Yes we mogen weer !
De tweede kerst in Vrboska en zoals altijd met een wagen vol geladen. En nee niet alleen met bouwrotzooi dit keer natuurlijk ook heel veel kadootjes.

Want we hebben aardig wat feestjes te gaan deze vakantie ! Er moet hard gewerkt worden maar deze vakantie zit echt uber vol met feestjes. Hoe leuk? Ik kijk er erg naar uit en als er een feestje is ben ik erbij.
Ik ben dol op feestjes, het organiseren ervan maar ook de kadootjes. Het krijgen vind ik leuk maar het kopen, inpakken, de voorpret en het weggeven vind ik nog veel leuker!

En ja het klopt, het feit wil dat ik inderdaad de week na kerst al begin met het inkopen, zoeken, speuren naar kadootjes voor de volgende kerst.
Ik kan het niet helpen maar ik ben er echt dol op.

Manlief heeft aangegeven, eigenlijk zoals altijd, dat hij liever zonder dakkoffer rijdt. Dit in verband met het gesuis zegt hij.
Volgens mij heeft het gesuis niets te maken met de dakkoffer maar meer met de snelheid.
“Dus dit keer liever geen dakkoffer oké?!” (manlief)
“Nee joh helemaal niet nodig, als jij gewoon een beetje handig inpakt zoals je altijd doet komt t vast goed” (de nu al wetende het gaat niet lukken ik)

Ik sla alle spullen en aankopen tussen de vakanties op in de voorkamer. Het is mijn geheime schatkamer voor de kerst en inmiddels ook de opslagkamer voor Kroatië geworden. Over het algemeen komt manlief daar bijna nooit en houd ik de deur altijd dicht.
Wat niet weet wat niet deert en zo hoeft hij zich niet al maanden lang bezig te houden met de hoeveelheid spullen die mee moeten of dakkoffer discussie aan te gaan. HAHAHA

Als we de auto gaan volladen en ik als een soort van Hans Kazan de deur open zwaai van mijn schatkamer, zie ik het gezicht van manlief vertrekken naar een; serieus dat moet allemaal mee blik.
Ik zeg dat het best mee valt, maar hij denkt er iets anders over. Hij heeft zelf ook nog het een en ander voor kerst ingeslagen.
“Óh oké wow uhm ja, you’ve got me”
Misschien een idee om de dakkoffer toch wel mee te nemen?
En zo geschiedt het dat we op weggaan MET dakkoffer hahaha

Omdat de dakkoffer toch meegaat kieper ik stiekem toch nog wat extra’s in tassen zonder dat manlief het doorheeft. Of misschien heeft hij het wel door maar zich er inmiddels bij neergelegd?

De rit gaat lekker, we hebben weinig oponthoud er is nauwelijks controle bij de grens.
1 januari as zal Kroatië toetreden tot de EU dus hopelijk lost dat ook het grens ellende frustratie gedoe op.
Maar voor nu, mogen we al doorrijden dus dat belooft wat voor de toekomst.

Bij aankomst is waarschijnlijk inmiddels iedereen op het eiland op de hoogte dat we er zijn, want we hebben met aardig wat mensen contact.

We halen eerst de boodschappen die nog makkelijk in de auto erbij passen (dankzij de dakkoffer haha)

Als we de auto parkeren melden we ons eerst bij de buren en krijgen dikke knuffels, kussen en gelijk natuurlijk zelf gebakken taart.
Dan gaan we naar binnen en raak ik even een beetje van de rel… wat is dit ?!?
Er staat een prachtige koelkast, met kerstversiering en een briefje van onze aller liefste Broaten!!
OMG dit is zo onverwachts, zo ontzettend lief. Als ik de deur open doe staat er ook nog van alles is.
Ik ben echt een beetje van de kaart want hoewel wij altijd van het weggeven zijn, overkomt ons dit zelden.

We bellen gelijk met ze en bedanken ze voor de fantastische koelkast. De oude had echt zijn tijd gehad en was niet meer om aan te pakken. En ondanks dat we hem zo schoon mogelijk hadden gemaakt bleef het een oud ding.
Nu stond er gewoon een prachtig mooi nieuw frisse koelkast.
Wat hebben wij toch enorme mazzel met zulke vrienden ! HVALA !!!

En wat kennen ze ons goed, bier, chips en chocolade toetjes en repen chocolade !
Meer heb je niet nodig in het leven toch?

Als we ze aan de lijn hebben verontschuldigen ze zich ook nog, want hij paste op een paar centimeter niet tussen de wand en kast. Maar dat is voor morgen, dat lost mijn handy man wel op.

We duiken ons bed in en de volgende ochtend beginnen we met het verplaatsen van de keuken. Maar eerst… de kerstboom opzetten uiteraard. Ik haal de kerstboom te voorschijn uit de garage, de verlichtingen alle decoraties. Met de kerstnummers op de achter grond helpt manlief mij met het versieren.
Wat is dit toch altijd een heerlijk moment… it’s beginning to look a lot like Christmas !!

Ik heb nog wel een leuk nieuw spelendingetje meegenomen voor buiten die in ook gelijk installeer.
In Nederland heb ik een groot hok vol met kerstspullen staan maar ik geloof niet dat ik manlief blij maak als hij dit ook nog allemaal mee had moeten nemen, dat is van latere zorg.
Beetje bij beetje zal ik hier en daar wat proberen mee te nemen. Want “over the top” is my middle name HAHAHA
Het huis is een gezellige boel en voor de rest van de weken een gezellig versierde bouwput.

In de avond vertrekken we naar ons naast gelegen dorpje Jelsa om daar een hapje te gaan eten. Tijdens de winterslaap is op Hvar niet alles open.
Dus als je een restaurant wil bezoeken moet je wel even checken of deze open is.
We gaan naar Step Up , het is een plek waar ze echt heerlijke burgers hebben met een mooi uitzicht over het water en een super gezellige sfeer hangt.

Na een gezellige avond gaan we ons bed in.

Het is vandaag de 24e vanavond is het kerstavond. Deze dag is een belangrijke dag voor de Kroaten.
Een dag waar familie samenkomt, eet, praat en geniet met elkaar.
We gaan straks naar onze Vrboska papa en mama om kerst samen te vieren.

Manlief is druk in de weer om de nieuwe koelkast te plaatsen.
Dit gebeurt met een beetje wringen en wrikken, met alle gevolgen van dien.
De waterleiding is los gekomen dus hebben we lekkage. We gooien alle handdoeken op de vloer en proberen de boel zo droog te krijgen. We zijn niet echt in paniek en moeten er om lachen.
Stel prutsers !

De waterleiding wordt gefikst en gelukkig kunnen de keukenkastjes weer terug op hun nieuwe plek waardoor de koelkast nu perfect past. Wat een verbetering!

Het is inmiddels middag dus gaan we naar feestje nummer 1, en hoewel het hier 1 groot feest is geven we er hier de komende tijd een nummer aan, zo kan ik onthouden wat de volgorde is van de festiviteiten.

Ons Vrboska mama heeft enorm haar beste gedaan. Ze heeft van alles klaar gemaakt en de tafel prachtig mooi gedekt. De zoon en kleinkinderen zijn er ook.
We wisselen kadootjes uit. En oh wat zijn we weer enorm verwend.
Het feest wordt pas echt compleet als Vrboska papa zijn mondharmonica te voorschijn haalt en een deuntje begint te spelen.

Muziek en zang zijn hier heel normaal, iedereen uit zich in Kroatië en vooral Dalmatië door middel van het samen maken van muziek.

Met een dikke knuffel nemen we afscheid. We gaan nog snel wat kleine dingen doen voor we ons naar het volgende feest begeven.

Ik wil graag een kerstboom voor onze vrienden scoren, dus gaan we van hot naar her. Maar helaas we zijn echt te laat om nu nog een boom te krijgen.

Wat wel ontzettende bijzonder is wat ons overkomt is het volgende;
We staan in een klein tuincentrum en vragen de eigenaar naar een kerstboom. Nee helaas is het antwoord. Er staat een man naast ons die gelijk ingrijpt. “Misschien weet ik nog wel iemand die ze verkoopt.”
Hij gaat gelijk bellen met iemand uit een ander dorp. Maar als het ook daar een nee is, kent hij nog wel iemand.
En zo is hij voor ons bezig zonder dat we de lieve man kennen.
Helaas is het niet gelukt maar het gebaar was enorm !

Ik maak uit eigen tuin van een kersttak en een stopcontact doos een soort kerstboompje met versiering en helaas heb ik geen foto maar geloof me. Hij was echt super en met het thema BOUW helemaal in de smaak. Dus gaan we op pad naar Feestje 2.
We gaan naar onze Broaten en die hebben een heerlijke maaltijd voor ons hebben klaar gemaakt.
We wisselen kadootjes uit en de overhandigen de extra meegebrachte spullen.
En wat zo ontzettend grappig is, is dat we op dezelfde gedachten zaten qua kadootjes en elkaar na genoeg dezelfde dingen geven.
Dan ken je elkaar toch echt !

De varkenshaas smaakt heerlijk, en de witlof salade met frietjes en het zalige toetje zijn echt restaurantwaardig.

We moedigen onze vrienden aan veel te koken voor ons zodat ze goed kunnen oefenen voor hun toekomstige gasten 😉 eigenbelang neeeeeeh joh
We hebben ontzettend gelachen en zoals altijd was het enorm laat of super vroeg.

Vandaag is het kerst ! YEEEEEEEH Sretan Božić my favo time of year.
Eindelijk mag ik de kadootjes weggeven en natuurlijk zelf ook openmaken.
Als een klein kind zo blij he… Heerlijk al die kerstpapier.

We maken een lekker kerstontbijt en geven elkaar om de beurt kadootje na kadootje.
Ik kon het niet laten om iets geks te geven. Dus daar staan we dan beiden in onze matching huispakken met kerstmuts.

Het is toch ongelofelijk hoe manlief zich gewoon aan mijn niveau aanpast he HAHAHA dat is toch echte liefde!

Als ik dan mijn laatste kadootje krijg ben ik wel heel benieuwd.
Achteraf wist iedereen wat ik zou krijgen behalve ikzelf en dat is nog eens het leuke van alles.
Super blij ben ik met mijn kado, een elektrische step die hier echt heel erg goed van pas komt.

Ik besluit als een soort dorpsgek hem gelijk in de straat uit te proberen.
Er natuurlijk van uitgaande dat de hele buurt in de kerk zit of waar dan ook, in ieder geval niet thuis. Later blijkt dat mijn overburen wel thuis waren en mij hebben zien gaan in onze traditionele Nederlandse kerstkleding HAHAHA

We klussen die dag met niet al te veel lawaai want het is natuurlijk wel dat we respect moeten hebben voor de buurt tijdens de vieringen. Dus doen we niet te gek.

We gaan het volgende doen;
Boven de slaapkamer en de voormalige keuken zit nog een plafond.
Deze werd in het verleden niet gebruikt maar wij gaan hem uiteindelijk wel gebruiken, als een soort entre sol.

Op dit moment ligt hij nog vol met oude troep zoals, bouwafval, oude isolatie etc.
Omdat wij daaronder de plafonds eruit willen halen zonder te veel troep op ons te krijgen moeten we daarvoor de rotzooi op de “zolder” eerst opruimen.

Daarna zullen we de plafonds in de slaapkamer en de voormalige keuken weghalen zodat we beter bij het dak kunnen komen om te isoleren.
Maar stap voor stap. Dus stofkap op en de rotzooi in zakken stoppen en afvoeren.

Ook zit er een opening in de gevel waar een metaal luik voor zat geschroefd. Dat gat meten we ook gelijk op want daar willen we ook een raam inmaken zodat we daar ook daglicht krijgen.

We melden ons in de middag bij onze schuine overburen voor feest nummer 3.
Als we aankomen zit het hele huis vol met familie en we stellen ons voor, gaan zitten en binnen no time hebben we en eten voor ons neus en super leuke gesprekken. We worden enorm hartelijk ontvangen en zijn inmiddels gelijk heel veel wijzer geworden. We krijgen tips en als we iets willen weten kunnen altijd bij ze terecht.

Wat zijn al die vrouwen hier toch een stel super bakkers! Echt dikke complimenten wat heerlijk.
Het was super gezellig maar na een puur uur moeten we echt gaan.

Thuis buiken even uit en maken we ons klaar om naar een volgend feest te gaan met onze vrienden. Dit is inmiddels al feest nummer 4.

We hebben bij Nook in Stari Grad een Kerstdiner gereserveerd met een hele groep andere expats. Het is een super gezellige avond en het wordt nog gezelliger als een van de mannen zijn gitaar pakt en wat liedjes begint te spelen.

Wat een ongelofelijk gezellige sfeer en ook nu hebben we heerlijk gegeten gelachen en gezongen. Precies zoals ik me een kerst had voorgesteld.

De volgende dagen moet er uiteraard wel weer gewerkt worden want met al die feestjes tussendoor is het wel berengezellig maar schieten we niet op.

Een stofmasker is natuurlijk niet overbodig. Aangezien ik gediagnostiseerd ben met postcovid leg ik bij ieder stofje zowat het lootje.
Dit masker helpt tegen het inademen van de stof en zou dus verlichting moeten bieden in een stoffige omgeving dus..

We trekken de houten schroten van het plafond en net als bij alle andere plafonds wordt gelijk duidelijk dat we daar goed aan doen.
De schimmellucht is niet te harden, zelfs met een masker op.
Dus alles eruit en vooral luchten. We fikken de hele boel zo veel mogelijk op.

Nu dat plafond er ook uit is kunnen we al makkelijker bij het dak, nog een ruimte te gaan. We gaan naar de bouwmarkt en halen nog een lading hout want dat is hard nodig. We bestellen gelijk even een raampje voor de zolder.

De dagen vliegen om en we werken hard.

Ik ben niet alleen van de catering, bouwvrouw maar ook van de feest commissie.
De festiviteiten gaan ook tijdens het werk in de bouw. Er komt een verjaardag aan van onze vriend, dus taart !
Omdat ik niet de middelen heb in deze oude keuken moet ik het doen met wat ik wel heb om een lekkere verjaardagstaart te bakken.

Dus had ik ook nog een flink aantal pakken appeltaart meegenomen, om deze te bakken voor de buurt maar ook voor de verjaardag.

En ja appels schillen met een gehoor bescherming is het nieuwe nu. Manlief is druk in de weer met allerlei zagen en ook de cirkelzaag. Het is gewoon niet te doen wat de herrie betreft dus dit is mijn eerste appeltaart gemaakt met gehoorbescherming 😉

Ondertussen werkt manlief overal keihard door. Dan roept hij me; kom even kijken.

Wat een super verbetering. Ondanks het feit dat het niet op de lijst van aanpak stond zijn we er mega blij mee. Weg met dat tochtende roestige luik. Hallo nieuw raampje met licht.

De volgende dag gaan manlief en ik eigenlijk een beetje onze eigen gang.
Hij de bouw en als feestmuts. Dan komt het buurmeisje nog even langs met wat lekkers van onze Vrboska mama.

Stille hint he, ff pauze en koffie nemen.
Ik laat ons buurmeisje zien wat ik aan het doen ben, want het heeft alles te maken met 2 op een volgende feesten.

Het eerste feest is vanavond van onze jarige vriend waar ik van alles voor aan het voorbereiden ben, zonder dat ze enig idee hebben.
Het andere feest is van haar opa en oma voor de dag erop die dan 50 jaar getrouwd zijn.

Ik heb 100den ballonnen en slingers en ben een mega ballonnen boog aan het maken die we vannacht na het feest van onze jarige vriend op gaan hangen aan de overkant.

Ze is helemaal in de gloria en vindt het super leuk en nog leuker dat ze van ons plan afweet en beloofd niets te zeggen.

Die avond gaan we naar de overkant van de baai naar onze jarige vriend naar feest nummer 5.
Afgeladen met ballonnen, slingers, kadootjes, confettie en taart.
Want ja wat ik al zei; als ik iets doe, doe ik het goed, dus over the top !

Ze zijn enorm verrast en helemaal heppie de peppie bij het zien van alle verrassingen. Onze vriend plaatsen we op een verjaardagstoel en wordt toegezongen en aan zijn oren getrokken en natuurlijk verwend. Gewoon zoals het hoort als je jarig bent.

Hij had nooit verwacht dat we zo zouden uitpakken en eigenlijk dacht ie dat het een kutfeest zou worden. Dus een kutfeest dat krijgt ie !

We versieren het huis en wat een feest hebben we er samen van gemaakt.

Het was een verjaardagsfeest om nooit te vergeten en we gaan er vast en zeker nog heel veel samen beleven.

Als het al in de nacht is gaan we zo stil als het dan nog mogelijk is (NOT) terug naar de andere kant van de baai.

We moeten nu heeeeel stil de boel bij de overburen gaan versieren, want morgen zijn ze maar liefst 50 jaar getrouwd.
En ondanks wat vervelende omstandigheden daar aan de overkant maken we er samen ook weer een prachtig feest van.

Zo stil mogelijk lopen we de straat over met de meterslange ballonnen slinger en alle andere versieringen om de boel op te leuken zonder dat ze wakker worden.

We hebben samen enorme lol en zijn als de dood dat Vrboska papa wakker wordt en denkt dat we de boel leeg komen halen.
We moeten steeds erg lachen van de pret.

Als ik een foto maak in de nacht is gelijk het hele dorp verlicht door de flits. OMG als er maar niemand wakker wordt.

De volgende ochtend gaan we naar feestje nummer 6 te gaan aan de overkant.
Wat een verrassing was het voor ze toen ze wakker werden.
Ze zijn ontzettend ontroerd en spreken weer uit dat ze zo blij met ons zijn.
We maken er samen een feestje van met een overheerlijk ontbijt en champagne.

In de middag gaan we weer aan de klus natuurlijk. Morgen staat er weer een feest op het programma dan is het oudjaar.

We besluiten ook nog even wat extra isolatie te halen want we zijn er door heen gevlogen. En omdat het zo lekker gaat en we meer kunnen doen dan gepland komen we misschien te kort.

Ik gooi gelijk tig tassen vol met lege flessen in de auto die ik al een jaar had opgespaard dan zijn we daar ook vanaf.

Als we eerst naar de bouwmarkt gaan ben ik de flessen alweer vergeten (ze nemen een groot deel van de achterbak in beslag)
Na enige tijd zie ik manlief iets met tape op het dak vast tapen.
Ik denk wtf?!? ben jij nou aan het doen? Maar een zeker iemand had de auto vol gegooid met 1000 lege flessen schijnt en nu was er geen plek voor de isolatie HAHAHA

Ook was manlief de sjorbanden vergeten die lagen nog onder de veranda. Dus dan maar op zijn Kroatisch !
En weet je? niemand kijkt gek op dat je je isolatie met ducttape vastzet HAHAHA

We zouden hier ook eventueel onze auto kunnen laten bij werken zie ik LOL

Bij de eerste bocht is het ff spannend maar als het eenmaal blijft liggen die paar pakken dan verschijnt er toch ook een lachje bij manlief.

We gaan lekker maar het zou fijn zijn als de isolatie klus achter de rug zou zijn.
Die kriebel zooi is soms niet te doen. Maar we moeten nog even door.

De volgende dag staan we fris en fruitig op. We kijken uit naar het volgende feest van die avond. Niets vermoedend wat die dag voor ons in petto heeft.

Ik besluiten voor het eerst in mijn leven oliebollen te bakken en met wat tips van mijn moeder lukt het me vast en zeker.
Ik installeer buiten de boel en ben helemaal happy als ik zie dat het me ook nog lukt.
Manlief komt nog even proeven en opgewekt ga ik verder.

Dan belt dochterlief en vertel ik haar hoe goed het gaat en dan…dan gaat het helemaal mis met me.

Uit het niets krijg ik zoveel pijn. Ondragelijke pijn om mijn borst. Ik hoor niet meer wat dochterlief zegt de pijn wordt erger en erger.
Ik zak door mijn knieën en weet niet meer waar ik het zoeken moet.
Ik sleep me naar binnen manlief ontfermd zich over me. Ik kan niet staan, zitten, liggen ik heb zo een pijn op mijn borst.
Gelukkig niet aan de kant van mijn hart denk ik nog maar ik ben zoooo benauwd.
En ja ik heb de hele week enorm gehoest maar ik ben postcovid patient dus dat gebeurd vaker.

Mijn lijf laat me in de steek en er is paniek. Dan komen toevallig onze vrienden langs met rozijnen en besluiten dat we als een gek naar het ziekenhuis moeten.
Maar eigenlijk wil ik niet. Ik weet dat de ziekenhuizen op het vaste land en op Hvar overbelast zijn met rs patiënten en daar kan ik met mijn gestel echt niet tussen komen.

Maar gelukkig houden ze vol. Ik kan amper de auto in van de pijn en iedere hobbel op de 8 kilometer lange weg is een hel. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuisje of eerste hulp post mogen onze vrienden er niet bij dus gaan op ons aandringen naar huis.

Ik word onderzocht, hartfilmpje is goed, geen covid, geen rare dingen wat men hier kan zien.
Ik hou het niet meer van de pijn en geef aan dat ik pijn op mijn rug en borst heb.
Maar de arts weet t niet.
Uiteindelijk krijg ik 3 injecties in mijn bil met pijnstillers en word ik op aandringen van onszelf naar huis gestuurd.

Ik ga op advies thuis op bed liggen en zou knock out moeten gaan van de hoge dosis pijnstilling.
Als het niet minder wordt moet ik me in Split melden. Maar dat is natuurlijk het laatste wat ik wil.

Ik ga niet knock out maar de pijn zakt na een aantal uren van een 11 naar een 7 naar een 5 naar een 3.
Dan kom ik uit bed en zeg dat het wel weer aardig gaat. Manlief snapt er helemaal niets van maar ik moet en zal er uit en wil gewoon door met oliebollen bakken.
Hij vertelt dat hij iedereen die het aanging op de hoogte heeft gesteld en dat iedereen enorm geschrokken was.

Ik wil mijn gedachten verzetten en besluit om mijn dooie akkertje de olliebollen verder te bakken.
Dit is echt niet te bevatten voor manlief niet maar ook voor mezelf niet.
Een paar uur hier voor zat ik in tranen in het ziekenhuis maar daarvoor voelde ik me top en nu voel ik me oké.

Ik breng de oliebollen naar de overkant zonder dat men weet wat mij is overkomen.
Ik wil die mensjes niet in de stress laten schieten want ze hebben al genoeg aan hun hoofd.
Ik lach en geef ze een knuffel. Mijn acteer lessen komen hier op dit moment enorm goed van pas.

In de avond gaan we naar een oudjaarfeest feest nummer 7.
Niemand behalve de Broaten heeft enig idee wat er zich die dag heeft afgespeeld.
Het is een zit feestje met gezelligheid een quiz en lekker eten van ieders afkomst.
Mijn oliebollen worden enorm gegeten en iedereen is razend enthousiast.
Volgend jaar weer roept iedereen. En ja natuurlijk ga ik ze weer maken maar ik hoop wel onder andere omstandigheden.

Het is gezellig en om 12 uur proosten we op gezondheid en vriendschap ook laten we de meegebrachte wensen ballonnen op. Even lijkt het alsof we een huis in ons dorp af gaan fikken met een afgedwaalde ballon maar dat valt achteraf mee. Ik heb ook sterretjes meegebracht voor iedereen. En zo wordt het een feest met een staartje.

We zouden daarna nog naar een ander dorp gaan maar onze dierbare vrienden en manlief behoeden me hier van. We zetten de avond voort bij de Broaten gewoon op een stoel en een tafel binnen hand bereik.
Het was een super gezellige afsluiting !

De volgende dag sta ik op met een pijngevoel 2 daar kan ik oud mee worden grap ik.
Manlief gaf aan echt te zijn geschrokken en houdt me goed in de gaten.
Maar het gaat best wel weer dus ik doe gewoon wat klusjes op mijn eigen tempo.

De slaapkamer is inmiddels voorzien van een nieuwe gipsplaten wand.
De oude buitenwand muur is verwijderd.
Manlief plakt zoveel mogelijk af met plastic om zo min mogelijk stof te verspreiden.

Dan gaan we door naar de voormalige keuken wat slaapkamer moet gaan worden.

Hier gaan we voor de herhaling van de vorige ruimte. Plafond eruit en het dak isoleren.
De buitenmuur wand eruit en fris hout tegen aan. Alle schimmelbende eruit.
Hier moet ik wel de tegeltjes afbikken en het oude behang verwijderen. Alles op een slakkentempo met veel pauzes maar het lukt me.
Ook zijn we zelf van slaapkamer verhuisd zodat we stofvrij liggen en dat is heel fijn.

Als ik de brievenbus open zie ik ineens een hele stapel kaarten met lieve berichten, hoe leuk is dat !

Die avond hebben we feest nummer 8! een nieuw jaarfeest met onze vrienden in Hvar.
Er is feest in het dorp omdat oud en nieuw anders verliep dan gepland maken we er gewoon vandaag een feestje van.
Er is muziek en warme chocomelk we hebben het zo leuk samen en kunnen gelukkig nog lachen na die 31e van december.
We eten in Hvar en blijven daar gezellig hangen.

De volgende dag mogen we weer. Stapels stapels stapels hout en platen.
Gelukkig kunnen we boel lekker opstoken dus dat doen we met liefde.

De volgende dag ga ik weer door met 10 lagen behang er af halen.
Maar wat ik ook probeer inspuiten met water en sop niets helpt de oude lagen zitten zo vast dat ik besluit ff crea te zijn met de kledingstomer. En zo komt het behang uiteindelijk los van de cementmuren.

We gaan lekker door en er wordt ook nu nog steeds goed voor ons gezorgd met allerlei lekkere dingen door de buurt.
Als ik iets uit de garage haal kom ik de moeder van de schuine overburen tegen. Zij was ook bij het feest waarde hele familie was. Meteen krijg ik een knuffel van haar en met handen en voeten Kroatisch maken we een praatje.

We maken echt goede vorderingen en diverse buurtjes lopen even naar binnen om te kijken hoe het gaat. Ze staan helemaal versteld bij het zien van de omvang wat we aan het doen zijn en wat we al gedaan hebben sinds het huis zijn oude staat.
Iedereen vindt het prachtig !

We zijn ontzettend blij met de stappen die we deze weken hebben gemaakt en ver gekomen ondanks alle feestjes.

Morgen is de laatste dag.
We hebben eerst nog een klein besloten feestje voor vier.
We eten dan eerst in de middag nog bij onze Vrboska papa en mama zoals dat een vast gegeven is.

We hebben hele goede gesprekken gevoerd tijdens het etentje, we proosten meerdere malen op het leven en op familie en gezondheid.
Er vloeien tranen en nog meer tranen. Er spelen best wat dingen daar en we willen ze graag helpen en steunen waar we kunnen. Helaas zitten we er nog niet full time dat zou alles zoveel makkelijker maken.
Ik drink normaal nooit maar krijg inmiddels het gevoel dat ik langzamerhand een prof begint te worden als ik samen met papa aan de zoveelste borrel samen zit.

We knuffelen en krijgen natuurlijk zoals altijd nog allerlei kadootjes alvast voor als we morgen weg gaan.

Morgen gaan we met de ferry maar we nemen altijd de dag ervoor uitgebreid afscheid. Zo is het wat gemakkelijker voor ze geven ze aan. En dan morgen doen we gewoon afscheid knuffels kussen en vast en zeker verse taart of muffins voor onderweg.

Na deze besloten party of afscheid het is hoe je het wilt noemen, dus hebben we nog een afscheid te gaan.

Het is er een die ook steeds lastiger wordt na maten we hier vaker komen.
We gaan met onze Broaten eten in Hvar bij Mizarola. Het is zoals altijd gezellig.
We hebben mooie gesprekken waar ook tranen vloeien. Tranen van blijdschap natuurlijk.
We gaan elkaar zo missen maar natuurlijk houden we zoals altijd contact en amen voor video bellen !!

De volgende dag hebben we nog een soort van communicatie met de achterburen. Ze zijn er niet en we hebben elkaar mis gelopen.
Duidelijk is wel dat ze de muur tussen ons willen ophogen.
Hun huis is nog niet afgebouwd maar dat schiet wel al op.

De communicatie is als volgt. Er ligt een stapel stenen op onze muur. Zo van; mag dit zo hoog geef je goedkeuring ? foto links.

Wij antwoorden door te stapel te verhogen. Ja is goed. Foto rechts.

Handig communicatie middel toch ? hahahha

He tis nu tijd om te vertrekken. We gaan met de ferry van 1130.

We rijden Split uit en gaan nog even culinair bij de Burger King eten.
Sturen gelijk de foto naar onze vrienden. Want dat is het voordeel van het vaste land daar zit wel fastfood grappen we.

De terug reis gaat perfect en inderdaad voor het eerst in ons leven GEEEEEN paspoortcontrole bij de grens.

Hoera voor de EU !

ps. bij thuiskomst mezelf laten checken. Ik heb vermoedelijk een spontaan gedeeltelijke klaplong opgelopen door het vele hoesten van de periode ervoor.