Daar gaan we weer en we hebben er zin in! Het wordt een werk vakantie met daarin 6 dagen echte vakantie. Want mijn schoonies komen 6 dagen langs om te kijken waar hun zoon en schoondochter in december naar toe verhuizen.

Ze kennen alleen onze verhalen en de foto’s die we keer op keer vol trots laten zien. Maar nu is het moment dat ze het live komen bewonderen.

Helaas kan er nog steeds niet bij ons in huis worden gelogeerd. Dus hebben we met onze Vrboska papa en mama afgesproken dat de schoonies bij hun in een appartement zullen verblijven. En geloof me, dat is geen straf. Want het uitzicht is daar prachtig.

We zijn onderweg en de stemming zit er lekker in. We proppen onderweg een burger van de Burger King in onze mik en rijden voortvarend Split binnen. Onderweg geen gekke dingen, dat is wel fijn, en bijna ongebruikelijk in ons geval. We hadden wel een partij shit weer, maar ja zoals we altijd zeggen.. de zon schijnt (bijna altijd) in Kroatië na de Sveti Rok tunnel. Dus gas erop op weg naar de zon.

Eenmaal aangekomen in de haven parkeren we de auto alvast in de rij voor Stari Grad. En hoewel we erg vroeg zijn is dat geen probleem en kunnen we op ons gemakkie een terrasje pakken bij Terminal F (zie bijgevoegde tripadviser link) op loop afstand van de haven.

Omdat de burger, de koekjes, de dropjes en wat al niet meer inmiddels alweer aardig zijn gezakt. Besluiten we voor een heerlijk bak met nacho’s te gaan met een verkoelend drankje. Want man, wat schijnt die zon lekker.

En dan word ik geconfronteerd met the wild life van Kroatië. Een volhardende gekko die zich in een rap tempo richting mijn handtas begeeft. Dus.. verplaats ik mijn tas. Maar deze opdringerige ploert geeft de strijd niet op ! Gevolg. 1-0 voor de gekko. We verkassen van tafel. De gekko heeft een ander slachtoffer gevonden en ik heb weer rust.

Na een tijdje wandelen we terug naar de ferry. Wat een verrassing we mogen met de Dalmacija. Deze ferry is helemaal opgeknapt en vaart nu tijdelijk tussen Split en Hvar (Stari Grad) voordat hij weer tussen Dubrovnik en Bari Italia zal gaan varen.
De ferry ziet er geweldig mooi uit en is niet te vergelijken met de oude stink schuit waar wij normaal mee overvaren. Wat een luxe. Zelfs de toiletten zijn schoon en ruiken fris. Er is van alles te zien op de ferry, maar het mooiste is, het uitzicht vanaf onze stoelen op het panorama dek! Helaas moeten we hier niet aan wennen, want over een paar weken is deze luxe voor iedereen voorbij.

Er staat zelfs een vleugel in de salon. En even schiet het door mijn hoofd om 1 1/2 uur lang de vlooien mars, afgewisseld door vader Jacob te spelen. Maar ik weersta de verleiding. Moeilijk, moeilijk hahaha.

Eenmaal thuis gekomen zijn we gelijk even naar de buurtjes gegaan, hebben we de auto uitgeladen en ons bed in orde gemaakt om weer wat extra uurtjes slaap in te halen.

De volgende dag, is het plan om een terras te pakken in Jelsa met een ijsje en een biertje. Maar niet voordat we toch eerst nog ‘even’ een klein klusje aanpakken. Namelijk het verwijderen van de blauwe keuken folie. En ik schrijf ‘even’ tussen aanhalingstekens.
Want wat een klote klus is dat, niks ‘even’ aan !

De folie is een fantastische beschermlaag tijdens transport. Maar wat een gepiel om die zooi er af te krijgen. Het kost ons een paar uur voordat de kleur smurf helemaal verwijderd is en ons eindresultaat zichtbaar wordt. Na deze piel sessie moeten we allebei in Ikea therapie !

Oké een ijs coupe in Jelsa doet ook een boel vergeten.

Omdat de schoonies pas volgende week komen hebben wij de aankomende week vol gepland met klussen.
Want een vakantie zonder klussen is een vakantie niet geklust ?!?!

Eenmaal thuis gaat manlief nog even aan de bak met Smiegel. De achter portier wil niet open sinds de aankoop, iets met een kinderslot. Maar handige Harry weet het probleem te fixen en nu kan de deur gewoon weer open.

De dag erop moet Smiegel voor zijn jaarlijkse herkeuring. Dus gaan we naar de Pregled Vozila in Vrbanj.
Vrbanj ligt slechts op een paar kilometer bij ons vandaan.

Elke auto moet hier naar de jaarlijkse keuring een soort APK en daar kunnen we ook gelijk onze autoverzekering verlengen.
Je maakt hier geen afspraak je rijdt er gewoon heen en sluit aan in de rij. Soms is het druk en soms heb je mazzel. Wij hebben mazzel, maar 2 auto’s voor ons.
De auto wordt nagekeken, daarna wordt dit in de computer ingevoerd, het papierwerk wordt uitgeprint, we betalen en voila.. Tot volgende jaar!

Nu dat gebeurt is gaan we terug naar huis om te klussen. Manlief repareert wat gestuukte muren ik begin in de voortuin. (het onkruid staat inmiddels tot aan mars).

Vervolgens pak ik de hoge druk reiniger om de straten rondom schoon te spuiten. Maar binnen 2 minuten komt de rook uit het apparaat !! WTF?!
In Nederland hadden we het zelfde probleem. Uiteindelijk hebben we die ter reparatie opgestuurd. (maar daar hebben we hier nu niets aan). Dus leende we er een van de buren. Die bleek ook stuk. Vervolgens huurde we er een maar die was ook niet goed.
En nu hier… weer een naar de knoppen. Handige harry probeert het ding nog te fixen maar hij heeft het totaal begeven.
We besluiten snel een goedkoop ding aan te schaffen zodat ik de klus toch kan klaren. Voor 200 euro vinden we er een. Zolang hij het deze klus maar vol houdt. We zijn blij verrast. De straten zien er weer lekker schoon uit.

In de tussentijd heeft manlief de muur aan de keukenkant voorzien van een kleur. Het was even wennen maar we zijn er blij mee. Een beetje kleur in huis.

Daarna ga ik aan de slag met het aflakken van de veranda, die al een tijd in de grondverf staat. Het eindresultaat is prachtig, dus hub afvinken maar weer.

De dagen vliegen om onze echte vakantie komt in zicht. We nemen de achtertuin ook nog onderhanden, zodat we zonder struikelen ons kunnen bewegen door de tuin. We snoeien en knippen, maaien er op los. Dat ziet er weer overzichtelijk uit. Maar dan besluit manlief dat hij nog een paar takken achter ons toekomstige appartementen weg gaan wil halen. Er is immers nog wat tijd over voor de vakantie.

Maar het blijft niet bij een paar takken.. Hele bomen worden weggezaagd. Ik moet manlief er zelfs op toespreken dat hij niet onze mooie grote olijfboom omhakt. Maar onder en streng toeziend oog blijft de olijfboom gelukkig gespaard.

We slepen de hele takkenzooi naar een ander deel van de tuin om die op een ander moment op te fikken.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik verrast ben, als ik zie hoeveel ruimte we erbij hebben gekregen. Althans de ruimte was er natuurlijk al, maar niet echt zichtbaar.
Na een paar dagen ploeteren in de tuin zijn we allebei meer dan tevreden. Er worden nog wat wasjes gedraaid en onze stenen pilaster die al vanaf de aankoop stuk was wordt gelijmd.
We zijn klaar om de schoonies te ontvangen.

We sluiten de dag af en luiden de vakantie in bij ons favoriete tentje op het strand met een welverdiend drankje.

Om de vakantie helemaal goed te beginnen gaan we die avond lekker uiteten en nemen we de plannen voor de komende week als toekomstige gidsen door.

Ik ben druk bezig geweest om een aantal dingen uit te zoeken en te regelen en samen gaan we er voor zorgen dat de schoonies een fantastisch mooie week gaan beleven.

Ze landen zondag om 12 uur in Split; omdat wij die ochtend geen vroege ferry willen nemen gaan we een dag eerder naar het vasteland.
Dat combineren we gelijk met wat winkelbezoeken.
Dus win win.

Dag 1 vasteland, winkels en Burger King

We nemen de middag ferry. En onderweg zoek ik een hotelletje.
Ik heb zolang mogelijk gewacht met het boeken van een hotel. We hebben niet veel eisen, wel een goed bed, eigen badkamer, ontbijt, parkeren en in de buurt van de luchthaven. Voor 84 euro vinden we precies wat we zoeken in Trogir op nog geen 6 kilometer van de luchthaven en dichtbij het centrum.

De ferry zit behoorlijk vol. En al die rennende schreeuwende koters geven me nou niet echt een vakantie gevoel.
Ik heb overigens wel het gevoel dat alle ouders wel vakantie hebben. Het gegil en gekrijs gaat door merg en been, geen ouder die er iets aan doet. Maar goed we houden vol en proberen geen kinderen te vermoorden.

We hebben de boottocht overleefd. En zijn gelijk van mening dat onze toekomstige appartementen “adults only” zal worden.

Eerst moeten we naar de Bauhaus, Lesnina en nog wat andere zaken. Daarna naar de mall of Split. Daar besluiten we ook iets te eten voor de avond want het is al laat aan het worden en er is hier keuze genoeg. Manlief mag kiezen vandaag, en guess what? Het wordt het de Burger King. Ik hou er van, zo snel tevreden he ! hahaha.

Het hotel Buenavista Trogir heeft een perfecte ligging. Aan de overkant van het water ligt letterlijk de luchthaven. Waar je gelukkig in de kamer niets van hoort. Als de avond valt facetimen we nog even met de schoonies. Ze zijn er helemaal klaar voor, en wij ook.

Dag 2 Trogir en aankomst schoonies

We hebben heerlijk geslapen en het ontbijt was erg goed, er was van alles in buffet vorm. Na het uitchecken hadden we nog genoeg tijd om Trogir centrum in te gaan. Het ligt op een paar minuten rijden of wandelen.

We lopen heerlijk rond en nemen nog even een koffie op het terras voordat we naar de luchthaven rijden.

Hoewel er al dagenlang elke dag regen voorspelt staat, hebben we nog geen drup gezien. Het weer is heerlijk ondanks de wolkjes hier en daar.

Dan is het tijd dat we naar de luchthaven gaan.
We geven de route naar de luchthaven in het navi systeem in. Eigenlijk is het overbodig, aangezien het overduidelijk zichtbaar is.
Zie ik ineens een afstand van 35 kilometer in het beeld opduiken. Ik zeg HOOO dat gaan we niet doen vriend. Ik start mijn telefoon navi, die gelukkig 5 kilometer aangeeft.
Het is de zoveelste keer dat deze auto solliciteert naar een andere eigenaar…

Aangekomen op de luchthaven zien we dat de schoonies 10 minuten langer van hun verblijf in Kroatië kunnen genieten want ze landen 10 minuten eerder.

Het mooie van deze kleine luchthaven is, dat wij het vliegtuig kunnen zien landen en daardoor kunnen we de hele landing filmen. Dat is natuurlijk leuk voor de schoonies om terug te zien. Hoe vaak word je eigen vlucht gefilmd door een gids? Alles voor de goede recensies 😉

We zien ze het vliegtuig uitlopen en kloppen op de ramen boven hun hoofden, maar ze horen ons niet en hebben geen idee dat we ze al gespot hebben.

Vervolgens gaan we naar de aankomst hal en wachten we ze daar op als echte gidsen. (we hebben het uiteraard professioneel aangepakt). Tot onze grote hilariteit kijkt zelfs een andere gids op ons bord om te zien wie wij ophalen. Heey kom niet aan mijn gasten lijkt hij te denken.

Onze gasten zijn gearriveerd en zijn blij verrast dat ze ons zo gemakkelijk hebben gevonden.
Deze verrassing was geslaagd… more to come !

Onderweg in de auto naar de ferry vertellen we van alles over het land en de omgeving.
Als we ruim op tijd bij de ferry arriveren besluiten we nog even naar Terminal F te wandelen om hun maar ook onze vakantie in te wijden met een drankje. We maken gelijk even een toeristische foto van ze als aandenken.
Alles voor de goede recensie.

Daarna wandelen we terug naar de ferry. Uiteraard hebben we natuurlijk ervoor gezorgd dat ze alleen het beste krijgen.
Want de luxe Dalmacija ligt al te wachten, speciaal voor hun geregeld (ze zijn onder de indruk) hahaha.

Als we op het dek aan boord zijn, zeg ik tegen mijn schoonmams dat ik even een sprintje trek naar het mooiste plekkie van de boot. (het panorama dek).
En als ik me omdraai zie ik dat we samen als Femke Bol in een estafette ploeg over de boot rennen.
Hahaha goed begin, gelijk even de conditie getest van mijn schoonmams. Nou die is perfect in orde !

Ons sprintje loont, want we hebben prachtige plekken. Omdat we onze eigen Joop van Tellingen (bekende Nederlandse fotograaf) mee hebben, willen we dat hij een goede plek heeft om mooie kiekjes te schieten. Daar maakt hij dankbaar gebruik van (deze hele vakantie).

Voor ons is het natuurlijk allemaal gewoon. Maar toch kan ik enorm blij worden als andere mensen zo genieten van de mooie omgeving.
Ik hou wel een beetje mijn hart vast dat we de schoonies niet overdonderen met al het moois wat er nog gaat komen. Het is natuurlijk wel een onderneming voor 2 mensen in de 80.

Ze genieten van de overtocht en als we dan eindelijk voor het eerst met ze het eiland oprijden kijken ze hun ogen uit. Ondanks dat het voor hun een hele lange dag was zitten ze nog vol energie.

We installeren ze aan de overkant (bij de buren) in hun appartement. En na een tijdje komen ze fris en fruitig weer bij ons aan zodat we ze onze stek kunnen laten zien. Helemaal leuk vinden ze het. Ze krijgen nu eindelijk een beeld van onze verhalen en foto’s.

In de avond heb ik een gluten vrije spaghetti gemaakt. Die gelukkig in de smaak valt.
We wilde ze niet gelijk mee slepen naar een restaurant, na deze lange dag. En voor ons was het ook goed om zo even dicht bij huis te blijven.

We besluiten samen dat we de ochtenden bij ons om 9.30 ontbijten. En daarna laten ze zich verrassen waar we heen gaan. Onze gasten zijn niet veel eisend en vinden alles leuk en mooi (makkelijke gasten).

Dag 3 Stari Grad en bouwmarkt

Vandaag gaan we naar Stari Grad. Eerst nemen we ze naar de bouwmarkt (ja dat doet niet elke gids he). En wat zou een vakantie zijn zonder bouwmarkt?
We moeten namelijk een openhaard bestellen die we in Split hebben gezien.
Het mooie van deze excursie is, dat ze gelijk zien met welke hindernissen wij te maken hebben, als de eerste gelijk zich aandoet.

We moeten contant betalen om in aanmerking te komen voor een fikse korting. Maar omdat wij niet over zoveel contant beschikken, wordt er gelijk een beroep gedaan op de wandelende bank “Schoonies Cash en partner“. Een betrouwbare bank met gunstige voorwaarden.

Daarna lopen we Stari Grad in en gaan we naar een opgraving. We kijken wat rond het is niet echt spectaculair. We bedenken er ons eigen verhaal bij maar het is eigenlijk het bezoek niet waar. Maar goed we bouwen het programma wel een beetje op uiteraard.

Hier vandaan lopen we door naar het kasteel van de beroemde Kroatische poëet Petar Hektorovic. Omdat we er zelf nog niet aan toe waren gekomen hier heen te gaan was dit voor ons een mooie gelegenheid om dit prachtige werelderfgoed zelf ook eens te bezoeken.

Daarna besluiten we een terrasje te pakken, want dat hoort natuurlijk bij een vakantie. (of bij het eilandleven).
Dan gaan we weer door en wandelen we verder.
Er is zoveel te zien dat we af en toe vergeten naar onze voeten te kijken. En dat komt ons duur te staan.. Mijn schoonmams struikelt en komt lelijk te val. Gelukkig lijkt het achteraf wel mee te vallen op wat schaafwonden na maar we zijn allemaal wel geschrokken.

We rijden even naar huis terug om de wonden te verzorgen en als we zijn bij gekomen van de schrik is ze alweer mans(mams) genoeg voor een wandeling naar Soline beach (bij ons in de achtertuin zeggen we altijd).

We overleggen we van te voren of het niet te gek is. Maar nee hoor. We kunnen het makkelijk aan krijgen we te horen. Dus gaan met die banaan.

We wandelen langs het strand maar helaas door de harde wind vandaag is de strandtent niet open. De wandeling zelf is prachtig natuurlijk, maar deze strandtent houden ze nog te goed.

In de avond eten we bij restaurant Skojic bij onze buren. Omdat mijn schoonmams gluten vrij is, heb ik van te voren contact opgenomen of we gluten vrij kunnen eten. En dat is geen probleem. Later zal blijken dat je o pHvar heel gemakkelijk glutenvrij kunt eten.

Ik heb geregeld dat we een traditioneel Dalmatisch gerecht met ze willen proberen namelijk Pašticada. Er daar zijn ze helemaal voor in. Ik weet zeker dat het goed in de smaak zal vallen.

Pašticada is a Dalmatian specialty whose roots date back to the ancient Greek and Roman cuisine. This dish is listed in the List of Croatian gastronomic heritage. The preparation is very complex, you have to stuff the meat first, marinate overnight, and then cook it for hours.

Ik had niets te veel gezegd het was een succes. Daarna gaan we terug naar huis waar we dag door nemen om daarna ons bed in te duiken. Morgen weer een nieuw programma vol leuke dingen.

Dag 4 Sućuraj, hoe zeg je dat? olijf olie proeverij

Na het ontbijt maken we ons klaar om naar Sućuraj te gaan. Het is het plaatsje wat aan de meest oostelijke kant van het eiland ligt. Een vissersdorp wat vooral bekend staat vanwege de ferry standplaats naar het vaste land Drvenik.

De plaats Sućuraj: spreek uit soet sjoe raj brengt heel wat teweeg in de auto. De schoonies oefenen en oefenen, maar de mooiste creatie was toch wel soekoeroe. Die houden we erin !

De schoonies zitten op de achterbank met een kaart van Hvar. Zo krijgen ze een beetje een beeld over de afstand die we afleggen en welke plaatsjes we passeren.

Onderweg maken we talloze stops voor de fotograven onder ons en pakken we ook alle mooie uitzichtpunten mee. De weg wordt alsmaar smaller maar ook steeds mooier.

Als we ten hoogte van Bogomolje zijn, heb ik een verrassing voor ze in petto. We gaan langs bij onze lieve vriend Milan die aan het werk is op de olijven farm van vriend Ivo olive oil and tasting radojkovi.
Ik had stiekem al contact gehad met Milan en gezorgd dat ik gluten vrij brood had mee genomen, want hier komen we nooit weg zonder een tasting van onze enthousiaste vriend Milan.
En het biedt ons gelijk de mogelijkheid weer wat olie in te slaan.

De schoonies zijn helemaal verrast en hadden dit niet zien aankomen. Een privé olijf olie proeverij !
ja ja alles voor de goede recensies we doen er alles aan !

Zo ontzettend leuk om familie en vrienden kennis met elkaar te laten maken! En we hebben ze ook nog eens kennis laten maken met olijf olie over vanille ijs, hoe lekker dat is.

Na enige tijd gaan we weer door. We hebben nog een tussenstop. Namelijk Bogomolje Smokvina baai.
De baai waar manlief en ik enorm verliefd op zijn geworden. Het ligt aan de zuid kant van het eiland. Milan en zijn vrouw hebben hier hun appartementen. Maar ook onze vriend Ante en Josko.
Helaas is er nog niemand want het seizoen start pas over een week of 3.

Maar de indruk van de 20 minuten durende rit naar beneden die mijn schoonies hebben gekregen was het helemaal waard.

Eenmaal beneden in de baai aangekomen konden ze zich helemaal voorstellen waarom we zo dol zijn op deze adembenemede plek zijn.

Ik heb in eerdere blogs hier over geschreven dus zoek hem even terug als je meer hierover wilt weten

Daarna rijden we weer door naar Sućuraj. Eenmaal aangekomen parkeren we onze auto. Helaas is de koffiebar van onze nog niet open.
Dus lopen we door naar een konoba Mizarola . (ik weet dat er ook een Mizarola in Hvar stad zit. Maar ik heb geen idee of ze gerelateerd zijn).
We bestellen een typisch Dalmatische kaas/worst plank met een drankje erbij.

Ik waarschuw iedereen niet te veel te eten, want vanavond hebben we weer een aangename verrassing op het menu.

Het was een preachtige route met veel mooie uitzichtpunten en we hebben veel kunnen laten zien. Als we terug rijden doen we nog even boodschappen en rijden we nog even via de toeristische route terug langs het enige zandstrandje in Jelsa.

Om 1900 spreken we bij ons thuis af voor het avondeten in konoba Heemskerk. Manlief en ik hebben het avondeten al voor bereid. We gaan zwitsers racletten! Ik heb een flinke racletkaas meegenomen uit Nederland. Ook hebben we het raclet apparaat meegenomen. Want racletten bij ons in Nederland doen we niet meer, vanwege het feit dat ons huis te koop staat.
Ik ben echt dol op deze kaas, maar die stank…. die dagenlang in je huis hangt dat willen we toekomstige kopers of kijkers niet aandoen.

Heerlijk aan de kaas en gedroogde worst met salade. Onder de veranda, wat willen we nog meer ? #konoba Heemskerk. Na een geslaagde dag en avondmaal sluiten we de avond af met een stukje voetbal op tv.

Dag 5 Pitve aan de zuidkant een grottunnel

De volgende dag staat de tafel alweer gedekt aan de start van de dag. Broodjes, eitjes, fruit en verse jus.

We hebben er weer zin in en vandaag staat er weer wat leuks op het programma. We gaan naar de zuid kant van het eiland. We rijden richting Pitve en gaan daar door de bekende “grot” tunnel. Het is nog net geen attractie maar wel altijd bijzonder. Als het niet druk is met toeristen kun je er redelijk snel doorheen. Maar tijdens de drukte kan het best even duren (blokrijden).

We rijden als eerst naar Ivan Dolac waar een super leuke strand tent Sanpjerin zit. We weten dat hij nog niet open is. Maar toch willen we ze deze tent in deze leuke baai graag laten zien.

Daarna rijden we door naar het dorpje. We vertellen hen dat we hier meerdere appartementen hebben bekeken voordat we in Vrboska iets kochten.

Vervolgens rijden we door naar het plaatsje Sveta Nedjelja. Waar we bij het restaurant Tamari’s super gastvrij worden ontvangen. Ondanks het feit ze nog niet officieel open waren, zijn we hartstikke welkom. Ivana ontvangt ons graag en is een super gezellige gastvrouw. We gaan hier vast en zeker terug komen van de zomer.

Daarna gaan we verder, terug door de tunnel op weg via de prachtige route naar Malo Grablj. Overal is een goede plek om een foto te maken, de uitzichtpunten zijn ontelbaar.

We stoppen bij nog een fantastische plek, restaurant Alavia een plek die je absoluut moet bezoeken als je op het eiland bent.

Daar hebben we gelijk even een nieuwe schommel foto gemaakt, want dat was alweer een paar jaar geleden.

Ook de schoonies hebben een prachtige schommel foto en de hilariteit was compleet.
Ze zaten samen op de schommel naast elkaar toen het personeel kiss kiss kiss riep. En ja daar moet je dan wel wat mee doen hahaha.

Vanaf Malo Grablj rijden we door naar Velo Grablj naar Tavern Zbondini. Na velen vakanties zeuren ben ik eindelijk weer hier om een overheerlijke lavendel cheesecake te eten YES! Echt de beste in de wereld.

Voordat we iets gingen bestellen liep ik nog even snel naar binnen om te vragen of ze ook gluten vrije cake of gebak had. En ja ook dat is hier zeker te krijgen. (ik had voor de zekerheid gluten vrije cake meegenomen).
Mijn schoonmams was helemaal verrast en ik stiekem ook.

Daarna zetten we de route voort over een van de mooiste routes richting Vrboska. Ook maken we nog even een tussenstop langs ons vliegveld in Stari Grad. In eerste instantie geloven ze ons niet als ze het grasveld zien. Maar dan toch iets verder door zien ze een vliegtuigje staan.

In de avond hebben we heerlijk gegeten bij ons in het dorp bij Luka Gardelin. Het restaurant ligt boven de haven, waardoor je een prachtig uitzicht hebt over de jachthaven en de baai van Vrboska.
Daar genoten de schoonies van een overheerlijke visschotel.

Toen we bijna klaar waren met het eten, begon het dan eindelijk te regenen. Al die dagen zou het regenen maar nu vielen dan eindelijk de eerste spetters.

Dag 6 Hvar de gevangenis en grote hoogte

De dagen vliegen om, vandaag staat Hvar stad en omgeving op de planning. We beseffen ons ook heel goed dat het allemaal best wel veel is en overleggen of ze zin hebben in een dagje Hvar. Ze zijn wederom erg enthousiast dus hup de auto in en gaan.

Wij rijden eerst omhoog langs Hvar stad naar het Spaanse fort, waar we prima kunnen parkeren.

Op de rode stip bevindt zich het fort. Rechts boven in is fort Napolean te vinden.

Het fort is tevens een prachtige plek om mooie foto’s te maken met een fantastisch uitzicht. Vanaf hier kijk je uit over Hvar stad, de riva maar ook over de Pakleni eilanden.

We zijn uiteindelijk wel in de gevangenis beland. Maar met zulk uitzicht is het niet echt een straf, of misschien toch wel een kwelling als je hier zou komen te zitten ?

Na een steile wandeling omhoog staan we gelukkig weer buiten boven in het zonnetje.

Het fort is absoluut een bezichtiging waard. Je kunt boven bij het fort parkeren als je geen zin hebt in een flinke wandeling.
De wandeling omhoog begint beneden in Hvar stad en duurt zeker een half uur. In de hitte adviseer ik echt water mee te nemen. En als je niet echt goed ter been ben, bespaar je de kwelling en neem de auto omhoog.

De kosten zijn 10 euro per volwassenen. Er zit ook een terras bij waar je iets kunt drinken en volgens mij ook ijs kunt krijgen.

We hebben nog een mooie plek staan op de lijst. Het fort van Napoleon. De rit naar boven is misschien niet voor iedereen weg gelegd. Hij wordt ook door wandelaars en fietsers afgelegd. Ik kan alleen maar zeggen, diep respect. Want het is echt een hele trip omhoog. Het fort zelf stelt niet veel voor. Maar het uitzicht is adembenemend.

We staan nu op een van de hoogste punten en vanaf hier zie je het Spaanse fort heel goed liggen. Maar ook kijken we hier vanaf een nog hoger punt uit over de Pakleni eilanen en het eiland Vis.

Na deze trips is het tijd om iets te gaan eten. We rijden naar Hvar stad om wat te eten bij BBClub aan de riva met uitzicht over de haven. Het is niet de goedkoopste plek om te zitten. Maar je hebt een prachtig uitzicht en daar betaal je uiteraard voor.

Gluten vrij is er niet echt. Wel hebben ze een kaas en worstplankje die gluten vrij is. Ik koos voor een soort chocolade frikandel drol gebak. Het was wel lekker maar erg machtig.

Na een tijdje te hebben gezeten zijn we nog even tot het einde van de haven gewandeld om vervolgens met de auto onze route te vervolgen naar Pokonji Dol. Een plek waar we meerdere malen zijn verbleven. Een prachtige toeristische baai waar het al knap druk was.

Vervolgens gingen we nog even langs de Broaten om hun mooie stekkie te showen en elkaar voor te stellen. Daar hebben we gezellig nog wat gedronken met elkaar.

Daarna hebben we allemaal wat tijd voor onszelf genomen. De een met zijn ogen dicht en de ander met zijn ogen open in een boek.

In de avond zijn we in restaurant Obala in Jelsa gaan eten. Heerlijk om toch alle avonden lekker buiten te kunnen eten. Ook hier is gluten vrij absoluut geen probleem.
Het was weer een prachtige dag.

Dag 7 Jelsa, relaxen en de beloofde strand tent in Vrboska. En een wtf is dit nu moment een verrassing ???

Morgen is het de laatste hele dag voor de schoonies. Ik heb alvast een restaurant geboekt voor vanavond. Een speciaal diner op een prachtige plek. Maar dat houden we nog even geheim voor ze.

We maken een wandeling door Jelsa waar we daarna op een terras neer strijken. Na een tijdje rijden we een stukje off grid door Stari Grad heen. En zo laten we telkens weer een ander stukje van het eiland zien.

Daarna rijden we naar Soline Beach waar het strandtentje beach Kafic de beste stek is om lekker te relaxen. Met een koud drankje en een prachtig uitzicht. We nemen de afgelopen dagen door. Ik kijk nu al uit naar vanavond, waar ik nog als klap op de vuurpijl een super afsluiter voor de schoonies heb gepland. Little they know !

Als we na lekker te hebben gerelaxt naar huis gaan. Gaan de schoonies hun koffers alvast klaar maken. We hebben gezegd dat we vanavond lekker gaan uiteten. Dus zien we ze later wel.

Ik lig even lekker op bed mijn foto’s door te scrollen.
Manlief besluit dat hij een moederdagkado wil gaan kopen voor as zondag. Dat wil hij graag zonder mij doen. Ik roep nog, doe maar chocolade, daar ben ik dol op !

Het duurt best lang voor hij terug is, en dan gaat de slaapkamer deur open…. WTF?!?! wat gebeurt hier ???

Staan daar ineens de Tortellinies voor mijn neus. Ze hadden voor moederdag als verrassing tickets naar Hvar geboekt.
Wat een mega verrassing ! Het beste moederdag kado ooit.
Dochterlief en schoonzoon in de deuropening met een mega smile op hun gezicht. Ik moet echt mijn tranen bedwingen. Ik ben echt helemaal verrast en overdonderd. Ze zijn hier helemaal in het begin hier een keer geweest en daarna niet meer en daar staan ze nu, voor mijn neus.

Blijkbaar wist heel Nederland en inclusief onze overburen in Kroatië hiervan. Maar voor mij was het een mega verrassing !

We gaan daarna al snel met 2 auto’s naar het geboekte restaurant. Ze stappen bij me in en kletsen me helemaal bij. Het vliegtuig was al in Nederland vertraagt waardoor ze een vroegere ferry konden nemen.
Maar laat of niet voor mij zijn ze hartstikke op tijd !

Dit is de beste afsluiter die ik me ooit had kunnen wensen, samen met de schoonies en ons gezin aan een tafel. Op een van de mooiste plekken om te eten.

We eten in het restaurant van de ouders van een vriend. Het restaurant heet Restaurant Dubokovic . Ik heb er een heerlijke Dalmatische avond maal Peka besteld. Die ver van te voren wordt klaar gemaakt.

We worden enorm gastvrij ontvangen door Ivica en zijn vrouw, maar ook door vriend Franky en de koks. Bij binnenkomst staat er een tafel met glazen en flessen, we mogen zelf een welkomst drankje inschenken.

We hebben het restaurant na genoeg voor ons alleen. We genieten van de avond die veel te snel voorbij gaat.

Er komen nog 2 koppels binnen die wat willen eten, nadat ze de geur hadden geroken bij de deur. We hebben een privé plaats waardoor je elkaar niet kunt zien en wanen ons nog steeds alleen.

De eigenaar loopt zich een slag in de rondte dus besluit ik nog even een handje te helpen wanneer de borden naar de keuken moeten. Ik neem ook het dessert mee terug richting de tafel. Krijg ik toch gelijk een baan aangeboden. Maar die sla ik vriendelijk af… ik heb tenslotte vakantie.
Sterker nog de vakantie wordt met 3 dagen verlengd want we hebben nieuwe gasten!! hahaha

We bedanken de eigenaar en zijn vrouw maar ook de kok voor het heerlijke eten en de gastvrijheid. Het was echt een hele mooie avond.

De Tortellinies verblijven die nacht bij de schoonies in het appartement. Er zijn daar 2 slaapkamers dus ruimte genoeg voor die nacht. Morgen ochtend vroeg zetten we de schoonies af bij de ferry dan zit het er helaas op voor ze.

Ze hebben ons wel tig keer bedankt voor de fantastische ervaring. Dus de recensies waren super hahaha daar deden we het voor.

Dag 8 time to say goodbye en verlening van de vakantie

Als de vroege ochtend aanbreek, is het tijd om de schoonies bij de ferry in Stari Grad af te zetten. Manlief mag nog even mee met ze naar boven naar de salon om met de koffer te helpen. Zo makkelijk gaat het hier op het eiland.

Het is dit keer niet de luxe ferry, maar de gewone alledaagse stinkschuit. We moeten ze natuurlijk niet te veel verwennen (de recensies waren al in the pocket).

Tot ziens het was gezellig. En ze hebben aangegeven dat ze volgend jaar zeker terug komen.

Ze nemen vanaf de ferry in split een taxi naar de luchthaven. En als we later een appje krijgen dat ze zijn ingecheckt hebben we een gerust gevoel. Ik denk dat ze de hele weg zullen slapen LOL!

Als we terug thuis zijn duiken we nog een paar uur ons bed in. De Tortellinies slapen lekker uit om daarna bij ons aan te schuiven aan het ontbijt. Kunnen we vast wennen als we in december verhuizen.

Omdat onze vakantie onverwacht een paar dagen verlengd is maken we natuurlijk een plan om iets leuks te gaan doen.

Ze kijken eerst hun ogen uit naar alle veranderingen die het huis heeft ondergaan. En dat is helemaal goed gekeurd gelukkig.

We besluiten en flinke wandeling te maken richting het strand en om het uiterste punt van Vrboska heen. Het is heerlijk weer dus een goed plan.

Daarna gaan we lekker relaxen bij de strandtent en van een lekker koud drankje.

Het is een super relaxte dag en we genieten van de extra verlenging en speciale tijd met de kids. De dag vliegt voorbij.

In de avond maken we het onszelf makkelijk en eten we heerlijk in het dorp bij Skojic.

Morgen is het moederdag, maar ik ben blij dat ik mijn kado nu al binnen heb. Een mooier kado had ik me niet kunnen wensen.

Als het al laat is gaan de Tortellinies naar de overkant. Waar ze het appartement helemaal voor zichzelf hebben.

Dag 9 moederdag en Hvar

Geen knutselwerkjes maar ons eigen knutselwerk hier bij ons in Vrboska met aanhang. Na het ontbijt wordt er zelfs nog aangeboden om een moederdag klus te doen.

Manlief en favo besluiten dat ze samen de loeizware houtkachel vanuit de garage beneden omhoog tillen. Super lief maar dat ding weegt een paar 100 kilo. Gelukkig is manlief berensterk en favo personal trainer die wel wat gewend is. Dus gelijk een goede training voor de zondag en een leuk project voor schoonvader/schoonzoon waarvan schoonmoeder op haar beurt weer heel blij van wordt.

Het gaat allemaal super en binnen no time is het zware ding boven en op de plek waar hij moet gaan komen.

Ondanks dat een kachel hier niet echt nodig is, hooguit op een hele frisse winterdag, wilde we toch een houtkachel. We vinden het mooi staan maar ook nog eens gezellig als we eens een blok hout op een knisperend vuurtje kunnen gooien in de toekomst.

Daarna stappen we in de auto en rijden we opnieuw naar een van de hoogste punten van Hvar. De Tortellinies hadden eerder al het een en ander gezien, maar hier zijn ook zij nog niet eerder geweest. Dus fort Napoleon daar komen we weer.

Het is ook leuk om hun reactie te zien op deze mooie plek. En we schieten samen wat leuke foto’s als herinnering.

Daarna gaan we nog even gezellig naar Hvar stad waar we uiteraard een heerlijk ijsje halen.

Het is jammer dat ze er zo kort zullen zijn. We hadden nog van alles met ze willen doen. Maar tegelijkertijd moeten we ook blij zijn dat ze zijn gekomen. Morgen moeten ze helaas alweer terug naar huis.

In de avond gaan we in Jelsa nog gezellig een hapje uit eten met elkaar. Het was echt allemaal zo gezellig maar ook aan onze echte vakantie komt een eind.

Dag 10 afscheid en terug aan het werk

In de ochtend brengen we de Tortellinies weer naar de ferry in Stari Grad. We zijn nog nooit zo vaak bij de ferry geweest in een vakantie.
Eerder in de week moesten we al even de buurvrouw en haar gast oppikken.
Dus ja kunnen we alvast wennen als we in de toekomst gasten moeten halen en brengen.

Maar daar gaan ze dan, kort maar krachtig, wat een fantastische verrassing ! We nemen afscheid en rijden terug naar Vrboska.

We gaan weer terug aan de klus.

Manlief gaat door met het repareren en glad maken van de andere muur. Eentje waar nog een hoop werk in zat.

En ik zet de kango in de badkamer muur om de tegels eraf te jekkeren. We zijn nog niet aan de badkamer toe gekomen. Maar in deze periode kunnen we nog herrie maken. We zien wel hoe ver we komen. Misschien kunnen we in de volgende vakantie verder met de badkamer?

De laatste klusdagen vliegen voorbij. En met een smile op ons gezicht kijken we terug naar een super leuke vakantie waarin we uiteraard toch ook geklust hebben. Aan dit soort vakanties kan ik wel wennen.

Maar gelijker tijd komt ook het besef dat dit onze laatste april/mei vakantie was, dat we nog in Nederland wonen.

Ons huis is vlak voor ons vertrek in Nederland in de verkoop gegaan. En tijdens onze afwezigheid zijn er al diverse bezichtigingen geweest. Ook dat is weer een spannende tijd.

Met nog een zomervakantie in het verschiet. Zal dat tevens de laatste zijn. December staat de verhuizing naar ons droomeiland gepland.

Aan het eind van de dag gaan we samen naar Hvar stad. Na een dag van klussen en opruimen.

Daar hebben we een nieuw restaurant ontdekt. Een waar ze Mexicaans serveren. Taco’s, burrito’s en wat al niet meer. Het restaurant zit gelegen in een straat achter de riva en heet Letstacobouthvar.
Aangezien wij dol zijn op Mexicaans is dit een tent waar ze ons vast en zeker vaker gaan zien.

De volgen ruimen we de laatste dingen op. Ik maak een lijst van wat er nog is en wat er de volgende keer nog mee moet. We gaan nog even naar de riva in het dorp voor een laatste ijsje en boeken alvast de ferry voor de volgende dag. Bij thuiskomst staat er een verrassing van Vrboska mama op de veranda.

En dan is het tijd om het eiland weer te verlaten.
Het lijkt wel of het steeds moeilijker wordt na mate de tijd dichterbij komt voor de verhuizing.

Ondanks we weer een flinke periode hier waren, is het net alsof we er pas een week zijn. Maar niets is minder waar als ik de foto’s terug kijk.

Dag huis tot augustus !!! Met een koffer vol herinneringen gaan we terug naar Nederland.

Op de ferry zoeken we een rustig plekje om alles even te laten indalen.
Eenmaal gesetteld komen er 2 kinder voetbal teams naast ons zitten. Even zijn we bang dat het een hel van een tocht wordt. Maar het valt op zich best mee.

Als ze net zoveel energie in de wedstrijd stoppen als ze op de boot hebben, worden ze zeker kampioen !

De rit gaat super snel en als we heeeel vroeg in de ochtend in Nederland aankomen duiken we lekker ons bed in voor een paar uur.

Het was een geslaagde vakantie !

Note: sommige van jullie lezers kunnen bepaalde linken misschien niet openen. Dat heeft te maken dat bepaalde linken naar facebook refereren. Helaas hebben sommige bedrijven enkel een link naar facebook.