Don’t dream your life, live your dream

Inleiding

Hvar is een eiland van Kroatië dat in de regio Dalmatië ligt. Om er te komen moet je richting Split met de auto om vanaf daar de ferry te pakken naar het eiland. Voor ons regio Amsterdam is dat ongeveer 1740km rijden.

De overtocht met de auto ferry duurt tussen de 1 1/2-2 uur.
Inderdaad soms iets langer soms iets korter het ligt aan het weer de stroming en of de kapitein snel naar huis wil.

Maar ja, wie heeft er haast als je je langs de schitterende kustlijn laat meevoeren, de mooiste stranden ziet en wie weet zelf wel een paar dolfijnen tegen komt?

Vliegen kan natuurlijk ook dan land je op Split airport. Vanaf daar gaat een shuttle die er ongeveer 20 minuten overdoet naar de haven van Split. Tijdens het hoog seizoen wordt er af en aan gevlogen en rechtstreeks. In het laag seizoen vormt het wel meer een uitdaging en moet je vaak vliegen met een overstap.

Vanaf Split kun je verschillende verbindingen nemen met de catamaran van o.a. Jadrolinija http://www.jadrolinija.hr
Je kunt naar Hvar stad richting het westelijke deel van Hvar eiland of Stari Grad aan de noordelijke kant of via Bol op het eiland Brač naar Jelsa dat iets meer naar het oosten ligt.

Er zijn ook andere maatschappijen die ook zijn te vinden in de haven.
Maar wil je met de auto over dan zit je vast aan de Jadrolinija.
Een ticket boeken in het hoofdseizoen is absoluut aan te raden.

De keuze , waarom Hvar

Hvar is het eiland waar wij al jaren komen. Het is het eiland waar ik me sinds het eerste bezoek “thuis” voel.
De afwisseling tussen groene bossen en kale vlakte hoger op het eiland, de kronkelwegen, het klimaat, de afgelegen baaien maar ook de drukke stad Hvar maar vooral de locals.
Het doet met ontzettend denken aan Australië mijn geboorte land.
De behulpzaamheid en betrokkenheid die daar nog zo ontzettend aanwezig is. Het lijkt wel alsof iedereen elkaar kent. Op het hele eiland wonen 10.739 (2021) inwoners. Hoewel een groot deel van de bevolking in de winter naar het vaste land trekt voor familiebezoeken, een 2e huis of een korte vakantie.

Dat ik niet in Nederland wilde blijven tot het eind van mijn tijd, stond altijd al vast. Manlief vond definitief naar Australië een te grote stap en te ver van onze dochter in Nederland.
Dus er moest een oplossing komen, en tijdens onze vele vakanties raakte we verknocht en verkocht.

Op ons pad

In de zomer van 2021 verblijven we 4 weken op Hvar. Over het algemeen verblijven we op de zuidelijke kant, alhoewel wel het hele eiland op ons duimpje kennen.
We besluiten 2 dagen voor vertrek rond te gaan rijden omdat we besloten hebben dat we hier op dit eiland samen oud willen worden. Het is een prachtig alternatief voor het verre Australië en zo blijven we toch nog in de buurt van familie en vrienden in Nederland.

We rijden over de zuidkant en bekijken wat appartementen maar ook raken we in gesprek met mensen die ons adviseren om aan de noord kant te gaan kijken, puur uit praktische overwegingen.
In de wintertijd is er aan de noordelijke kant veel meer reuring en blijven de winkeltjes open.
Ook zit er een dokterspost aan de noordelijke kant en is het sociale leven ondanks het lage pitje nog steeds actief.

Aan het eind van de dag zijn we heel veel wijzer geworden, we hakken de knoop. Als we iets zouden kopen wordt het op de noord kant.

Die nacht slaap ik niet zo goed ik pak mijn i pad en begin in de vroege uurtjes wat te surfen, niet op zee uiteraard.
Ik ben super enthousiast geworden en wil onze laatste dag goed benutten om nog meer wijzer te worden.
Ik raak in de ochtend in gesprek via de mail met een makelaar en ik maak een afspraak voor 11 uur om een huis te gaan bekijken.

De bezichtiging

We zaten aan de koffie in de haven van Stari Grad met de zon recht boven ons, toen de makelaar, een jonge vrouw in een zomers gewaad, kwam aanlopen.
Met een grote smile op haar gezicht sprak ze iedereen vrolijk toe die ze tegen kwam. Ze was duidelijk een bekende op het eiland.
Ze nam plaats en we kletste honderduit, over van alles en nog wat en koetjes en kalfjes.
We hadden binnen no time een klik en dat bleek later heel erg handig.
We communiceerde in het Engels, dat was geen probleem voor onze meertalige makelaar.

In ons gesprek had ik aangegeven dat de locatie en het strand het aller belangrijkste voor ons was. Het huis hoefde niet in nieuwstaat te zijn als de locatie maar perfect was.

Procedure in Kroatië gaat er anders aan toe dan in Nederland

Voor de bezichtiging moesten we een overeenkomst tekenen dat mocht het iets worden we overeen waren gekomen met 3% commissie voor de makelaar.
Het was een standaard procedure, ik had me al ingelezen en wist dat dit moest wilde je überhaupt iets gaan bezichtigen.

We reden achter de makelaar aan en kwamen in de plaats Stari Grad. Daar zagen we een bungalow met een omringde tuin. We zagen dat er veel moest gebeuren aan het huis en de tuin. Maar dat vonden we geen probleem mits de locatie en het strand perfect waren.

We waren gematigd enthousiast en miste de wow factor. Toen we het strand zagen waren we er direct uit. Dit was niet wat we zochten.
Maar we hadden een goede indruk en heel veel info rijker. Toen we afscheid wilde nemen stond de makelaar te bellen.
We wachtte even en ik merkte dat ik goed mee kwam in haar telefoongesprek.
Ik vertelde manlief, dat ik hoorde dat ze ons nog een huis wilde laten zien en toestemming vroeg aan de gene aan de andere kant van de lijn.

Dus toen ze ophing en ons uitnodigde voor nog een bezichtiging waren we niet helemaal meer verrast.

We volgde haar in de auto naar het dorpje Vrboska, dat lag op 8 km. van Stari Grad.
Ze had aangegeven dat dit huis een leuke bonus had, en bij het woord bonus werden we wel heel nieuwsgierig.

Op weg naar Vrboska reden we op een stuk waar we nog nooit eerder waren geweest en het deed me sterk denken aan Australië.
De weg tussen de bomen door, de glooiingen en de geur van de naaldbomen. Even waande ik me terug in de tijd. We waren enorm verrast door de voor ons onbekende omgeving.

Toen we de straat indraaide en bij het huis aankwamen, was het liefde op het eerste gezicht !
Ik wist het meteen, het huis, de veranda, de omgeving, zelfs de uit het raam hangende ronduit kletsende overbuurman, het was wat we zochten.
Ik was totaal in de war en raakte van de rel want het was een oriënterend bezoek en eigenlijk nu nog niet de tijd dat we zo snel al iets zouden kopen.
Wat ook duidelijk was geworden was dat mooie huizen op een mooie locatie schaars waren op het eiland.

Hvar is één van de duurste eilanden van Kroatië en de prijzen zullen alleen maar omhoog gaan in 2023, als de euro wordt ingevoerd.
Wil je hier iets bemachtigen dan zal je snel moeten handelen.

We liepen naar binnen keken snel rond. De luiken waren dicht en het huis stond over vol met oude meubelen. Alles stond op elkaar gestapeld in kleine ruimtes. Ik was zo enthousiast maakte tig foto’s achter elkaar. Ik wilde het huis eigenlijk niet leuk vinden want we gingen er nog niets mee doen.

We gingen naar buiten en keken rond, die straat.. en het uitzicht over de fjord met die knalblauwe baai.

Ik was op slag verliefd geworden op een huis zouden we dit ooit weer kunnen vinden ?

De makelaar gaf aan dat er wel al mensen geïnteresseerd waren. (Later bij navraag bleek dit daadwerkelijk zo te zijn).
Ze vroeg of we de bonus wilde zien. En toen manlief heel enthousiast ja zei kreeg ik nog meer hoop, zouden we dan toch…?

Achter in de tuin stond een groot onafgebouwd gebouw op een extra stuk grond, met de mogelijkheid om minimaal 3 appartementen te creëren incl. vergunningen.
Men was al begonnen met het gebouw neer te zetten in de zelfde stijl als het woonhuis, maar er was geen geld meer geweest om het af te maken helaas.
Ik denk dat manlief daar om was, op dat moment dat hij het gebouw zag met enorme potentie.
De bonus was het gebouw achter het huis waar je appartementen van kunt maken. Die bonus was doorslaggevend !

We maakte grappen met de makelaar en hadden een enorme klik. Ze vertelde dat als je hier iets wilt kopen er een ontzettende gunfactor meespeelt en toen zei ze iets onverwachts “als jullie het willen hebben ga ik er persoonlijk voor zorgen dat jullie he het krijgen want ik vind jullie echt geweldig”.

Maar hoe zat het met het strand ?
De makelaar nam ons mee we liepen we 150 meter richting het water en kwamen we aan bij een kade.
Het had wel een prachtig uitzicht over de fjord, maar het was geen strand. Ik was zo teleurgesteld..

De makelaar lachte toen ze mijn gezicht zag en zei; “ik zou hier ook niet gaan liggen maar rij even achter me aan”.
Het was te heet om nog meer te wandelen dus hup de auto in en airco aan.
We draaide de straat uit, de weg op. Die bleek achter ons huis te lopen en op nog geen 700 m. rijden zagen we één van mooiste stranden die wij in Kroatië hadden gezien. Met tranen in mijn ogen was ik compleet overdonderd.

Van oriënteren tot wat nu, dit komt nú op ons pad!

We namen afscheid van de makelaar.
Manlief zei; “laten we nog even naar Vrboska rijden dan eten we daar nog wat en kunnen we even bijkomen”.
Het dorpje was vol leven en we namen plaats bij één van de restaurantjes Lem. We bestelden wat te drinken en aten een heerlijke lasagne.

Toen we de foto’s van de binnenkant wilde bekijken bleek dat mijn telefoon een storing gaf. Doordat ik zo overdonderd was geweest tijdens de bezichtiging had ik helemaal niet gecheckt of de foto’s wel waren gelukt.
De foto’s buiten waren wel gelukt, maar we hadden geen enkele binnen foto.
De makelaar was al aan de andere kant van het eiland aan het zwemmen dus die wilde we niet lastig vallen.
We hadden al ruim 3 uur met haar door gebracht en ze had denk ik ook nog wel wat anders aan haar hoofd.

We spraken af er voor te gaan. En zo werd van oriënteren naar een goede plek voor de toekomst een droom die versneld in vervulling zou gaan.

Die nacht hebben we amper geslapen en moesten we om 06.00 op om de ferry te halen.
Bij het verlaten van het eiland had ik voor het eerst in jaren een smile op mijn gezicht.
“Tot snel” zei ik met tranen van geluk in mijn ogen.
Ondanks de slechte nachtrust en de lange rit in het verschiet zaten we vol energie en raakte we niet uitgesproken over de het huis in Vrboska.
Hoe vaak we de foto’s wel niet hebben bekeken en bijna de hele weg hadden we het over de mogelijkheden. We maakte al plannen en bespraken van alles, ik noem het gekscherend de duurste vakantie ooit.

Onderhandelen en afhandelen

Bij thuiskomst de volgende dag hebben we een openingsbod gedaan en volgde er direct een eindbod.
Alles ging in een stroomversnelling er volgde mailtjes, telefoontjes en contracten maar ook geweldig lieve appjes van vrienden en familie die inmiddels net zo enthousiast waren geraakt als wij.
In September hadden we de bezichtiging gehad en in december waren we de volledige eigenaren van ons nieuw huis met bijgebouw.
We hebben via machtigingen alles laten verlopen. Dit is via een advocaat gebeurd. Op deze manier verliep de afhandeling het snelst en dit is geen ongebruikelijke procedure in Kroatië.

Tips voor het aankopen van een huis

Een huis kopen in Kroatië? Neem een makelaar en een advocaat  !!!

* Voorkomt oponthoud dmv machtigingen en korte lijnen
* hij zorgt voor het dubbelchecken tijdens het aankoop proces voordat de handtekening wordt gezet
* Het aanvragen van een OIB nummer. (Het persoonlijk identificatie nummer is een permanent nationaal identificatienummer van elke Kroatische burger en rechtspersoon met woonplaats in de Republiek Kroatië. OIB wordt bepaald en toegewezen door de belastingdienst van het Kroatische ministerie van Financiën).
Dit nummer ga je overal nodig hebben, zo ook bij het openen van een bankrekening bijvoorbeeld.
* Uitzoeken van grondeigenaren zijn er meerdere eigenaren van een stuk grond?
* Komen de gekochte vierkante meters overeen met het kadaster?
* Rust er een hypotheek op het object?
* Staat het object na de overdracht alleen op uw naam of staan er nog andere personen ingeschreven?

De makelaar en advocaat gingen voor ons aan de slag en regelde van alles.
We onderhielden contact via de mail, de app maar ook telefonisch. Gelukkig kon alles in prima Engels en dat maakte het allemaal erg gemakkelijk qua communicatie.
Ook werden de documenten zowel in het Kroatisch als in het Engels aangeleverd.

Het voorlopige koopcontract werd opgesteld met de verkoper die in Duitsland woonde.
Het document werd naar ons verstuurd per mail, daarna werd akkoord op gegeven door beide partijen.
Toen kwam het officiële papieren document na wat veranderingen per post.
Daarna moesten we naar de notaris in Nederland voor ondertekening. De notaris moest akkoord geven dat wij de juiste personen waren achter de handtekeningen en voorzag de contracten van een stempel en daarna moesten de papieren worden door gestuurd naar Duitsland, de verkoper.
Zij moesten naar de notaris voor het zelfde en daarna naar de rechtbank. Daar krijgt zij een document omdat ze de grond van haar naam moest laten halen en die op onze naam laten zetten.
Het meeste werk heeft de verkoper in principe en in ons geval onze advocaat.
Omdat dit dagelijkse kost is voor hem ging dit ontzettend soepel.

Uiteindelijk moeten we ons in december melden in Split bij onze advocaat om de afgehandelde papieren en overige spullen op te halen.
Dat is het enige moment van live contact.

Met de papieren en de sleutel op zak zijn we inmiddels de trotse eigenaren van een huis met bijgebouw in Vrboska Hvar Kroatië.