We zijn in Split aangekomen. Voor we de ferry opgaan genieten we van ons kerst ontbijt. Wij wensen iedereen fijne kerstdagen !

Als we bij de voordeur aankomen kunnen we niet wachten om te zien hoe de vloer geworden is. We hebben deze door tijdgebrek helaas niet zelf kunnen leggen.
En soms is het ook wel lekker om iets uit te besteden. Al leert de praktijk wel, dat je de dingen vaak beter zelf kunt doen, zodat het ook goed gebeurd.
Maar we hebben hem door onze vrienden laten leggen die hun vak wel verstaan waardoor we alle vertrouwen hadden om de klus uit te besteden.
Na maandenlang spanning zien we nu eindelijk het resultaat van onze vloer. En wat is hij prachtig geworden ! Hij is precies zoals we hadden gehoopt. Even waren we bang dat hij te donker zou zijn, maar gelukkig valt dat 100 procent mee.



We hadden vanuit Nederland Ikea spullen online besteld in Zagreb. Door de harde wind kon het gisteren niet worden geleverd.
Het zou in eerste instantie vanmorgen vroeg worden geleverd maar die ferry werd gecanceld vanwege de wind. Maar als de wind dan eindelijk afneemt komt Ikea dan toch nog vanmiddag leveren.
En jawel daar zijn onze Zweedse vrienden weer met een restant aan keuken spullen maar ook een kast voor de slaapkamer!


Manlief en ik lopen de spullen naar binnen en zo staat het huis weer vol met tig dozen.
Hij was houdt zich vandaag bezig met een front op de vaatwasser. Omdat het apparatuur is niet van Ikea is, moest er een speciale bevestiging voor worden besteld.
Vandaag moesten er nog wat panelen op de keuken worden gemonteerd en een kastje worden verzaagd naar een andere maat.
Vandaag worden de laatste dingen in de keuken afgerond. Ik voorzie alle laden van glazen zijkanten. Manlief voorziet alle kastjes van verlichting en zo lijkt het erop dat op het keukenblad na de keuken compleet is.
De keuken wordt vandaag kastje voor kastje schoongemaakt en ingeruimd. Het is best nog lastig om te beslissen wat waar moet. Maar gelukkig hebben we genoeg ruimte en houden we zelfs lege kastjes over.
Manlief gaat aan de slag met de plinten zodat we ook dat van de lijst af kunnen halen.
Vandaag is het Dinsdag 31/12/24 oud jaar dag. De laatste dag van 2024 ! En dat betekent traditie getrouw, het grote oliebollen bak festijn !
Nadat we de boodschappen in huis hebben gehaald zijn onze taken verdeeld. Manlief gaat door met in huis klussen en ik ga aan de slag met de oliebollen. Hij gaat verder met het ophang systeem voor onze deuren.





Nederlandse oliebollen met natuurlijk een Kroatische touch. Ze zijn ontzettend geliefd in de buurt en bij vrienden. Nadat manlief zijn goedkeuring heeft gegeven bak ik een hele lading.







Iedereen een super gelukkig en gezond 2025 !

Vandaag gaan we flink aan de slag. We hebben besloten de zolder/entre sol af te maken. Daar is wel het een en ander voor nodig.
We beginnen met alles naar beneden halen. Zak voor zak, doos voor doos.
Voordat we van de zomer vertrokken hebben we alles wat er in huis stond boven op de zolder gegooid. Onze vloer moest natuurlijk leeg zijn voor het leggen van de tegels. En omdat er ruimte genoeg was, ging alles naar de zolder.




Als hij helemaal leeg is, slepen we de mannen stofzuiger naar boven en maken we de vloer stofvrij.





Daarna begint het grote grond de balken festijn. Het is echt een gedoe. De hoogte laat niet toe om er te staan en met een dakhoek van 30 graden moet ik als een rups op mijn buik de hoek zien te raken.
We zien er nog wel de humor van in maar of dat morgen ook zo is? Ik heb het gevoel dat ik 2 meter lange armen nodig heb en zelfs met een verlengde kwast red ik het bijna net niet. Maar na een paar uur kunnen we het grote grond festijn van de balken afsluiten.
We pakken vandaag de draad om waar we gebleven waren en wonder boven wonder heb ik geen spierpijn. Maar dat moet ik natuurlijk niet te hard roepen, de dag is nog niet om.
Vandaag lakken we de balken van de zolder af in een mooie lichte kleur. Dus het proces van de dag ervoor herhaalt zich.
Als een rups kruipend over mijn buik schilder ik met kwast en roller de balken. En als we daarmee klaar zijn en de boel best lekker snel aan gedroogd is, en ik klaar denk te zijn…. besluite manlief dat het een goed plan is om lekker door te halen en ook gelijk de hele zolder vloer in de grond te zetten.
aaaaaah daar gaan we weer… we rupsen weer over de vloer. Maar het ziet er wel gelijk een stuk lichter en beter uit. Ondanks dat dit ook slechts een grondlaag is. En ik weet ook wat er volgt na een grondlaag…



De dagen gaan rap aan ons voorbij. We maken lange dagen.
De zoldervloer is inmiddels droog en die kan nu ook worden afgelakt. Ondanks het feit dat ik alleen de grondlaag al prachtig vond en het voor mij zo ook prima was vond manlief dat geen optie. Nee als we het doen, doen we het goed. Dus aflakken voor een extra beschermlaag is zijn visie. Deze rups kan sputteren wat ze wil, maar gelukkig houdt hij voet bij stuk.
Daar gaan we weer…..




Ik vloek en scheld, manlief hoor ik enkel lachen om mijn frustratie. Ik zeg; voor jou is het makkelijker jouw armen zijn 2 meter. Ik voel spieren in mijn rug waarvan ik niet eens weet dat ik ze daar had. En ineens snap ik waarom een rups besluit om zo snel mogelijk in een vlinder te veranderen !
Ik stoot mijn hoofd 100 x, ik heb verf in mijn haar en op mijn armen en toch blijf ik ook lachen hoor…. want het einde is in zicht.
Vandaag hoef ik geluk niet als een rups over de zolder voort te bewegen maar in plaats daarvan, mag ik een schilderklus boven mijn hoofd doen.
Maar eerst begin ik even met het ordenen van de spullen. Opruim orden freak als ik ben ga ik aan de slag. Nu weet ik wat we hebben en waar alles weer staat. Ik sla soms een beetje door volgens zeggen, maar ik functioneer simpelweg beter als alles geordend is. In elk mens schuilt een autist zegt men.. misschien is het zo?

We lakken samen de dakbalken in de huiskamer en keuken af. Het is best een pittige klus want het plafond is erg hoog. Daardoor werken we met 2 grote trappen dus hebben we nog een bijkomende klus, het verzetten van de trappen in deze ruimte.
Het is af en toe gepuzzel en gesleep met die zware dingen maar het resultaat is zo ontzettend mooi !


Als de balken klaar zijn, nemen we even een pauze. Heerlijk een tosti met een kop koffie/thee in het zonnetje buiten. Het is bijna jammer dat we zo weer door moeten binnen.


Na een half uur pauze hoor ik de baas zeggen; ja ja kom op aan het werk, koekjes bakken zich niet vanzelf! En gaan we verder met het aflakken van de deuren.
Het gronden van de deuren hadden we de vakantie ervoor al gedaan. Eigenlijk grappig hoe ik nog altijd spreek van vakantie LOL.

De deuren zijn peanuts vergeleken met de dakbalken en dus zijn de 3 deuren binnen no time afgelakt en kan ook de klus van de lijst.

Vandaag besluiten we dat we de gipsplaten van de zolder kunnen primeren en als dat droog is kunnen latexen. Als dat allemaal achter de rug is en het al laat is, is ook deze dag voorbij.
Zolder KLAAAAAAR!! nooit meer een rups !
Vandaag gaan we door met het plafond van de woonkamer. Deze moet natuurlijk ook worden geprimered om daarna te worden gelatexed.
Het huis lijkt gelijk een stuk lichter, alhoewel hij ook nog voor een 2e x moet later die week.



Het is vandaag 8 januari 2025 en ik noem deze datum omdat deze dag een mijlpaal wordt geslagen zoals dat geloof ik heet.
Vandaag hebben we afgesproken met een architect om 9 uur bij ons op het eiland.
We gaan kennismaken met de man en onze plannen voor de appartementen voorleggen.
Vandaag precies een jaar geleden hadden we ook een architect gesproken. Dat was degene die het gebouw had getekend. Hij zou aan de slag gaan, maar vervolgens kregen we nergens gehoor.
Via onze overburen hebben nu een andere gevonden die er gelukkig wel zin in heeft.
We leggen onze plannen voor en hij gaat die uitwerken en zal ergens met een prijs komen. We zijn enigszins wat voorzichtig blij. Maar de eerste stap lijkt gezet.
Daarna rijden we naar een auto onderdelen shop in Stari Grad want de accu van onze smiegel heeft het begeven. Niet zo gek natuurlijk want deze is waarschijnlijk nooit vervangen.
Manlief haalt met een hoop geklooi de accu los. Dat kreng was niet los te krijgen. Gelukkig heeft onze Vrboska papa een garage vol tools en krijgt hij met zijn gereedschap de accu los.

Eenmaal aangekomen zien we een brief op de deur. De man van de shop is even richting de ferry om spullen op te halen. Dus na enige tijd wachten halen we eerst even wat andere boodschappen.
Als we terug komen, zien we mensen buiten in de rij staan, die allemaal een accu nodig hebben ! Dus sluiten we netjes in de rij aan.
Als we aan de beurt zijn zien we een hele lading met accu’s voor de toonbank.
We leveren de oude in en krijgen er zelfs nog een flink bedrag voor terug ! Dat is mooi meegenomen.
Bij thuiskomst wordt de nieuwe geïnstalleerd. Smiegel doet het weer dus kunnen we de eiland crosser ook weer gebruiken. Dat is wel zo fijn, want er staat een trip naar Split op de planning.
Omdat Smiegel een Kroatisch kenteken heeft kunnen we met die auto voordeliger met de ferry over. Dat scheelt aanzienlijk.
Daarna gaan we door met het bouwen van een nieuwe kast in onze slaapkamer. De spullen waren al eerder geleverd dus konden we gelijk aan de slag.
Helaas heeft Ikea aanpassingen gedaan aan een aantal producten en het levert geen verbetering op. Het materiaal is fragieler en de instructies zijn nog steeds net zo onduidelijk als voorheen.
We hebben al tig kasten in elkaar gezet van de Zweedse firma maar echt wat een kriem ! Het zou allemaal gemakkelijker moeten gaan maar het tegendeel bewijst dat het niet zo is. Maar na een tijdje hebben de kast op zijn plek.



De volgende dag pakken we de draad op waar we de dag ervoor aan begonnen waren.
Aan het eind van de dag is de kast klaar, op de verlichting na.

Vandaag wordt het plafond in de woonkamer en de keuken voor de 2e keer in de latex gezet. Gelukkig hoef ik niet te helpen met deze boven mijn hoofd klus.

Ik ga vandaag heel Ikea opstoken. Wat hoewel alles super goed en compact verpakt is door de Zweedse gigant hebben we wel kilo’s karton.
Ik kan dat onmogelijk afvoeren zoveel als het inmiddels is. En omdat het vandaag redelijk windstil is kan ik het vuur in de achtertuin opstoken.
Overal ligt karton, in de toekomstige studio, onder de veranda, aan de zijkant van de tuin… dus genoeg te doen. We hebben ook nog wat andere rotzooi dus begin ik met het opbranden van de troep. Toch heerlijk he dat er geen haan naar kraait hier!












Als ik na een paar uur fikken al behoorlijk wat heb weg gewerkt, komt manlief met onze oude bank aan. Ik sputter enigszins tegen, maar manlief zegt; ah joh dat kan prima.
Vandaag staat er een grote lang uitgestelde klus op het programma.
De glaswand die de woonkamer in 2 ruimtes moet gaan verdeling wanneer het nodig is.
De wand is vorig jaar april met een vrachtwagen vanuit Nederland hierheen gekomen en nu gaan we er mee aan de slag.
De glas panelen wegen 91 kg. per stuk en staan beneden in de garage. Omdat er even geen hulp is, moet ik dus helpen die loodzware dingen naar boven te sjouwen.
Ik zie er als een berg tegenop, ook omdat ik de arm lengte niet heb om mijn arm eromheen te slaan en ik als de dood ben dat ik er een laat vallen. Manlief plakt aan de onderkant wat schuim zodat ik hem kan neerzetten wanneer ik hem niet zou kunnen houden.
En zo lukt het, tree voor tree en af en toe een paneel even neerzetten en na enige tijd staan ze in ieder geval boven.
Ik ga een heel lang verhaal hier kort houden, dus komt er een kort versie van de plaatsing.
De wand is in NL. gekocht, wordt normaal niet verkocht zonder montage, dus wij met uitzondering, geen beschrijving of hulp, het is een speciale wand met 4 deuren en 1 rails dat is ongebruikelijk.
Zonder beschrijving maar gelukkig wel de rails vanuit de leverancier voor gemonteerd om het iets gemakkelijker voor ons te maken.
Na lang kloten blijkt dat de rails verkeerd is voor gemonteerd en dat zorgt voor heel veel oponthoud. We hebben tig zakjes met boutjes en van alles en nog wat waar we uiteindelijk best uitkomen, maar er blijft nog een hele zak met zooi over.
Blijkt dit een halve extra set te zijn. Ook komen we er achter dat 2 essentiële onderdelen voor de verkeerde kant zijn geleverd.
Al met al gewoon super slecht, en ik zeg je het was geen koopje. Het was de Rolls Roys onder deze glaswanden. Nee we zijn niet happy over de gang van zaken maar we zijn er uit gekomen.
Zonde van het mega oponthoud.
De wand is helemaal geweldig en naar ons zin ondanks dat nog niet alle onderdelen hier compleet zijn krijgen we toch al een goed beeld.
Het is een wonder dat we dit met 0 instructies en 10 x op het verkeerde been zijn gezet zover voor elkaar hebben gekregen.















Later vanmiddag komt de architect langs om het appartementen gebouw te bekijken zodat hij een beter beeld krijgt van onze plannen.
Daarna maken we de koelkast deur op maat. Ook dit is een afwijkende niet Ikea koelkast.


Vandaag zijn we in Split voor diverse spullen en afspraken. Ook gaan we op pad voor een keukenblad.
Omdat we zo vroeg zijn moeten we een half uur wachten totdat de Bauhaus open gaat. Gelukkig kunnen we na een rondje bouwmarkt ook nog een rondje met de auto door de drive in gedeelte heen, een ware attractie .
Er wacht nog een hele lijst met winkels waar we langs moeten en die werken we stuk voor stuk af.
In de middag hebben we nog een gesprek met een directeur van een keukenbedrijf voor een aanrecht blad. Ze gaat een offerte maken en die mailen. Daarna pikken we ook nog spullen op bij het afhaal centrum van Ikea in Split.
Hoera, nog meer dozen !!



Dan belt de architect, of we vandaag even langs kunnen komen in verband met de landmeting die gedaan moet worden. We geven aan er niet te zijn maar dat morgen geen probleem is. Dus morgen 9 uur op kantoor bij de architect, check !
Het is 9 uur als wij op het kantoor van onze architect plaats nemen. We zijn in de veronderstelling dat we hier zijn om de landmeting door te spreken.

Maar dan vertelt hij dat hij nog iets leuks voor ons heeft. Loop even mee naar mijn computer zegt hij. En dan ineens zien we een gebouw opdoemen op zijn pc. Hij heeft onze ideeën als eerste schets al uitgewerkt en sterker nog. Het is nog veel beter dan dat.
Hij vertelt ons dat het gebouw kan worden verlengd en dat de trappen die nu binnen zitten via de buitenkant kunnen worden gerealiseerd. Dat is allemaal super positief!
Eenmaal terug thuis gaat manlief door met een onvoorziene klus. Door de Bura zijn er langs de rand van het dak een paar dakpannen losgelaten.
Het dak is in het begin al aangepakt, op de gemetselde rand na. En juist die rand heeft het begeven. We hoorde in de avond een mega klap maar konden het niet zien in het donker.
Vanmorgen zagen we de pannen naast het huis liggen.
Dus op pad voor een paar dakpannen. Helaas valt dat niet mee, aangezien het om een zeer oud type gaat. Ook online is niets meer te vinden.
Dus met nieuwere pannen en wat improvisatie vermogen lost manlief het probleem (tijdelijk) op.



We hebben besloten dat we met de tijd het hele pannendak zullen vervangen. Waarschijnlijk als we hier definitief wonen zodat we daar alle tijd voor hebben. Voor nu is het gemaakt en blijft het waterdicht mocht het gaan regenen.
De volgende dag hebben we om 9 uur bij ons thuis afgesproken met de surveyor, ofwel de land meet man. Hij moet weten wat onze plannen zijn dus spreken we dat met hem door.
We hebben echt enorm veel geluk dat ook deze man prima Engels spreekt.
Nadat hij is vertrokken en het voor hem duidelijk is wat hij moet doen gaan we verder.
Er moeten nog planken voor de kast op maat worden gemaakt en we gaan verder met de overige troep op te fikken.
Het vuur is lekker warm en we komen aardig van de troep af. Alles wat weg mag gaat in de hens 😉




Het is lekker warm buiten en het zonnetje schijnt lekker.
We ruimen het huis en de garage op. En zo vinden we steeds meer rotzooi wat ook nog op het vuur kan. We krijgen steeds meer leefruimte en lege vloeren overal !
Aan het eind van de dag lopen we nog even naar het appartementen gebouw en staan we op de bovenste verdieping. We nemen onze plannen door en zetten dingen uit om een goed beeld te krijgen.



De plannen en voortgang zal ik later in een andere blog gaan verwerken. Dus houd deze site in de gaten !
We zijn dol enthousiast als we op de eerste verdieping staan. Wat heerlijk en hoe mooi. Dat te bedenken dat we nog meer verdiepingen hier bovenop gaan creëren.
Het is een beknopte samenvatting van een periode van 3 weken. Een periode waarin we enorm veel hebben gedaan en grote stappen hebben gemaakt.
We hadden ook wat onvoorziene dingen, maar die tackelen we uiteraard onderweg. Dat is iets waarmee we inmiddels weten te dealen.
Voor de volgende keer staat er het latexen van de muren op het programma. En ergens staat er ook nog een hele badkamer op het programma.
We nemen weer afscheid en rijden moe maar voldaan naar de ferry om richting Nederland te gaan.





Op naar de ferry. De weg achter ons huis heb ik een stukje gefilmd.
Manlief probeert zijn ogen nog even wat rust te geven terwijl ik buiten op het dek in de zon wat rondwandel. Nog even wat laatste zonnige momenten opsnuiven voor we terug gaan naar het natte koude Nederland.







De lange uitgebreide versies staat onder de button vakanties. Eigenlijk een misplaatste term 😉