Home sweet home

Het is vlak voor de kerst als we met een volgeladen auto Split binnen rijden. We moeten eerst langs de advocaat om alle documenten en instructies op te halen.
We parkeren de auto in het altijd drukke Split en wandelen het kantoor naar binnen om daar eindelijk live kennis te maken met onze advocaat, die enorm werk heeft verzet.
We overhandigen een fles drank als bedankje en spreken alles door. Wat een prettig onthaal en alles tot in de puntjes top geregeld !
Als we met de grootste smile ooit op ons gezicht aankomen bij de auto vinden we een onaangename verrassing onder de ruitenwisser.
Serieus een boete !!
We maken ons totaal niet druk het gaat om nog geen 7 euro en als we hem binnen 3 weken betalen mogen we hem nog halveren HAHAHA
Hilarisch toch ? We overwegen hem snel te betalen LOL!

We zitten op de ferry en zijn ondanks de vermoeidheid in opperbeste stemming.
De komende 2 weken hebben we echt nog wel een hoop te doen.
We moeten zelf het water en de elektra op onze naam zetten. Maar ook een bankrekening openen, de vuilcontainer ophalen en ons inschrijven voor onze Kroatische id. en zo zijn er nog tal van andere zaken.
Uiteraard willen we ons ook voorstellen bij de buren in de straat, zodat men weet wie hun nieuwe buren zijn.
Het is immers altijd handig en fijn om goed met je buren te zijn.

Bij aankomst bij ons huis staat de makelaar en haar man ons al op te wachten. Ze heeft de sleutels en als klap op de vuurpijl de kachel aangezet en onze bedden al opgemaakt.
Omdat we een aardig lange rit in de benen hebben zitten besluiten we het niet laat te maken en elkaar de volgende dag weer te treffen voor het afhandelen van nog meer papier werk voor de verkoper.
We gaan op zoek naar de water aansluiting en dat blijkt lastiger dan gedacht.
Het had zo makkelijk kunnen zijn als je weet waar je moeten zoeken. De avond valt snel en het is binnen no time donker dus we gaan met onze verlichting van onze mobieltjes buiten op zoek.
Ik moet enorm nodig naar de wc maar we kunnen dus nog niet door trekken omdat het water nog niet aan staat.
Als we na een uur de aansluiting buiten naast de garage hebben gevonden kan ik eindelijk naar de wc.

We kruipen daarna gelijk ons bed in om helemaal bij te tanken om de volgende dag met frisse blikken eens te gaan rond kijken in ons huis.

Vol energie en met een smile staan we de volgende dag op en nog voor we gaan ontbijten maken we een rondje door het huis wat we de avond daarvoor amper hadden gedaan.

Bij het inspecteren blijkt het hele huis vol te staan met oude meuk, de eigenaar heeft geen enkele moeite genomen iets op te ruimen of weg te halen.
Tot aan de tandenborstels toe staat alles er nog. Een deja vu voor ons, toen wij onze boot kochten grappen we naar elkaar.
2 Dagen lang ruimen we alles op en gooien we spullen naar de garage om later af te voeren.
We moeten enorm schoonmaken want het huis is echt op zijn zachts gezegd smerig.
Alles is enorm verouderd en moet gemoderniseerd worden in het huis, maar gelukkig wisten we dat dus dat wordt project nummer 1.

Na de allergrootste opruim actie ooit, hebben we enorm veel troep in de garage gekieperd en kijken we later wat we met alle meuk moeten doen.

Na dat de meeste troep verwijderd is uit het huis en het meeste in de garage is gezet. Gaan we natuurlijk de kerstboom opzetten.
Het is immers geen en geen kerst zonder boom en kadootjes.

We besluiten tussendoor de buurt te verkennen en te genieten van de zon terwijl we wandelen.
We maken kennis met de buren en gaan alle andere zaken regelen. Daarna maken we samen eten en genieten we van samen zijn.

Het water de elektra de vuilnisbak hebben we allemaal redelijk rap geregeld. Voor onze bankrekeningen moeten we naar Hvar stad dat op 27 km rijden ligt. Omdat die rekeningen voor elkaar te krijgen hebben we Kroatische id’s nodig daarvoor moeten we bij het politie bureau zijn en ook daar een tal van papierwerken invullen.
Er gaat nog een flink aantal weken overheen zegt de ontzettende aardige medewerkster.
We moeten nog een keer terug om pasfoto’s in te leveren.
Met een ander papiertje en onze belastingnummers kunnen we eindelijk een bankrekening openen.
Dit is mede mogelijk omdat we een huis inmiddels bezitten.
Het is een kwestie van lange adem bij de bank, want geloof het of niet ook daarvoor moeten we nog een keer terug komen en echt niet gelogen meer dan 40!!! handtekeningen zetten.
De passen liggen bij onze volgende keer dat we komen ergens in april klaar.
Ook weer opgelost. We genieten voor de zoveelste keer van Hvar stad want elke keer als we iets voor elkaar krijgen voelt het als een overwinning.

Ik deel overal stroopwafels met klopjes uit als steekpenningen en gebruik mijn Kroatische taal voor zo ver ik een paar zinnen kan gebruiken en dat wordt enorm gewaardeerd.

We praten ondertussen over ons grote project en hoe we de verdeling en tijdlijn gaan doen. We moeten voor ons woonhuis een paar jaar uittrekken om daarna aan de slag te gaan met het gebouw in de achtertuin, wat appartementen worden en als laatste de tuin met zwembad.
De focus ligt dus eerst op ons woonhuis transformeren tot een moderne woning zonder hokkerige ruimtes.

Project 1
Het woonhuis

We gaan onder andere het dak gaan vernieuwen, muren uitbreken, een schuifpui gaan plaatsen, nieuwe vloeren, nieuwe keuken, nieuwe isolatie, vloeren, een badkamer etc etc. Ook willen we een trap in de woonkamer creëren die ons rechtstreeks naar de garage/kelder zal leiden.
Eigenlijk laten we alleen de buitenmuren staan. Dat is waar ik verliefd op ben geworden.
Het klinkt misschien heftig maar voor dit soort dingen draaien wij onze handen niet om.
Dit project willen we het liefst samen doen en daar zo min mogelijk hulp voor inschakelen.

Project 2
De appartementen

Dit zal gaan om het gebouw in de achtertuin
Er moet nog een extra verdieping opkomen waardoor we 2 grote of 3 appartementen en een studio kunnen creëren.
Er zit al een vergunning op voor nog een verdieping.
Het onderste deel zal een studio worden.
De eerste verdieping een appartement van 90m2 met 2 slaapkamers een woonkamer, badkamer, keuken en een terras.
De tweede verdieping wordt een kopie van de eerste.
We gaan tegen die tijd kijken of er nog een dakterras op mag voor evt. gezamenlijk gebruik.
We willen hier uiteraard ook zelf mee aan de slag, maar zullen hiervoor zeker hulp in gaan schakelen.

Project 3
De tuin

Gaat om de tuin gereed maken en een zwembad aanleggen. Dit kan pas gerealiseerd worden als de appartementen af zijn dit ivm. grond werkzaamheden en toegankelijkheid.

Al met al een enorm te gek project waar we heel veel zin in hebben !
Een plek met mogelijkheden tot appartementen verhuur als we dat zouden willen.
Dus de eerste paar jaar is het helaas nog niet mogelijk om te blijven logeren voor gasten er moet hard gewerkt worden om alles voor elkaar te krijgen en we moeten het hebben van de beperkte tijd dat we daar zullen zijn.

We komen erachter dat we diverse kleine bouwmarken op het eiland hebben en als je hele grote spullen zou willen hebben of iets wat ze niet hebben men het kan bestellen en uit Split kan laten brengen.
De volgende dag wordt het met de ferry overgezet, dus aan spullen geen gebrek al is het wat omslachtiger om aan je spullen te komen op een eiland.

Waar we ook achter zijn gekomen is dat er een Belgisch echtpaar in ons dorp woont.
En hoe verzin je het?! Ze zaten een korte periode bij mijn in mijn Kroatische lessen die ik online volgde.
Inmiddels hebben we contact met ze gelegd en spreken we later in de week af.
Zij zijn net verhuisd en ontzettend druk met een mega verbouwing van hun pand.
Ze zijn de boel aan het moderniseren en alles in orde aan het maken om een B&B te starten.
Ook zij zijn handig en doen alles zelf, dus hebben inmiddels ervaring en een hoop dingen uitgevonden hier.
Dus als we vragen hebben is er een hulplijn.

We schaffen een hoge druk reiniger aan zodat ik aan de slag kan buiten om de boel weer er fris uit te laten zien.
Ed gaat binnen aan de slag en zo doen we ieder ons ding.
De boel knapt buiten enorm op en met het mooie weer is het geen straf om buiten bezig te zijn.
De buren zijn enorm enthousiast en overladen ons met complimenten.
We communiceren in het Duits met ze en raken steeds meer bevriend met elkaar.
Elke dag worden we overladen met gebak, verrassingen en lekkernijen.
Onze buuf aan de overkant bakt er elke dag op los en dan zet ze het onder de veranda neer met de tekst PAUSE !
Er moet ook hout komen dus ook dat wordt gehaald en zo kunnen we aan de slag.

Ed verplaatst in de tussentijd de meterkast op een betere plek.
Dit heeft te maken omdat we een aantal muren in de toekomst gaan verwijderen.
Bij het verplaatsen slopen we gelijk het plafond open in de gang eruit en ontdekken we wat we al verwachte … schimmel.
Ondertussen ga ik door met het buitenwerk, het schoon spuiten van de stenen en straten rondom het huis.

Tussendoor moeten in de week nog terug naar Hvar voor diverse handtekeningen en wordt ons geduld enorm op de proef gesteld.
Maar we wennen snel aan het eiland tempo als je iets voor elkaar wilt krijgen.
Heb vooral geen haast, geen stress en geen frustraties maar wel geduld heel veel geduld!

Op oudjaars avond spreken we af met de Belgen en we hebben gelijk een enorme klik.
Het is ontzettend fijn om lotgenoten te spreken en te kunnen communiceren in het Bederlands, Belgisch Nederlands.
We hebben grote lol samen en we vieren feest in Stari Grad om 8 km rijden van Vrboska.

Er is een feest met muziek, vuurwerk en een grote groep met expats van over de hele wereld die ook op het eiland wonen.
We komen er achter dat de groep een hoop leuke activiteiten organiseert en besluiten dat we ons daar later bij zullen aanmelden.

Het is de volgende dag 1 januari als we besluiten dat het voor sommige mensen beter is niet veel te ondernemen.
Dit heeft te maken met het rijk vloeiende drank gebruik van de avond ervoor.
We gaan naar ons strand om de hoek waar we onze roes uitslapen en meegebrachte oliebollen op het strand eten.

Die zelfde hebben we een bbq bij de Belgen en praten ze ons helemaal bij over het reilen en zeilen van het eilandleven.
We hebben veel gelachen en het is diep diep in de nacht en heel veel drank verder als we terug naar ons huis gaan.

Het rijke gebruik van drank zijn wel snel aangewend, en hoewel ik normaal geen alcohol drink doe ik hier zo nu en dan wel aan mee. En zo langzamerhand kan ik niet meer zeggen dat ik geen drup alcohol drink HAHAHA

“Jer ko ne piva Dalmatinac nije”
wie niet drinkt, is geen Dalmatiër.

De volgende dag gaan we verder. We zijn er achter dat het dak lekkage vertoont al lijkt het niet overdreven heftig zijn we toch niet gerust dus besluiten we het dak aan te pakken.

De pannen gaan er af, we verwijderen de oude stinkende vergane folie. Dan plaatsen we nieuwe folie.
We hebben dit nooit eerder gedaan maar al doende leren we. De uitdaging zit hem vooral in het terug plaatsen van de oude pannen. Een aantal sneuvelen helaas maar onze lieve overbuurman weet nog een aantal pannen te regelen.
De lieve man noemen wij de burgermeester omdat hij alles weet, bijhoudt en regelt.
Het zijn schatten van mensen, we noemen ze onze Vrboska papa en mama.

We maken lange dagen en omdat het vroeg donker is hebben we extra verlichting nodig.
Op dit moment is onze buiten straatverlichting nog niet aan gesloten omdat men pas onze straat aan de voorkant dicht heeft gemaakt na het aanleggen van het riool in onze straat.
We moeten creatief zijn dus slepen we het weggegooide afgedankte nachtlampje naar het dak met een verlengsnoer hahah
En omdat het hier zoooo aarde donker is, lijkt het wel alsof we de hele wijk verlichten.

Voor alsnog heeft iedereen hier in het dorp een septietank. De gemeente is hard aan het werk in ons dorp om dat te veranderen. Hier is het net aangelegd nu alleen onze straat verlichting nog.

We komen een eind met het dak en omdat er een eind aan onze vakantie komt krijgen we helaas niet het hele dak af.
We besluiten in april terug te gaan om de andere kant af te maken.

De dag erna nemen we afscheid van de Belgen en zeggen dat we natuurlijk contact houden.
We nemen afscheid van de buurtjes waar we nog werden uitgenodigd voor het laatste middag maal.
Bij het afscheid vloeien er tranen. Ze zijn zo blij met ons en gaan ons enorm missen.
De buurtjes zijn in de 70 en hebben niet het eeuwige leven zeggen ze, dat vinden ze zo moeilijk.
Maar wij gaan er gewoon vanuit dat ze er zullen zijn in april.
Er wordt geknuffeld en gekust en dan moeten we elkaar los laten.
We krijgen nog een doos met van alles mee, olie, kaarsen, koekjes en muffins.
Ze bedanken ons nogmaals voor alles. En wat is dat nou alles? Ik heb een keer soep gemaakt en gebracht en wat kleinigheidjes en luisterend oor en een grap, voor ons niet veel maar voor hun zoveel waard.

Tot snel….