Omdat het gesprek nergens anders over gaat dit gekke jaar, komt Corona ook dit weer te sprake in dit blog (helaas).

Manlief en ik wilde zo ontzettend graag een weekendje weg, even samen met zijn twee en het liefst in een andere omgeving dan thuis.

Na maanden van afstand houden, uitjes afzeggen, beperkt kunnen reizen gold er in Juli (nog) geen negatief reisadvies voor België.
Dus omdat de keuze zeer beperkt was qua reizen, werd de bestemming België al snel gekozen.

Ik had gekeken naar een weekendje Maastricht of Zeeland maar na wat rondbellen en rondvragen bleek dat deze steden in deze periode ondanks de Corona overvol waren. Juist precies datgene we niet wilde opzoeken.

Dus kozen we voor een klein hotel in de Ardennen, even lekker weg en toch het gevoel van een beetje buitenland.
Want als fanatieke traveller kreeg ik het na maandenlang thuis zitten het enorm benauwd maar dan niet door de Corona. Maar de muren kwamen gewoon op me af, ik moest even een andere omgeving.
Omdat we toen nog niet wisten hoe het virus zich zou gaan ontwikkelen de komende periode, waren we ook no g niet zeker van het feit of we überhaupt nog wel op vakantie zouden kunnen gaan.

Dus op vrijdag ochtend kiepte we alles in de weekend tas en gingen we op weg naar Petit Coo in de Ardennen naar Hotel Val De La Cascade.

We hadden mooi weer en enorm veel zin in een “niks doen alles mag we zien wel” weekend.

Bij aankomst was alles goed geregeld we kregen een mooie kamer en dumpte gelijk de spullen om direct op het terras neer te ploffen en een drankje en een hapje te nuttigen. Iedereen liep hier rond met mondkapjes dus dat gaf een prettig gevoel. Ook met het afstand houden werd goed rekening gehouden.
Het mooie van alles was, dat dit terras een apart gedeelte heeft voor de hotel gasten dus je hoeft nooit te zoeken naar een plekje. En wat voor een plekje? En prachtige plek aan het water onder de parasol met bakken vol bloemen om ons heen en bier..

Het was even uitvinden of men hier Frans of Nederlands sprak maar beide was mogelijk. Dat maakt het voor sommige deelnemers extra gemakkelijk 😉

Vervolgens hebben een beetje de omgeving rond het hotel verkend en later uiteraard nog een echte Belgische friet gehaald bij de frietkot.

De omgeving was voorzien door tig plantenbakken vol gekleurde bloemen. Ook zagen we dat er een attractie park op een paar 100 meter lopen was, gelukkig hoorde je daar helemaal niets van.
We kwamen er ook achter dat er een balie was waar men enorm veel excursies aanbood zoals, Plopsa, wandelingen, fietstours, tokkelbaan, dierentuin etc etc. Er bleek enorm veel te zitten en alles in directe omgeving.

Van de waterval zelf moet je niet veel verwachten, misschien zijn wij ontzettend verwend door al onze reizen maar het was wel leuk om te zien natuurlijk want de waterval bevond zich op een 100 meter afstand. Het heet natuurlijk niet voor niets PETIT coo 😉

Daarna zijn we terug gewandeld en hebben we een ontzettend lekker diner gehad in één van de 2 restaurants van het hotel.
Er zat om de hoek nog een aantal restaurants maar ook allerlei afhaal dus er was van alles te krijgen en je bent niet gebonden het restaurant van het hotel als je dat niet zou willen.

De volgende ochtend besloten we iets te willen ondernemen na het ontbijt en maakte we een pittige wandeling. We hadden geen wandelschoenen maar wel sportschoenen.
Een aanrader is zeker een paar wandelschoenen mee te nemen want er kan hier en daar best een verrassende klim in zitten.
Hier vind je een aantal leuke tips voor wandelingen in de buurt.
https://nl.wikiloc.com/routes/wandelen/belgie/waals-gewest/petit-coo

De omgeving was prachtig en na 4 uur wandelen moesten we toch aardig doorstappen want we hadden een tocht op de elektrische step voor 2 geboekt. Uiteraard gingen we geheel onvoorbereid op pad, geen wandelschoenen, geen water, geen route en geen gevoelsrichting !
Manlief zei links, ik zei rechts… dus rechtdoor en na een heeeeele lange omweg waren we nog net op tijd voor de excursie.

Dus… wij wachten en wachten en wachten maar er kwam niemand, dus toch maar vragen. De gids was onderweg en kwam er aan zei de aardige mevrouw.
Dus nog meer wachten en wachten en uiteindelijk kwam hij aan scheuren met een groepje mensen op de steps.
Ze hadden wat vertraging opgelopen vertelde hij 100 x excuus, maar dat was allemaal gauw vergeven bij het aanzien van de gave steps.

De groep had het geweldig gehad vertelde ze en nu waren wij aan de beurt. We hadden een ontzettend leuke gids met humor. We moesten een regenpak aan want we zouden modderige paden tegenkomen en een accu pak in een rugzak op onze rug en een uitleg.
We moesten wel laten zien of we de handelingen door hadden en eerlijk gezegd dat was wel erg prettig. Het is niet moeilijk maar, je moet wel even weten wanneer je in welke stand moet rijden.

De gids ging voor, eerst op de harde weg en toen stijl omhoog de bergen in over kei paden ,waar we die ochtend nog gewandeld hadden.
Het pad was soms mega smal met losse keien en soms mega stijl en modderig.
Ik moest wel even kijken of ik het aankon met mijn knie maar met een flinke dosis pijnstillers en een stopje hier en daar was het goed te doen, dat kwam ook waarschijnlijk door de adrenaline. Het parcours was aan ons niveau aangepast dus kozen we voor lekker pittig en vooral vol gas.
Wat een ontzettende kick, het zal je beroep zijn elke dag op pad om lekker door de bergen omhoog en omlaag te crossen.

De gids vertelde dat hij er erg veel lol in had met ons omdat we totaal niet bang waren uit gevallen en vol konden gaan.
Nou dat hebben we geweten! Het kon niet gekker en we hadden genoeg uitdaging aan deze route.
He tis een ontzettende aanrader, en is ook met kleine kinderen prima te doen maar dan wel op een ander niveau uiteraard.

Je kunt het boeken bij het excursiekantoor in Petit Coo om de hoek bij het hotel.

We zouden een uur weg blijven maar na 2 uur waren we nog niet terug. We hadden de grootste pret en wilde eigenlijk het liefst niet meer stoppen. Toen we eenmaal terug waren hebben we voor de avond nog het dierentuin treintje genomen wat ook te boeken was bij het zelfde kantoor. Maar je kunt ook even op deze site kijken.

We hadden er niet veel van verwacht maar het was een leuke tour en viel ontzettend mee. We dachten lekker ff een ritje van 5 minuten bijkomen in het treintje. Maar de rit duurde eigenlijk nog veel langer dan we hadden gedacht. En de omgeving was ontzettend leuk om te zien vanuit het treintje.
We zagen een hoop dieren en de herten aten uit onze hand en gaven kusjes in overvloed voor een beetje gekochte mais. We reden over verschillende vee roosters en door verschillende toegangshekken, eigenlijk was het ontzettend verrassend.

Het weekend vloog om en de volgende ochtend hebben we nog heerlijk ontbeten en op het terras gezeten van het hotel om een plan te maken.
We reden door naar La Roche voor een bak koffie, wandelde even door de straatjes, uiteraard alles overal met mondkapje die af mocht als we ergens zaten. We waren hier vroeger al eerder geweest, maar ik herkende niets meer. De winkels waren open en toegankelijk met een mondkapje.

Daarna hebben we via een mooie route richting Dinant gereden. Eenmaal in Dinant waren we totaal overdonderd door de mega mega drukte.
We wilde geen enkele vorm van risico lopen op besmetting en besloten te vertrekken na een rondje met de auto door Dinant.
Het was bizar te zien dat het zo druk was en zoveel mensen bij elkaar, dus weg van hier zeiden we.

We reden langs de Maas wat echt een prachtige route was en stopte uiteindelijk vlakbij de plaats Namen waar we nog even een Belgische friet scoorde en de Grand Prix op de mobiel op het terras hebben gekeken.
We sloten af met een ijsje en volgde onze weg terug richting huis. We waren weer opgeladen en hadden het gevoel langer weg geweest te zijn dan een lang weekend. Maar het was heerlijk geweest en we komen vast en zeker weer een keer terug.