouden zitten. Ik geef aan dit niet te waarderen en laat ik het zo zeggen, als ik gezellig bij deze Nederlanders aan tafel had willen zitten, dan had ik vast samen een vakantie geboekt en daarbij in aanmerking kunnen komen voor een mooie korting wat dus niet het geval was. Na wat gedoe worden we gewoon op de tweede zitting van 2100 uur geplaatst in het prachtige Black Crab restaurant en hebben we een privé tafel voor de rest van ons verblijf aan boord.
Morgen ochtend staat ons een vroege opstart te wachten, Rome here we come!
GENUA – ROME 215 nautical miles
We komen vroeg aan in Civitavecchia en moeten ons om 7.45 a.m melden in het theater vanwege onze shuttle naar Rome (70 km). Ed heeft de wekker de avond er voor gezet dus dat moet allemaal goed komen. (Hij is de man van de wekker). Ineens hoor ik autootjes en havenlui en bedenk me “wat zijn we er al?”
Ed schiet wakker en roept; “shit dat gaan we nooit meer redden het is inmiddels al 7.30 a.m, we hebben nog een kwartier om alles te doen en helemaal naar het theater te gaan om daar vandaan naar onze shuttle te worden begeleid”.
“Ik zeg hup kleding aan en gaan, gooi maar wat in de tas maar we gaan het hoe dan ook halen”. Het vertrouwen lijkt niet erg groot maar ik blijf positief en heb voor hetere vuren gestaan. Ongekamde haren, ongepoetste tanden en op hoop van zegen of we de juiste spullen mee hebben komen we in het theater aan. Daar wacht een enorme massa mensen op ons die ons aanstaren alsof we aliens zijn. De mega rij voor ons om ons aan te melden voor onze shuttle naar Rome (70 km van Civitavecchia) doet me lichtelijk de moed in de schoenen zakken. Ik struin de rij voorbij en vraag in mijn beste en vriendelijkste Italiaans of we nog mee kunnen of te laat zijn voor de shuttle. We kunnen nog mee want er gaan nog meer bussen blijkt, dus hup terug de rij in en dan ons aanmelden.
Alles komt uiteindelijk goed we zitten in de bus onderweg naar Rome. Daar wordt door sommige van ons nog even een power napje gedaan.
We zijn er al eerder geweest dus nemen geen excursie en gaan lekker op eigen houtje Rome onveilig maken. Maar eerst gaan we op pad voor koffie en ontbijt om vervolgens te zien wat we hebben meegenomen in de reisrugzak. Gelukkig mijn camera, bankpas en borstel zitten erin. Dat tandenpoetsen lossen we later wel op.
We worden gedropt vlakbij het Colosseum, ik weet dat daar verder door een VVV zit met een leuk terrasje, dus op pad. We vinden het leuke stekkie en bestellen koffie en ontbijt. (Via dei Fori Imperiali) http://www.turismoroma.it.
We genieten van het prachtige struinen lekker door Rome.
Wat is het toch een van de mooiste steden van Europa. We komen er achter dat er festiviteiten zijn omdat Rome tig jaar bestaat we blijven wachten op de parade. We zien een mega stoet verklede mensen en Cesar en weet ik al niet meer, het is een heel groot spektakel wat we zomaar even meepakken. Daarna vervolgen we onze weg door de stad op weg naar de Trevi fontein waar we een goed ijstentje weten te vinden. Heerlijk relaxed komen we zo de dag door. We halen nog even een ijsje 3 stuks a 18 euro, nou das geen geld pfff en we likken het bakje maar eens extra goed uit. We scoren nog een paar sokken want de eerste blaren worden alweer gespot bij mij.
Na een heerlijk dag wandelen we terug naar de shuttle en gaan weer aan boord van het schip. We brengen onze spullen naar de hut en gaan heerlijk naar buiten naar het 18 plus dek en genieten van een drankje en de zon. De boot zet koers naar Palermo.
We smeren ons nog maar eens extra in want de zon brandt lekker op onze huid.
CIVITAVECCIA – PALERMO 256 nautical miles
Ik schuif de gordijnen open van onze hut en de zon lacht ons wederom toe. Palermo we zijn er bijna! Ik duik nog even mijn bed in. We hebben vandaag geen drukke dingen op het programma. Omdat we al heel wat tijd in Palermo hebben doorgebracht hebben we besloten om zelf lekker de stad in te gaan en wat rond te hobbelen en uiteraard een terrasje te pakken. We zien wel hoe de dag zal gaan verlopen. Eerst even liggen nog en dan op naar het ontbijt.
De keuze aan het ontbijt is wederom enorm, we zitten aan tafel met een jong Amerikaans stel uit het leger en hebben gelijk een klik. We lachen heel wat af en dat vroeg op de ochtend. Ze wilden samen een taxi te delen maar ik geef aan dat dat niet echt nodig is omdat het maar een kleine wandeling is van het schip naar het oude centrum. We besluiten evengoed samen de dag door te brengen en hebben echt verrassend een enorme leuke dag. We bekijken de stad met Abby en Jaimy, gaan naar een prachtige tuin waar het heerlijk koel is. Abby probeert nog even een gestolen mandarijn uit de tuin maar die blijkt vreselijk goor. We vragen ons af of we een wc route moeten gaan uitzetten maar gelukkig valt het mee. Zij willen een lokaal gerecht proeven Arancini, een soort rijst oliebol gevuld met groenten, vlees of zoetigheid. We vinden een geweldig tentje met plek buiten en in iedereens enthousiaste bui bestellen we er allemaal 2.
MAN!!! dat blijkt echt veeeeeel te veeel maar oh wat is dat lekker zeg ! Het restaurant heet Ke PAlle zie website http://www.kepalle.it
Nadat we zijn uit gebuikt onder leiding van een stukje live muziek zetten we een wandeling voort richting de food martket Ballaro Market, Via Ballaro 1. Ondanks de volle buiken kopen we hier een overheerlijke aarbeienslush en maak ik nog even een praatje om zo weer aan mijn Italiaans te werken. Het leuke is, dat ik een Italiaan verbeter in zijn grammatica en dat de vrouwen achter de kraam dit helemaal geweldig vinden, ik stiekem ook natuurlijk !
We wandelen nog naar een groot kathedraal Della Danta Vergine Maria Addunta aan de Via Vittorio Emanuele en kijken onze ogen uit. De toegang is gratis, het is er echt prachtig. Dan wandelen we terug naar het schip. Althans in mijn geval strompelen want achteraf blijkt dat ik meer dan 11 hele grote joekels van blaren onder mijn voeten heb. (Ik heb hier vaker last van en wederom is het een raadsel, goede sokken en schoenen etc. het zit ver weg onder allerlei lagen, niets aan te doen helaas). We ploffen neer op het dek en genieten van de zon en een welverdiend drankje. Wat een ontzettende leuke dag en wat een ontzettende leuke mensen hebben we leren kennen. Sicilië is en blijft een heerlijke stad. We hebben ons nooit onveilig gevoeld. Sommige mensen vinden het eng om er naar toe te gaan en zijn bang voor de maffia. Maar ik kan met een gerust hart zeggen, zo vaak als we er geweest zijn. We hebben nog nooit rare dingen mee gemaakt. Het is wel een aanrader om wat Italiaans te spreken of een woordenboek mee te nemen want men spreekt ook hier beperkt Engels. Maar oprecht een aanrader. DOEN DUS !
We zetten vanavond koers naar Sardinië, voor ons bekend terrein ook hier kijken we erg naar uit. Maar eerst wordt er flink voor ons gekookt en laten we het ons goed smaken. Uiteraard doen we nog een drankje ergens aan boord en is er weer een dag voorbij.
PALERMO – CAGLIARI 345 nautical miles
De gordijnen gaan open we staan op het balkon van onze suite, wat een heerlijk uitzicht. Sardinië we zijn er al! De zon schijnt fel aan de hemel. Maar oh oh mijn arme voeten. Het is echt een drama ik kan er amper op staan zo erg. Ik wil geen spelbreker zijn maar ik weet dat lopen er bijna niet in zit helaas vandaag. Toch wil ik wel van boord want Cagliari is een heerlijke stad. Bij het ontbijt zien we de Amerikanen, manlief meldt even dat samen wandelen geen optie is ivm. mijn blaren dus ieder zijn eigen plan vandaag.
We zitten bij een stel gezellige jonge zwangere Fransen aan tafel en hoe gezellig kan je ontbijten? Ze zijn erg lief en proberen in het Frans te communiceren met dochterlief maar die ziet dat niet echt zitten en vindt het even allemaal best. Hallo het is nog vroeg he voor sommigen. Ik deel wat tips waar ze goedkoop excursies kunnen boeken zoals.
De Fransen zijn dolblij en zo heb ik wederom een goede daad verricht. Ik zou commissie moeten krijgen van deze organisaties, want ik heb al heel wat mensen doorgestuurd. Dus mocht je in een stad zijn waar dan ook ter wereld check deze sites, voordat je dure excursies gaat boeken.
Wij laten ons afzetten met de shuttle naar het eind van de haven en boeken daar direct een elektrisch treintje, die nog ontzettend nieuw is en net rijdt.
We moeten nog een klein uurtje wachten maar dat is niet erg. We kennen de weg en steken over naar een terras aan de overkant van de straat en lopen direct door naar de Farmacia. Daar kijkt een arts naar mijn voeten, ze schrikt zich lam. Pleisters helpen niet meer zegt ze. Ik krijg een soort van antibiotica zalf wat direct verlichting geeft en plak mijn voeten af met meters pleisters om zo de dag door te komen.
We nemen een drankje en wandelen langzaam terug naar het treintje. Het is een fantastische rit en we lachen heel wat af, we zijn met zijn 13en in totaal, het lijkt de Zonnebloem wel, maar wat een lol en bekijks hebben we. Het brengt ons door de smalste steilste straatjes, de rit duurt langer dan verwacht en het was de 15 euro pp meer dan waard. We zijn op plekken geweest waar we nog nooit eerder waren geweest.
http://www.carrozzaservice.it
Daarna shoppen we even voor een nieuwe zonnebril, dat is vaste prik op vakantie. En daarna lopen we heel voorzichtig richting een terras waar een Elvis look a like enorm zijn best doet een leuke voorstelling neer te zetten. Hij speelt briljant gitaar mijn zijn box laat het afweten helaas. Manlief spreekt hem naderhand bemoedigend toe geeft hem een bedragje voor een nieuwe box en dan gaan we weer langzaam aan richting het schip.
We genieten van de zon en uiteraard een drankje en hapje, daarna duiken we in een van de vele bubbelbaden en zo ontspannen mijn voetjes zich langzaam maar zeker.
Daarna maken ons klaar om naar de theater voorstelling The witches from Paris te gaan.
De voorstelling is van zeer hoog niveau, elke avond zijn er 2 voorstellingen en elke avond is er weer een andere show. Het is geweldig om te zien we genieten met volle teugen en terwijl het schip koers zet richting Palma de Mallorca laten wij het avondmaal ons goed smaken. Elke avond maken we nog een wandeling over het schip dat zijn werkelijk hele afstanden en overal zitten leuke barretjes en zit gelegenheden waar je iets kunt drinken, eten of kunt shoppen. Moe maar voldaan gaan we naar bed. Wat een heeeeeerlijke dag en wat vliegt de tijd.
CAGLIARI – PALMA DE MALLORCA 345 nautical mile
Het is een stukje verder varen naar Mallorca maar dat is heerlijk, hierdoor komen we vandaag pas aan het einde van de ochtend aan maar schrale troost we vertrekken vanavond pas weer om 22.30. Dus we hebben de hele dag op het prachtige eiland. Dit eiland is nieuw voor ons, we besluiten in de ochtend ons met een shuttle van de rederij naar het oude centrum te laten brengen om daar op de hop on hop off bus te laten verplaatsen.
De grootste eye catcher van Palma de Mallorca vinden wij toch wel het grote kathedraal Almudaina Palace entree kosten 7 euro, wij besluiten niet naar binnen te gaan maar heerlijk de voeten die het aardig lijken te doen rust te geven en in de hop on de tour uit te zitten. Tot onze verbazing blijken de meeste mensen dezelfde gedachten te hebben en zo wordt het een bus vol met zittenblijvers.
De zon brandt enorm fel en ooooh wat is het lekker. Het eiland ziet er enorm mooi uit het sterft er wel van de Duitsers. Na de route die erg afwisselend is, besluiten we bij de eindhalte tevens begin uit te stappen en ploffen we neer op Palma de Rambla. Het lijkt enorm veel op de Ramblas in Barcelona. Het is er net zo gezellig alles dan wat kleiner. We bestellen tapas bij de Gastrobar op de Rambla.
Daarna lopen we nog wat rond en zien een mega panda mascotte, super leuk voor de kinderen en iedereen wil op de foto met de zwart witte troetel. Kids staan in de rij en gaan allemaal geduldig op de foto. Maar wat schetst mijn verbazing?? Zodra de kids klaar zijn draait meneertje panda zich om en trekt het pak uit in het bijzijn van de kinderen!
Je had die smoeltjes moeten zien alsof de Sint zijn baard afdoet terwijl de goedgelovigen nog op schoot zitten. Echt belachelijk! Het was wel warm dat wel maar t pak was nota bene voorzien van airco zagen wij.
We liepen nog wat rond, dochterlief trakteerde ons nog op een beloofd ijsje. Ze zei nog dat ze ons op de boot zou trakteren, maar dat is makkelijk uitdelen daar was alles al betaald of op ons boord tegoed gezet. Zo makkelijk kwam ze er niet af dus dokken! Daarna gingen we nog op zoek naar wat souvenirtjes voor het thuisfront, maar dat was toch niet gemakkelijk helaas.
Uiteindelijk liepen we terug richting de shuttle en jawel hoor daar begon het eeuwige gedonder weer. Neem een zooitje Fransen en/of Italianen en een rij… de meeste mensen wachten netjes op hun beurt behalve deze bevolkingsgroepen. Op een of andere manier zorgt dit altijd voor een hoop gezeik. De rij geldt niet voor hun, ze begrijpen niet wat er gezegd wordt ook niet in hun eigen taal, ze dringen voor, een staat in de rij na een half uur komt heel hun land aan en gaan erbij staan. Al met al ergernis zoals altijd bij de passagiers die wel netjes op hun beurt wachten. Helaas wordt er door de crew weinig aan gedaan anders worden ze ook nog uitgescholden en af gefikt het is echt om gek van te worden.
Staan er kinderen te wachten om geholpen te worden voor een ijsje komt er weer zo een oude Italiaanse taart aanlopen en jawel gewoon voor de hele rij met een mega bestelling.
Sta je netjes te wachten op je drankje ja hoor je ziet het al gebeuren… daar zijn ze weer. De rij geldt niet voor hun. Je wordt er soms gestoord van en het is dan ook erg moeilijk om er niets van te zeggen of je er aan te storen. Maar ja ik houd mijn mond dan weer niet en weet tegenwoordig in elke taal accentloos iemand op zijn plek te zetten, want dan ook gebeurd. Maar goed de oude heks was inmiddels wel voor zat al in de bus. Ik dacht enkel wacht maar karma komt nog wel op je pad.
We komen inmiddels bij het schip aan, daar moet je normaal achterin boarden, alleen de elite mogen in het midden boarden. Nou denk je wat maakt dat nou uit? Het schip is 333 meter lang wij zaten in het midden van het schip en als je voeten net aardig gaan dan probeer je toch altijd daar voorzichtig mee om te gaan door zo min mogelijk te lopen. Ik zie ineens die oude heks naar de achterkant van het schip sjokken.
Dan zie ik een crew member en vraag in mijn beste charmantste Italiaans (Italiaanse rederij) of we aub. in het midden mogen boarden. Hij checkt onze pas en jawel ook wij hebben een flink aantal credits opgebouwd en het mag !!
De oude heks hoort dit en draait zich om en vraagt het zelfde, maar helaas ! Tsja ik zei toch KARMA lekker door sjokken en aansluiten bij de andere 3000 passagiers CIAO ! Wat was ze vertieft zeg, heeeeerlijk. Verschil moet er zijn LOL
Als we in de hut aankomen zien we tot onze grote verbazing dat wij zijn uitgenodigd door El Capo himself. Zuipen met de kapitein morgen avond, jawel hoor. Natuurlijk gaan we erheen, want ja mocht er iets gebeuren de kapitein is je beste vriend. En het schijnt dat danseressen de voorkeur genieten bij de kapiteins en deze met voorrang van boord gaan. Dus natuurlijk gaan we daar op in.
Het schip zette koers richting Valencia, voor ons onbekend terrein dus extra leuk natuurlijk.
PALMA DE MALLORCA – VALENCIA 141 nautical mile
Uiteraard begonnen we dag weer met volle zon, wat is er toch mooier dan dat? Zon Zee en ZCHIP! LOL
We waren lekker op tijd in Valencia en besloten direct een hop on hop off bus te regelen dat scheelt een hoop extra blaren en zo kregen we toch een beetje een idee van wat de stad te bieden heeft. We wisten op voorhand dat een dagje in deze prachtige stad te kort zou zijn maar hij staat nou eenmaal op het programma dus hoppa daar gingen we dan.
Om gedoe te voorkomen nemen we de taxi naar het centrum.
Als we bij de taxi’s staan te wachten kom ik in gesprek met een Nederlands stel met 3 kids. Zij hebben helaas het ongeluk dat ze met 4 personen in de taxi mogen en niet met 5 (en ja je laat ook niet een kind thuis of in dit geval op de boot achter) dus wachten ze op 2 taxi’s. Ik geef aan dat ze ook een taxi met ons kunnen delen en zo zei het geschied. Wat een top oplossing voor beiden, we wisselen onze nummers uit. Mocht het zo lopen dan kunnen we evt. op de terug weg ook een taxi met ons delen.
De vrouw uit Eindhoven heet Marit en duikt bij ons de taxi in en ook hiermee hebben we gelijk weer de grootste pret. Een en al gezelligheid en zo hoort het ook te zijn niet enkel op vakantie natuurlijk.
Valencia is echt prachtig als we bij het museo Fallero komen besluiten we uit te stappen om daar eens te gaan rondkijken. De Ciut de les Arts i les Ciencies is mega indrukwekkend en groot. Het gebouw wordt omringd door parken en waterbassins en heeft een minimale afmeting van 2 km. Het is echt enorm indrukwekkend. Het enige bizarre hieraan is, is dat niemand in het prachtig aantrekkelijke zwembad ogende water bassin mag. Geen idee waarom, er zijn wel wat bootjes en er mag gesubd worden maar zwemmen, ho maar!
Echt heel vreemd helemaal in zo een bloedverziekende hete stad. Hoe mooi zou het voor de mensen daar zijn? Maar goed, mag niet dus.
We moeten vandaag helaas de tijd goed in de gaten houden want de taxi is helaas niet 123 door het verkeer heen en het duurt ook wel even voor we weer bij de haven terug zijn.
Dus besluiten we weer op de bus te springen om de rest van de stad te bekijken.
Uiteraard duurt en duurt en duurt het heeeel lang, er komt natuurlijk een bus niet opdagen en zo tikt de tijd wel behoorlijk door.
Maar ja we zijn op vakantie dus geen stress, maar irritant is het natuurlijk wel, helemaal in deze prachtig mooie stad waar zo veel te zien is.
Uiteindelijk na een heleboel selfies komt er dan toch een bus. We durven nu niet meer uit te stappen dus weinig hop on hop off, want stel je voor dat dit aan de lopende band gebeurd. Ook zien we dat de bussen goed vol zitten dus soms moet je wel eens een busje laten gaan. Helaas kunnen we vandaag dat risico niet nemen dus terug op het bovendek van de bus en heerlijk je laten rijden door de stad.
Na een lange rit laten we ons terugvoeren naar Plaza Reina waar we ook zijn opgestapt. We pikken hier een terras en eten overheerlijk tapas in de volle zon. De zon is echt over aanwezig en we moeten echt blijven smeren. We nemen nog heerlijk wat te drinken en besluiten nog wat te gaan wandelen we kopen nog een ijsje. Ook hier wil de souvenirjacht niet echt lukken maar hebben we een prachtig mooie dag beleefd en weten we zeker dat we hier nog een keer voor wat langere tijd naar toe terug gaan.
Als manlief geld wil gaan pinnen blijkt dat de automaat stuk is en wordt gerepareerd. We wachten nog maar het duurt allemaal vreselijk lang. Dus besluiten we dat te laten gaan. We hebben nog net genoeg voor de taxi en anders zien we wel weer hoe we terug komen wahaha.
We liepen terug naar Plaza Reina waar ook de taxi’s staan, ik stuurde Marit uit Eindhoven een bericht of ze al in de buurt waren en het toeval wilde dat ook zij onderweg waren naar het plein. Dus we deelde weer een taxi samen en zo was ook dat weer top geregeld !
Eenmaal terug op het schip gingen we weer heerlijk op het dek zitten en kwamen onverwachts de Eindhovenaren ook gezellig bij ons aan tafel zitten. Wat hebben we weer enorm gelachen en zo vloog ook die dag weer voorbij. Tot hun grote schrik zien ze dat ze al bijna aan tafel hadden moeten zitten bij de eerste zitting.
Wij blijven nog even hangen en gaan ons daarna opfrissen om daarna bij de kapitein op bezoek te gaan.
Als we aankomen staan er nog meer mensen in gala om op bezoek te gaan bij de kapitein en wordt onze uitnodiging in ontvangst genomen.
Het is een hele happening we mogen op de foto met de kapitein hij toont behoorlijk veel interesse in onze danseres, ik denk we zitten goed mocht er iets gebeuren.
We proosten op de kapitein en er wordt een knalfeest gegeven ter ere van de goede man.
We nemen afscheid en gaan aan tafel, we hebben een overheerlijk gala diner en het eten smaakt ons super. Daarna gaan we nog wat drinken en vertrekken we om te gaan slapen. Morgen staat Marseille op het menu.
VALENCIA – MARSEILLE 345 nautical mile
Vandaag komen we wat later op de dag aan om 1300. We kunnen nog heerlijk genieten bij het zwembad en terras op het schip. Ondanks dat er zoveel mensen aan boord zijn totaal incl. crew 4000 merk daar weinig van er zijn overal genoeg bedjes en stoelen en plekken om te vertoeven. Ook zijn er 5 mega zwembaden zowel binnen als buiten met glijbaan en tig bubbelbaden er is zoveel te doen en te zien en eerlijk gezegd komen we er niet eens aan toe.
We genieten van de zon en elkaar en als we aankomen in Marseille pakken we de shuttle naar de oude haven en springen daar wederom op de voor ons bekende hop on hop off bus systeem.
De zon schijnt maar ook zien we hier en daar voor het eerst een klein wolkje maar de temperatuur is super. We bekijken de stad vanuit de bus en genieten van een van de laatste dagen. Wat gaat de tijd toch snel als je het zo naar je zin hebt. De oude haven is prachtig en natuurlijk spotten we leuke boten.
Dat is iets wat we altijd leuk vinden om even te doen als we in een andere haven komen. Mensen die hard aan het werk zijn om hun jachtje weer vaarklaar te krijgen, terwijl wij lekker kunnen genieten.
Nadat we de hele stad hebben gezien pakken we nog even een terras en gaan we daarna shoppen voor dochterlief.
Ze heeft namelijk heel dringend nieuwe schoenen nodig om te gaan hardlopen. En ja als dat zo is nou ja dat moet het maar want ja je laat haar ook niet op d’r bloten voeten rennen. Arm schaap heeft echt helemaal geen schoenen natuurlijk. Meestal is het manlief waarvoor wij in de vakantie op zoek gaan naar schoenen. Maar nu houdt dochterlief de reputatie hoog en neemt het stokje gewoon over.
We genieten van de zonnestralen want in Nederland is het allemaal niet zo mooi als hier hebben we inmiddels wel begrepen.
Daarna vertrekken we naar het schip en relaxen we van de poolparty. Wat een genot zoveel blije gezichten. Dan besluiten we even wat te drinken te gaan halen zodat de ober even ons niet hoeft te bedienen. Daar treffen we een Italiaanse vent aan die helemaal uit zijn plaat staat te gaan omdat het hem allemaal niet snel genoeg gaat.
De arme obers lopen de benen uit hun kont en zijn zo ontzettend hard voor ons aan het werk om het iedereen naar het zin te maken. Het is een vreselijk vertoning maar het lijkt alsof het personeel inmiddels hopelijk immuun is voor dit soort imbecielen. Het was ons al meerdere keren opgevallen dat er veel Italiaanse gasten zich niet weten te gedragen aan boord. Van jong tot oud het draait blijkbaar enkel om hen. Ze behandelen het personeel echt als stront en dat is vreselijk om te zien.
We genieten van onze laatste avond maaltijd aan boord, onze laatste show en laatste nacht in een overheerlijk opgemaakt bed. De route was prachtig ondanks dat we het een en ander al gezien hadden. De tijd met elkaar was zo enorm kostbaar en heerlijk, ik hoop dat we dat nog lang mogen en kunnen doen. Als het aan mij ligt gaan we snel weer natuurlijk maar eerst maar eens van onze eigen boot genieten deze zomer.
Ik ben erg benieuwd of wij de kapitein van de MSC DIVINA gaan zien, want ik heb gezegd dat hij altijd welkom is op ons schip. Dat doe je dan toch he uit beleefdheid!
Later heb ik bij thuiskomst een heel stuk op de site geplaatst in het Engels met mijn bevindingen en plaatsvervangende excuses, maar ook de dringende oproep naar toekomstige cruisers om het personeel met respect te behandelen. Ik heb daar meeeega veel positieve reacties op gekregen en idd. bleek dat heel veel mensen zich stoorde aan met de Italiaanse gasten. Geen idee waarom deze groep zich zo opstelt?
Maar goed de cruise was evengoed geweldig fantastisch we varen morgen terug naar Genua om daar vanuit dochterlief naar haar huis in Paris te brengen. We blijven nog lekker een nachtje bij haar slapen en dan gaan we door terug naar Holland, waar het koud is en bakken uit de hemel valt helaas.
GENUA
Daar zijn we dan weer, Genua onze op en afstap. Het disembarken gaat super snel na een heerlijk ontbijt.
Onze koffers waren de avond ervoor al opgehaald en staan straks op onze kleurcode op ons te wachten. Dat maakt het heel gemakkelijk elke hut klasse per verdieping heeft een kleur en dat maakt het heel overzichtelijk.
We nemen nog een een kop koffie en dan is het tijd om het schip te verlaten. CIAOOOOOO tot heel snel, dank jullie wel voor alle goede zorgen, hulp en gezelligheid.
We lopen het schip af naar het hoofdgebouw en daar zien we direct onze koffers. We lopen het gebouw uit en daar staat de man van de autosleutels. Kies maar een uit grappen we nog.
We laten onze bon zien en jawel ook dat is wederom zo goed geregeld. Onze sleutel van onze auto, helaas hebben ze hem niet gewassen maar hij stond wel binnen. Volgens manlief was er verder niet mee gereden kon ie op zijn app. zien. Tsja dan kunnen ze er ook niet mee door een wasstraat natuurlijk LOL.
We gooien de koffers in de Uber van manlief en rijden richting Paris. Dit keer gewoon via Frankrijk en de Mont Blanc tunnel. Deze tunnel is een drama qua wachttijd en ook nog eens reten duur. Maar goed er zit niets anders op. Wij hebben nog redelijk mazzel wat de wachttijd betreft, maar in de drukke maanden is deze tunnel een ramp !
We rijden Paris binnen, gooien de spullen van dochterlief eruit, halen boodschappen en wat lekkers dan parkeren we de auto. Heey een gratis plek bijna voor de deur, in hartje Paris bijna onder de Eiffeltoren hoe is het mogelijk?! We dubbel checken of het klopt maar ja hoor dus top.
Dan duiken we ons bed in en slapen we de volgende ochtend heerlijk uit. Daarna ontbijten we en gaan we nog wat drinken in een plaatselijke bistro om de hoek om vervolgens onze weg naar het koude Holland voort te zetten.
Er waren wel een paar traantjes bij het weggaan maar dat is logisch het was ook zo gruwelijk gezellig. En vlak de flauwe humor niet uit, zowel van manlief als van dochterlief.
Wij zijn thuis, zij is daar thuis, hij is druk, zij is druk, ik ben weer druk… hoelang nog tot de volgende vakantie?
Aftellen !
MSC Divina feiten:
gewicht; 139.072 ton
Lengte: 3330,30 meter
Breedte: 37,92 meter
Hoogte: 67,69 meter
Oppervlakte m2: 450.000m2
Dekken: 18, waarvan 14 voor gasten
Liften: 26
Passagiers: 3502 wanneer vol
Cabines: 1751
Personeel: 1388
home 