Wederom een cruise, tsja een onverwachte maar aangename aanpassing. Ik loop nog steeds met krukken na mijn operatie en helaas bleek varen met onze eigen boot echt geen optie.

Na onze rondreis door Toscane (te land) vervolgen we onze vakantie vanaf Genua (ter zee) met de MSC Fantasia. De vaarroute zou zijn vanaf Genua, Cannes Frankrijk, Barcelona Spanje, Palma de Mallorca, Ajaccio Corsica, Civitavecchia Italië, La Spezia Italië, Genua Italië.

De route was voor ons eigenlijk minder belangrijk we hadden de meeste plaatsen al gezien, maar comfort van het schip vonden wij wel belangrijk. We wisten inmiddels op voorhand dat ik niet te veel zou kunnen lopen en dat we misschien in het ergste geval de meeste  tijd aan boord zouden doorbrengen. Dan is de MSC Fantasia absoluut geen straf weten we na een aantal eerder gemaakte cruises met MSC.

We kwamen redelijk vroeg in de haven aan na een rit vanaf Toscane, ook kwamen we vlak langs de ingestorte brug (14 aug) de Ponte Morandi die over de A10 heen liep. Ik vind het erg lastig en bedenk dat we daar talloze keren overheen zijn geweest met de nodige vragen, gaat ie het wel houden? al grappend toen we er over heen reden.
Het idee dat er mensen onderweg waren naar de haven om ook een cruise te gaan maken laat me niet los en raakt me. Het zelfde verslagen gevoel toen ik bij de Twin Towers stond. Ik herinner mij hoe ze er waren en toen ik er stond dat er niets meer van over was. Als je ziet hoe een groot brok brug helemaal weg is, is dat gewoon ondenkbaar.

Maar zoals met alles in het leven staan we er bij stil en gaan we gelijk weer door.

We komen dus redelijk op tijd aan in de haven het was dit keer even een zoektocht naar de juiste ingang van de parkeerplaats, omdat we nu via de andere kant aanrijden, maar na 2 rondjes wijst een aardige man ons de juiste kant op. Zijn hulp kost ons 5 euro voor de arme mensen in Afrika.. vooruit wij zijn in de vakantie stemming dus pak aan.

Het inchecken of wel boarden gaat enorm snel dat is wel heel prettig want ik ben er echt aan toe na de rondreis en leven uit een koffer dat ik mijn hele koffer leeg trek en eindelijk weer alles in de kasten kan leggen. Ik vind het altijd erg bijzonder hoe dat koffer leven bij ons er aan toe gaat.

Manlief is altijd zo chaotisch en ik heel geordend maar als het of kofferen aan komt… zijn de rollen totaal omgedraaid. Op een of andere manier heb ik geen overzicht meer, ligt alles door de hele kamer en als ik dan eenmaal alles in mijn koffer heb kan ik het in het hotel nooit meer vinden totdat ik hem thuis leeg haal met de befaamde woorden; shit ik wist wel dat ik het toch mee genomen had en oh ja daar lag het. Ik haat echt koffers in en uitpakken ik kan er niets aan doen.

We komen aan en struinen gelijk door naar het buffet om daar even een heerlijk hapje te eten en wat te drinken om vervolgens naar onze hut te gaan en daar even lekker op het terras te genieten van het uitzicht over de haven van Genua.

Eenmaal in de hut wacht ons 2 verrassingen een fruitmand voor manlief hij is inmiddels silver member (gek he als hoofdboeker ik denk als iemand die fruitmand kan gebruiken ben ik het wel, maar goed leef je uit) en een douche in het bad, wat dus echt rete onhandig vlak na mijn knie operatie want ik kan hem nog niet buigen. De boot zit mudvol dus ruilen van hut is geen optie. Gelukkig weet ik de ziekenboeg feilloos te vinden op dit schip 😉 Overigens ben ik doodsbang dat ik de hele dag die zilveren pas onder mijn neus geschoven krijg dat is de humeur van mijn man. Bij het boeken hoorde ik het al, ik dacht laat ik het maar niet melden anders heeft hij wel heeeeel erg veel voorpret 😉

We koppelen onze passen aan het boordtegoed en vertrekken naar boven om daar lekker in de zon te gaan zitten en zo iedereen te observeren die aan boord komen. Ook zien we zoals altijd weer de Aziaten, die altijd op een of andere manier uitblinken in onnozelheid, in dit geval lopen er dus 2 met een reddingsvest om hun nek! Misschien hebben ze eerder op de Costa Concordia mee gevaren, misschien kunnen ze niet zwemmen of hebben ze geen vertrouwen in onze kapo maar we weten bijna zeker dat het wederom gaat om het niet begrijpen  van de juiste instructies. De veiligheidsproef is pas om 17.30 en het is nu pas 14.30 misschien last van het tijdsverschil maar hilarisch is het wel. Het gekke is dat waar we ook komen dit altijd Aziaten betreft waar dit bij gebeurd. Verder zijn ze super leuk hoor !

Vandaag vertrekken we richting Cannes in Frankrijk 107 nautical miles. 1 ntm = 1,85 km het weer is goed ons humeur nog beter en dan klinkt de 7 tonige alarm toeter. We zijn inmiddels in de hut en de zwemvesten liggen op de bovenste plank van de kast. Nou dat begint al lekker ik kan er niet bij dus conclusie ik ben feitelijk ten dode op geschreven. Gelukkig red manlief mijn leven en pakt mijn zwemvest om zo naar de aangegeven verzamelplaats te lopen. Vooral kalm blijven en rustig lopen want het is een oefening. In werkelijkheid zal ik waarschijnlijk over iedereen heen tijgeren of vanaf ons balkon naar beneden jumpen. Helaas hebben we onze joker niet mee (danseres dochter moest naar school in Paris) dus eindigen we dit keer niet met de hele familie en de kapitein als eerste in de reddingssloep ben ik bang.
We mogen met de lift want met mijn krukken met de trap is geen optie en daar zie ik gelijk het volgende probleem, bij een zinkend schip doen de liften het niet, dus al heb ik een reddingsvest ik ben gewoon visvoer. Me voordoen als danseres werkt ook niet met deze krukken, mijn kansen worden als maar kleiner dat ik een scheepsramp overleef.
De enige optie is met mijn reddingsvest de hele reis in de reddingsboot gaan zitten, anders de gok wagen dat het goed gaat. Ik kies voor het laatste…
De veiligheidsdrill is eigenlijk niets anders dan een uitleg net als in het vliegtuig ook zijn ze vanuit de rederij verplicht deze te houden. Dus doen we bloedserieus mee (not) want na tig keer weet je het inmiddels wel en slaat echt de verveling toe. En ook op onze eigen boot liggen de zelfde dingen dus als we het nu nog niet weten wordt het oprecht een kansloze missie.
Maar ja je ontkomt er niet aan, het enige dingetje wat je dus wel moet op de cruise!

Tot grote hilariteit loopt er een bemanningslid die veel veel veel te zwaar is met een veel veel veel te klein zwemvest. Ik kan niet meer van het lachen maar krijg een soort sssst blik toegeworpen. Maar serieus dit kan echt niet, deze vent blijft nooit en te nimmer drijven het is echt te hilarisch voor woorden. Ps ik heb geen foto gemaakt ik vond het een beetje lullig maar ik weet zeker dat hij het hele internet over was gegaan. Een soort van Adriaan van Bassie idee die zichzelf nog steeds na 80 jaar in de zelfde maat acrobatenpak hijst. (eigenlijk doe ik het zelfde met mijn kleding besef ik me nu 😉

We varen weg uit Genoa en zijn onderweg naar Cannes, een plek waar we nog niet geweest zijn, dus extra leuk natuurlijk. Het weer is lekker rustig dus geen geschommel dat maakt het lopen over het schip gemakkelijk. We hebben gekozen voor een late diner zitting, deze begint om 21.30 maar dat geeft ons de ruimte om er voor evt. een show te bezoeken of lekker rustig aan te doen maar ook vanwege het feit dat we niet in een kinderparadijs belanden. Ja het is nou eenmaal een gegeven dat als je uit de kleine kinderen bent je daar ook geen last meer van wil hebben. Zo wie zo zijn de Italiaanse kinderen totaal anders opgevoed en 9 van de 10 totaal van god los en mogen ze werkelijk alles. En juist omdat soort irritaties te vermijden kiezen we bewust voor een late zitting. We worden aan tafel geplaatst bij een Amerikaans jong stel die zich totaal geen houding weten te geven en waarbij het woord goedenavond een buitenaards woord lijkt te zijn. Ze zitten zowat bij elkaar op schoot en doen geen enkele moeite om sociaal te zijn. En dat mag! ik begrijp best dat je niet op ons zit te wachten maar bij het verlaten van de tafel kun je op zijn minst goedendag zeggen, maar nee.

Gelukkig hebben wij een zeer attente oplettende restaurant manager die dat lijkt te zijn opgevallen en vraagt of wij morgen aan tafel wil aanschuiven bij 6 Nederlanders. Heel eerlijk zit ik daar niet echt op te wachten maar de kans dat we anders bij rumoerige Italianen, vreet grage Russen, smakkende Aziaten of uitbundige Spanjaarden aan tafel terecht zouden kunnen komen is groot. Dus kiezen we voor ons eigen volk en zien we wel waar het schip strandt.

De volgende ochtend worden we gewekt door het geluid van afmeren, hekschroeven en havengeluiden. Het is al vroeg als we in Cannes aankomen 7.30 dus maken we ons klaar. De gordijnen gaan open en man wat een heerlijk uitzicht! We liggen voor de kust, ik neem aan dat in de haven onbetaalbaar is en na het ontbijt hebben we een tenderboot voor 10.30 gereserveerd. Het is een van de reddingsboten die ook wordt ingezet voor het heen en weer pendelen van passagiers als de boot niet aan de wal kan afmeren om wat voor reden dan ook.

Cannes is een heerlijke plaats, ik voel me er heerlijk op mijn gemak. Het heeft eigenlijk alles waar ik van hou, zon, palmbomen, strand, zee, historie, winkeltjes en aardige mensen.
We besluiten net buiten de haven een toeristentreintje voor 7 euro te nemen die ons door de hele stad rijdt.Ook voert hij ons langs alle belangrijke filmfestivals plekken en dan helemaal omhoog waardoor we een mooi uitzicht over de stad hebben.  Zodra je de haven uitloopt over het parkeer terrein staat het treintje daar direct. Loop je helemaal rechtdoor kom je in het historische deel. Ga je de haven uit naar links vind je daar allerlei mooie en gratis strandjes.

Ik was altijd in de veronderstelling dat Cannes enorm duur zou zijn maar al met al vinden wij het wel mee vallen. Een cola en een koffie op het terras aan de haven kost 6,50 euro. Dat maakt het niet veel duurder dan alle andere plaatsen waar wij komen en zijn geweest.

Als we aan het eind van de middag terug komen kleden we ons om, om ons naar de sportzaal te begeven want ik moet keihard gaan revalideren. En er is echt geen mooiere plek dan in de boeg met een overweldigend uitzicht over zee te gaan sporten. Geen excuus om naar een saaie stinkende sportschool te gaan het is er super schoon en van alle laatste moderne apparatuur voorzien. En met al dat lekkere eten is dit in mijn geval helemaal nodig. Manlief was zijn sportschoenen vergeten en zoals elke vakantie kopen we dus weer een paar schoenen voor hem, het lijkt wel of hij het er om doet.

Eenmaal terug in de hut gaan we douchen en kleden we ons om, maar eerst genieten we nog even van de prachtige zonsondergang.

‘S avonds is het gala avond dat wordt door een dagelijkse nieuwsbrief bekend gemaakt die elke dag klaar ligt in je hut  (Elegant is de aanduiding). Ook schuiven we deze avond aan bij de Nederlanders aan tafel, zodra wij het restaurant binnen lopen zien we gelukkig dat de meeste mensen gepast gekleed zijn. Dit was in mijn geval best wel een dingetje, ik wilde perse mijn galajurk met hakken aan en dat in combi met mijn bling bling zwarte krukken, maar zo goed als het kan lukt het en loop ik naar de tafel.
Tot mijn grote verbazing zie ik dat 4 van de 6 Nederlanders zich weinig hebben aangetrokken van de dresscode en voel ik en manlief mij totaal over dressed aan deze tafel. Dit  zorgt de hele avond voor een licht gespannen sfeer maar aan het eind van de avond komt de groep iets meer los.

Aan het eind van het diner wat om 21.30 begon en pas om 23.30 zo een beetje klaar was gaan we nog even naar het atrium om naar een stukje muziek te luisteren ik wil na al het lekkere eten een klein stukje taart, maar volgende de man in de patisserie Moet ik de andere stukjes ook proeven…. OMG wat is het allemaal lekker ik ben zo blij dat er een sportschool is LOL

We gaan lekker naar bed laten Cannes ver achter ons en zijn onderweg naar Palma de Mallorca 350 miles varen. We komen daar morgen pas om 14.00 uur aan dus heerlijk uitslapen en morgen op het dek genieten van de zon, want het wordt weer een prachtige dag.

Hoe heerlijk is het wakker worden, op ons dooie gemakkie en wat hebben we heerlijk geslapen en uitgebreid ontbeten. Dat doen we a la carte in een van de restaurants of als we zin hebben in het buffet restaurant omdat deze langer open is. Er is echt van alles te krijgen en we laten het ons smaken. Daarna gaan we in de zon op het dek zitten en wachten we tot we afmeren in Palma de Mallorca.
Hier waren we een paar maanden eerder ook met een cruise dus besloten we geen rondtour in de stad te doen maar voor een excursie via MSC met een treintje uit 1934 naar Sollar.
Iets wat we vorige keer ook wilde doen maar helaas niet mogelijk bleek ivm. de tijden. We waren toen te vroeg in het seizoen.

Normaal regelen wij onze excursies zelf via www.shorebee.com of www.getyourguide.nl
ook lees ik altijd wat er op www.tripadvisor.nlvermeld staat.

Voor degene die op eigen houtje van boord gaan is er een betaalde transfer van MSC a 12.90 euro maar heb je een excursie dan mag je met die kaart ook gebruik maken van de transfer als je besluit na je excursie nog even de stad in te gaan en dat kan makkelijk want we vertrekken pas om 24.00

We hebben dus een excursie naar Sollar, we rijden ongeveer een uur met een kleine fotostop bij het bekende grote kathedraal. Maar zo verwend als we zijn, been there done that, dus we maken nog ff een selfie voor dochterlief die hier een paar maanden terug met ons stond en gaan weer door.

Zoek de verschillen september 2018                   mei 2018 😉

We spotten ook nog de verschrikkelijke panda, als je mijn vorige blog hebt gelezen dan snap je gelijk wat ik bedoel en sterker nog ze hebben zich vermenigvuldigd.

Eenmaal bij de trein aangekomen ben ik blij dat we het niet zelf hebben geregeld want het is zoooo enorm druk en onze gids heeft gelukkig een tijd en een eigen coupe voor ons geregeld en zo verloopt alles vlekkenloos.
Ik geniet met volle teugen, we rijden door de vallei vol met citrus bomen en olijven het landschap is er prachtig. Het is een heerlijke rit waar ik al een tijd na uit heb gekeken en goed te doen voor minder validen. Manlief vergelijkt me al met een hond omdat ik als ik geniet blijkbaar met grote ogen en een open mond zit te smilen.

Eenmaal aangekomen in Sollar leidt onze gids ons naar een museum maar dat had ze echt mogen skippen en zo denkt de hele groep erover als blijkt dat niemand interesse toont.
Wij lopen even door de winkelstraat kopen een kaart voor dochterlief en ploffen op een terras neer om van een overheerlijke tapas te genieten.

Een grote tapas met brood en olijven 1 grote bier en 2 cola voor nog geen 15 euro midden op het dorpsplein.

‘S avonds zitten we in een van de vele barretjes genieten van de muziek met een drankje. We praten nog even na met een stel Nederlanders uit Dordrecht en gaan wederom veel te laat naar bed. Morgen staat Barcelona op het programma dat is 303 nautical miles varen we komen om 09.00 uur aan. Een nieuwe dag een nieuwe stad!

Wij hebben een taxi genomen en ons af laten zetten bij de Rambla, er is ook een shuttle tegen betaling. Maar we hoorde dat die bij de World Trade Centre stopt dus je eigenlijk alleen over de brug heen brengt. Bij lange niet waar wij willen zijn dus voor 10 euro zijn we klaar. We zoeken nog of er andere mensen die kant op willen en een taxi willen delen, maar we hebben geen zin om te wachten dus hup! De terug weg kost overigens 8 euro. Bij de MSC betaal je 5,90 euro pp.

Een paar jaar geleden waren we al eerder in Barcelona maar dat is zo een stad waar je elke keer als je er komt weer iets nieuws ontdekt. We lopen even rond en komen uit op het kanarie plein waar we wat drinken en genieten van de bruisende stad.

De hop on hop off is normaal ons favo vervoer middel en deze reis voegen we daar het treintje aan toe maar dit keer kiezen we voor de fiets. Uiteraard kan ik zelf nog niet fietsen dus laten we ons door het stad fietsen en komen we zo op plekken waar we nog nooit eerder waren geweest naar de toeristische bezienswaardigheden natuurlijk. De kosten zijn 7 euro per 15 minuten per persoon en na 2 uur vinden wij het wel prima en pakken we de taxi terug naar de boot.

Nadat we terug zijn op de Fantasia duiken we gelijk de sportschool in want ja wie eet en niet genoeg beweegt en nieuwe sportschoenen heeft gekocht moet aan de bak. Ik zelf moet natuurlijk door met revalideren.

Ook zijn er vandaag heeeel veel mensen van boord afgegaan maar daar in tegen zijn er enorm veel Spanjaarden bijgekomen blijkt. Het erge van alles is, dat er heel veel stront verkouden mensen aan boord zijn gekomen en daar ondervinden we de volgende dagen gelijk de gevolgen van. Er zijn heel veel mensen zwaar verkouden, hoofdpijn, keelpijn en hoesten.

Vanavond is Mediterrane avond helaas niet  aangegeven maar wordt al informeel aangegeven, dus we gaan gewoon op netjes en niet in het rood groen zoals bij eerdere cruises. Later gaan we nog naar het casino en laat ik mij door de Dordrechtenaar div. spellen uitleggen. Ik ben zelf niet echt van het gokken en het is behoorlijk druk aan de tafels en automaten dus sla ik die even over.

Het schip vaart inmiddels alweer dat kun je goed voelen want we schommelen een beetje, gelukkig loop ik met krukken en heb ik 2 benen extra voor de balans.

Morgen om 12.00 uur komen we in Ajaccio Corsica aan 303 nautical miles varen. Een plaats waar we nog niet geweest zijn. We gaan pas na 02 uur naar bed dus morgen niet te vroeg op.

Ik schuif de gordijnen open en ben zo gelukkig, dankbaar dat we dit samen mogen beleven en dankbaar dat de zon schijnt. Helaas heb ik een enorme pijnlijke en warme elleboog, dit ondanks het feit ik zware ontstekingsremmers slik vanwege mijn geopereerde knie. Ook ben ik stront verkouden en heb ik een zere keel.

De haven van Ajaccio is niet groot maar wel mooi we liggen direct aan de kade en kunnen zo de stad in. Er is zodra je aan wal komt aan de linkerkant een hele leuke markt met lokale producten. Ook zien we dat er vanaf deze kant diverse excursies worden georganiseerd door de lokale bevolking. Maar wij kiezen wederom voor het toeristen treintje. We horen dat deze pas om 2 uur gaat dus we hebben nog even. We wandelen wat heen en weer dan ineens begint het donker te worden en valt er een bui van 10 minuten. We schuilen ergens op het terras met wat te drinken, scoren ook nog een paar schoenen en dit keer voor mij!
Dan breekt de zon weer door en wordt het zo ineens weer enorm warm.

Dan lopen we richting het treintje en dat blijkt echt een drama.. duwen, trekken, voordringen etc. ik word half omver gelopen door mensen die net komen aanlopen terwijl wij al een half uur staan te wachten omdat door voordringen wij niet met de eerste mee konden. De organisatie is echt slecht maar de rit is uiteindelijk best de moeite waard en zo zien we toch iets van de stad die voor mij normaal niet te belopen zou zijn.

Corsica is een heerlijk eiland, wel moet ik de hele vakantie veel schakelen tussen Italiaan, Spaans en Frans maar dat vind ik als talen gek heerlijk !! Wij hebben een tour van 2 uur gemaakt en krijgen een klein beetje een beeld van het eiland maar ik heb begrepen dat het zuiden van het eiland nog veel mooier schijnt te zijn. Dus een goede rede om zeker nog eens terug te komen. De plaatselijke bevolking wat in ieder geval enorm aardig.

‘S avonds staat er wederom een gala avond op de planning maar we besluiten eerst nog even naar het theater te gaan. Dus hup volgende gala jurk aan, haartjes omhoog hakken aan, ik hou er van en ben in feeststemming !

Ook zijn we weer uitgenodigd om bij de kapo langs te komen, maar dit keer laten we de uitnodiging schieten. Weet je het schept zo een verplichting. Voor je het weet staat bij ons in Nederland in de haven en ik heb gewoon gemerkt dat manlief niet gemakkelijk zijn roer overdraagt. Of misschien meldt hij zich ineens met kerst op de stoep.

In het theater mogen we plaats nemen op de invalide plekken en dat is echt heel erg fijn. Het is de achterste rij van het theater aan het uiteinde. Maar als de deuren allang dicht zijn wil de een na de ander toch naar binnen en vragen ze me 30 x minimaal om op te staan. Dit wil vandaag op mijn hakken met een zere knie echt niet lukken we vragen ze daarom ook om een andere plek te kiezen die zijn er zat of om even om te lopen. Dit aardt tig keer in onbegrip en zelfs zo ver dat een moet haar kinderen voren duwt en daardoor op mijn zere knie gaat staan. Ik gil het nog net niet uit maar de Nederlandse mannen voor mij spreken echt van schande hoe de mensen zich tegen over ons gedragen. Er is totaal geen begrip en het personeel is nergens te bekennen helaas. Er staat heel groot invalide op onze stoelen maar dat interesseert niemand iets. Als ik kon opstaan zou ik niet op die stoelen gaat zitten grrr.

Het is aarde donker in het theater ik moet half op een trap staan met mijn hakken en een zere knie om eventueel mensen door te laten die veel te laat binnen lopen maar ik neem het risico niet. Ik ga het niet riskeren dat ik me verstap in het donker half op een trap. De mannen voor mij zijn het met mijn eens en draaien zich telkens geïrriteerd om mij zo een handje te helpen met hun als blikken kunnen dooien look.

We besluiten de show nog voor het applaus te verlaten om zo niet omver te worden gelopen. De heren lopen ook mee naar buiten en zijn niet te spreken over de gang van zaken. We nemen afscheid en gaan naar onze toegewezen tafel waar de Nederlanders al op ons zitten te wachten, althans dat dachten wij … Helaas zijn we precies 2 minuten over half 10 i.p.v. 21.30 i.v.m. de show. Maar nu blijkt dat ze al druk aan het kiezen zijn van het menu.
We vinden dit wel een beetje jammer want dat houdt in dat we niet gelijk op gaan met het diner.
Wij noemen het een stukje normen of opvoeding, zij waren elke dag later en dan bestelde wij allen even een drankje om zo even op de rest te wachten, het is een ongeschreven regel die helaas zo blijkt nu niet voor iedereen opgaat, net als de gewenste dresscode deze avond.

Als je een cruise boekt kun je lezen dat er een gala avond is en dat het zeer op prijs wordt gesteld als  je je hier aanhoudt, het staat vaak op de site en wordt ook bij het boeken als je voor het eerst gaat meestal vermeld, dan vind je vervolgens een nieuwsbrief in je hut waar je dan blijkbaar dan ook nog maling aan hebt.
Galakleding hoeft niet voor iedereen blijkbaar, maar kleed je dan minimaal wel netjes! Een gala jurk hoeft niet duur te zijn trouwens  je zou hem zelfs kunnen huren of lenen of in de uitverkoop. Deze maatschappij wil de klant koning laten zijn en stuurt deze mensen niet naar het buffet op dit soort avonden maar er zijn rederijen waar dit wel gebeurt en ik vind dat best een goed idee.
Voor ons is een gala avond iets speciaals en als je dan aan een tafel zit waar je je op een gala avond overdressed voelt gaat er volgens mij iets niet goed 😦

Het diner is heerlijk en de bediening top ik hou zo van onze lieve kleine Filipijnse ober dat ik hem het liefst zou meenemen naar huis. We verwennen hem elke avond met een extra fooi en hij verwent ons met extra hapjes zo leuk allemaal.

Na het diner gaan weer een uurtje naar het casino en doen daar een drankje. Het is allemaal heel gezellig maar wel erg jammer dat we weinig klik hebben met de Nederlanders behalve de oudere mensen uit Dordrecht waar we nog even mee lachen en praten. Deze mensen hadden zich overigens gewoon weer netjes gekleed, geen gala maar toch hun best gedaan erg leuk !

Morgen zijn we in Civitavecchia het is een kort stukje varen zo een 176 nautical miles. We hadden van te voren bedacht dat we niet naar Rome zouden gaan zoals de meeste passagiers dat uiteraard wel doen en terecht want Rome is altijd leuk. We hebben Rome al meerdere malen gezien en ik zie het vele lopen niet zitten. En je kent de uitdrukking ‘eerst Rome zien dan sterven’ En zoals ik me de laatste maanden voel durf ik het risico niet te nemen. We plannen lekker een wandeling door Civitavecchia en dan een dag bij het zwembad met heel veel ijsjes, want de arts zei; veel koelen.

De volgende ochtend  ontbijten we op het gemak terwijl iedereen al in Rome zit en dan wandelen we richting de bus om ons af te laten zetten aan het einde van de haven. Want we mogen niet door de haven heen lopen van de autoriteiten.
Als ik me in de bus wil hijsen staat ineens mijn kleine lieve Filipijnse ober voor me neus, die beleeft vraagt of hij me mag helpen en ik zeg ja natuurlijk jij altijd. Als hij vraagt wat we gaan doen dan zeg ik dat we naar de apotheek gaan om. Wat denk je ? loopt hij helemaal mee. Ook vraagt hij overal de weg, dit terwijl ik allang weet waar de apoptheek zit en Italiaans spreek dus we zouden ons prima redden. Hij vertelt dat hij naar een Filipijns restaurant gaat om wat te eten omdat het aan boord voor het personeel niet veel soeps is en hij ontmoet daar ook nog wat vrienden zal ontmoeten.

We lopen naar de apotheek halen daar nog wat medicijnen op die ik nodig heb, dit gaat trouwens heel erg makkelijk in het buitenland daar zouden ze in Nederland nog wat van kunnen leren.

We scoren ook nog even een ijsje in een ijssaloon waar de verkoper heeeel graag Engels met ons wil spreken omdat hij denkt dat we Engels zijn, maar IK wil heeeel graag Italiaans praten en dan valt hij bijna van zijn stoel, hahaha yep blond, maar niet helemaal dom. Volgens mij krijg ik een extra groot bolletje maar dat kan ook zijn omdat ik er zo zielig uit zie met die krukken 😉

We hebben Civitavecchia altijd overgeslagen tijdens onze vakantie’s om te bekijken maar ik moet zeggen mocht je er ooit zijn het is best nog wel aardig om te zien. Er is niet heel veel maar er is wel een aardig plein en een burcht er zitten wat winkeltjes en een markt oh ja een juwelier en een apotheek natuurlijk. Inmiddels weet ik geloof ik overal de apotheek en de Pandora juwelier te vinden 😉

Daarna gaan we terug naar het schip en gaan we heerlijk genieten bij het zwembad. Wat een oase van rust zonder al die mensen. Ik loop richting de bedjes maar passeer ik eerst de ijsbar, de jongen van de ijsbar kent me geloof ik inmiddels al en laat een bakje zien, of ik die wil. Tsja ik wil niet onbeleefd zijn dus natuurlijk pak ik het bakje chocolade ijs aan LOL.
Ik wil met mijn knie in het zwembad om zo even te koelen maar dat blijkt veel lastiger dan gedacht. 6 weken mocht ik helemaal niet lopen en nu net de 2e week op krukken met veel te veel vocht en trombose in mijn knie ik kan hem nog steeds niet goed buigen dus manlief helpt me en uiteindelijk zit ik dan op de rand van het zwembad. Na 20 minuten koelen en bewegen moet ik overeind en dat is helemaal een opgave, gelukkig komt mijn mantelzorger aan vanaf zijn bedje en helpt me zo goed en kwaad als het gaat overeind.
Ik zag de poolguy al naar me kijken van hoe gaat die dit flikken, dit wordt een mooi youtube moment of die zit er over 10 weken nog maar nee hoor ik strompel weer terug met mijn krukken naar het bedje en geniet heerlijk in de zon en na een paar uur druppelen de eerst passagiers weer binnen van hun excursies.

Nou en dan ontstaat er een fraai tafereel, men is al de hele dag  bezig met een film opname. Voor ons is dit niks ongewoons maar voor sommige mensen blijkbaar De kans op hun ontdekking of zo. De filmploeg is druk, rent heen en weer, wij schenken er zo min mogelijk aandacht aan, ik vind het eerder irritant dan interessant want we mogen niet overal komen. Maar je gelooft gewoon niet wat mensen doen omdat men denkt dat ze misschien opvallen bij de filmploeg en zo een rol aangeboden zouden krijgen… Nou ja opvallen doen ze zeker wel hoor, door zich belachelijk maken en allerlei bizarre poses aan te nemen bij de rand het zwembad vlak voor onze neus WAAHAHA. Wij liggen helemaal  gevouwen, ik heb nog nooit zoveel desperado’s bij elkaar gezien. De ploeg filmt een bekend persoon zo bekend maar  ik heb geen idee wie het is, het boeit me niet maar ’s avonds bij het diner beginnen de 2 stille vrouwen ineens druk te praten over bodyguards en bekende actrices.
Met de manen gaan de gesprekken gelukkig iets makkelijker. De man naast me stelt wat vragen over bestemmingen en cruisen maar ook over de menu kaart. Ze spreken allen Nederlands althans een stel Twents en de ander Apeldoorns voor zover dat Nederlands is natuurlijk. Ze hebben geen idee wat er staat of wat het is en dat zorgt ook voor hilarische momenten natuurlijk.
“ben dat witlof dan?, nee dan ben oebersjien” “wat ben dan snails ?” “snails zijn slakken meneer” Er wordt elke avond van alles besteld maar de dame lust niks, vindt niks lekker maar meneer smult. Thuis wordt er nooit zo lekker gekookt zegt hij. Nou dat is natuurlijk lekker bevorderlijke voor de sfeer aan tafel LOL.

De heer en dame weigeren al vanaf dag een naast elkaar te  zitten. Misschien is dat normaal gesproken geen probleem maar in dit geval veroorzaakt het toch wel bijzondere momenten. Voorbeeld, de fotografen lopen elke avond door de eetzaal en zetten alle stellen op de foto. De dame en heer in kwestie zitten allebei aan het uiteinde van de tafel. (Ik dus naast de heer.) De fotograaf wil ons beide op de foto zetten maar durft niet zijn duidelijk brandende vraag te stellen of wij bij elkaar horen. Het leeftijdsverschil geeft wel een vraagteken beeld. Hij zet ons samen op de foto, ik vind het hilarisch en andere lachen ook mee, behalve de echtgenote van de heer dan. Manlief gooit nog een schepje kolen op het vuur erbij door samen met de man uit Dordrecht op de foto te gaan en te zeggen dat zij ook een setje zijn.

De heer en ik lachen om het moment maar de dame lacht helemaal niet en ziet er ook niet de humor van in. Ik dan weer wel, ik bedoel je wil zelf toch niet naast elkaar zitten. Sterker nog eerst hadden ze zelfs een stoel ertussen gelaten zodat of manlief of ik tussen de dame en het andere stel moest gaan zitten. Ik weet niet of de heer stiekem achter de rug van zijn vrouw de foto heeft gekocht ? Maar dat zou dan ook weer problemen geven want dat verschijnt natuurlijk op de rekening aan het eind LOL.

We hebben bij het wegvaren nog wel een vreselijk beschamend tafereel meegemaakt waarbij ik plaatsvervangende schaamte had. Het schip zit vol met Italianen en Spanjaarden die altijd enthousiast staat te zwaaien bij het wegvaren. Op het moment van wegvaren wordt altijd het lied “time to say goodbye” gespeeld. Er lag nog een anders schip afgemeerd in de haven, de Costa Diadema. Nu zijn MSC en de Costa een soort van Feijenoord Ajax concurrenten. En wat gebeurt er ? Op het moment van passeren stonden de mensen van de Costa heel vriendelijk te zwaaien toen er ineens vanaf ons schip een giga boe en uitjoewel festijn plaats vond. Iedereen behalve wij waarschijnlijk deed er aan mee ! ik schaamde me kapot en stond gelukkig bij onze hut op het balkon waarschijnlijk als enige wel te zwaaien. Het was vreselijk een gefluit en t woord Losers hoorde we doorgalmen totdat we de Costa voorbij waren. Ik heb dit echt nog nooit mee gemaakt en vond het zo beschamend. Misschien wordt het inmiddels tijd dat ze bepaalde types gaan weigeren, wat een schande!

Het schip is al weer lang onderweg naar de bestemming waar ik al heel erg lang naar heb uitgekeken. La Spezia 81 nautical miles to go.

Ik wilde al een hele tijd naar Cinque Terre bij bij het informeren naar een excursie werd voor ons duidelijk dat in mijn toestand dat echt geen optie zou zijn op dit moment. Het was best een teleurstelling maar er zat niets anders op dan ons erbij neer te leggen en de dag in La Spezia zelf door te brengen. Ik voelde me voor de zoveelste keer een spelbreker ondanks het feit dat manlief geen moeite had met onze aangepaste zonnebloem vakantie.

We arriveren al vroeg in La Spezia eerst ontbijten we op ons gemakkie. Manlief is inmiddels een volleerde mantelzorger en haalt elke keer alles voor mij. Want zo af en toe pakken we heet buffet maar dat is natuurlijk wel onhandig op krukken met een bord vol en dan nog niet eens te melden dat ik om iedereen moet heen slalommen. Wat wil je eten vraagt manlief. Ik zeg maak niet uit joh alles is goed. Ik vind het al geweldig van hem dat hij zonder mopperen alles telkens weer voor me regelt. Maar dan komt hij aan met een bord waarop een chocolade punt taart ligt! Ik zeg taart??!!  Dat is op de vroege ochtend wel wat overdreven natuurlijk. Maar ja je laat het natuurlijk ook niet liggen. Maar hoe verzin je het taart voor ontbijt haha

                                          een bijzonder samengesteld ontbijt

Na het ontbijt lopen de haven uit daar zien we, als we door een hal worden geleid dat hier enorm veel excursies worden aan geboden tegen echt enorm aantrekkelijke prijzen.
Maar we nemen het risico in mijn geval niet ook al is de verleiding echt heel groot. Het lopen is lastig en de ontsteking in mijn arm en fijne verkoudheid die nu ook manlief getroffen heeft gooien roet in het eten. ook zien we bij het verlaten van de haven aan de linkerkant dat daar allerlei excursies per boot worden aangeboden. Ook dat is echt de moeite waard om eens naar te kijken. Bij het zien van de prijzen zien we dat ook dat een hoop geld scheelt. Dus voor degene die naar Cinque Terre willen, is deze manier zeker een aanrader!

Eenmaal buiten staat daar weer, jawel….. een toeristentreintje dus besluiten we die te nemen. Het is niet echt een bijster bijzondere rit maar wel makkelijk om ons af te laten zetten in het centrum en voor 10 euro pp zien we toch weer wat extra’s van de stad.

De boulevard staat vol palmen en er zit van alles in het oude centrum we vermaken ons prima die dag. Helaas is het alweer onze laatste volle dag van deze cruise. Vanavond varen we terug naar de opstap afstap haven Genua.

We genieten van het mooie weer en de omgeving en het weer en dan gaan we terug naar het schip en onze hut.

Eenmaal in de hut vinden we de laatste nieuwsbrief, morgen om 9 uur vindt onze ontscheping plaats dus vanavond de koffers in pakken en nog een keer genieten van alle luxe aan boord.

Dit is altijd een vreselijk “jammer” moment maar zoals bekend er is een tijd van komen en een tijd van gaan. We genieten nog even van de prachtige zon die onder gaat. Wat blijft dit toch een heerlijke manier van reizen.

We nemen afscheid van onze lieve ober en tafel genoten ons deel 2 van deel 3 van de vakantie zit er op. Morgen nog even aan boord ontbijten daarna gaan we vaan boord. Normaal heb ik dan helemaal de balen. Want ik heb het wederom weer zo leuk gehad maar nu is het anders. Ter land ter zee is voorbij maar voor mij begint straks het spannendste onderdeel “en in de lucht”.

Zoals eerder vermeld hebben we de vakantie in 3 onderdelen ingedeeld dit keer. Je kunt ze terug lezen op mijn site.