Veel later dan gepland en totaal anders dan bedacht vertrekken manlief en ik met de auto voor ons eerste onderdeel van de vakantie te land ter zee en in de lucht met het eerste onderdeel te land. Te land zal de rondreis Toscane zijn, ter zee een cruise door de Middellandse zee en in de lucht naar Istanbul.

Ik zal de reizen en ervaringen onder verschillende bloggen wegschrijven zodat het allemaal wat overzichtelijker wordt om te lezen.

We vertrekken zaterdag ochtend op weg naar Volterra in de buurt bij Pisa en overwegen een overnachting te maken wanneer we het zat zijn. Geen idee of het  in Utrecht of Basel is we zien wel hoever we komen.

vol goede moed en met een goed humeur vertrekken we en laten we dochterlief in Nederland achter, die vertrekt een paar dagen later terug naar haar huis in Paris.

We hebben geen haast en helaas zal manlief de hele reis mij als een soort paus moeten rondrijden want we kregen de dag voor vertrek nog ff slecht nieuws, dat ik toch trombose had opgelopen na mijn knie operatie. Dus voorlopig ben ik nog krukken gebonden en mag ik nog steeds helaas geen auto rijden.

We hebben er lekker de gang in, we stoppen wel iets vaker dan normaal dan word ik ff gelucht even wat bloed laten doorstromen door de beentjes en gaan we weer door. We besluiten een hotel onderweg te boeken als het  18.30 is. We rijden inmiddels ergens in Zwitserland. De afstand van Hoofddorp naar Volterra zou 1430 km moeten zijn, dus we zijn ruim over de helft om morgen het laatste deel af te leggen naar de eerste bestemming Volterra in Italië.

Ik tik bij booking.com de gegevens in en dan begint t gedonder, alles vol oh ja behalve kamers van 1000 € per nacht, dat vindt manlief overdreven of ik vind kamers waar we de douche en wc met wildvreemden moeten delen. Het feit dat ik met manlief de badkamer moet delen is al gedoe laat staan met vreemden! Dus nee… we rijden gewoon door en ik zoek verder maar helaas de situatie verandert niet. Te duur of delen of geen ontbijt of een heel stuk van de weg af . We rijden door, het is inmiddels een uur later als we uiteindelijk iets vinden het is een hotel in Malters. Het blijkt een heel stuk van de route af te liggen veel dan aangegeven op Booking maar het wordt ineens aarde donker en het begint ook nog eens giga te hozen. Dus hup door de bergen de slingerweg op en gaan met die Uber, het is onderweg echt heel slecht aan t worden, ook begint mijn been echt op te spelen en het wordt als maar later,  maar we hebben een kamer met alles erop en er aan op de begane grond geboekt dus niet zeuren en door naar een warm bedje.

Als we eenmaal aankomen bij het hotel is er enkel plek op de invalide plaats, ik ben het zat dus zeg, knal maar neer ik ben toch invalide met dat been moet kunnen. We moeten div. trappetjes op het is reten druk en bij de receptie ook stinkt het er naar rokende mensen. Er komt een lieve vrouw aan ze staat ons te woord, er is een probleem maar dat gaat ze voor ons oplossen. Het blijkt om een overboeking te gaan we moeten mee naar buiten naar een ander gebouw. We lopen door de regen trap af trap op naar een ander gebouw, daar zien we een oude gang en moet ik naar de 2e verdieping omdat ze daar nog een kamer heeft. Een oude stinkkamer met 2 losse bedden!? Voor het ontbijt of iets te drinken moet ik weer de trappen af en weer naar buiten door de regen. Je voelt m al… ik was er gelijk klaar mee dus!

Manlief zag aan mijn gezicht dat dit het niet ging worden en stond de vrouw te woord dat we hier vanaf zagen. Tot haat grote spijt en mijn grote irritatie maar het was echt een no go. We moesten wel weer helemaal terug richting de bewoonde wereld en weer op zoek naar een nieuw onderkomen. De kamers werden alsmaar duurder en de tijd tikte door. Ik had eindelijk wat gevonden in Emmetten, niet goedkoop maar er werden concessies door manlief gedaan want ik kreeg steeds meer last van mijn knie en mijn rommelende maag en manlief raakte t ook zat. We zaten op de goede weg toen we halt werden gehouden door de Polizei . Ze stonden op de meeste idiote plek midden in een bocht bij een viaduct. Na de controle en te hebben aangegeven waar we heen gingen mochten we eindelijk weer door. Ik vond het een wonder want inmiddels hadden we zo een grote tas medicatie mee waarmee ik heel Zwitserland een jaar lang plat mee had kunnen krijgen. Met gierende banden reed mijn chauffeur weg en voor we het wisten zaten we op de verkeerde weg omdat die eikels van de Polizei, op zo een achterlijk punt stonden konden we niet anders dan rechtdoor. Gevolg 36 km omrijden, het was inmiddels 21.30. Ook kom in er achter dat Zwitserland niet in mijn EU belbundel valt waardoor in binnen no time mijn hele buitenland te goed er met het zoeken op booking door heen heb gejensd.

Maar goed eenmaal aangekomen bij het hotel werden we ontvangen door super lieve mensen die ook nog wat te eten wilde maken voor ons.  Daarna gingen we met de lift naar onze kamer die prima voldeed. We hebben heerlijk geslapen en toen we in de ochtend de gordijnen open deden wachtte daar een mooie verrassing. We hadden een prachtig mooi uitzicht op een berg. Helaas kwamen we van 25 naar 11 graden en dikke mist dat was wel even wennen maar aan het uitzicht lag het niet. Dus op naar het ontbijt en snel door richting het zonnige Italië. Toen we weg reden kwamen we er pas achter dat we bij het Vier Woudsteden meer zaten, dat verklaarde wel de prijs.

De reis richting Volterra verliep best gesmeerd. We maakte een tussenstop in Pisa, waar we jaren geleden eerder waren geweest. We parkeerde lekker dichtbij de toren om er later achter te komen dat we daar helemaal niet zonder vergunning mochten parkeren, dus er wacht vast een vette boete op ons als we weer thuis zijn😡 Maar goed het was een kort stukje lopen met de krukken en zo plofte we daar heerlijk op het terras naast de toren van Pisa om de Grand Prix te kijken.

Daarna reden we door naar Volterra waar we zouden overnachten in een hotel midden in het oude centrum.

Het adres gaf aan dat we door de oude stadspoorten heen moesten en zo dwars door de historische stad moesten rijden om bij het hotel te komen. Laat ik het zo zeggen, onze Duits uber paste net maar dan ook net aan door de straten. Na een rondje met veel bekijks dwars door het centrum konden we echt niet verder en leek het me stug dat we nog verder moesten doorrijden, dus pleegde ik maar even een telefoontje naar het hotel. Het adres bleek wel te kloppen maar we mochten NIET door het historische centrum met de auto, daar stond een hele grote boete op, via een camera systeem waren we dus wederom gesnapt, inmiddels leken we op de 2e dag wel op een veel pleger. We kregen een ander adres van de hotel man en zo kwamen we wel in de buurt, maar niet pal voor de deur van het hotel zoals aangegeven. Manlief parkeerde de auto en liep onze koffers naar binnen. Ik moest van de hotel man met spoed een formulier invullen om zo een mega boete te voorkomen. Men hoopte dat het zou gaan lukken, maar geen garantie. Dus waarschijnlijk boete voor door het centrum nummer 2 op de mat.

De oude stad  Volterra is echt leuk plaatsje waar je het gevoel hebt dat je in de middeleeuwen bent beland. Dit kwam niet alleen door de uitstraling van het ommuurde stadje maar ook vanwege de harde spijkerbedden in het hotel die waarschijnlijk ooit in de zelfde tijd zijn aangeschaft. ‘S avonds liepen t stadje in om ergens te gaan eten, de steile straten en keien waren een uitdaging en tegelijkertijd een goede therapie. Ons hotel maakte ook een onderdeel uit van de oude burcht. Het zag er nog leuker uit dan we hadden gedacht, maar oh die bedden, de volgende dag kwamen we gebroken uit ons bed! vandaar dat ik Volterra omgedoopt hebt tot Voltare die ik gelukkig bij me had.

Na het ontbijt wandelde we nog even door het oude stadje, we waren enorm vroeg wakker of sterker nog we zijn nooit in slaap gevallen die avond, wat een marteling.  Maar goed, vanavond nieuwe kansen in een nieuw hotel dus nieuwe bedden. Dat is weer een voordeel van rondreizen.

We reden eerst naar San Gimignano zo een 31 km van Volterra vandaan, ook wel het middeleeuwse Manhattan genoemd door de 13 imposante torens. Het was wederom een aardige klim met als beloning een ijsje van een wereld beroemde ijssalon Dondoli. We stonden gewoon vol in de rij voor een peperduur ijsje, maar dan heb je wel wat! en wat ziet mijn oog ?! wat een geweldig goede tent is dit met zulke goede smaken.

Daarna vervolgde we onze route naar Siena om precies te zijn 48,4 km naar het volgende hotel waar we 2 nachten verbleven, op 10 min van het stadshart van Siena. Bij aankomst hebben we eerst even heerlijk op het terras van het hotel gezeten en daarna zijn we met de bus naar het centrum van Siena vertrokken. We hebben heerlijk rond geslenterd en uiteraard op het bekende Piazza del campo wat gedronken en een ijsje gegeten. Siena is best een mooie stad met een prachtig mooi plein maar het was eigenlijk veel kleiner dan ik had gedacht. Evengoed was het zeker een bezichtiging waard.

‘S avonds hebben we heerlijk bij een tentje buiten  gegeten. Ik had ook nog een lekker typisch Chelle momentje. We kregen een soort Italiaanse tapas als voorgerecht en toen zag ik t al… iets van leverachtige rommel op mijn toastje. Guess what? Die heb ik natuurlijk heel strategisch op de grond gekieperd, ik dacht lekker voor de zwerfkatten. Niet wetende dat daar onder ook nog een raam zat waar de keuken was. Toen ik ook nog  later aan de ober vroeg hoe een lekkere worst heette die we hadden gekregen, kreeg ik een hele discussie over dat gerecht. Hij zei dat heb je niet gehad het was dit en zei heb ik wel gehad etc etc. het was dat. Lang verhaal kort makend, natuurlijk had ik gelijk het ging om een Toscaanse specialiteit die ik de volgende dat kocht en nog steeds niet heb aangeraakt. Hij moest namelijk koel bewaard worden en dat is zeg maar niet gelukt LOL.

We pakte een taxi terug naar ons hotel om daar heerlijk neer te ploffen op ons heerlijke nieuwe bed, maar toen we ons lieten vallen veerde ik zowat terug tegen t plafond! Als een soort van bungeejump koord, jezus wat een ellende wederom en hier zouden we dan 2 nachten op moeten doorbrengen. Ik had geen idee hoe we dit zouden gaan doen, ik opperde een ander hotel, of lekker in de auto 2 nachten doorbrengen ik bedoel de duur aangeprezen Duitse auto stoelen zijn verkocht als de beste. Ik dacht alles beter dan deze bungee matrassen. Maar ja het staat ook wel raar als je de nachten in je auto doorbrengt om dan in het hotel te ontbijten en douchen. Dus we waagde toch de poging in het hotel.

Na wederom een onrustige nacht zijn we de volgende morgen weer vroeg op pad gegaan. We vertrokken naar een stadje ergens boven in de bergen Monteriggioni genaamd toen we daar aankwamen zagen we iedereen beneden de auto parkeren. Later bleek het een enorme wandeling naar boven maar wel 2€ goedkoper en erg populair bij de Hollanders die we daarvoor hadden ontmoet. Manlief parkeerde lekker boven nog net niet op de dorpsplein, mocht natuurlijk niet lol, en zo kon ik dmv een korte wandeling genieten van de rust in de vroege morgen met een bakkie en wat lekkers.

Met de rust was het al snel gedaan want binnen no time stroomde het plein vol met peperdure auto’s die daar blijkbaar wel een vergunning voor hadden. Manlief had de tijd van zijn leven. Wat is dat toch mannen en auto’s ? misschien net als vrouwen en schoenen alhoewel die van mij ook altijd weer schoenen koopt en ik niet altijd auto’s…

Na een tijdje zijn we door gegaan naar Massa. Een heerlijk stadje met een super leuk terrasje . We bestelde wat te eten en hoorde ineens een klap! Was er een parasol naar beneden gewaaid boven op onze luifel. Toen we het stadje hadden gezien reden we naar Folonica ergens aan de andere kant van Toscane. Nou je raad het al, weer zo een verboden zone waar we in terecht kwamen omdat ik ff met wat anders bezig was. Misschien kunnen ze beter vanuit Italië een pakket sturen met boetes, ik denk dat het goedkoper voor ze is. We kwamen uiteindelijk uit bij een leuke strandtent waar we neer plofte tussen de plaatselijke bevolking. Het was een gezellig sfeertje maar we moesten weer terug omhoog naar Siena naar ons hotel. We zijn onderweg bij Casteligioni gestopt waar we hele bijzondere bomen tegen kwamen. Het leken wel kaal gevreten stammen maar het waren er honderden dus blijkbaar was dat t soort denk ik? ‘S avonds hebben we in een hamburger grill tent gegeten the Roadhouse, wat verrassend lekker was!

De volgend ochtend kwamen we wederom gebroken ons bed uit om zo snel mogelijk met gierende banden naar ons nieuwe hotel te gaan in Chianciano Terme. Dat schijnt een super bekend kuuroord te zijn, misschien verkopen ze hier ook nieuwe ruggen? Vol goede moed gingen we op pad. We vertrokken heel vroeg om zo nog tussenstops te maken en uiteraard de snelweg te vermijden. We hebben de route geen tolweg gezien en allemaal kleine weggetjes gekozen.

Onze eerste stop was in Pienza een zogenaamd perfect stadje. En idd. het was echt een super lief stadje met overal bloemen en planten buiten en ook nog eens brandschoon, maar een bejaarde gehalte, dus niet helemaal perfect. Het uitzicht was prachtig en de koffie smaakte goed. We mochten alleen niet op een super gezellig uitziend terras zitten maar in een soort steegje ergens bovenin, dat is handig joh met krukken, not! Maar het was zeker een aanrader mocht je er ooit in de buurt zijn vooral met je opa heen gaan, want het aanbod oude vrouwen is er enorm!

Daarna reden we door naar Lago Chiusi daar lag een mooi meertje voor ons vol  met waterlelies en blauwalg. Ik zag gelijk mogelijkheden van kitesurf banen tot competities tot schoolkampen en campings etc. Maar manlief zei, we rijden nog even door.  Op weg zag ik weer iets op mijn kaart, weliswaar van de route af maar ik dacht gewoon doen, ik mag toch niet te veel lopen dus een goede manier voor gedwongen rust. Lago Trasimeno is een mooi meer waar ik zelf nog nooit van gehoord had, maar dat blijkt een groot gemis want het is echt een enorm meer met vele campings, hotels en leuke tentjes. We wandelen wat en drinken even wat daarna rijden we door naar Chianciano.

Eenmaal aangekomen in Chianciano  zien we dat de gemiddelde leeftijd daar minimaal 200 is en dat het een dorp zijn beste tijden heeft gekend. Net als het hotel overigens, we krijgen een gruwelijk doodsaaie kamer met een balkon waar we ons niet op durven te wagen. We besluiten het stadje te verkennen via een toeristen treintje maar van de route die we voor geschoteld krijgen klop geen bal. Er is eigenlijk bijna niets te beleven in het stadje behalve leegstand, failliete winkels en kuuroorden vol met hele oude mensen die hopen via het kuuroord misschien 201 te kunnen worden. Het is een treurig gezicht. Een dorp waar je t liefst zo hard mogelijk doorheen rijdt. Maar ja hij zit nou eenmaal bij de rondreis dus we maken er het beste van.

Later op de avond zijn we het aardig zat en lopen we een van de twee restaurantjes in en vragen we of we iets kunnen eten. De heks achter de balie antwoordt een soort van mega onbeschoft van NEE!, t is te vroeg! We willen alleen een burgertje of iets makkelijks maar ze blijft stellig nee zeggen misschien over een uur of later. Na ons komen er nog meer mensen binnen maar iedereen wordt weg gestuurd. We ondervinden voor het eerst in al die jaren dat we in Italië zijn dat de Toscaanse bevolking erg onvriendelijk is. Als we later de andere Nederlanders spreken komen we er achter dat ook zij hier last van hebben.

We krijgen steeds meer trek, de chips is op we hebben niets meer in t hotel behalve een lege minibar en een ijskast die stuk is. Manlief besluit dat we iets in t meest onaantrekkelijke restaurant/vreethal wat gaan eten want honger is honger. Dan komen we in een soort van lege hoge knal gele hal terecht waar de ober het woord manieren nog niet heeft geleerd. We worden aan alle kanten genegeerd en als ik op zijn vriendelijkst in het Italiaans om wat te drinken wat brood vraagt komt hij langs en kiepert hij vanaf bijna een meter afstand het broodmandje op tafel. We zijn binnen no time weg.  Het blijkt een mega gehorige kamer waar we ‘s nachts wakker liggen van onze snurkend buurman en andere buur met plasdrang. Ik moet er enigszins om lachen en denk bij mezelf, waarom heb ik dit niet zelf geregeld en het laten uitzoeken door een reisbureau??

Het ontbijt is de volgend ochtend zelfs nog dramatischer en we besluiten zo snel mogelijk door te rijden voor 2 nachten in Ronta.

We zijn weer vroeg op pad en maken een tussenstop in Cortona. Ondanks dat we er vroeg zijn kunnen we maar moeilijk de auto kwijt maar uiteindelijk lukt ’t toch. Het is echt een hele steile wandeling naar boven wat me duur komt te staan, dus verplichte rust op een terrasje. Het stadje zelf valt een beetje tegen helaas maar het is ondanks dat een heerlijke warme gezellig moment. Gelukkig is de bediening vriendelijk en vermaken we ons kostelijk omdat er een vrouw achter ons zit die waarschijnlijk net d’r lippen heeft laten opspuiten. Katrien Duck zou jaloers zijn! ik ben bang dat het helemaal mis is gegaan want iedereen kijkt naar haar en ze voelt zich dood ongelukkig, behalve haar veel te oude slijmerige kerel die vindt het prachtig en blijft d’r maar aaien. Zelf zit ze met de menu kaart voor haar gezicht en 1000 x in een spiegel te kijken. Ik durfde echt geen foto te maken. Maar het was wel de attractie van het dorp.

We gaan weer door naar ons hotel met zwembad dit keer ergens midden in de bergen. De stek is mooi en de bedden lijken voor het eerst oké. We besluiten bij het mega zwembad te gaan chillen maar krijgen dan te horen dat we alleen tussen 15 en 18 mogen zwemmen. Ook is er vanavond een trouwerij met 150 gasten een Italiaans kleren herrie bruiloft of we dat al wisten? Gelukkig slapen wij achter dus wij hebben er niet al te veel last van. Ondanks dat gaan we even bij het zwembad zitten en als manlief een biertje wil bestellen schijnt ook dat niet te mogen , dat is allen voor de gasten van de bruiloft pfff

Helaas is dus een dagje bij het zwembad geen optie, dus morgen toch maar naar Florance. ‘S avonds eten we met tig Nederlanders allemaal waarschijnlijk van de Zonnebloem die al een week in het hotel zitten bij mama. Mama runt het hotel met haar familie het zijn zeer gastvrije mensen maar… spreek mama nou niet tegen want oeh!!!

We eten met de pot mee en het smaakt echt fantastisch, er is verse zalm maar die wordt eerst door de hele zaal rond gereden, zo trots zijn ze op de zalm ik denk dat mama hem zelf heeft gevangen. Maar alle lof want ’t smaakt echt enorm goed allemaal. Daarna drinken we nog wat met een stel Hollanders die ook de zelfde hotels hebben maar een andere route rijden, n.l. de tolweg, en als we nog een drankje willen moeten we bij de bar gaan zitten. Na een drankje worden we ook bij de bar weg gestuurd, mama en zoon vinden het mooi geweest, we mogen wel buiten zitten op het terras van het hotel. Maar daar zitten tig bruiloft gasten en er is geen bediening of drank meer te krijgen. Wat er wel is, is een pot kleren herrie! De muziek staat op de hardste stand en men probeert er ook nog overheen te schreeuwen. Na een tijdje zijn we het zat en gaan we naar onze kamer.

Vandaag zijn we in Florence, parkeren viel reuze mee. We moeten 30€ betalen voor de hele dag. Maar met de trein zou ons meer dan 20€ kosten en er gingen maar 2 treinen heen en terug op de meeste idiote tijden. We begrijpen niet goed waarom het reisbureau dit hotel heeft uitgekozen want het ligt evengoed toch nog op 40 km door de bergen heen van Florence vandaan. De meeste Nederlanders, nog 4 koppels zijn niet te spreken over de hotel keuze, maar goed wij hebben nog een heerlijk vooruitzicht namelijk ter zee dus maken ons minder druk dan de rest.

In Florence pakken we de hop on off bus en toeren zo heerlijk de stad rond. De stad is rommelig, chaotisch, druk maar heeft best mooie dingen. We maken verschillende routes met de bus en stappen her en der uit. Als we besluiten iets te drinken en te eten zien we een oude man die amper op zijn benen kan staan. Hij bestelt ook een ijsje en wil even gaan zitten. Maar dat blijkt niet te mogen en dat wordt hem ook heel duidelijk gemaakt. Ongelofelijk hoe ook hier weer met mensen wordt omgegaan.

Aan het eind van een super geslaagde dag komen we nog bekende Nederlanders tegen en besluiten we wat te gaan eten. We lopen een tentje binnen waar nog niemand zit. We bestellen wat en vragen of we er wat extra friet bij mogen bestellen. Natuurlijk zegt de serveerster vriendelijk, ze draait zich om en vraagt t nog even aan haar bazin die met een chago smoel NEE zegt. De serveerster voelt zich lullig naar ons toe en biedt haar excuses aan, wij laten het zo het is goed de serveerster kan er natuurlijk ook niets aan doen. Haar bazin loopt met een sjaggo kop rond en als blikken konden doden schreef ik dit nu niet meer. Geen idee wat we verkeerd doen maar we worden elke dag met chagrijnig volk geconfronteerd. Er komen meer mensen binnen maar dat mens blijft niet te genieten er kan geen lachje af. Als we ons eten krijgen zien we tot onze verbazing  4 extra frietjes op ons bord. De serveerster zegt dat ze ze stiekem op ons bord heeft gelegd. Super lief natuurlijk maar ik vrees voor haar baan als haar bazin langs ons loopt en op ons bord kijkt. Ze struint naar de keuken en geen idee wat daar gezegd is maar ik kan t wel raden.

De volgende dag rijden we naar een nieuwe bestemming, mama heeft ons uitgezwaaid en was zo ontzettend vriendelijk ik kreeg zelfs een presentje. We wensen alle Nederlanders een goede reis want iedereen heeft dezelfde hotels maar wel zijn eigen route. Wij verkiezen de leuke kleine weggetjes over de tolwegen en daardoor rijden we veel meer kilometers dan de meeste mensen om ons heen. Maar dat maakt het juist zo leuk, wij komen op plekken waar de andere Nederlanders niet komen, op de grote toeristische steden na.

Montecantini staat op het programma, eerst maken we een stop bij een meer bij Barberino daar is een groot meer een beetje zoals het Haarlemmermeerse bos in Hoofddorp en wandelen wat rond. Ik probeer een stukje met een stok, maar dat blijkt na een piep klein hellend wegje een grote fout. Ik krijg enorm veel last helaas dus hop de auto in met pijnstillers en toch maar weer met 2 krukken. Er zit weinig vooruitgang in, ik had met een kruk moeten kunnen lopen maar helaas…

We stoppen in Pistoia eten daar een ijsje komen wederom wat bekende tegen we maken een praatje Toscaanse tapas bestellen. Daarna rijden vervolgens naar ons laatste hotel voordat we naar Genua rijden om deel 2 van de vakantie voort te zetten.

Dit hotel blijkt super te zijn, alles is perfekt geregeld. Helaas moeten we wel een trap op maar goed het is er schoon, de bedden zijn voor het eerst echt goed, geen contact of snurk geluiden en een gezellig terras met bediening in een levendig dorpje. Alles klopt en het is er ook nog eens gezellig als de Nederlanders een voor een met blije gezichten op het  terras erbij komen zitten. Iedereen is enthousiast, we drinken en lachen wat. Hoe is het mogelijk dat het beste voor het laatste wordt bewaard zegt men. Sommige gaan morgen naar huis, andere blijven daar nog een hele week. Maar wij…

Wij zetten koers morgen richting Genua en laten Toscane voor wat het is.

 

De plaatsen die wij hebben aangedaan;

Emmette Zwitserland
Volterra
San Gimignano
Siena
Monteriggiono
Massa
Folonica
Casteligioni
Chianciano Terme
Pienza
Lago Chiusi
Lago Trasimeno
Ronta
Cortona
Firenze Florence
Montecantini
Barberino
Pistoia
Genua