Het is inmiddels geen verrassing meer waar wij onze vakanties doorbrengen. Hoewel het woord vakantie inmiddels wel een andere betekenis voor ons heeft gekregen.
Geheel uit vrije will offeren we onze relax, zen op het strand vakanties op, om aan de slag te gaan in ons huis in Vrboska, Hvar, Kroatië.
Hoewel de route bekend is, krijgen we dit jaar toch met uitdagingen te maken. Voor degene die onder een steen hebben geleefd en geen idee heeft waar ik het over heb.
Hierbij een kleine Europa update.
-In het zuiden wordt men levend gecremeerd en fikken hele dorpen weg door bosbranden door de hoge temperaturen in combi met de aanhoudende wind.
-In het noorden van Italië rondom het Garda meer vallen hagelstenen zo groot als tennisballen.
-Aardbevingen, modderstromen, extreme hitte en extreme waterval het is allemaal aan de orde van de dag.
En op dit moment is het helemaal mis is Slovenië !
Overstromingen, weg gespoelde campings door water overlast, huilende mensen die alles zijn kwijt geraakt, zijn de dagelijkse beelden op tv.
Maar ik zie ook een verslaggever die campinggasten in Nederland bezoekt tijdens de natste zomer ever??
“Nee hoor we vinden het niet erg om op de camping te zitten met dit weer. We spelen lekker een potje kaarten met elkaar en vermaken ons best” zegt een familielid die wordt geïnterviewd.
Hou toch op mafkees denk ik. Lekker met je gezin in dit takken weer, met je natte klamme zooi in kleine vochtige ruimte bivakkeren, is simpelweg armoedig en echt vreselijk.
Ik hun het mijn ergste vijand niet ! Alhoewel ?!?!
Geloof me als kind van “travelers” (kamperende ouders, weer of geen weer, altijd camping weer) kan ik je garanderen dat er echt geen reet aan is.
Samen met je ouders in de klamme tent of caravan, terwijl je vriendjes liggen weg te schroeien in de zon, of zich vol vreten met ijs in een all-in resort met een zwemparadijs met minstens 100 glijbanen.
Hoor je enige frustratie? inderdaad dat klopt… ik ben na veel praatgroepen en therapieën, na al die jaren er bijna overheen LOL.
Goddank dat manlief helemaal niets voelt voor kamperen. En nee dat is geen geluk of toeval ? Ik heb hem er op uit gekozen !!
Maar goed, waar was ik gebleven?
Reizen door Slovenië wordt dus waarschijnlijk een uitdaging als ik de nieuws berichten mag geloven. Nauwlettend houd ik de berichten op het internet en de diverse forums in de gaten. De een zegt dit de ander dat, we gaan het zien.
Zoals altijd, een auto vol geladen met bouwspul en 100 afbak broodjes en jawel , toch weer de dakkoffer gaan we op pad.
Zoals altijd roept manlief elke vakantie weer, dat hij het zonder dakkoffer wil doen. Zo schattig he hoe hij het vol blijft houden en elke keer weer zonder mopperen de kist op het dak monteert, omdat het anders allemaal niet past.
- De afbakbroodjes moet ik echt toelichten.
Omdat we te lui zijn elke ochtend naar de bakker te rijden, neem ik altijd afbakbroodjes mee. Ze zijn soms wel te krijgen op het eiland maar heel vaak ook niet. Dus lekker mee nemen, ruimte zat.
Naast de Hollandse kaas, drop, stroopwafels, appeltaart mix en ook nog een paar toffe presentjes voor onze Broaten, wat ze vast erg leuk gaan vinden en eigenlijk nog veel meer.
*definitie Broaten – Belgische Kroaten
We zijn middels onderweg, althans onderweg ? We zijn gestrand op nog geen 8 km afstand van ons huis. De hele A4 richting Amsterdam is afgesloten en dat zorgt voor een enorme verkeersinfarct.
Dit beloofd nog wat want bij Utrecht is het ook meestal raak en er is een afsluiting bij Arnhem.
Oh ja en natuurlijk hebben we Slovenië nog in het vooruitzicht.
Als we uiteindelijk weer een beetje vaart erin hebben, blijkt het bij Utrecht gelukkig mee te vallen. We stoppen onderweg nog wel even voor een schnitzel stop en om te tanken en een klein napje van een half uur.
Doordat ik zoveel medicatie moet innemen tegen longontsteking, ben ik al dagen lang een niet helemaal helder en zal manlief helaas alleen moeten rijden.
Eenmaal in Oostenrijk hebben we veel mist en regen in de nacht, dat maakt het extra zwaar om goed gefocust te blijven. Dus lassen we nog een extra stop in. Als we in Slovenië aankomen stijgt de spanning We zien overal zandzakken liggen vooral in de lager gelegen dorpjes en ook overvolle sloten en rivieren. Gelukkig zijn de wegen goed begaanbaar en rijdt het lekker door. Wonder boven wonder hebben we vol zon en dat maken we niet vaak mee als we door Slovenië rijden.
Eenmaal in Kroatië moeten we stoppen om te tanken.
Het is overal enorm druk, op de weg, op de parkeerplaatsen en ook bij de benzine pompen.
We sluiten aan in een van de rijen bij de benzine pomp.
Voor ons staat een Hongool (uit Hongarije) die er echt enorm lang over om überhaupt de slang in zijn tank te hangen, terwijl hij naar de pomp blijft staren.
Achter ons wordt de rij langer en langer, we kunnen de rij niet meer verlaten tot grote ergernis. Wat the fuck?!? waarom doet hij er zo lang over?
Manlief gaat na ruim 10 minuten in gesprek met de man, maar de Hongool geeft aan dat de man binnen de knop moeten resetten???? We wachten en wachten en wachten… dit is abnormaal en de ergernis groeit en niet alleen bij ons maar bij iedereen achter ons.
Ik zeg “dit klopt echt niet”.
Alle andere rijen gaan wel gewoon door “pak die slang en ga tanken.” Maar het duurt en duurt. De Hongool staat naast de auto en kijkt richting de kassa maar onderneemt geen enkele actie.
Dan gaat manlief na zoveel minuten verder weer naar de Hongool en beveelt hem min of meer om de slang te pakken.
De Hongool sputtert nog wat tegen en pakt de slang. En dan wonder boven wonder springt de teller op 0 en kan hij gewoon tanken!!!
Wat een eikel, ik google gelijk het woord klootzak in het Hongaars, maar besluit dat ik dat ik het loslaat omdat we de vakantie sfeer niet willen bederven.
De Hongoolse eikel durft ons niet meer aan te kijken en verlaat de pomp nog net niet met gierende banden.
Als we even verder deze Duitser met dit kenteken tegen komen moeten we toch wel weer stiekem lachen. Wie zegt dat Duitsers geen humor hebben. Maar uh wat is toch loos met deze man? wife 44 !! Misschien een serie moordenaar?
Als we in de buurt van Split rijden boek ik de ferry online en zijn we zeker van een plaats op de ferry.
Aangekomen in de haven zetten we de auto in de rij van de ferry. We lopen naar de overkant zo strekken we even de benen om daarna neer te strijken op een terras voor een drankje.
Ik hoest onderhand nog steeds de longen uit mijn lijf en blijk niet de enige. Ik heb gelukkige een medestanders op het terras, zodat de blikken van iedereen niet alleen mijn kant op gaan.
Waarschijnlijk denkt iedereen dat we patient 0 en 1 zijn van een nieuwe corona epidemie. Maar in mijn geval is het slechts een longontsteking.
Eenmaal op de ferry gaat manlief languit op een bank liggen en probeer ik ook wat bij te slapen. Door de gigantische airco luchtstroom, hoest ik 2 uur lang de hele weg de longen uit mijn lijf.
Voordeel is wel, dat iedereen afstand houdt en we plek genoeg om ons heen hebben. Nadeel is wel, dat ik bek en bekaf raak.
We zijn aangekomen in ons huis in Vrboska, draaien we de sleutel om en dan komen we voor een lichtelijk onaangename verrassing te staan. We noemen het een van de zeven plagen en weten niet of we moeten lachen of moeten huilen. Het is soms even moeilijk te plaatsen als je zo moe bent. We besluiten er om te lachen, maar leuk is het niet.
Overal vinden we grote dode kevers in huis. In de badkamer en de slaapkamer liggen er zoveel, het lijkt wel een slachtveld.
Dus met de auto nog ingepakt op de oprit, gaan we gelijk aan de schoonmaak slag. Home sweet home
Je hebt dus leuke kevers en niet leuke kevers
In de avond gaan we bij de Broaten langs, waar we uitgenodigd zijn om te eten en onder het genot van een drankje. Het is alsof we nooit zijn weg geweest.
De eerste dag doen we niet te gek. Rustig opstaan eerst ontbijten voor we het huis verder schoonmaken, de auto verder uitladen, de spullen opruimen en de boodschappen halen.
We rijden ook naar de winkel om daar de vaatwasser te bestellen. Want op de hand afwassen is niet zo heel erg als het maar niet zo veel is. En doordat onze lieve Vrboska mama altijd zoveel eten klaarmaakt voor ons en elke dag pannetjes, bakjes en schaaltjes brengt blijf ik maar afwassen naast onze eigen afwas en dat raakt ik wel een beetje zat.
Dus vaatwassertje besteld. Het is alvast een inbouw die los komt te staan en later in de nieuwe keuken wordt ingebouwd.
Over een dag of 5 komt hij en wordt hij bezorgd.
Uiteraard gaan we ook naar het dorpje Jelsa en strijken we daar neer bij mijn favo ijstent voor een ijscoupe en een drankje.
Hoe leuk is het dat men inmiddels ook hier weten wie we zijn en voelen we ons gelijk weer thuis.
Ook komen onze vrienden een paar super handige kasten brengen, waar we al onze spullen in kwijt kunnen. Omdat er een keukenkastje moet worden opgeofferd voor de vaatwasser. Daardoor kan ik niet alles meer kwijt. Dus helpen onze lieve vrienden ons weer uit de brand met 2 witte kasten die overbodig zijn voor hun en bij ons zeer goed terecht komen.
De oude meuk van de vorige eigenaar gaat eruit en 2 frisse witte kasten met deuren komen er voor in de plaats.
De toekomstige keuken ziet er gelijk weer een stukje moderner uit zonder die oude bruine meuk.
Er gaan een paar dagen voorbij, waarin ik nog steeds de longen uit mijn lijf bleef hoesten, daar bovenop ook nog een pittig buikgriep kreeg. Vermoedelijk aangestoken door onze achter buuf, waar we waren om eindelijk kennis te maken.
Zij bleek achteraf al dagenlang buikgriep te hebben, vertelde ze.
Manlief had aangeboden om haar vaatwasser te maken, omdat ze niemand had, na het plotseling overlijden van haar man.
Toen hij bezig was hoorde we ineens een kreet uit de keuken. We schrokken ons lam. Wat bleek, hij stond onder stroom? De man had de buuf een gevaarlijk kadootje na gelaten. Hij had de lamp boven de aanrecht, die blijkbaar voorzien was van een loshangende kroonsteen, omwikkeld met zilver folie. Hoe bedenk je het ?? Manlief had de achter buuf bespaard van een schok. Dus buuf blij, wij blij. Maar wel een hele bijzonder manier van kennis maken, niet ?!
Onze eerste klus is er een die niet ingepland stond, maar wel ontzettend nodig bleek helaas. We hadden dit jaar een mega muggen plaag in Kroatië. Dus hebben we zo snel mogelijk een hordeur gekocht die met een beetje vloeken op maat werd gemaakt door mijn handige Harry.
Dit zal ook schelen tegen de brutalen katten die vaak ongewenst binnen komen wandelen en onze doorgang als een verkorte route zagen om van voor naar achter te komen.
Bijkomend voordeel bleek ook nog eens dat we nu de schuifpui met hor de hele nacht open kunnen laten staan. Dat komt door het ingebouwde Kroatische alarm systeem in de hordeur.
Ik hoor je zeggen, ingebouwd alarm in een hordeur??
Jawel, de hor maakt zoveel herrie bij het openen en dichtdoen, dat het hele eiland (incl.eiland Brač) weet wanneer wij in en uit lopen. Stilletjes naar binnen of naar buiten sluipen is dus geen optie!
Ons doel van deze vakantie is onder andere; de plafonds boven de slaapkamers en badkamer te stuken.
Maar zoals nu blijkt, wordt dat waarschijnlijk een onmogelijke opgave, met temperaturen van zeker 40+ graden.
Ook blijkt er in Kroatië geen Knauf Goldband stuuk spul te krijgen.
Manlief worstelt met een onbekend Kroatisch goedje, terwijl ik letterlijk stad en vaste land af loop en bel om Goldband te scoren. Maar naar 1 1/2 weekbellen, vragen en zoeken moet ik het toch echt.
Met de airco op standje mortuarium, is temperatuur in huis zeer aangenaam. En zo lijkt de klus dan toch nog te gaan lukken, ook al kost het heel wat inspanning en natte shirts.
Het eerste plafond (in de onze toekomstige slaapkamer, de oude keuken) ziet er piekfijn uit. Super trots ben ik op manlief die echt top klus heeft geleverd.
Daarna moeten er tussen de oude balken nog extra nieuwe balken worden aangebracht, zodat er later een vloer op kan worden aangebracht. Dat noemen we de entre sol of de zolder.
Dus wordt er hout gehaald zodat we weer door kunnen met de klus.
De volgende ochtend zijn we uitgenodigd bij de Broaten voor en overheerlijk ontbijt in hun B&B www.bedandbreakfast366.com
En wat een profs zijn deze mensen!
Ze hebben een enorm uitgebreid ontbijt buffet maar als klap op de vuurpijl toveren ze binnen no time een heerlijke toast met avocado en ei op tafel. Er staat nog veel meer lekkere dingen op het buffet, maar het is zoveel dat we dan minstens een week zouden moeten blijven.
We worden enorm verwend door Ann en Jurgen en om ze te bedanken nemen wij ze ’s avonds mee uit eten naar het restaurant wat boven de haven ligt met een fenomenaal uitzicht Luka Gardelin Vrboska. Al was het natuurlijk alleen maar om een excuus te bedenken om te gaan uiteten.
Omdat de drank de avond er voor rijkelijk vloeide, besluiten we het de volgende dag een beetje rustig aan de toen qua werk.
Dus slapen we uit en lunchen op het strand. Daar genieten we van de zon, en het nooit vervelende uitzicht in onze ‘achtertuin’.
Vandaag is het feest, de vaatwasser is geleverd en manlief heeft hem inmiddels op zijn plek gezet en aangesloten. Wat een verademing!
Als ik de vaatwasser deur open maak, denk ik he we missen de bestekbak! Maar paniek voor niets, deze vaatwasser heeft een bestek lade en geen bestek bakje, hahaha lekker in verdiept met bestellen zeg maar. Ik was zo blij dat het me niet uitmaakte welke, als er maar een kwam.
Later in de middag gaan we nog even naar de mall van Stari Grad. We noemen het gekscherend de mall, omdat er precies 5 winkels en een drogist en een supermarkt zitten. Oh ja en een koffie bar met terras met uitzicht op de haven waar de ferry is.
Voor het echte zware shopfestijn moet je hier niet op het eiland zijn, maar op het vaste land naar de mall of Split.
Omdat ik de strand lakens nergens kan vinden en het zoeken inmiddels zat ben, besluit ik een paar nieuwe aan te schaffen.
Maar ik schrik me dood ! 90,26 euro voor 1 strandlaken vind ik persoonlijk wat overdreven! Natuurlijk klopt deze prijs voor geen meter en na een kleine kras sessie op de prijskaartjes samen met de verkoopster, die overduidelijk nog niet helemaal gewend is aan de euro, komen we er samen uit en koop ik een paar strand lakens. De verkoopster heeft vandaag wel weer wat te doen, ze gaat gaat vandaag gelijk de hele winkel gaan om stickeren en de komma wel proberen goed neer te zetten. Dat zal haar eindelijk een hoop klanten gaan opleveren, die nu gillend de winkel uit renden.
In de late middag strijken we neer op het terras van Paparazzi in ons dorp, waar we gelijk bekende tegen komen die er gezellig bij komt zitten. Hoe leuk is dat! We praten elkaar weer helemaal bij en leren ook nog ondertussen super leuke nieuwe mensen kennen uit Noorwegen die ook een huis hebben in Vrboska. We halen nog een ijsje en dan gaan we weer naar huis.
We gaan in de avond lekker met onze vrienden een heerlijk hapje eten bij Skojic in het dorp.
De volgende dag wordt er uiteraard weer hard gewerkt. De extra balken worden geplaatst en er wordt een begin gemaakt met de elektra en vloer boven badkamer. Het is het zelfde riedeltje als de klus van onze slaapkamer van dagen ervoor.
We hebben in de middag even een kado in het dorp gehaald. En wijn is in Kroatie altijd een goed kado.
In de avond zijn we uitgenodigd om met vrienden zijn verjaardag te vieren in een restaurant in Pitve Dvordubokovic. Als we aankomen zijn we niet de eerste en is er al een gezellige club mensen.
Onder het genot van live klapa muziek eten we een overheerlijke peka. Een absolute must eat als je op Hvar bent. Manlief en ik delen een hele grote schaal met vlees en groenten en het smaakt ons enorm lekker.
Onze jarige vriend is net als ik dol op zingen en als we naast elkaar zitten hebben gaan we los.
Hij kent de meeste liedjes en zoekt als een gek bij elk liedje de songtekst voor mij erbij, zodat we samen gezellig mee kunnen blèren. Ook krijg ik gelijk de vertaling en de uitspraak door van hem en is het gelijk een lesje Kroatisch.
Het is een grote gezellige boel en ook hier leren we weer nieuwe leuke mensen kennen. En zo groeit onze vriendengroep in een rap tempo.
De avond krijgt nog een hilarische wending, als ik de leider van de groep lijk te herkennen. Ik zoek op mijn telefoon naar een foto aan wie hij me doet denken. en jawel daar is ie dan… Bennie Jolink ! Ik weet het zeker dat hij het is want hij zingt al net zo onverstaanbaar in het Nederlands.
Mijn telefoon gaat gelijk het restaurant door en komt ook bij de leider van de zanggroep terecht die grote lach de foto bekijkt. Iedereen grapt over zijn Nederlandse tweelingbroer. Hilariteit alom met een geweldige avond oude vrienden, nieuwe vrienden, zang, eten en gelach!
De wijnflessen vliegen over de tafel en ik weet het nu al..
“Spijt komt vast en zeker morgen bij sommigen.” HAHA! Maar wat een geweldig verjaardagsfeest was dit om mee te mogen maken.
Ik had het niet verwacht na gisteravond maar manlief zet zonder mokken de volgende dag toch de boor in muur. Los van zijn enorme nadorst lijkt hij nergens last van te hebben. Misschien is hij inmiddels al behoorlijk geïntegreerd ?
De meterkast wordt verplaatst, de oude meterkast wordt ook gelijk vervangen door een nieuwe. Er worden nieuwe elektra draden getrokken, nieuwe groepen aangelegd en uiteraard een heleboel oude elektra eruit gesloopt, want wat was dat een oude zooi en echt levens gevaarlijk!
Dat er nog geen narigheid gebeurd was in die jaren was een wonder. Er lagen overal oude kabels geknoopt aan andere kabels en losse oude kabels en vergane kabels en niets zegende waar gaat dat heen kabels. Maar daar zijn we nu eindelijk vanaf.
Ook rijden we naar de bouwmarkt om nog meer hout te halen. We zien ook een partij vloerdelen liggen, die we besluiten mee te nemen.
Inmiddels hebben we wel geleerd dat als er iets ligt wat je nodig hebt je het beter gelijk mee kan nemen. Dat scheelt later een hoop tijd omdat het meestal besteld moet worden en van het vaste land moet komen.
Dus daar gaan we weer met een opgeladen auto vol met hout.
De volgende dag kan ik helaas niet veel mee helpen en alleen maar toekijken in de stof. Dus ga ik op aanraden van manlief niet in de stof zitten wachten met mijn hoestlongen, maar vertrek ik naar het strand.
Manlief brengt me vanwege de hitte, wat een luxe ! Ik geniet van een boek op het strand en neem tig keer een duik in zee om af te koelen. Hoewel het water lekker warm is, is het toch aangenaam.
Ik hoest nog steeds de longen uit mijn lijf en als ik weer een hoest aanval heb, zie ik de toeristen nog net niet naar het water rennen omdat ze denken dat er een kudde zeehonden is komen aan zwemmen.
Ik probeer de hoest te onderdrukken maar de bui hoopt zich op tot een grote hoest explosie ! Het lijkt Ecomare wel. Al hoestend loop ik het water in op zoek naar mijn soort genoten de zeehonden om wat tot rust te komen. De antibiotica had echt voor verlichting moeten zorgen maar het is miniem.
Ik besluit aan het eind van de dag langzaam terug te wandelen en manlief niet bellen, zodat hij door kan blijven klussen. En een wandeling langs deze mooie weg is echt geen straf.
De hitte is echt enorm maar met een pitstop hier en daar wandel ik op mijn gemak de weg omhoog naar huis. Genietend van de warme zon, de krekels, de geur van de bomen en de knalblauwe zee.
Eenmaal thuis zie ik de nieuwe meterkast hangen met elektra draden her en der uitstekende. En ook dat de oude troep op de oprit ligt bij het andere grofvuil. Er ligt alweer een hele berg, dat wordt de komende tijd opgehaald door de gemeente. Inmiddels kennen ze ons al.
Manlief heeft ook de leidingen gelegd naar de nieuwe warm water boiler die boven het plafond uit het zicht geplaats is en zelfs de boiler al aangesloten. We hadden hiervoor een doorstroom boiler maar deze had geen mogelijkheid om die in de toekomst te kunnen aansluiten op zonnepanelen. Dus vandaar deze keuze. Het is een mega groot vat, die constant warm water op voorraad houdt.
In de avond hebben onze vrienden een plek gereserveerd in Stari Grad bij restaurant Blue doors.
Omdat bij aankomst onze tafel nog niet gereed is nemen we eerst een drankje in de haven. Daarna wandelen we daarna langzaam naar het restaurant. De haven is vol leven en gezelligheid en de temperatuur is heerlijk. Het eten was er bijzonder lekker, we hadden een gerecht besteld wat hoog aangeschreven stond. het leek op tortilla’s met truffel saus maar ik ben de naam kwijt.
De dag erna trekken we samen nieuwe elektriciteitsdraden. Het is een pittig klusje maar het loont enorm als we de oude meuk afvoeren en de veilige nieuwe draden overal zien verschijnen.
In de middag gaan we bij onze Vrboska paps en mams langs voor een drankje en proosten we met champagne. We kletsen samen wat en laten de foto’s zien van onze werkzaamheden en dan gaan we snel weer terug naar de overkant om door te gaan met de klus.
In de avond hebben we afgesproken met de Broaten om naar Jelsa te gaan, voor een wijnproef festival.
Ook zullen daar onze andere vrienden zijn, om een gezamenlijke vriend aan te moedigen die deel neemt aan het mast klimmen.
Het is een mega spektakel en ontzettend druk maar super gezellig. We eten zoute visjes en inktvis en omg het lijkt wel een eetproef van expeditie Robinson voor mij. Maar wonder boven wonder vind ik het heerlijk, ik bijt de kop en de tentakels eraf alsof er een eliminatie boven mijn hoofd hangt. Alleen, wat een zout… een kilootje minder zout had misschien wel gemogen.
Maar dat zal wel af gesproken zijn met de wijn standhouders zodat de mensen meer wijn kopen vanwege de dorst.
We lopen richting de tafeltjes en komen iedereen tegen, man het lijkt wel een dorp! We kletsten met bekenden en onbekende, we lachen we drinken. Wat een geweldig feest, alle lof voor de organisatie!
Vandaag hebben we FJAKA het gene waar het uiteindelijk straks allemaal om zal draaien.
Maar eerst komen er nog vrienden langs die vijgen komen plukken. Er hangen ontelbare vijgen aan de boom, en het lijkt wel alsof ze in de nacht telkens blijven vermenigvuldigen.
Ze nemen hun lieve viervoeter Luka mee die gelijk onze hordeur even kan testen, en hij blijkt niet alleen mugproof, katproof maar ook hondproof.
Daarna vertrekken we naar het strand waar we lekker fjaka houden en manlief uiteraard nog wel de F1 kijkt onder het genot van een biertje.
Die avond eten we bij een idyllisch gelegen restaurantje bij Turan Jelsa. Het restaurant ligt een beetje verscholen in de achtergelegen straatjes van Jelsa vlak bij de openlucht bioscoop.
Het is echt een super leuk stekje onder de bomen en absoluut een aanrader.
Daarna halen we nog een lekker ijsje, want als ik in Jelsa ben dan MOET ik daar toch echt een ijsje halen. We gaan nog even op het terras zitten voor we weer naar huis gaan.
Als we terug rijden worden we nog even langs de weg stop gehouden door de politie voor papieren. Maar onze chauffeur heeft niets bij zich. Ik bedenk gelijk mocht het tot een gevangenis straf komen op Hvar dan bied ik me vrijwillig aan. Maar de agent is lief voor ons en ruikt vast door de corona geen alcohol lucht dus mogen we zonder problemen verder rijden naar huis. Een Kroaat die niet drinkt is natuurlijk geen echte Kroaat. Helemaal niet als je net als het hele eiland van het wijn festival komt. We mogen door, cheers to the police.
En zo is er weer een nieuwe klus dag aangebroken. We gaan aan de slag met de muur van de badkamer.
We hebben onlangs besloten deze te verzetten, om zo iets meer ruimte te winnen in de niet al te grote badkamer.
De muur wordt verzet en we zijn beiden enthousiast verrast wat voor effect dit heeft. Al met al een goede keuze.
Een paar uur later staan ineens onze buurtjes aan de deur, ze laten even weten dat ze er ook zijn. Ze komen van oorsprong uit Bosnië. Hun zonen waren de weken daarvoor al in het huis om vakantie te vieren maar nu is het hun beurt. We laten ze gelijk zien wat we allemaal de afgelopen maanden hebben gedaan tijdens hun afwezigheid en ze zijn beiden aangenaam verrast. Ze hebben zelf ook een goede kijk op dit soort dingen omdat ze beiden architect zijn.
Ook geven ze aan dat ze al tijden lang last hebben van lekkage wat bij ons vandaan lijkt te komen.
We balen er enorm van, want ze hebben behoorlijke schade aan de keukenwand en de kasten en ze vertellen dat de vorige eigenaar het nooit correct heeft opgelost.
Dus manlief gaat met ze naar buiten om te kijken bij onze goot waar volgens hun het probleem zit en laat gelijk alles vallen om ze te helpen ondanks dat we zelf net lekker op dreef waren.
Dus we rijden naar de bouwmarkt om daar de juiste materialen te halen en fixt het probleem. Maar na een paar dagen komen ze weer met foto’s met mega water sporen ondanks dat het niet heeft geregend. Ik denk dat kan toch niet ??
Een lang verhaal kort makend;
Nee het kwam achteraf niet bij ons vandaan maar van hun appartement boven en wel vanuit hun badkamer afvoer waar hun zonen met hun familie al die weken hadden gedoucht. Daar kwamen ze na dagen achter. Maar even goede buren natuurlijk niets aan te doen, wel zonde van de tijd uiteraard.
Dus lieten ze iemand komen maar die maakte er een zooitje van, buurtjes niet blij, toen kwam de werkman niet meer opdagen, de buurtjes niet happy natuurlijk, dus wij iemand ingeschakeld die wist weer iemand en guess what ? nu is het gelukkig verholpen.
Dit zijn van die momenten die even een paar uur duren, om iets op te lossen. En tijd is hier altijd onze grootste race tegen de klok. We hadden al tijd verloren met het zoeken van het juiste stuuk spul en zo hier en daar een onverwachte klus extra. Het leek alsof het allemaal langzamer ging dan gepland.
Maar als ik alles opsom aan het einde van deze periode is er gewoon weer heel veel gedaan. En we hebben nog een paar weken te gaan. Dus gaan we gestaag door.
Ik had in de tussentijd een ook nog stukje kunstgras besteld bij een winkel in Split. Dit had ik wel telefonisch gedaan omdat over varen naar Split een dag kost en dat zou zonde zijn van de tijd. Ook kwamen er nog tuinstoelen vanaf het vaste land onze kant op.
En zo kregen we vandaag een melding dat het kunstgras die middag met de ferry mee kwam en dat we dat moesten oppikken in Stari Grad bij de haven.
Dus ik hield de ferry in de gaten waar hij zich bevond en toen hij bijna in de buurt was sprongen we in de auto en gingen we op pad.
En wat een pret hebben we gehad, we reden zo langs de wachtende toeristen. En daar sta je dan met je Nederlandse kenteken vlak voor de ferry en dus niet in de rij. Voor ons een bekend fenomeen voor mensen die iets ophalen, maar voor onbekende iets wat ze niet begrepen.
Je zag de toeristen kijken en denken, wat een domme Hollanders, die worden vast terug gestuurd naar achteren de rij in.
Maar nee hoor !! We deden precies wat we moesten doen. Gewoon volgens de regels.
En dan die ogen toen we weer terug de ferry afreden hahaha
Het is overigens wel vaker dat we Nederlanders in auto’s tegen komen op het eiland als we een dak vol hout hebben opgeladen en naar huis rijden. Dan zie je ze kijken… Misschien denken ze wel dat we een appartement volledig hebben uitgewoond en dat we de boel moeten herstellen.
Inmiddels kijken de locals ons niet meer raar aan wat dat betreft, die zijn aan ons gewend LOL.
Met het stuk kunstgras en de stoelen creëren we een lekker plekkie in de achtertuin met een flinke eet tafel, zodat mensen nu ook bij ons kunnen komen eten. En ook al is het plekje tijdelijk ik vind het al helemaal gezellig, met de lampjes zo als ’s avonds buiten het licht uit gaat.
In de avond wandelen we richting het dorp en staan we boven aan de weg vanwaar we de riva (weg langs het water in het dorp) kunnen overzien. De verlichten terrassen, de muziek en het geroezemoes van toeristen. Het is zo gezellig en nog geen 3 minuten lopen. We staan staan en genieten enkele minuten en fantaseren over de toekomst dat we dit elke avond kunnen doen.
De volgende dag maak ik een grote pan groenten soep met ballen. Ik breng uiteraard een pan naar de overkant en ik besluit ook naar de achter buuf te brengen, zodat ze een makkie heeft en niet hoeft te koken.
Maar als ik voor om zou gaan moet ik een aardig stukje lopen en ook omhoog dus besluit ik via de achter tuin te gaan en de soep op de muur tussen ons te zetten. Dat scheelt een hoop tijd.
Maar nog voor ik de soep op de muur kan zetten struikel ik over een rots steen ga ik vol onderuit met die hete pan, bam op mijn waffel. Vol met mijn kanis op de pan en daar lag ik languit.
De soep ligt overal en ik zit onder de hete soep. Met de vermicelli in mijn haar en over mijn hele lijf ren ik naar de badkamer om te koelen. Manlief ziet me en denkt wtf ?!? Maar half uitleggend maak ik mezelf schoon en snapt hij wat er is gebeurd. Omdat hij druk aan de klus was had hij ook niet mee gekregen dat ik met mijn pannen soep door de buurt aan het struinen was.
En ja, ik weet het. Het is niet handig om op je slippers in onze tuin te rond te lopen omdat er overal rotsen liggen. Maar ik leef deze tijden in mijn slippers. Met de schrammen op mijn schenen mijn knieën mijn polsen en een behoorlijk zere enkel ben ik verder best goed weg gekomen.
Ik besef me ook dat ik mijn mobiel verloren ben en gelukkig heeft manlief die snel terug gevonden. Van de soep in de tuin was als niets meer terug te vinden, want binnen no time hadden we 500 katten die een heerlijke maaltijd hadden.
Manlief heeft met zijn stevige werkschoenen nog wel even een pan voor me op de muur gezet.
En zo stond het ineens 1-1.
1-1?!?! Ja om het allemaal een beetje luchtig te houden geven we elkaar punten voor een val of we maken er een wedstrijd van. Maar dan wel met zo een laag mogelijke score.
De 1-0 voorsprong was ontstaan nadat manlief eerder die week van zijn ladder was gekukeld tijdens het stuken van een plafond. Hij had namelijk eerder (in mei) het bovenste deel van zijn ladder afgezaagd omdat dat niet lekker paste in de ruimte waar hij toen bezig was.
Ik was aan het appen met een vriendin toen ik een klap hoorde. Ik sprong van de bank en schrok me rot. Daar lag hij, op zijn rug met nog een been in een deel van de trap.
En ook dit keer hadden we mazzel. Behalve een hele grote blauwe plek en wat stijfheid en de schrik had hij gelukkig verder niets. We maken er maar een grap om en kunnen er gelukkig om lachen.
En ondanks de kneuzen acties gebeurt er een heleboel:
- onze slaapkamer voorzien van gestukte dak tot in de nok
- extra balken voor de zoldervloer
- elektra boven plafond slaapkamer
- oude elektra in slaapkamer verwijderd, nieuw er in
- warm waterboiler boven plafond geplaatst en aangesloten
- vloerdelen boven de slaapkamer (zoldervloer)
- oude boiler eruit en afgedopt
- badkamer gestucte dak tot in de nok
- badkamer extra balken voor de zoldervloer
- elektra boven het plafond badkamer
- oude wand badkamer verwijderd, nieuw erin en verzet
- oude meterkast eruit en oude elektra zolder eruit
- nieuwe meterkast geplaatst met elektra
- hordeur op maat gemaakt en geplaatst
- oude bruine kasten keuken eruit, frisse witte met deur er in
- lekkage buren geprobeerd op te lossen, onze dakgoot (bleek overbodig achteraf)
- vaatwasser buuf gemaakt
- elektra buuf verholpen, nu komt ze niet onder stroom te staan
- tuin gemaaid
- bomen gesnoeid
- kunstgras opgehaald en gelegd
- vijgen geplukt en soep gemaakt, katten voorzien van verse soep met ballen
- laatste moment waterkering garage dmv. stenen dorpels
En zo vliegen de weken voorbij, de tijd glipt door je vingers als je het leuk hebt… of druk.
We proberen ook zo goed en kwaad als het kan hier en daar een relax momentje samen in te lassen. In de avond regelmatig een hapje eten met vrienden. Maar er zijn ook veel avonden dat we gewoon weg niets anders willen dan hangen op de bank en Netflixen.
Als ik voor de zoveelste keer de boel afneem met een vochtige doek, valt mijn oog voor de zoveelste keer op een doos met buiten verlichting. Omdat ze op wifi werken en wij nog steeds wifi van onze lieve overburen ‘lenen’ wilde ik ze eigenlijk niet ophangen en installeren op hun wifi.
Maar ik ben wel toe aan een beetje gezelligheid onder de veranda en dus probeer ik de lampen te connecten.
En omdat wij dus de wifi van de overburen gebruiken, houdt dat in dat we afhankelijk zijn van het feit of de stekker er daar wel of niet in zit.
Als het onweer of dondert gaan daar alle stekkers eruit, dit ivm. een eerder incident met onweer.
Afgelopen avond heeft het gedonderd, dus de stekkers zijn er uit gegaan uit voorzorg aan de overkant.
Dat houdt in dat ik de lampen dus niet kan connecten. Maar als na 2 dagen de wifi nog niet aan is word ik stiekem wel een beetje sjaggie. Dus ik moet een nieuwe strategie bedenken..
Daarom bak ik een appeltaart en ga heel subtiel naar de overkant om taart te brengen. ‘He mams, lekker weer he zoals altijd. Ik ben blij dat het onweer van een paar dagen geleden weer voorbij is’.
Ze begint te lachen en weet waar ik op doel.
Na een dikke knuffel en wat te drinken vertrek ik weer naar de overkant en wat denk je ? plots hebben we weer wifi en kan ik de lampen connecten.
In de avond zet ik de lampen aan en ontdek ik de velen functies ik zet hem voorlopig op de kermisstand.
Iedereen die langs loopt kijkt er naar, ik ben bang dat ze straks voor balgooien komen of suikerspinnen !
We gaan de volgende dag samen naar Hvar stad even lekker mensen kijken vanaf een terras aan de riva BBClub. Het is er gezellig druk en toeristen komen af en aan. Dat is onze toekomstige doelgroep grappen we.
Na een tijdje verkassen we een paar terrasjes verder naar onze favoriete hamburger tent in Hvar Forr . We genieten van een veel te grote hamburger en hebben eerste rang plaatsen op een aflevering van Below Deck. Waar een zeiljacht een anker probleem lijkt te hebben en de hele haven blokkeert. Met man en macht wordt er door de haven guys van alles geprobeerd met het lijkt allemaal niet te lukken.
Na een tijdje zijn we het zat en gaan we naar de auto.
Ik had nog een oude parkeerkaart bij me van vorig jaar. Die hadden we nog, omdat de slagboom toen stond en we niet hoefde te betalen. Gewoon uit lol stop ik de oude kaart in parkeer automaat om te zien wat een jaar parkeren nou kost.
We gaan helemaal stuk van het lachen, we zouden 4.244 euro moeten betalen en wat het nog leuker maakt is het feit dat deze machine alleen cash accepteert!
We besluiten toch maar de kaart te gebruiken die we vandaag hebben gekregen en voor 4 euro nog wat mogen we het terrein verlaten.
Volgende keer ga ik hem weer invoeren, alleen al voor de lol. Ik denk wel dat een parkeer plek kopen voordeliger is ?
In de middag help ik Vrboska mams even met het schoonmaken van hun appartementen. We vliegen samen door de appartementen heen en zo zijn ze weer helemaal klaar voor de nieuwe gasten. Daar reken ik natuurlijk niets voor, zo ben ik ook hahaha. Want ik ben zo blij met mijn lampen op hun wifi.
Vandaag is onze lieve Vrboska paps jarig en omdat we inmiddels tot de familie horen worden we om 12.00 verwacht voor een overheerlijke lunch met zoals altijd een alcoholische versnapering. Zittend op hun balkon met uitzicht over de fjord genieten we van het feestje en zingen we happy birthday in alle talen tot grote vreugde van paps.
Na een heerlijke lunch worden we ook geacht om die middag weer aanwezig te zijn voor deel 2, taart(en) en gebak met thee en koffie, oh ja en alcohol uiteraard.
Manlief wil nog even aan de klus en ik ga nog even een uurtje zwemmen. Dus scheiden onze wegen en ben ik op tijd weer terug voor deel 2.
Als we om 15.30 aanschuiven bij de familie, zien we een tafel vol gebak en taarten. Holly fok, wie komen er nog meer ??
Vrboska mams zegt; jullie moeten wel alle taarten proeven.
Maar dat gaat ons natuurlijk nooit lukken. Hun zoon en familie lachen er ook om en zeggen dat ook zij de sjaak waren. Maar ik geloof er niets van LOL.
Gelukkig heeft ze ook calorie arme taart gebakken zegt ze voor ons. Maar vervolgens gooit ze daar daar wel een kilo slagroom overheen tot grote hilariteit. We voelen ons enorm welkom in de familie het voelt echt als een warm bad.
Een neef en hun zoon lopen nog even mee om te kijken wat we allemaal gedaan hebben met het huis. De zoon woont in Duitsland en had het nog niet gezien en de neef woont in een ander dorp. Ze kende de vorige eigenaar heel goed en dus ook het huis. Ze zijn perplex en razend enthousiast als ze zien wat we met het huis aan het doen zijn. Vol lof en complimenten gaan ze er vandoor en klussen we nog even door.
Een nieuwe dag een nieuwe klus.
Vandaag gaan we nog meer elektra vervangen. We hebben sinds dag 1 overal haspels en verlengsnoeren liggen door het hele huis, waar we constant ons nek over breken. Dus daar moeten we maar eens vanaf. Dus gaan we draden trekken, en tijdelijke stopcontacten monteren. Ik help lekker mee en voor je het weet heb ik de slag te pakken en ben ik bijna een volleerd elektricien. die ook nog ondertussen een lasagne aan het voor bereiden is voor die avond.
De Broaten komen vanavond bij ons eten. Want we hebben nu een gezellig buiten plekje. Wel met 1 miljoen muggen dus hangen we mug spiralen op die hun werk goed doen.
Ook hangt manlief nog even een laken voor de wc, want we hebben nog geen deur sinds de muur verplaatsing.
En omdat we onze vrienden graag een klein beetje privacy gunnen in het kleinste kamertje, komt er een chique bed laken te hangen.
Nu lijkt de badkamer wel meer op een pashokje van een kledingwinkel, maar nu kan ook ik normaal naar de wc zonder gezien te worden als de voordeur wijd open staat.
Van de week zat ik op de wc en doordat de voordeur open stond kon ik letterlijk de mensen op straat voorbij zien lopen. Vervolgens zat ik op de wc en vond manlief het nodig om echt letterlijk nog geen 20 cm naast me de boor in de buur te zetten. Ik bedoel ik hou veel van hem hoor echt maar dat ging me echt ff te ver !
Maar nu heb ik een stoffen deur, wat een luxe !
Tijdens het klussen de volgende dag wordt het verschil tussen tussen man en vrouw wel heel duidelijk.
Man gebruikt, man gooit neer, man zoekt, man zoekt de hele dag door…
Vrouw..zoekt nooit
De dag erna moet de kamer waarin we sliepen leeg worden gehaald en gaan we verkassen naar de andere slaapkamer waar we de afgelopen weken in hebben geklust.
Alle rommel wordt bij het vuilnis op de oprit gezet. En zo krijgen we ineens weer een beetje ruimte en overzicht in de tent.
De voorslaapkamer is nu leeg en ook daar kan het stuuk festijn beginnen. Manlief heeft de slag te pakken en het gaat nog sneller dan de vorige ruimte.
Omdat stuken nog niet tot mijn talenten behoort ga ik even bij de buuf langs voor een drankje. We plukken gelijk even wat amandelen van haar boom, want die van ons zijn allemaal al leeg gevreten door de vogels.
En in de avond gaan we naar beneden naar de riva naar het restaurant van onze buurtjes Skojic. Waar we er wederom een gezellig avondje van maken, met veel te veel borreltjes met verschillende smaken, om ze gewoon even te vergelijken.
De volgende dagen wordt er lekker door geklust.
We rijden ook nog naar het dorpje Vrbanj vlak bij ons in de buurt. Daar bestellen we een stenen dorpel om een waterkering te maken voor de garage. Deze is ooit verlengd door de vorige eigenaar maar er is nooit een waterkering gemaakt. Gevolg dat er tijdens een tropische korte maar heftige bui het water naar binnen zeek onder de garagedeuren. Dat willen we graag voorkomen.
De man gaf aan maandag pas weer officieel aan de slag te gaan. Maar dat was helaas te laat voor ons. Gelukkig was dat geen probleem en zou het zelf maken. Hij zou het nog in het weekend regelen en ons dan bellen.
Later die middag vertrekken we naar het strand met een tas vol hapjes en een drankjes met onze vrienden. We nemen een duik in het water en onze vrienden voorzien ons ook van een stukje entertainment. het kan allemaal niet op.
Na een tijdje samen en besluiten we dat we het zo wel genoeg vinden voor deze vakantie qua klussen. Dus gaan we het er een paar dagen nog van nemen zonder te klussen. Dus echt een beetje vakantie vieren.
En dan gaat de telefoon, de stenen man verteld zojuist dat de dorpel al klaar is en kan worden opgehaald.
Uiteraard wordt de dorpel nog wel gefikst voor we weg gaan. Maar dit is dan ook de laatste klus van deze werk vakantie.
We genieten van een dagje strand en van elkaar. We zwemmen en liggen te bakken in de zon, eten en drinken wat zoals een echte vakantie hoort te zijn.
En we worden ook nog uitgenodigd bij de Broaten om een heerlijke nacht stofvrij in hun prachtige B&B te verblijven in de houten kamer incl. een overheerlijk ontbijt.
En.. met haal en breng service !!
We kijken er heel erg naar uit, wat zullen we heerlijk slapen. We hebben maar geluk met deze lieverds die als geen ander snappen hoe het is als je midden in de stof moet leven. Ook al is het geheel uit vrije wil.
We hebben heerlijk geslapen in de prachtige B&B van de Broaten. Daarna ontbijten we als volwaardige gasten. We voelen ons toerist in ons eigen dorp.
Na het ontbijt ruimen we met elkaar de rommel op, we maken kip wraps want we gaan vandaag een heerlijk dagje met de boot er op uit.
Dat is iets wat we hier nog niet gedaan hebben. En het wordt hoog tijd dat we Vrboska vanaf het water leren kennen,
We varen door de fjord van Vrboska, daarna houden we links aan. We varen langs talloze prachtige baaien. En de een nog mooier dan de ander. We genieten van de zon, de vriendschap en het even niets hoeven doen.
We leggen de boot stil in een prachtige baai en zwemmen in het prachtig mooie blauwe water en genieten van de zon.
Na een tijdje varen we door naar het eiland Brač, waar we naar de oude voormalige onderzeeër tunnel varen. Met de boot kunnen we de tunnel invaren. Het doet een beetje luguber aan, als je je beseft wat hier in de jaren 90 heeft plaats gevonden.
Daarna legen we de boot stil in een andere baai aan de andere kant van de tunnel. Met de muziek aan genieten we van de mee gebrachte lunch en een drankje. Daarna buiken we lekker uit en zwemmen we nog wat voordat we weer doorvaren.
We zetten koers richting Bol gelegen op het eiland Brač. Maar omdat we al wat aan de late kant zijn en het er erg druk is, besluiten we niet aan te meren maar door te varen naar ons achtertuin eilandje Zečevo.
Het is een schattig klein eilandje met een beach bar genaamd Lantina waar je heerlijk kunt eten en wat drinken.
Je kunt er ook gezellig zitten en er zijn ligbedden te huur en gaan ook diverse water taxi’s vanaf de dorpjes die kant op.
We bestellen een lekkere borrelplank en wat te drinken. Ook spot ik samen met de Broatische Jacque Cousteau dolfijnen. En het kost ons heel wat overredingskracht om de andere 2 te overtuigen dat we toch echt dolfijnen zien, maar uiteindelijk geven ze toe. Althans misschien alleen om van ons gezeik af te zijn.
Na een tijdje te hebben genoten op het eilandje, varen we de boot weer terug naar onze haven in Vrboska.
In de avond eten we nog wat bij Step up Jelsa en zo komt er een eind aan een geweldig leuke dag.
De volgende dag starten we met het opruimen van onze spullen en dingen alvast een beetje bij elkaar rapen. We doen alles op het dooie akkertje want we hebben nog alle rijd. Om 12 uur eten we aan de overkant bij onze buurtjes. Dit is een vast ritueel, wat we in traditie houden voordat we weer naar Nederland vertrekken.
Als ik de ferry tijden bekijk schrik ik. In principe zouden we nog een paar dagen langer blijven, maar ik kwam er achter dat de ferry per die dag het laag seizoen hanteert.
betekenen dat we een stuk later dan gepland thuis zouden komen. Dat kon natuurlijk niet want manlief moest gewoon weer thuis aan de bak. Dus wed er gelijk een nieuw plan gemaakt en gingen we die avond nog van huppel. Het was even aanpoten met de boel opruimen en inpakken, maar team als we zijn lukte ons dit natuurlijk.
Wel moeten we ook nog wat afgooien bij de Broaten voordat we naar de ferry rijden. Dus na een pittig afscheid van onze lieve overbuurtjes gingen we er vandoor. We bellen onderweg of de Broaten ergens in de buurt zijn en puur toeval of niet komen we elkaar bij de bushalte in het dorp tegen. We geven de spullen af en verklaren ons haastige vertrek.
Zo lief als ze zijn besluiten ze mee te rijden naar de haven en daar samen met ons onze laatste afscheidsborrel te nemen. We nemen afscheid en dan scheiden onze wegen.
Als het zo ver is rijden we de ferry op en varen we richting het vaste land naar Split.
Hvar is nog maar een klein stipje aan de horizon.
Daar waar ons huis staat, daar waar we ook dit keer weer enorm hebben genoten en waar vooral manlief keihard heeft gewerkt om ons huisje om te toveren in een paleisje voor de toekomst.
We hebben genoten van alles en weer nieuwe restaurantjes ontdekt.
De boot tocht is ook echt een aanrader.
In Vrboska zitten diverse bedrijfjes waar ze boten, fietsen, quads, auto’s en uiteraard ook kamers verhuren.
Wil je lekker luxe, en je helemaal laten verwennen door 2 fantastische gastheer en dame die je ook nog eens alles kunnen vertellen over het eiland ? Zij kunnen tevens een boot tocht met of zonder kapitein regelen. Boek je bij verblijf in Vrboska bij www.bedandbreakfast366.com !
home 
Lieverds, Wat een mooi overzicht weer van jullie toekomstdroom! XXX
LikeLike