weg van huis “weg van corona”

Ik hoef niemand te vertellen hoe zat we het allemaal inmiddels zijn. De corona slaat overal om ons heen.
Binnen blijven, afstand houden, thuis werken, maaltijden afhalen, niet meer uiteten en geen sociaal leven meer.

De een gaat er misschien makkelijker mee om dan de ander, maar we moeten ons allemaal aanpassen. Aanpassen aan de adviezen die tijdens de persconferenties bekend worden gemaakt.
Maar na maanden binnen zitten, niemand meer zien is er maar een ding wat ik echt ontzettend mis.
Het is een luxe probleem realiseer ik me, maar oh wat mis ik gezellig een hapje eten.

Tijdens de laatste persconferentie liet men weten dat we niet meer uit eten mochten alleen nog maar afhalen.
Het afstand houden met beperkte tafeltjes is van de baan gedaan.
Maar een kanttekening, als je in een hotel verblijft mag je nog wel een hapje eten binnen het hotel.
Gasten van buitenaf zullen niet welkom zijn.

Ik twijfel geen moment. Het binnen zitten komt mijn oren uit en het laatste beetje pret wordt nu ook ontnomen.
Dus willen we een hapje eten en even weg van alle dagen binnen zitten dan rest ons maar 1 ding…. een hotel boeken.
Bij rondvraag blijkt dat heel Nederland dezelfde gedachten heeft en zo verdwijnt een groot deel van mijn vriendenkring richting een hotel voor een nachtje puur om even samen te kunnen genieten van een vorkje prikken.
Is dit de bedoeling? waarschijnlijk niet! maar het onrecht dat je niet een restaurant kunt boeken waarbij de tafeltjes op gepaste veilige afstand staan maar wel kunt uit eten als je in een hotel verblijft werkt dit in de hand.

Ik heb een hotel geboekt voor manlief en mezelf op Texel. We hadden sowieso al in ons hoofd om ons uitgestelde uitje ergens in te halen dus grepen we het moment aan om het komende weekend te vertrekken.

We hebben de boot naar Texel online geboekt en als we aankomen horen we dat we niet de auto uit mogen en de overtocht in de auto moeten blijven zitten.
Fair enough en veiligheid voor alles.

Alles is ook hier super goed geregeld. Er komt iemand met een mega plateau en een kist langs de auto’s, of we iets zouden willen kopen zoals broodjes of drank.
Betalen gaat met een stok met een apparaat er aan en dus contactloos.
Dat geeft ons toch het gevoel dat we veilig bezig zijn, vooral voor degene die langs de auto’s zijn hapjes en drankjes moet slijten.

Als we aankomen op Texel rijden we direct door naar het plaatjes Den Burgh.
We rijden in een soort van optocht over het eiland en zijn blijkbaar niet de enige die na de persconferentie met het zelfde idee kwam.

Ons hotel ligt midden aan het plein in het centrum van Den Burgh en heet Hotel de Lindeboom. http://www.lindeboomtexel.nl
We kunnen achter parkeren op de gereserveerde parkeerplaats en melden ons aan de receptie.
Daar wordt gelijk ons uitgelegd hoe het werkt met het ontbijt en het diner.
Het ontbijt is in buffetvorm maar wel op een gezette tijd.
Het diner is in het restaurant van het hotel en uiteraard ook op een aangegeven tijdstip.
Wij vinden het allemaal prima want we hoeven niet op de kamer te ontbijten of dineren.

We gaan naar onze kamer wat er overigens perfect en super schoon uitziet om daar onze spullen te droppen.
Daarna maken we een wandeling door het dorpje.

Het is heerlijk rustig in het dorpje de winkeltjes zijn wel hier en daar open.
Er zijn wel wat regeltjes qua x aantal personen tegelijk naar binnen maar daar zijn we niet voor gekomen.

Ik wil nog wel even naar binnen bij een van mijn favoriete winkeltjes in Den Burgh om te zien of ze nog iets leuks hebben voor in de kerstboom.
De brocante woonwinkel Kees de Waal is echt een bezichtiging waard, het ligt midden in het dorpje en is niet te missen.http://www.keesdewaal.nl
Ik snuffel wat rond en zie allerlei leuke dingetjes maar niet het geen wat ik zoek.

We wandelen rustig aan terug naar de kamer. Onderweg lopen we nog wel even bij de Appie naar binnen en slaan wat te drinken en nootjes in om vervolgens terug naar de kamer te gaan.

We zien dat er mensen in de bistro van het hotel zitten die daar wat drinken.
Als we aan de receptie vragen of we daar ook mogen gaan zitten om iets te drinken knikken ze een beetje verontwaardigd.
Ja natuurlijk is het antwoord.
We brengen de spullen naar boven om daarna iets te gaan drinken met een borrelplankje erbij.

Later op de avond gaan we naar het restaurant van het hotel waar we enorm worden verwend met een fantastisch diner.
De ober verteld ons dat hij enorm blij is met het feit dat hij eindelijk weer gasten mag bedienen.
We zitten er met maar een paar tafeltjes en de service is meer dan excellent.
De gastvrijheid is ongekend en het eten smaakt voortreffelijk. We genieten van de heerlijke avond samen.

De volgende dag besluiten we een rondje over het eiland te rijden. Het is koud en alles oogt zo anders dan de talloze keren dat we hier in de zomer zijn geweest.
Maar het is evengoed fijn om even weg te zijn in een andere omgeving.

We komen uit bij de Slufter waar we besluiten de auto te parkeren en een flinke wandeling te maken. http://www.npduinenvantexel.nl
Het is koud en het waait stevig maar toch is het heerlijk.
Ook hier blijkt dat we niet de enige zijn. Zodra er iemand voor ons of achter ons loopt kiezen wij een ander pad om zo een beetje het gevoel van privacy te creëren.

We lopen een paar uur en als we uitgewandeld zijn en ik aangeef dat ik heel nodig naar de wc moet lopen we terug richting de auto.
We hebben op de heen weg gezien dat er een eettentje bij de auto zit dus in de hoop dat ik daar even naar de wc kan lopen we stevig door terug.

Aangekomen bij het tentje in de hoop dat ik even naar de wc mag, zie een aangeplakt papier op de deur met de melding dat de wc helaas niet open mag.
We gaan als een speer met de auto terug want de nood is erg hoog. En oh wat is Texel dan ineens groot…

Als we bij het hotel aankomen struin ik snel naar boven, wat een opluchting.
Tevens ook weer even met mijn neus op de feiten gedrukt dat corona uiteraard nog steeds aanwezig is.
Voor heel even was ik vergeten, wat misschien wel even fijn was.

Daarna gaan we terug naar beneden om daar iets te drinken en wat te eten.
Het is gezellig in de eetruimte, we genieten aanzienlijk.

Als ik naar buiten kijk zie ik Sinterklaas met zijn zwarte pieten, ze lopen de winkel uit om daarna al rondscheurend in een karretje verder te gaan.
Bij het zien van mijn blik zwaait hij vrolijk naar me.
Wat grappig, hier heeft hij nog zwarte pieten dat is bij ons op het vaste land niet meer denkbaar.
Het leven op een eiland is toch altijd wel anders. Ik denk dat ik op een eiland altijd meer thuis voel dan elders.

De volgende dag wandelen wat rond in de andere dorpjes.
Het is overal gezellig rustig of gezellig maar niet druk. Iedereen houdt gepaste afstand en het lijkt wel alsof we allemaal extra waarderen dat we hier zo heerlijk rond kunnen banjeren.

We kopen nog wat chocolade kerst kadootjes en een doosje die de terug reis niet haalt.
Want wat zijn ze heeeeeerlijk die bonbons van de chocolaterie in Den Burgh. http://www.detexelsechocolaterie.nl

Daarna vertrekken we richting de boot om weer terug te gaan na een heerlijk weekendje uitwaaien en uiteten.

We zijn weer bijgekomen en zitten onze corona tijd uit hoelang het ook mag duren.
De onderbreking houdt het een beetje leuk in deze pittige tijd.