Wat is er mooier dan een 2e huis te hebben in een van de mooiste steden van de wereld?

Nou ja een huis… een grote inloopkast zeggen we weleens met een grap waar dochterlief inmiddels alweer 2 jaar verblijft.
Natuurlijk komt “petit croissant” alias dochterlief met enige regelmaat terug naar Nederland voor het een of ander.
Soms voor een feestje en soms voor de was, serieus he voor de was ! En laat dat laatste voor ons nou eens net een goed excuus zijn om daar Parijs te gaan en dat ‘probleem’ te verhelpen en ook feit dat “petit croissant” 21 jaar wordt.
Ze wordt dus van petit croissant naar een grande baguette!

Áfin we hebben deze zomer 3 weken vakantie in te vullen. We zouden eigenlijk gaan varen met onze boot. Maar zoals altijd lopen dingen dan weer net ff anders.
Sommige noemen ons wispelturig wij noemen het spontaan, dus gooien we de plannen net zo gemakkelijk om.  Het weer om te gaan varen zag er niet veel belovend uit dus op naar de inloopkast van “petit croissant” en als verrassing zouden we ook nog een wasmachine meebrengen!
Een wasmachine brengen?? hoor ik u denken, jawel !
We hebben een geweldig apparaat als beste uit de test gevonden die ook nog eens lekker compact was en makkelijk zou moeten passen in de inloopkast in Parijs. Het was even zoeken maar we vonden een geweldig ding waarvan wij zeker weten zij veel gemak van zou gaan beleven. Het zou haar heel wat uren in de wasserette en geld gaan besparen.

Meestal pakken we de auto naar Parijs, aangezien we altijd als een soort ‘Appie to go’ functioneren, stouwen we de bolide meestal propvol met “u vraagt, wij bezorgen spullen.” Maar deze keer hoefde er alleen maar een camping wasmachine mee, zodat “petit croissant” lekker op ieder tijdstip haar eigen wasje kan gaan doen.
Dus kozen we voor de snelle Thalys want we hoefde niet zo gek veel mee te sjouwen enkel een wasmachine!
Ik heb eerst een reistas van te voren gecreëerd want er was geen enkele maat tas voor het onhandige lel.
Ja je hoort het goed, van compact apparaat binnen 3 regels naar onhandig lel!
Ik heb stad en land afgelopen om een juiste maat reistas te vinden voor het ding en kreeg lamme handen van het internet af surfen. Maar helaas was er geen tas met de juiste afmeting te vinden.
We vertrokken al op 26 juli richting Parijs en ik… ik besloot  op 25 juli, de heetste dag van de historie zelf een tas te gaan naaien.

Welke idioot bedenkt juist op deze dag dit te gaan doen? Maar simpelweg ik hád geen keuze, ik moest iets creëren want dat klere ding moest en zou mee naar Parijs. Dat was immers onze missie van deze trip.

Geloof me tijdens het maken van de tas, heb ik wel 100 x gezegd dat ik nooit meer iets zou kopen bij goedkope warenhuizen.
Ik moest de hele tijd aan die arme kindjes denken in o.a. India, die als goedkope kracht de hele dag in de hitte achter een naaimachine zitten. Het zweet gutste van me af maar het resultaat was, een top product! Ik was verbaasd over mijn eigen kunnen en het super apparaat kon nu perfect mee in de Thalys.

Met een koffer vol kadootjes en de wasmachine vertrokken we naar Schiphol op weg naar de trein. Uiteraard was het weer heel spannend of onze trein wèl zou rijden. Want door de hitte op de rails kon dit wel eens leiden tot een probleem in Nederland.
Wat zijn we soms toch een onderontwikkeld land..

Maar goed, inmiddels staan we op het perron van de Thalys, meestal spoor 5 of 6. De ene annulering na de andere wordt omgeroepen maar gelukkig lijkt onze trein wel te rijden. Het duurt een eeuwigheid voor hij op de borden verschijnt ik voel lichtelijk paniek opkomen, maar daar is ie dan… onze trein!

Volgens de Thalys meneer moeten we instappen bij  rijtuig 16 hij wijst ons nog even de weg, onze koffer kunnen we niet kwijt maar de wasmachine gelukkig wel.
Het is een beetje passen en meten maar uiteindelijk hij past tussen alle andere koffers. Tot grote irritatie van sommige staat onze koffer midden op het gangpad voor het rek met koffers. Tja als men in Amsterdam de trein al vol laadt met passagiers wordt het op Schiphol altijd weer spannend waar je koffer belandt.
Soms zit je in coupé 12 en kun je je koffer kwijt in coupé 500 ofzo.
Dan ben je zelf al aangekomen op Gard du Nord station en de coupé met jouw koffer staat nog bijna in Brussel. Want man wat zijn die treinen lang!

Als we eenmaal zitten in rijtuig 16 valt het mij direct op dat de coupé niet helemaal vol zit, op wat Russen en Aziaten na zijn er zelfs nog plaatsen over. Dat is vreemd in deze drukke periode, maar misschien hadden sommige hun aansluiting niet kunnen halen, dachten we nog lekker naïef. Er waren de hele week al problemen met het openbaar vervoer vanwege de hitte.

Ook constateer ik dat de stoelen breder zijn dan anders en ze kunnen onderuit. Maar mijn argwaan wordt pas echt groot als er een trein steward komt met gratis koffie. Manlief geniet zichtbaar maar ik krijg steeds meer twijfels, ik heb nog nooit koffie gratis in de Thalys gehad.
Er wordt omgeroepen dat we vertraging oplopen omdat er noodweer onderweg is. De trein kan dus niet op volle snelheid rijden, wat best jammer is. Want hoe leuk is het om met 300 km. door te knallen. Nu rijdt de trein rijdt max 150 km. wat een slakkengang. Als ik zo aardig doorreken komen we op een vertraging van een uur uit. Achteraf blijkt dit maar 10 minuten te zijn. Ik snap er geen fuck van want waarom rijden we normaal dan zo hard en doen we er met deze slakkengang maar 10 minuten langer over? Nou ja, ik laat het los het is immers het begin van onze vakantie, dus zennnnnn relax.

Bij Antwerpen komt de kaarten controleer man ons checken en na 10 x kijken op ons ticket blijken we niet op de goede plek  te zitten. We zitten 2e klas en niet 1e klas zoals zegt hij. Hij blijft aardig en begeleidt ons naar de juiste coupé. We snappen er allemaal niets van, maar zijn verklaring was; dat de trein verkeerd om stond?!?! Zijn collega had het dus ook niet goed afgehandeld, maar who cares we hebben even lekker van 1e klas en gratis koffie kunnen genieten?

We hebben er de grootste lol om en dan als deze 2 criminelen weer op de juiste plek zitten is het laatste stuk reizen zo voorbij.

“Petit croissant” staat ons al op te wachten en na een warm onthaal regelt ze een Uber. De man van de Uber ligt helemaal gevouwen als hij erachter komt dat we een wasmachine met de trein hebben vervoerd. Hij wil er alles over weten. We laten zien hoe hij eruit  en inmiddels is hij zo enthousiast geraakt dat hij er zelf ook zo een wil. Hij had er nooit eerder van gehoord maar volgens mij gaat hij nu steenrijk worden en die dingen slijten aan iedereen die in Parijs woont.

Als we bij “petit croissant” dr huis aankomen drinken we gezellig wat samen. Ze kan er niet over uit dat we dat ding hebben kunnen meekrijgen maar is er erg gelukkig mee. Geen onnodig lange uren in de wasserette doorbrengen op tijden dat het niet uit komt. Ze kijkt er al helemaal naar uit om haar eigen was te gaan doen, thuis in Parijs. 

Na wat kletsen kruipen we ons bed in. Morgen staat ons een fietstour te wachten met de leukste gids van Parijs, dochterlief maar liefst. Want ze werkt naast school in Parijs ook als fiets gids in Parijs en leidt heel wat toeristen door de stad.

De ochtend begint vroeg, want als je gids bent houdt het in dat je er vroeg moet verschijnen nog voordat de groep toeristen zich meldt. Ze moet alle voorbereidingen treffen oa alle fietsen klaarzetten, inschrijvingen regelen, uitleg en het beantwoorden van honderden vragen.

Ze heeft voor mij een elektrische fiets geregeld aangezien ik na mijn knie operatie dit soort dingen na een jaar nog steeds niet zonder ondersteuning kan. Ik heb me erbij neergelegd en een elektrische fiets biedt gemak en zo kan ik toch mee.

De groep bestaat uit Nederlanders en Belgen. We volgen de gids al fietsend door heel Parijs. We komen overal en ondanks dat we er al vaak zijn geweest zien en horen we toch nog nieuwe dingen. Ze doet het echt heel erg goed, natuurlijk!
De mensen in de groep zijn zichtbaar verrast zijn als ik vertel dat het onze dochter is die de groep begeleidt. Ze maar ook wij krijgen heel veel leuke en mooie complimenten.

Als de tour er na ruim 3 uur op zit, dank ik god op mijn verrotte knie dat ik een elektrische fiets had. He is echt een super aanrader maar wow zeg, het is af en toe best pittig omhoog fietsen. Althans niet voor mij maar volgens mijn groepsgenoten zonder ondersteuning 😜

Na de tocht banjeren we lekker door de stad drinken en eten nog wat en maken ons klaar voor de volgende dag  28e juli, de verjaardag van “petit croissant”!

Als gevolg van de bizarre hitte  in Parijs zijn we lekker vroeg wakker. We sturen met een smoes inmiddels “grande baguette” op pad. Want ja we willen wel verse croissantjes voor ons ontbijt zeggen we. We moeten simpelweg van dr af want we willen dr huisje versieren. Mijn motto is dan ook dat je nooit te oud bent voor slingers en ballonnen. En dat ik daarbij over de top ga, ach ja de mensen die mij kennen kijken daar niet eens meer van op. 

Als ze terug is van taart halen is ze niet eens meer verrast hahaha gek he?! Ze zei wel da als ze ooit gaat trouwen ik niet in mijn hoofd hoef te halen maar iets te regelen.
Ik had zelf het thema MY BIG GIPSY WEDDING in gedachten hahaha.

Na het ontbijt lopen we door de stad en pakken we een terras. We komen op plekken waar we nog nooit geweest zijn en alles ziet er mooi en gezellig uit want de zon schijnt en iedereen is vrolijk.

We bezoeken het Pantheon waar we nooit eerder geweest waren. Het is er heerlijk koel  het daar binnen is, vooral beneden bij de lijken. We maken er grappen over maar uiteraard wel respect. We bezoeken oa. het graf van Victor Hugo en vele andere bekenden fransen.
Het is er erg indrukwekkend en het zou een een geweldige plek zijn om hier verstoppertje te spelen. Het is enorm groot en al die gangen waar je urenlang doorheen kunt dwalen.
Overigens vind ik het wel raar dat mensen altijd fluisteren op dit soort plekken. Ik bedoel, degene die hier liggen zijn toch allemaal al dood en zullen zich niet storen aan onze normale praatstem. Dat is net als in een wachtkamer van de huisarts waar mensen ook altijd de neiging hebben om te gaan fluisteren.
Ik snap m niet, jij ? de enige die pokkenherrie maken zijn de kinderen van de fluisteraars omdat ze dan van dat geluiden speelgoed hebben mee gebracht. Maar goed daar gaat het hier niet over.

Na het Pantheon worden we getrakteerd op een heerlijk ijsje, want ja wie jarig is trakteert en we hadden haar een goede fooi gegeven gisteren na de tour dus, money in the pocket is money to spend LOL.

We wandelen door naar een van de mooiste parken van Parijs Le jardin du Luxembourg.
Ik ben enorm verrast door de omvang en de pracht van dit geweldige park dat in 1612 op verzoek van Maria de Medici werd aangelegd rondom het paleis. Het park is 23 hectare en heeft een mega vijver waar kinderen met bootjes spelen. Ouderen komen hier samen er wordt een verhaal voorgelezen. Het heeft ook een openluchttheater, poppentheater, tennisbanen, muziektent en zelfs een imkerschool. Maar ook een waterval en ontelbare stoeltjes waar mensen gezellig met elkaar kletsen. Ook zit er een restaurantje. Het is er echt prachtig en een van mijn favorite plekken in Parijs.

We wandelen er door het park en stoppen bij een prachtig gebouw,  de saint sulpice kerk. Een 17 eeuwse kerk de op een na grootste van Parijs. Wat een pracht en praal echt een bezichtiging waard. Wat heeft Parijs toch veel te bieden.

Wat ook een bekende bezienswaardigheid is, is de finish van de Tour de France en omdat “grande baguette” om de hoek woont van de Champs Elysées willen we dat zeker meemaken.
De finish is aan het einde van de dag dus hup daar gaan we, wandelend die kant op.

Bij aankomst is het er gezellig druk, maar hoe leuk we zijn erbij. We kopen uiteraard wat Tour de France souvenirs en een t-shirt. Dan gaan we op zoek naar een plek die we ook vinden. We staan vooraan langs de finish.  Wat een enorm spektakel en wat een show eromheen dat is iets wat je op tv niet mee krijgt. Het feest gedruis barst pas echt helemaal los als de renners langs ons sjezen en ze de laatste kilometers afleggen naar de finish.

We besluiten nog voordat iedereen naar de huldiging rent te gaan zoeken naar een plekkie op een buitenterras van een restaurant waar we nog heerlijk genieten van een verjaardagdiner. We hebben veel gedaan en gezien en kletsen over van alles en nog wat en zo sluiten we de dag af.

Het is inmiddels maandag. Vandaag hebben we een missie. We gaan de net geopende Ikea bezoeken, want er moet een lounge stoel komen en Ikea is the place to be. Mijn enthousiaste neemt redelijk snel af als mij verteld wordt dat ze in Parijs geen Zweedse balletjes verkopen bij Ikea. Wat een stel show vernisten zijn het toch die fransen geen Zweedse balletjes maar wel iets met croissants verkopen in de Ikea.

Om het leed te verzachten heeft dochterlief nog wel een leuke verrassing voor ons in petto. Omdat ik nogal gek ben op hoogte (not) gaan we naar Tour Montparnasse. Dat is een gebouw van meer dan 200 meter hoog met een  lift die je in minder dan 38 seconden naar de rooftop met spectaculair uitzicht brengt.
Het is een favoriete plek van dochterlief want het uitzicht hier is vele malen mooier dan op de Eiffeltoren en de wachttijden aanzienlijk korter.

Eenmaal bij de toren aangekomen krijg ik weer het zelfde gevoel als een paar weken geleden toen ik me had laten ompraten om in Disney in de Tower of Terror te gaan.
‘Nee joh is niet eng en de hoogte valt best mee’ hoor ik een zeker iemand nog zeggen..pffffff
En nu sta ik weer te wachten op een lift die me 56 verdiepingen omhoog schiet, om daarna bij te komen op de rooftop om dan naar beneden te kijken over heel Parijs en omstreken. Echt mijn ding… maar goed ik sta altijd open voor nieuwe dingen.

De lift giert omhoog en eenmaal boven houdt ik veilig afstand van de glazen wand. Waarom zijn die wanden dan ook altijd van doorschijnend glas denk ik. Ik laat iedereen voor om te kijken of het veilig is. Na verloop van tijd begin ik langzaam te wennen en kan ik zelfs voorzichtig genieten van het uitzicht. Ik moet toegeven dat onze personal guide ons weer blij verrast heeft.

We dalen af terug naar aarde en ploffen neer bij een leuk restaurantje in de buurt om daarna op pad te gaan naar de nep Ikea. Een Ikea zonder Zweedse balletjes is immer geen echte Ikea.
Het zit gevestigd in een bijzonder mooi oud gebouw en heeft zelfs roltrappen. Helaas vinden we geen geen geschikte stoel en  ik heb met mijn eigen ogen gezien dat ze echt echt echt geen Zweedse balletjes verkopen. 

We gaan weer op pad we stoppen eerst nog even bij de Starbucks. Ik vermoed een van de meest smerige gore die we ooit bezocht hebben. Daarna komen we uit bij een designerwinkel met veel te dure prijzen maar nemen de gok en stappen naar binnen. We zien meteen een super leuke stoel die ook nog eens flink afgeprijsd blijkt te zijn én die kunnen bezorgen.
Kind blij, wij blij, iedereen blij en door zeggen we dan. We gaan terug dochterlief dr maison. 
We besluiten thuis te eten, man en kindlief halen sushi. Als ze thuis komen met de boxen met sushi weet ik zeker dat de rode lopen bij de sushi tent is uitgegaan. De sushi is hier nog exclusief en reten duur ! De sushi tent man kan in ieder geval na onze bestelling op vakantie. Maar goed het is feest en de wasmachine doet t en dat moet gevierd worden 🤪

De volgende dag staat Versailles op het programma. We hebben onze persoonlijke gids  tot op het bot uitgebuit hahaha. Ze weet gelukkig overal de weg en leidt ons de volgende dag keurig naar Versailles.

Eenmaal aangekomen blijkt de rij voor het paleis meer dan 80 uur wachttijd, dus lopen we door naar de paleistuinen kopen kaartjes.

Onze privégids krijgt nog korting omdat ze inwoner van Parijs is, het scheelt 3 hele euros ofzo, dan loop je lekker binnen, not ! Omdat we flink hadden bespaart haha huren we gelijk tegen de kosten van de kostprijs van een nieuwe Ferrari een golfkar. Hier mee kunnen we door de paleis tuinen crossen dat scheelt enorm veel lopen, want het is hier enoooooooorm groot.

We hebben de grootste lol en scheuren door de hele tuin. Ik moet navigeren, manlief rijdt, onze gids geniet even van haar pauze en hoeft niets te doen. En dan, jawel kapt ons karretje ermee..  In eerste instantie hebben we geen idee totdat  dochterlief zegt dat we waren gewaarschuwd om op het juiste pad blijven anders zou de kar ermee stoppen. En ja weet je, dat wil je natuurlijk toch ff uitproberen.
Daar waarbij iedereen naar links ging gingen wij rechts. Dus ja het systeem werkt. We draaien het stuur en de kar begint weer spontaan te rijden.

De tuinen zijn mooi helaas doen niet alle fonteinen het. maar dat mag de pret niet drukken. Als we een paar uur hebben rond gescheurd worden we verrast door een fontein. Een fontein die van bovenaf water geeft in de vorm van een hevige regenbui. Het blijkt van korte duur want eenmaal terug in Parijs is het weer bloedheet en geen spat regen gevallen.

We gaan die avond nog eten in ons vaste restaurant “The Frog” waar ze fantastische burgers hebben om daarna onze spullen te pakken.

Helaas zit het er weer op en moeten we terug naar Nederland. 

We maken eerst nog een ‘Verstappen rit’ met onze Uber taxi man van dochterlief dr maison naar Gare du Nord. Het afzetten voelt meer als een pitstop, maar we zijn in ieder geval lekker vroeg bij het station. We nemen samen nog een bakkie, kletsen nog wat en wachten op de trein. Dan nemen we afscheid en lopen we richting het perron, dit keer met weinig bagage.

Parijs was weer geweldig wat een voorrecht als je daar toch mag wonen! Dank je wel en hulde voor onze persoonlijke gids,  voor wederom alle nieuwe plekken die je ons hebt laten zien!

We zitten in de trein op de juiste plek, ik krijg een appie ‘ ze is weer thuis en de was draait’ wat een heerlijk kind !
De volgende keer als we gaan neem ik mijn wasmand vol vuile was mee.