als je denkt, dat kan niet… dan kan het toch ! (alleen ons overkomen)

Om alles goed voor te bereiden voor onze emigratie ben ik al maanden van te voren bezig dingen uit te zoeken.
Controle freak ? ja misschien wel, maar ik wil dat alles voor zover mogelijk vlekkeloos verloopt.

Een emigratie vergt heel veel organisatie maar laat dat maar aan mijn over. Met pen en papier in de hand en de telefoon aan mijn oor bel ik de gemeente om daar dingen te dubbel checken.

Ik bel en stel de volgende vraag aan de medewerker van de gemeente Haarlemmermeer.

Wat is de procedure als ons huis verkocht is en wij een paar maanden gaan overbruggen in Nederland om dingen af te ronden, voordat wij emigreren naar het buitenland? Ons verblijf adres is op dit moment nog niet bekend maar dat zal hoogst waarschijnlijk een vakantie huisje worden in Noordwijk.

De medewerker (MW): is het adres in het buitenland wel bekend?
Ik: Ja
MW: dan moet u ons uw adres in het buitenland opgeven zodra uw huis in Nederland is verkocht.
Ik: weet u dat zeker? want we verblijven nog tot eind december in Nederland om dingen af te ronden.
MW: ja zeker, als uw adres in het buitenland bekend is dan MOET u DAT doorgeven.
Ik: ondanks wij tijdelijk gaan verblijven in bijvoorbeeld Noordwijk tot wij definitief vertrekken?
MW: JA (ze is inmiddels geïrriteerd)

Ik schrijf alles op maar toch heb ik een vreemd gevoel bij de gang van zaken. Ik herhaal nog een keer mijn vraag en zeg er achter aan, weet u het echt zeker ?

MW: DIT is de procedure mevrouw die u moet volgen ik ga het nog een keer herhalen. zucht steun kreun puf.
Uw adres in het buitenland is wel bekend, uw huis in Nederland verkocht, u gaat tijdelijk nog verblijven in Nederland maar weet nog niet waar exact dus uw adres in het buitenland geeft u aan ons door.

Ah ik snap inmiddels de onduidelijkheid, denk ik?

Ik: Mevrouw ik begrijp wat u zegt, maar ik weet van de week wat het adres exact gaat worden van ons tijdelijk verblijf. Een paar weken in Noordwijk en een paar weken elders waarschijnlijk. Dat is misschien de verwarring? Dus geef ik dan het adres van Noordwijk door waar we tijdelijk zullen gaan verblijven?
MW: NEE mevrouw het is precies zoals ik u al een paar keer heb verteld.

Ik hang de telefoon op en ga er dan vanuit dat wat deze mevrouw mij zojuist heeft verteld klopt. Dus sla ik de aantekeningen op en vink dit onderdeel van mijn lijst af.

20 oktober de vlag gaat uit, de oplevering van ons huis in Hoofddorp is achter de rug.
We verblijven inmiddels al een paar dagen in Nieuw Vennep, want de Tortellinies hebben sneller dan verwacht een huis gekocht.
We kunnen daar op de zolder verblijven en hoeven niet in een huisje in Noordwijk. Lekker dicht bij ons bedrijf dus goed geregeld.
Hoe lang we blijven geen idee kan een maand zijn of langer geen idee.
Maar wat vast staat is dat manlief en ik ons moeten uitschrijven uit Hoofddorp. Want daar woont inmiddels een chinees gezin met ouders en schoonouder incl. kinderen.

21 oktober
Het is 1500 ik zit op de site van de gemeente Haarlemmermeer om de uitschrijving in gang te zetten en pak mijn aantekeningen erbij.
De Tortellinies wonen zelf nog in Spaarndam daardoor kunnen wij geen Nieuw Vennep aangeven.
Dus volg ik de procedure die de medewerkster destijds aan mij heeft doorgaf.

Verhuizing binnen de gemeente of Verhuizing naar het buitenland is de eerste vraag.
Check mijn aantekeningen; Buitenland it is !

En jawel, manlief en ik zijn per direct uitgeschreven uit Nederland, de bevestiging zit al in mijn mailbox. Zo dat is snel, denk ik nog. We gaan die avond uiteten en dan zie ik een melding op mijn telefoon binnenkomen.

Ik: hey ik krijg geld terug gestort van de bank, van mijn auto verzekering.
(Ik heb net een andere auto een kleiner model, dus het zal wel een verrekening zijn)
MANLIEF: misschien is het spam dus niet openen. Want dat bedrag is allang verrekend.

Ik laat het los die avond, maar in de nacht krijg ik me toch een raar onderbuik gevoel. Ik slaap er slecht van.

De volgende ochtend open mijn mail en daar krijg ik de schrik van mijn leven.

Ik roep what the hell !! bel manlief die met gierende banden thuis komt voor opheldering.

Aan de mailtjes te zien zijn we binnen een tijd van 5 uur geen Nederlander meer en hebben alle rechten op verzekeringen etc verloren.

De paniek slaat om mijn oren. Ik heb gister nog met mijn auto gereden vanaf het restaurant naar huis.
Ik heb nog ziekenhuis afspraken staan etc. Goddank dat er niets gebeurd is.

We bellen direct met de gemeente leggen het verhaal uit en eisen opheldering.
Mens snapt dit dat dit geadviseerd is en dit zou zeker niet zo moeten zijn gegaan. We moeten morgen om 10 uur op een spoed afspraak ons melden.

We bellen met het consulaat, die versteld staat van wat ons is overkomen. Hij geeft aan dat dit zeker niet de juiste procedure is en het zeer ongebruikelijk is dat we overal per direct zijn uit gekieperd. Hij geeft aan dat de gemeente dit met spoed binnen 2 dagen kan terug draaien.

Dus als een gek actie ondernemen.

We bellen direct met de auto verzekeringen en leggen de situatie uit.
Er wordt begrip getoond en we gaan tijdelijk naar en grijs gebied dekking. Geen idee precies wat, maar we zijn tijdelijk gedekt met de auto’s.

Daarna bellen we met de zorgverzekering en krijgen een soort gelijke reactie.

Dat geeft een beetje rust in de tent. Inloggen op diverse andere sites waar een digid voor nodig is, lukt uiteraard niet. Want daar kunnen we niet meer mee inloggen.
Dus bellen bellen en vertellen vertellen….

De dag erna melden we ons aan de balie van de gemeente bij een meneer.
We leggen het probleem voor maar is hem te complex dus wordt er iemand anders ingeschakeld.
Een begripvolle mevrouw D.

D: wat een vreselijke toestand, we gaan er zo snel mogelijk achteraan. Helaas ben ik er morgen zelf niet en neemt mijn collega het over.
Maar we gaan het binnen 2 werkdagen terugdraaien en dan valt u gewoon weer met alles onder het Nederlandse systeem.

Met een stapel formulieren vertrek ik naar Halfweg waar de Tortellinies werken.
Zij moeten handtekeningen plaatsen, kopieën van hun paspoorten afgeven en hun toestemming tot tijdelijke inwoning van deze illegalen Nederlanders.

Het is vrijdag als ik me alleen aan de balie meld. Manlief kon niet mee. Maar na gisteren heb ik er vertrouwen in, dat dit me gaat lukken.
Een stapel papier onder mijn arm. Met een flink aantal dosis goede moed.

Ik word super vriendelijk aan de hoofdbalie ontvangen. De mevrouw wist precies wie ik was. Ik mocht zelfs op een aparte stoel plaats nemen tot de vervanger van mevr. D. mijn kwam ophalen.
Het duurt en duurt en duurt.
En jawel mevr. T. komt me halen.

T: excuus voor de vertraging er was een storing.

Ze is super vriendelijk. Ze kent ons verhaal en toont medeleven. Snapt helemaal niets van het advies wat mij destijds is gegeven.

T: Maar we gaan het allemaal oplossen hoor. Maak je niet druk. Wij gaan alles uit handen nemen en voor jullie regelen. Maak je vooral niet druk. Dinsdag uiterlijk woensdag is alles terug gedraaid.

En als klap op de vuurpijl, gaat ze me persoonlijk bellen zodra alles rond is.

De week erna… geen telefoontje. Nog een week later. Heey we hebben wel weer digid. later die week zien we dat we inmiddels ingeschreven staan in Nederland maar niet in Nieuw Vennep maar op ons verkochte huis in Hoofddorp.
Het huis dat 20 oktober al is overgedragen en we zijn ruim 2 weken verder.

Wat moet ik doen? moet ik toch de verhuizing doorgeven online van Haarlemmermeer naar Haarlemmermeer? Maar dat zouden zij toch regelen? Of is het niet goed gegaan?

We wachten nog een paar dagen en dan besluit ik met die aardige mevrouw T. te gaan bellen.

Zekerheid voor alles en het stelt ons dan ook gelijk gerust. De bewuste 2 dagen zijn inmiddels al bijna 3 weken. Dus altijd goed om vinger aan de pols te houden. Zo bezwaard als ik me voel verzamel ik moet en besluit tocht te bellen voor opheldering.

Ik: goedendag mevr. T. ik zie dat er inmiddels dingen zijn aangepast maar alleen dat we nu in Hoofddorp op ons oude adres staan ingeschreven, klopt dat?

Mevr. T. die zo vriendelijk was lijkt ineens te zijn om geturnd in een ware heks uit je ergste nachtmerrie. Pissed off over het feit dat ik haar durf te bellen zegt ze.

T: Nee er is nog niets gewijzigd, heb ik U gebeld? Nee toch! want als het was aangepast dan had ik U wel gebeld, en ik heb U niet gebeld!

Ik: neem me niet kwalijk maar ik zag ik het systeem dat we wel inmiddels digid hebben en we op ons oude adres genoteerd staan. En we zijn bijna 3 weken verder dus ik dacht….
Pissed off heks T.: wat ik U al eerder zei, ik ga U bellen en dat heb ik dus nog niet gedaan!!
Ik: uh nee oke ik begrijp u helemaal neem me niet kwalijk, we wachten het dan nog gewoon af.

Ik hang op en weet eigenlijk niet wat ik moet denken. Behalve dat ik denk. Ik zou er het liefst heen rijden en je corpus over de balie trekken met je kuthouding.
Maar ja, dat doe je niet he.. want we hebben ze nodig.

We wachten nog dagen maar er verandert helemaal niets. Uit angst dat ik de heks aan de telefoon krijg draag ik het stokje over aan manlief.

Hij krijgt mevr. D. aan de tel. die vriendelijk reageert, tegelijkertijd ook ontzettend verbaast is dat het nog niet geregeld was. Ze gaat er direct achteraan zegt ze en belt ons echt zelf terug.

De dag erna word ik gebeld door een onbekend nummer. Ik neem normaal nooit op maar wie weet is het de postcode loterij. Ik heb inmiddels meerdere postcodes op mijn naam staan.

Het is mevr. D. poeslief en aardig met de mededeling dat na ruim 3 weken de boel is terug gedraaid. Met oprechte excuses dat het zolang heeft moeten duren.
Ze lapte ook nog even haar collega erbij. Want die had het volgens haar binnen 2 a 3 dagen moeten afhandelen. Lekker sfeertjes bij de gemeente daar!
Maar goed alles is geregeld. Nog wel een kleine kant tekening zegt ze.

Als we definitief het land verlaten moeten we de emigratie de balie doorgeven. Want als ik dat online zou doen, dan verhuizen alle inwoners van dit adres ook automatisch mee naar het buitenland.
En dat willen we voor nu nog even voorkomen.

Iets wat zo gemakkelijk en snel terug gedraaid had moeten worden werd een idioot lange en trage procedure.
Een periode waarin wij niet goed verzekerd waren en geen enkele invloed konden uitoefenen om de boel te versnellen.
Allemaal doordat een muts bij de gemeente die een verkeerd advies had afgegeven.
Deze medewerkster was helaas niet meer te achterhalen want ja, er werken tig dames bij de balie.
Een naam, natuurlijk had ik die… maar van die naam hadden ze nog nooit gehoord!!

Eind goed al goed !

Maar in een periode van hectiek waarin je alles ver vooruit goed probeert te regelen, was dit iets wat natuurlijk alleen ons kon overkomen.

Emigreren kun je leren !