Onverwachtste uitjes zijn altijd het leukst !

Manlief is elke laatste vrijdag van de maand vrij en dus dacht ik; laten we eens wat leuks plannen.
De Ardennen is altijd een van onze geliefde plekjes en al zolang ik met hem ben, bezoeken we de Ardennen af en aan. Dat is al meer dan 32 jaar, aaah ik word oud !

Omdat er bij ons een verhuizing naar het buitenland op de planning staat, proberen we nu het nog kan zoveel mogelijk leuke herinneringen te creëren met dochterlief en schoonzoon (aka favo SZ).

Via een slinkse vraag aan dochterlief of ze moeten werken in het weekend, waarvan ik natuurlijk het antwoord wel wist, werd bevestigd dat ze beiden vrij waren.

Dus hup als een gek iets boeken. En ik wilde ook gelijk een leuke activiteit inplannen.
Omdat we uit een sportief gezin komen, de een op het moment meer dan de ander, wilde ik iets sportiefs plannen.

Ik dacht gelijk aan raften. Dus ik nam contact op met de plaatselijke raft organisatie. Kreeg ik te horen dat door de lage waterstand in de Ardennen, dat helaas niet mogelijk was. Onvoorstelbaar met al die regenval van afgelopen maanden, maar helaas.
Het alternatief was kajakken wat wel mogelijk was. En boekte ik dat gelijk voor die zaterdag.

Ik wilde dicht in de buurt zitten van de Ourthe omdat we daar zouden gaan kajakken. En na wat speurwerk kwam ik terecht in Rendeux.

Niemand was nog op de hoogte van mijn verrassing. Dus moest ik eerst iedereen maar eens op de hoogte stellen van mijn plannen. Iedereen was gelijk super enthousiast.

---

Iedereen heeft zijn spullen in de auto gegooid. En dan blijkt maar weer eens hoe handig het is dat we een flinke auto hebben. Naast het gourmetstel en de pindasaus hadden we ook een flinke lading dekbedden en kussens mee.

We verblijven namelijk in een oude blokhut op een vakantieparkje. Ik kwam na het boeken er achter dat we ons eigen linnengoed en handdoeken mee moesten nemen. Geen probleem natuurlijk maar ja het neemt wel wat ruimte in beslag !

We zitten in de auto en zijn inmiddels op pad. Ergens laat in de middag krijgen we toch wel trek, want honger mogen we blijkbaar niet zeggen, dus stoppen we ergens onderweg om iets te eten.
Uiteraard missen we eerst nog even de afslag, maar het zou typisch zijn als we in een keer vlekkeloos zouden aanrijden.

De zon brandt lekker maar het wordt wel erg heet en gelukkig kunnen we nog verkassen naar een plekje onder een parasol bij restaurant De Wildenberg. Op de site staat iets met goudrenet in Weert.

Daarna rijden we volgens de navigatie af op Rendeux. Een paar kilometer voor de plaats van bestemming nemen we een afslag, waar ik eigenlijk direct mijn twijfels bij heb. Maar wijselijk houd ik mijn mond, want de navigatie zal het wel weten (of niet!).

Nou moet je weten dat de navigatie van onze Zweedse vriendin ons wel verdacht veel in de steek heeft gelaten, al beweert manlief dat het wel meevalt. Dus ik zeg niets.

We gaan een off grid weg op, die als maar smaller en smaller wordt. Achterin bij dochterlief zie ik de paniek in haar ogen. En ik krijg steeds meer het gevoel dat we op een Belgische jungle tour zijn. Ik zie er de humor wel van in. Maar een ding weet ik zeker… hier is het niet ! En als we na enige tijd om willen keren, wordt het nog even een uitdaging die manlief uiteraard graag aangaat.

We geven boven aan de weg, inmiddels op het asfalt de route opnieuw in via de telefoon. En dan blijkt dat we wel in de buurt waren maar dat dat een pad voor waarschijnlijk paarden en quads moest zijn. Maar avontuurlijk als we zijn, never a dull moment en je ziet gelijk wat van de omgeving.
Zorgwekkend vind ik echter wel, dat onze schoonzoon er niet eens meer van opkijkt.

We zijn inmiddels via een normale weg aangekomen bij het vakantieparkje, wat boven op een heuvel ligt. Bij het melden aan de receptie blijkt dat we toch iets verder naar beneden rijden met de auto om daar bij de tweede receptie in te checken.

Tijdens het inchecken spreken we Frans met de dame en omdat de receptie mevrouw onze poging zeer waardeert neemt ze de Belgische moeite om toch wel Nederlands te spreken..
Ook goed wat jij wilt, ik spreek 6 talen dus kom maar op, mij maak je niet gek!

Ze vermeldt wel direct dat er contact is geweest met de eigenaar van de blokhut omdat er lekkage zou zijn in de keuken. En de eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat ik echt heel weinig heb betaald dus niets verwacht van ons onderkomen.
Nadat ik het geboekt had, was ik pas de recensies gaan lezen. Het was maar goed dat ik al betaald had en annuleren geen optie meer was. Want de recensies waren niet mals… in het negatieve. Maar ja bij mij roept de Ardennen altijd iets van survivallen, dus wat kan ons gebeuren?

Het park zelf ziet er vredig uit, het zijn allemaal dezelfde soort hutjes en ik vermoed dat de gemiddelde leeftijd 105 is. We hoeven hier geen feestende jongeren of project X parties te verwachten, dus helemaal goed voor deze bejaarden die al een paar jaar in de klerenherrie zit van klussende buren, (naast onze eigen bouwgeluiden in Kroatië). Tsjilpende vogeltjes en de geur van de bomen deed ons helemaal goed.

We hebben ons hutje gevonden.

Als we de deur openen, worden we overvallen door een muffe stank die me onmiddellijk terug zwiept in de tijd van kamperen met mijn ouders. En als we door het hutje heen lopen krijg ik het gevoel dat we op schoolkamp zijn. Het hutje zelf is echt schattig, maar wij zouden zeggen… met de grond gelijk maken en opnieuw opbouwen!
Maar voor een weekend is het prima, we zullen er enkel slapen. Al is dat wel lekkerder zonder muffe lucht uiteraard.

We gooien als eerste alle ramen en deuren open, installeren lucht en wc verfrissers. Een ding weet ik zeker, als wij hier weggaan het beter ruikt dan nu.

We slaan het gastenboek open en de eerste pagina die we lezen gaan we stuk van het lachen. Iemand heeft het niet naar zijn zin gehad.
Omdat de muffe lucht waarschijnlijk op mijn hersenen is geslagen ben ik vergeten een foto te maken. Maar de teksten waren onder andere.

‘Kuthuisje, stort ons geld direct terug’

‘Dat je dit mag verhuren !!!!’

‘Eens maar nooit meer’ ‘we zijn na een uur vertrokken’

We hebben de boel uitgeladen en de bedden opgemaakt. Daar na zijn we naar La Roche gegaan voor een kleine ‘stadswandeling’ en om wat te gaan eten. En zo kan het hutje gelijk even luchten.

We waren hier een paar jaar geleden nog geweest en ik moet eerlijk zeggen. Het is wel erg achteruit gegaan. Overal staan lege panden en zijn winkeltjes en restaurantjes gesloten.
Maar op het centrale plein ziet het er gelukkig wel gezellig uit.

We strijken neer bij het restaurant Le Quaison. Tot een paar jaar geleden was dit een schattig klein tentje aan het water. Maar inmiddels heeft het restaurant een mega verbouwing ondergaan en is het bijna onherkenbaar, net als de menukaart.
Het is er enorm druk want het is prachtig weer en iedereen wil gezellig buiten zitten aan de Ourthe. Het eten is echt lekker en de porties erg groot!

We waren te laat om boodschappen te doen. Dus de volgende ochtend zouden we als eerste op pad gaan om ontbijt te scoren. Ik had uiteraard wel tig afbakbroodjes mee genomen Hollander als ik ben !

De muffe meur in het hutje lijkt na een paar uur luchten minder, althans dat zeggen sommige in mijn omgeving. Maar eerlijk gezegd ruik ik nog steeds dezelfde meur.

---

We hebben allemaal prima geslapen, wij in een 140 breed en de kids in een stapelbed.
Wat is dat toch een 1.40 breed als bed? Dan noemen ze ons zuinige Hollanders. Maar echt Belgen en Fransen geef toch eens wat geld uit aan een minimaal 160 of 180 of doe eens gek een 2.00m breed bed.
Je ligt er een heel groot deel van je leven in.

Maar goed eerst op pad om boodschappen te halen bij een supermarkt in Rendeux. De prijzen liggen ongeveer het zelfde als in Nederland. Ook hebben we van alles mee genomen voor de gourmet van vanavond.
Ik denk zelfs dat het huisje opknapt van gourmet lucht.

In de middag staat onze kajak uitje gepland. We hebben er zin in. Het weer is uitstekend en dus gaan we op pad.

Ik heb gereserveerd bij wildtrails-basecamp in Rendeux wat op precies 1 minuut rijden vanaf ons huisje ligt. Daar heb ik dit huisje op uitgekozen.

Wildtrails biedt verschillende activiteiten aan en zijn ook bekend geworden door verschillende tv programma’s waar ze zich voor lenen.

Het is een geweldig gelegen plek en de medewerkers spreken o.a. ook Nederlands. Dat is op zich wel handig, dat er in je eigen taal wordt uitgelegd wat je te wachten staat als ik zo naar de aangeboden activiteiten kijk.

Het ziet er allemaal even spectaculair uit. Maar wij gaan vandaag de wilde stromingen en sensationele watervallen van de Ourthe trotseren. De tocht is 8 kilometer en je zou er gemiddeld tussen de 1 1/2-3 uur over moeten doen.

Als we ons melden krijgen we de instructies een zwemvest aan te trekken en een waterdichte ton mee te nemen.
We hebben gekozen voor een duo kajak. En de teams zijn inmiddels gekozen.

Team 1; Manlief met dochterlief… (ik wens manlief veel succes 😉
Team 2; Mijn bloed fanatieke favo SchoonZoon en moi

Ik heb zelf aardig veel kajak ervaring en mijn favo SZ ook vanwege zijn sportopleiding. Manlief heeft ook al eens een keer eerder zich in een kajak begeven. Maar voor dochterlief wordt het een primeur. Dus kwa overwinning mocht het tot een race komen, zit ik zeker in de finale.

De kajakken worden opgeladen op de trailers en dan worden we naar het plaatsje La Roche gereden. Waar we een uitleg krijgen. Wat valt er uit te leggen aan een beetje paddelen. Maar goed waarschijnlijk is het nodig of een bezigheidstherapie voor de medewerkers. We gaan op eigen houtje. Dat kan niet mis gaan er is maar een rechte weg of rivier..

De eerste uitdaging is het feit dat je je eigen kajak naar de waterkant moet sjouwen vanaf de parkeerplaats. En heel eerlijk, ik had hier niet op gerekend wat het is een behoorlijke wandeling met het loeizware ding. Los van het feit dat we ons net allemaal met zonnebrand hadden ingesmeerd en de kajak constant uit onze handen glipt.

Maar favo SZ en ik hebben er lekker de pas erin, want we willen voor de menigte uit het water in. Om te voorkomen dat we als een soort Efteling attractie achter elkaar aan in een file peddelen.

We zitten en zijn onderweg, en merken dat de waterstand wel heel erg laag staat. Achter ons horen we hoe de frustratie toeslaat.
Het blijkt dat dochterlief een afwijking naar links heeft.

Favo SZ en moi liggen in een deuk en heel eerlijk ben ik blij dat ze bij manlief in de kajak zit. Hij heeft namelijk met dat soort dingen engelen geduld.
We dollen wat en spatten elkaar uiteraard nat en ik vraag me af hoelang het duurt voor er een kajak omgaat. Maar het gaat goed.
We trotseren de ene na de andere mega super snelle stroomversnelling en watervallen zo hoog als….

Stroomversnellingen…. ach ja inderdaad er zit een beetje een versnellingkje in maar dan moet je echt goed kijken hoor. En watervallen ??? een verschil van 20 cm is wel de max.
Maar we hebben in ieder geval een hoop lol en daar is het allemaal om te doen uiteraard.

Door de lage waterstand lopen we af en toe vast op de bodem. En in eerste instantie denk ik dat het komt door moi vanwege mijn gewicht. Maar gelukkig zien we dat ook dat atletisch gebouwde mensen zonder overgewicht vastlopen op de rotsige bodem.
En gelukkig is mijn favo SZ dan niet te beroerd om uit de kajak te stappen en ons los te maken van de bodem.

Omdat we nou niet de Grand Canyon aan het bevaren zijn, zoeken we het avontuur samen op. We nemen een soort off grid route en lopen ook hier vast. We gaan onder laaghangende bomen door en creëren ons eigen avontuur. We zien ook nog een dode bever langs de kant liggen.
Team 1 lijkt op kop te gaan en peddelen op hun eigen manier een bijzondere route, met name richting de linkerkant.

We hebben samen een hoop lol als we zien dat team 1 vastloopt op de bodem en niet loskomt. Dus kajakken we hun kant op. Favo SZ ziet zijn liefje struggelen en springt als een echt held uit onze kajak om ze een handje te helpen.
Maar niet voordat hij mij en onze kajak eerst even een flinke zwieper de goede kant opgaf.
Ik schiet ineens als een gek los en kom ineens in de eerste echt versnelling terecht.
Ik denk, nou als ik zo doorschiet moet favo SZ een heeeel eind zwemmen, of een taxi gaan nemen.
In een reflex grijp ik me vast aan een laag hangende boomtak, om zo te wachten op favo SZ in de kajak.

En met de kajak naar voren trekkend, door de stroming en ik achterover hangend aan de boomtak worden we een ware attractie.

Als zijn liefje veilig en wel door peddelen houd ik het nog net op tijd vol zodat favo SZ veilig kan instappen en we samen verder kunnen op weg naar de grootste waterval van de Ourthe al voor we het einde naderen.

Vol goede moed peddelt team 1 op weg naar de waterval met een verval van 90 cm. We zien ze ineens halt houden vlak voor de uitdaging. Ik zeg tegen favo SZ, ik weet precies waarom ze halt houden.
Dochterlief zweet peentjes voorin de kajak, dit is haar eerste echte verval. En ze lijkt er ineens niet meer zoveel lol in te hebben.

Dus team 2 laat even zien hoe het moet, handjes in de lucht en gaan… yeeeeeeeehaaaaa !
Dochterlief twijfelt, maar uiteindelijk trotseert ook zij deze uitdaging.
Toch super knap vind ik. Dat ze wel uit een vliegtuig springt met parachute, abseilt van de Euromast, zwemt met walvishaaien en dolfijnen, boottochten en mega turbulentie met ons aangaat, maar dit als iets engs ziet…
Bijzonder kind he ? hahaha toch houden we zielsveel van haar.

Bij het einde moeten we links aanhouden om te voorkomen dat we in Parijs eindigen. Als ik uit wil stappen zegt favo ZS dat ik mag blijven zitten zodat ik geen natte voeten krijg.
Hij was even vergeten dat er meer water in de kajak zat dan in de Ourthe zelf. Maar het gebaar is super lief en als trotst schoonmoeder blijf ik zitten en wacht tot de held mij met kajak en al de kant optrekt.

We zijn allemaal goed nat en laten ons lekker opdrogen in de zon onder het genot van een drankje en genieten van het uitzicht van mensen die naar beneden abseilen.

Het was super leuk met elkaar te doen en we gaan dit vast en zeker nog een keer met elkaar doen.

Bij het huisje aangekomen genieten we nog even heerlijk na voordat we de gourmet pan aanzetten. De lucht betrekt wel een beetje maar de temperatuur is goed, dus zitten we buiten op het terras.

Als we klaar zijn, barst er ineens in alle hevigheid een bui los die niet meer lijkt te stoppen. We waren net op tijd klaar en hadden alles binnen. We kijken naar de voetbal als we ineens een mega knal van de onweer horen. We schieten stijf overeind. WOW ! dat was echt heul heul dichtbij. De t.v. lijkt het ook ineens niet meer lekker te doen, dus wordt er via de ipad verder gekeken.
Morgen moeten we uitchecken en gaan we weer op pad.

---

Na het uitchecken vandaag zijn we richting Durbuy gereden. Het plaatsje ligt op ongeveer 27 kilometer vanaf Rendeux. Het is gelukkig niet druk, meestal is het overvol en dus wandelen door de straatjes, bekijken wat kleine boetiekjes en drinken we gezellig wat op een leuk terras.

Na verloop van tijd als we het wel gezien hebben is het best nog vroeg en hebben we nog een uitje in gedachten. We rijden naar Dinant dat is zo een 50 kilometer vanaf Durbuy.

We hebben in het verleden al eerder een paar pogingen gewaagd, maar het bleek een stoet van auto’s die allemaal op zoek waren naar parkeer gelegenheid. Dit is toen niet gelukt en vandaar nu wederom een poging.

Als we Dinant inrijden lijkt het wel een deja vu. Er is wederom een mega stoet aan auto’s met allemaal dezelfde missie… een parkeerplek.
Na een rondje Dinant te hebben gereden komen we met veel geluk bij een man uit die plekken aanbiedt en warempel we hebben een plekkie!

We lopen langs de oever van de Maas in Dinant. En ik moet eerlijk zeggen… Eigenlijk was het niet zoveel.
Je hebt het citadel van Dinant die boven op een rots ligt en er worden talloze boottochten over de Maas aangeboden. Maar voor de rest vind ik het stadje persoonlijk overrated.

We besluiten in de middag op een terras neer te strijken en bestellen een pizza en een charcuterie.

Op de kaart staat ook iets merkwaardigs, namelijk een pizza met goud !!! Serieus denk ik zelfs onze favo SZ met Italiaanse roots lijkt verrast. Voor slechts 95 euro kun je hier een golden pizza bestellen, maar wie checkt of het wel echt goud is? En hoe zit dat er dan uit de volgende dag als je achterom in de pot kijkt ??

De dag loopt op zijn einde en we vertrekken weer richting Nederland. We sluiten ons gezellige weekend af in het sushi restaurant in Nederland.

We hebben heerlijk genoten samen en weer mooie herinneringen gemaakt.

Conclusie: Rendeux is heerlijk en lekker centraal gelegen. Het ligt letterlijk om de hoek van Wild Trails, voor de leukste sportieve activiteiten.
Durbuy en Dinant, waren leuk om te doen, maar je kunt er geen hele dag doorbrengen. Dus dit te combineren is een perfecte oplossing.

We gaan zeker een keer terug komen, wie weet als de waterstand hoger is. Dan gaan we het raften hier eens uit proberen.