Hier komt Santa

Daar gaan we weer, ja het wordt bijna eentonig voor de vaste volger van onze blog. Maar het is weer zo ver… we mogen weer !
De arrenslee ligt weer helemaal vol met kado’s voor onder de boom. Maar ook uiteraard met een heleboel bouwspullen.

De komende tijd zal manlief aan de slag gaan met de stuukklus. Een klus waar hij van de zomer aan was begonnen, maar door de hitte minder vlot verliep dan hij had gehoopt. De auto ligt weer tot het dak vol, maar zoals is altijd zeg, als het past dan past het !

Ik begin achter het stuur zodat manlief nog even zijn ogen kan sluiten om bij te komen van zijn werkdag.
De arrenslee moet natuurlijk de hele nacht doorrijden om iedereen op tijd te verblijden met de kadootjes voor X-Mas. HOHOHO!
Het weer in Nederland is slecht en het stormt ontzettend. En eenmaal in Duitsland barst er noodweer los. Het is niet normaal het zicht is zo slecht dat ik geen hand voor ogen zie. En de storm werkt ook niet mee.

Ik rijd zelden in manlief zijn auto. En deze Zweedse arrenslee heeft zoveel knoppen, dat ik de knop voor de wisser op turbo stand niet kan vinden!
Zoeken naar een knopje op een Duitse onverlichte autobahn in kloteweer is nou niet wat je noemt ideaal.
Als het na een tijd echt niet meer te doen is en ik het zat raak, rijd ik het parkeer terrein van Hunxe op.
Een bekende plek voor ons waar we leuke herinneringen aan bewaren op weg naar de wintersport met vrienden.

Doornroosje opent zijn ogen en ik vertel hem over de laatste afgelopen uren en over het niet te vinden knopje. Hij kijkt en begint te lachen en zet het knopje voor me om. Zo moeilijk is het toch niet ? Uhah… dus.. Ik ben echt een soort van technohooplooso. Hij is en blijft mijn held.

We lopen een leeg donker sfeerloos restaurant binnen op jacht naar schnitzel mit pommes. En jawohl hoe krijgen we het voor elkaar… De Frau achter de toonbank geeft aan dat ze frituur niet aan wil zetten omdat ze hem net heeft schoongemaakt. Het is pas 19.30 en dat voor een 24/7 restaurant.. tijdens wintersport seizoen drukte.

De keuze is een bleke bratwurst ohne pommes maar met een vies plakkie broodachtige substantie. Het is dit of niets. Lang leven de gemutlichkeit langs de Duitse autobahn.

Het enorme parkeerterrein staat vol met auto’s en er lopen nog meer mensen naar binnen om vervolgens weer gedesillusioneerd naar buiten te gaan. Nein kein pommes, nein kein schnitzel ! Nur nichts hahaha. Scheiss tent!

Na het 2 sterren diner lopen we naar de auto en wisselen we van plaats. Op weg naar een stukje vriendelijkheid, beter eten en hopelijk zon.

Ergens onderweg is een mega ongeluk gebeurd wat behoorlijk oponthoud geeft en het takkenweer houd maar niet op. Helaas schieten we hierdoor niet erg op. Maar een positief ding… de wisse wassers doen het als een gek.
Ik had thuis wel al een tijd besparende joker ingezet door van te voren de tol en de kosten voor de tunnels te regelen voor Oostenrijk en Slovenië.
Maar wat we op dit moment nog niet weten is dat het een van de langste ritten ooit zal worden.

Als we Slovenië inrijden houdt het wonderbaarlijk op met regenen en zodra we Kroatië inrijden begint de zon zelfs te schijnen.

We rijden op de prachtige snelweg van Zagreb als manlief onder een viaduct rijdt, waar net een agent met een flitspistool staat en de laser op ons richt. Nou dat wordt spannend zeg ik nog. Dobrodosli haha.

We rijden en paar kilometer door als we automatisch in een fuik worden geleid. Dat wordt wat, zeg ik. Want met mijn eigen Verstappen achter het stuur is de boete vaak duur. (iets voor op een tegeltje?) Er staan veel politie agenten die auto’s eruit halen die naar de kant moeten. De agenten kijken op een block note, om te zien of ons kenteken er op staat. Maar Verstappen heeft waarschijnlijk zo hard gereden dat de agent geen tijd kreeg om het op tijd door te bellen naar de agenten hier.

Wonder boven wonder gebaren de agenten dat we door mogen. Kijk dat is nog eens vriendelijkheid ten top!

Om wat tijd te in te halen geeft Verstappen na het verlaten van de fuik nog iets meer gas. We waren er net goed vanaf gekomen. En zo komen we gelukkig nog op tijd bij de ferry aan in Split.

Later lees ik een bericht op facebook dat men in Kroatië tig camera’s gaat plaatsen. Ik heb het vermoeden dat “Verstappens” rijgedrag daar wel eens iets te maken mee zou kunnen hebben. Dus voor iedereen die komende tijd naar Kroatië reist, u bent gewaarschuwd en tegelijkertijd sorry namens mijn man 😉

U zijt gewaarschuwd

Aangekomen bij de ferry moeten we even wachten. De ferry heb ik zoals altijd onderweg geboekt.

We moeten even wachten en dan zie ik, als ik omhoog kijk, dat de Kapitein ook helemaal in de kerstsfeer is! Hij heeft zijn boom voor op de boeg geplaatst. Zullen er ook kadootjes onder liggen ?

We rijden de boot op en pakken wat slaap. Het is een standaard procedure geworden, 1 1/2 uur slaap inhalen.
Af en toe doe ik mijn ogen op en zie ik de zon, de zee en de eilanden waar we langs varen. Ik geniet er nog altijd volop van en het verveelt me nooit.

We hebben van te voren contact gehad met de Broaten. Die zo zo lief waren de kachel, het water en de elektra aan te zetten.
Ik hoor je denken, de kachel? Jawel ook die is hier wel eens nodig. Het kan hier tijdens de winter in de avonden ook best wel afkoelen en omdat het huis toch een paar maanden niet bewoond wordt, halen we zo de warmte toch nog een beetje in huis.

Als we de sleutel omdraaien in het slot valt ons oog op iets van verlichting? En als we goed kijken gaan we stuk van het lachen.

Er staat een mega verlichte kerstman op een arrenslee in de woonkamer.
Hilarisch!
Oh oh oh wat kennen onze vrienden ons toch goed ! Hoe meer kerst in en buitens huis hoe beter. En over the top, yup that’s me ! Het huis is warm, het water staat er op, er ligt van alles klaar om de avond door te komen en bovenal er is kerstsfeer gecreëerd door onze lieve vrienden.

We lopen nog even naar de overkant om te laten weten dat de “mantelzorg” gearriveerd is. Maar dan blijkt dat mams door omstandigheden nog in Duitsland is. Gelukkig komt ze over een paar dagen thuis.

We halen de auto deels leeg. Verplaatsen de kerstman naar het zonnedek zodat iedereen kan genieten van onze geweldige kerstversiering. Morgen gaan we verder met versieren.

We maken snel een lekkere kom soep en duiken daarna ons bed in om wat uren bij te slapen. Met een grote glimlach vanwege de actie van de Broaten vallen we in slaap. Enne die krijgen ze natuurlijk dubbel en dwars terug, ik onthoud dit soort dingen!

De volgende dag doen we rustig aan. We halen de auto leeg en halen de kerstboom met decoratie te voorschijn. We tuigen de kerstboom onder het genot van kerstmuziek op. Binnen no time is het hele huis in kerstsfeer. Met de kadootjes onder de boom is het een gezellig gezicht en kan ik niet wachten totdat we mogen gaan uitpakken.

Zoals altijd gaan we de eerste dag ook naar Jelsa. Helaas is mijn favo ijstent nog niet open rond deze periode. Dus duiken we een kroeg in voor een drankje. In de avond gaan we met de Broaten een hapje eten bij Step up in Jelsa. Helaas komen we als doorgerookte palingen naar buiten als we klaar zijn. Dat is het enige waar we nog altijd niet aan kunnen wennen. Overal mag er hier binnen gerookt worden. Maar ja, ander land andere gewoonte zeggen we maar.

De volgende dag is het tijd om aan de slag te gaan. Er staat van alles op het programma dus.. handen uit de mouwen. De eerste klus wordt wel gelijk een pittige.

Er moet een muur worden verwijdert. Het gaat om de muur tussen de woonkamer en de 2e slaapkamer. Die gaan we weghalen en in plaats daarvan komt er een mobiele glazen wand voor terug. Hiervoor zijn we al in Nederland op pad geweest.
Het wordt een geweldige oplossing om zo een grotere woonkamer te creëren en een extra slaapkamer indien nodig. En dat gaat echt super gaaf worden!

Ik pak de auto want ik heb van alles nodig. Ik laat Bob de bouwer alleen achter aangezien ik even niet kan helpen. Ik vind het heerlijk lekker met de auto over het eiland crossen.
Er valt helaas niet veel te shoppen op het eiland Hvar. In de zomermaanden kun je hier wel natuurlijk terecht voor allerlei souvenirs dingen. Lavendel zakjes, oliën, olijfolie, wijnen, waterschoenen, handdoeken, voetbal shirts worden hier volop aangeboden.
Wel zit er een KIK in Stari Grad bij de haven. Dat is een soort mix van Zeeman en Action.
Het is er altijd een grote klerenzooi maar ze hebben er van alles. Je breekt er standaard je nek over de rotzooi op de grond en de paden, maar ze verkopen gelukkig ook pleisters en verband. En bij gebrek aan een winkelstraat op Hvar is dit een van mijn meest bezochte winkels.
Als ik na een tijdje thuis de deur open doe ben ik aangenaam verrast.
Manlief is lekker los gegaan op de muur. En heeft de ruimte open gebroken. Holy moly dit is nog beter dan verwacht!

Het mooie bijkomende feit is ook dat we gelijk nog een extra raam in de ruimte erbij hebben, dat zorgt voor nog meer licht.

De houten wand en het overbodige afval neem ik voor mijn rekening. Als dochter van een pyromaan ga ik gelijk aan de slag in de achtertuin 😉 Fikken !!

Dat ruimt lekker op ! Ik zie ook nog een mega paddenstoel, even twijfel ik of je deze zou kunnen eten. Maar ik heb mezelf beloofd dat ik dit jaar, in tegenstelling tot vorig jaar, geen ziekenhuisbezoek van plan ben. Dus ik laat hem staan..

In de avond gaan we samen naar Hvar stad waar het plein (Trg Sv. Stjepana) helemaal in kerstsfeer is om gedoopt. Er is weer een schaatsbaan waar het gezellig druk is. Er zijn allerlei kraampjes waar we een fantastische hamburger scoren en wat drinken. Het is helaas wel wat frisser als andere jaren dus hebben we onze dikkere jassen aan en strijken we neer onder een terras verwarmer, wat eigenlijk niet echt nodig blijkt.

Rond deze periode van het jaar zijn er niet veel restaurantjes open. Maar hier en daar, weten we inmiddels, kun je toch nog wel ergens terecht. Maar in de meeste gevallen moet je wel even reserveren. Dat hadden wij niet gedaan dus vandaar de hamburger op de kerstmarkt. En ik moet zeggen het was voor herhaling vatbaar.

Het bulkt overigens van de restaurantjes, bistro’s en konoba’s op het eiland. Maar er zitten geen McDonalds of Burger King keten. Gelukkig maar want er is zoveel lekkers hier te krijgen. Maar goed in de wintermaanden is de keuze wel beperkt.

Het is de dag van kerstavond, de belangrijkste avond van het jaar. We hebben afgesproken met de Broaten om samen kerstavond te vieren. Maar eerst gaan we even bij Vrboska paps en mams langs. Want mams is zojuist op kerstavond thuis aangekomen. Wat een mooi kado! We rennen naar buiten geven haar en dikke knuffel.
Wel hebben we nog wel een plannetje in petto, voor beide families. Zo gek als ik ben heb ik 2 kerst outfits gekocht, die we aantrekken voor we naar onze vrienden rijden, gepaard met een grote zak kado’s.

Maar eerst…. gaan we nog bij de overkant langs ! Paps en mams hebben zware tijden achter de rug, en kunnen wel een glimlach gebruiken.

We lopen naar boven en kloppen op de deur en roepen HOHOHO ! We lopen naar binnen en dan zien we tranen. Tranen van pure blijdschap! We zien 2 stralende gezichten. Mams wil nog even op de foto met ons en ze zijn beide zo dankbaar en blij. We geven ons kerst kado aan ze voor we weer doorgaan. Maar niet voordat we nog even hebben uitgelegd wat de tekst op onze muts betekent. Het is echt een hilarisch moment en ze kunnen er enorm om lachen.
We laten ze daarna met rust en een beetje bijkomen, we zien elkaar morgen en elke dag erna natuurlijk.

Bij de Broaten wordt onze verrassing minstens zo goed ontvangen. Dat is voor mij het mooiste kerstkado wat ik me kon wensen. We maken er een topfeestje van en geloof me, daar zijn wij 4 enorm goed in. De drank vloeit zoals altijd rijkelijk. Gelukkig kunnen we morgen rustig aan doen op kerstdag. Hier bestaat overigens geen 2e kerstdag zoals in Nederland.

Kerst
Vaak krijgen we de vraag of we het niet moeilijk vinden dat we met kerst niet als gezin compleet zijn. Ik krijg zelfs verwijten, helaas meestal achter mijn rug om.

Deze traditie hebben wij jaren geleden verbroken. We hadden simpelweg geen zin meer in 1e kerstdag bij die 2e kerstdag bij die te moeten zijn. Verplichtingen waarin we ons niet meer in konden vinden. Dus gingen we jaren geleden doen wat wij het allerleukste vonden, heerlijk met het gezin skiën. Lekker geen gedoe en met kerst op de piste meestal zelfs in de zon!

Doordat wij met dit project zijn begonnen. kwam het skiën even in de koelkast te staan. In deze periode mogen we klussen en dat willen we zo snel als het kan afronden.

Dochterlief en vriendje zijn hier uiteraard altijd welkom, maar kiezen wijselijk voor een stofvrije omgeving. En ja natuurlijk zijn we liever samen en missen we ze. Maar dat zal in de toekomst zeker anders gaan.
Voor deze periode hebben wij dus een nieuwe traditie ingevoerd… Een zonder verplichtingen uiteraard.

De kerstman en vrouw leggen de kadootjes voor vertrek onder de boom in Spaarndam. En bij ons staat dan ineens uit het niets een tas met kadootjes die we meenemen en in Vrboska onder de boom leggen.

Op kerstdag slapen we eerst een beetje uit en dan video bellen we wanneer we zin hebben. En dan wijzen we een kado aan die ze in Spaarndam mogen uitpakken en andersom.

Dit is echt ontzettend leuk om te doen, en zo hoeven we elkaar niet te missen, ook al is het anders ! De foto’s laten zien hoe leuk we het toch op afstand hebben.
Ik hoor zoveel mensen klagen over de verplichtingen rond kerst nou hier de gouden tip;
Gewoon doen, breek een jarenlange traditie waar je geen zin in hebt!

Het was net als vorig jaar een mega succes en wat hebben we gelachen. Daarna hangen we op en gaan we apart van elkaar aan het kerstontbijt.

In de avond hebben we met een aantal expats (grote groep vrienden van over de hele wereld die hier op het eiland wonen) afgesproken om een kerstdiner te nuttigen bij een restaurant in Stari Grad, Nook.

Nook organiseert het hele jaar door allerlei leuke thema avonden dus ook elk jaar een overheerlijk kerstmenu. Het is net zoals vorig jaar een groot succes. De eigenaresse en haar man hebben er weer een mooi feest van gemaakt.

Naderhand spelen we nog een spel met elkaar. En tot overmaat van ramp wordt manlief, die een hekel heeft aan spelletjes, gekoppeld aan de meest fanatieke teammate van de groep. Dit is brengt wel wat extra sjeu aan het spel, we komen niet meer bij als manlief zijn teammate een woord moet laten raden zonder het te benoemen. Hij heeft het woord turkey (kalkoen), dus zegt hij; brother of a chicken!! Ik ga helemaal stuk, alleen zijn teammate niet. En als ze het niet heeft kunnen raden en vraagt wat het moest zijn, gaat de hele tafel stuk van het lachen. (behalve de verbijsterde teammate) hahaha.
We gaan het hier nog lang over hebben.

De dag erna wacht er aan de overkant een verlate kerstmenu. Het smaakt allemaal heerlijk en we worden helemaal bijgepraat. Als ik na de uitgebreide maaltijd even door de straat loop, zie ik dat bij ons voor aan de overkant een flink aantal bomen is gekapt. Ik ben benieuwd wat daar de reden van is? Nou dat gaan we vast nog wel horen. Want het is een dorp waar iedereen weet wat er gaande is.

De dagen die volgen wordt er flink geklust. Omdat ik niet wil toekijken als ik niet kan helpen, besluit ik te starten met het schuren van de veranda. Deze is er niet best aan toe. Het is prachtig weer om deze onder handen te nemen.

Het is een pokkenklus doordat ik boven mijn macht moet schuren. Maar het knapt echt enorm op en het is lonend. Het lekkere weer. De buitenlucht en de afwisseling tussen werk en een bakkie thee samen in de zon zorgen ervoor dat de lol er niet afgaat.

Manlief is ondertussen binnen bezig met een aantal extra balken bij te plaatsen, waarop een vloer kan worden gelegd.

In de middag haal ik nog even bloemen in Stari Grad.
Onderweg kom ik de ene na de andere bekende tegen en maak ik met iedereen een praatje. (goh wat lijk ik op mijn vader 😉 Ik kom ook nog manlief zijn teammate tegen en die lijkt volledig te zijn herstelt van de traumatische ervaring van een paar avonden ervoor.

Ik maak een praatje met Suzanne van de bloemenwinkel en ze vertelt met dat de meeste bloemen uit Nederland en Italië komen. Als ik haar vertel dat ik uit Nederland kom, neemt het gesprek een grappige wending aan. Volgende keer neem ik bloemen voor je mee zeg ik. Dat gaat vast sneller dan hoe ze nu op het eiland komen 😉
Ik koop een mooie bos bloemen voor onze paps en mams, want het is hun trouwdag vandaag.
Als ik terug wandel richting de auto kom ik weer een bekende tegen waar ik uitgebreid mee aan de klets raak. Hoe gezellig !

De bloemen zijn een succes en na de lunch moeten we weer aan de slag.

Dit is de link naar de Bloemenwinkel Stari Grad. Het zit in de haven als je Stari Grad inrijdt aan de linkerkant op het grote plein.

In de avond gaan we weer gezellig naar Hvar Stad om daar nog even flink te genieten van de kerstmarkt en sfeer die daar nog steed is, ondanks dat kerst voorbij is. Het is er inmiddels gezellig druk .

De dag erop is het oudjaars dag. Net als vorig jaar besluit ik oliebollen te bakken.
Als ik op dezelfde plek rond het zelfde tijdstip oliebollen sta te bakken, schiet het moment van het jaar ervoor door mijn hoofd. Wat een gruwelijk angstig moment was dat. Van helemaal goed voelen naar in elkaar zakken van de helse pijn op mijn borst en in het ziekenhuis eindigen. Het was en “and she lived happily ever after” verhaal. Maar wat zijn we allemaal geschrokken toen.

De bolletjes worden gebakken en geproefd en uiteraard overal weer rond gebracht tot iedereens grote vreugde.

Oudjaars avond brengen wij door bij de Broaten aan de andere kant van de baai. Zij hebben vrienden over uit België die ook gezellig gaan mee feesten vanavond. Het is een grote gezellige boel. En man man man wat kunnen die Belgen en Broaten toch heerlijk koken ! We brengen de avond door in de prachtige keuken van hun bedandbreakfast 366 Vrboska Hvar.

Als de klok 12 uur slaat luiden we dat in met vuurwerk, nou ja vuurwerk… kleine sterren grote sterren !
Daarna gaan we naar binnen en draaien we muziek die we gezellig mee blèren. Het hele dorp zal blij zijn als het voorbij is denk ik. Het kei gezellig en super vroeg in de ochtend als de vogels fluiten gaan we terug naar de overkant.

De volgende dag slapen we eens flink uit. Manlief wil het jaar sportief beginnen met een stevige wandeling maar ik opper om het jaar minder sportief te beginnen en de auto te pakken. We rijden naar plekken waar we nog niet eerder zijn geweest.
Het voordeel van deze periode van het jaar is, is dat het niet zo druk is en dat we overal kunnen parkeren.

Als we in Stari Grad aan de hotelkant een wandeling maken lopen we daar bekenden tegen het lijf. Het zijn oa de eigenaren van Nook maar ook Ed zijn teammate met haar man. Het ligt op het puntje van mijn tong ze uit te nodigen voor een spelletje.
We maken gezellig een praatje en zij wagen zich aan een Nieuwjaars duik.
Helaas heb ik tot nu toe niemand zo gek gekregen..

In de dagen die volgen verzetten we zoals altijd beren met werk. We trekken nog wat nieuwe elektra naar de meterkast.
Maar stuiten ook op een probleem. De Kroatische elektra buizen werken niet echt altijd mee.
In een geval wil de trekveer er van geen kant door. Hij blijft vast lopen. Ondanks truukjes, foefjes en slimmigheden. De buis zit achter een gestuukte muur dus dat is wel even een dingetje. Totdat ik een McGyver momentje heb.
We nemen een naaimachine draad aan de ene kant en een stofzuiger aan de andere kant. Dit lijkt te werken daar is de draad ! Dan knopen we die vast aan een touw om hem er weer door heen te halen. Yes !! Vervolgens knopen we de draad aan de trekveer en JAWEL!! missie geslaagd. Hoera voor mijn ingeven en mijn naaimachine draad.

Ook worden er nog meer balken geplaatst en daarop de vloerdelen voor onze entre sol/zolder. En als alle vloerdelen er uiteindelijk op liggen kunnen we niets anders dan trots op onszelf zijn. Klus geklaard, vink af!

We hebben een mooie flinke extra ruimte boven de slaapkamers en badkamer gecreëerd. Waarschijnlijk voor al mijn kerstspullen LOL.
Het overbodige hout wordt door mij verbrand in de tuin onder het genot van een kop thee. En ja daar hangt inderdaad mijn kop thee in de boom. Tegen ongedierte en brutale katten.

In de avond gaan we nog even gezellig met België en omstreken naar Hvar stad, waar we bij het Italiaans restaurant Mizarola eten. Daarna sluiten we af op het plein met een drankje.
Als we ’s avonds terug komen smeult het vuurtje nog steeds. We kijken naar de sterren en nemen een drankje bij het vuur. Goh wat ruikt dat toch lekker en wat hebben die vlammen toch een hypnotiserend effect.

Omdat het vuur opgebrand was en we niets meer te verbranden hadden halen we vandaag maar weer eens nieuw hout HAHAHA.
Er worden tengels gekocht, deze zijn nodig om de plafonds uit te tengelen. Zodat deze daarna kunnen worden voorzien van gipsplaten.

Als we thuis aankomen zien we dat er weer heerlijk voor ons gekookt is. Vanavond eten we dus spaghetti met saus en groenten en geraspte kaas, heeeerlijk !

In de dagen maken we goede vorderingen. De muren van de slaapkamers zijn inmiddels, er zijn al wat muurtjes gestukt in de 2e slaapkamer.
We moesten een nieuwe lading gipsplaten bestellen die vanuit Split komen. Door de feestdagen gaat dat iets langer duren maar dat wisten we van te voren.

Vandaag gaan we door met onze slaapkamer. Ik heb inmiddels voorgelijmd. Manlief gaat een uitdagende stuukklus aan. Hij heeft de muur moeten uitlijnen want het hele hok was van oorsprong schots en scheef. Je kent misschien de Franse slag wel als uitdrukking? Wij hebben inmiddels een nieuwe uitdrukking erbij Kroatische waterpas..
De muur heeft een verloop van 3 cm en gelukkig kan mijn handige Harrie alles.

Manlief wordt nog even ingeschakeld om voor onze lieve overbuurtjes een drempel te maken. Dit is nodig zodat mams met haar rollator gemakkelijk van de ene naar de andere ruimte kan, zonder dat ze haar ‘Ferrari’ hoeft op te tillen. Ze is vandaag een dag van het eiland naar de tandarts.
Dus dat wordt een mooie verrassing als ze terug komt.
Manlief schaaft gelijk een stuk van de onderkant van de deur af, zodat de deur feilloos over de drempel heenloopt.
Ik moet hierbij wel assisteren, want wat een loeizware deur. Lijkt wel een gevangenis deur uit fort Nox. Als we hem samen terug hangen presteer ik het nog om op de net gelijmde drempel mijn voet te plaatsen. Zo typisch ME…
Maar we weten wel gelijk dat hij goed vastzit en zien het maar als een ‘test’ hahaha.

Ondertussen, ben ik bezig met het afmaken van de veranda. Die inmiddels geschuurd is. En ben ik bezig met het gronden van de delen.

In de avond eten we bij de Broaten en geloof het of niet om manlief een beetje te laten wennen aan onze nieuwe lifestyle hebben we zelfs weer een spelletje gespeeld. Straks gaat hij het nog leuk vinden.

kijk eens
naar dat t shirt
reklame!

De dagen vliegen om, we werken nog aan een stukje elektra in onze slaapkamer. Nu het plafond nog niet voorzien is van gipsplaten kunnen we er nog goed bij en eventueel dingen aanpassen.

Ook worden die dag de gipsplaten geleverd. De mannen zijn zo vriendelijk om ze helemaal naar boven te lopen tot in huis. Ik moet er nog wel altijd aan wennen, dat vrouwen hier normaal gesproken blijkbaar niet mogen helpen. Dus hup aan de kant… wij doen dit wel even, zeggen de mannen. In ruil voor hun hulp geef ik ze bier en een pot Hollandse snoep. Want bij de vorige leveringen heb ik ze al overspoeld met stroopwafels 😉

Ik ga verder met mijn schilder klus en zie ook dat ik later die week de citroenen moet plukken en de boom zal moeten gaan snoeien.

Ondertussen verwend ons mams ons met allerlei lekkere pauze momenten en genieten we zo nu en dan op het zonnedek van een bakkie thee met wat lekkers en de zon.

In de avond gaan we een hapje samen eten en proosten we op een geslaagde paar weken werkkantie. We gaan nog niet van het eiland weg, maar er moet ook weer gewerkt worden (helaas).

En dan treedt er een nieuwe fase op. Manlief gaat van huis uit werken. Hij heeft zijn kantoor ingericht en gaat aan de bak. We gaan ondervinden of dit zou kunnen werken.
Het mooie van alles is, is dat ik deze week kan doorgaan met de werkzaamheden in en rond het huis.

Omdat hij natuurlijk uiteraard wel pauze moet nemen (zegt mams) brengt ze nog een overheerlijke snack langs. Wat worden we toch altijd in de watten gelegd door onze lieve Vrboska mams.

Mijn klus zit er inmiddels op wat de veranda betreft. En ik kan zeggen, ik ben echt tevreden. Het was een rot kus maar het resultaat mag er zijn. Geschuurd, ontvet en in de grond. Helaas is er geen tijd meer om af te lakken maar oh wat is het resultaat nu al super.

Die avond zijn we uitgenodigd bij onze lieve andere overburen. De buren die onder ander restaurant Skojic in ons dorp bezitten.

Ze hebben een traditioneel gerecht gemaakt, Brodetto met polenta. Brodetto is eigenlijk een soort van visstoofschotel in een overheerlijke saus (in dit geval met wijn erin verwerkt) polenta is een graan dat vermalen kan worden tot een soep of een puree. In dit geval een puree.

Nou moet je weten, dat ik vroeger een hele hele lastige eter was die echt nagenoeg niets tot weinig lustte. In de loop der jaren zijn mijn smaakpupillen ontwikkeld en lust ik meer. Maar sommige dingen blijven nog altijd een uitdaging. Vis met graten, kip met botten en vel bijvoorbeeld.
En vis met graten eet ik pas sinds een paar jaar. Tot die tijd toverde manlief mijn vis met graat tot een graat loze visstick.

Sinds kort heb ik vis met graten en botten en vel van kip toegevoegd tot mij lijstje, “ik lust het wel maar ik vind het best nog moeilijk”.

En dus, toen kwam de pan op tafel, het zag er overheerlijk uit. Ik kon zien dat het met heel veel liefde was bereid, ik kon niet anders dan opscheppen.
Even dwaalde mijn gedachten af naar de eetproef van Expeditie Robinson toen ik de vissen in de saus zag liggen. En manlief kon mijn gedachten lezen en keek me lachend aan. “lekker he ?”
Maar dapper als ik ben, heb ik me er door heen geslagen.
En heb ik mijn eerste stap naar integreren volbracht.

Het was een gratengevecht en met een vissenkop met ogen naast me op mijn afvalbord heb ik zoooo ontzettend lekker gegeten. Ook was er nog een lieve buuf aanwezig die we nog niet hadden ontmoet. Zij had een overheerlijk nagerecht gemaakt. En hoe leuk is het toch ? dat hier gewoon iedereen aanschuift want iedereen maakt hier altijd meer dan genoeg!

Inmiddels ben ik begonnen met het plukken van de citroenen. Super ontspannend, maar wow wat een klus evengoed.

Ik moet ook goed moet opletten want de takken van de boom zitten vol met groten stekels. Ik heb de ene schram na de andere en prik me meerdere keren.
De boom heeft volgens zeggen nog nooit zoveel citroenen gegeven.
Het duurt dagen voor ik ze er bijna allemaal heb weten te plukken. Hoewel plukken niet het juiste woord is, want ik moet een snoeischaar gebruiken om ze eraf te krijgen.

Ik heb er al een flink aantal weg gegeven, maar ik pluk er even goed nog 627 stuks ! Ik doe ze in puinzakken om ze mee te nemen naar Nederland en ze later te verwerken.

Ik snoei de dagen erna de boom ook nog een even helemaal terug, want dat lijkt een magische uitwerking te hebben kwa opbrengst.

In de middag eten we bij ons paps en mams aan de overkant die het elke keer weer voor elkaar krijgt een restaurant waardige maaltijd neer te zetten.

De dag erna ruimen we alles op en pakken we de boel in, het is gedaan met het eiland leven.
We eten die avond met de Broaten in Jelsa bij restaurant Rougemarin. De eigenaar Phillip is een ontzettend leuke vriendelijke man en vertelt ons enthousiast over het restaurant.
Manlief is dol op de spareribs en alleen daarom tellen we af naar de volgende keer.

We nemen afscheid van iedereen en rijden naar de ferry in Stari Grad. We genieten nog even in de zon voordat we weer lange uren in de auto gaan maken.

We rijden inmiddels weer richting Nederland pratend over plannen voor April. Het lijkt allemaal nog heel veel weg maar ik weet ook dat het zo weer April is.

Onderweg stoppen we bij de Burger King, we nemen het risico niet meer om door te rijden op zoek naar voedsel.
Het is misschien niet de meest gezonde hap, al hebben ze hier overigens wel vegan 😉
Maar het is een snelle hap om zo snel mogelijk weer door te rijden.

Eenmaal thuis duiken we gelijk ons bed in om de verloren uren in te halen. In de avond eten we nog even sushi. Want onbeperkt sushi, ja dat is iets wat we wel missen. En ja dat is een traditie die wel wel aanhouden.

De komende maanden moeten we weer strak in het gareel, want al dat eten is lekker maar natuurlijk ook niet gezond. Dus aan de bak maar dan op een andere manier.

De dagen erna werk ik de was weg maar ook de citroenen. Ik was ze en schil ze om weer Limoncello te maken.