Geheel onverwacht en super spontaan hebben we een hotel geboekt in Limburg. De weersverwachtingen zijn buiten gewoon goed en dat biedt ons de gelegenheid om een vervolg te geven aan de Mergelroute route in Limburg,

Een paar jaar geleden toen we in een close down zaten vanwege Corona hebben we de auto gepakt en hebben we deze route al gereden. Het was toen winter en bijna alles was dicht. We hadden toen al besloten om dit ooit opnieuw te doen met de cabrio in de zomer. Dus dit weekend was een mooie uitgelezen kans.

Een hotel boeken is voor mij niet moeilijk, gezien de vele ervaring. Maar de uitdaging zit hem wel in het vinden van een betaalbaar onderkomen met slechts een beperkt aantal voorzieningen.
Op een of andere manier zijn de prijzen van o.a. hotels dezer dagen sky hig en rijzen ze de pan uit!
Het zal wel met de oorlog te maken hebben of met de stikstof of de nasleep van Corona, maar wat het excuus ook is… het is belachelijk wat met vraagt voor zelfs een bezemkast !

Eisen hebben we niet op een enkeling na, airco, ontbijt en parkeergelegenheid. We hoeven geen luxe want we zullen niet veel in het hotel zijn, puur om te slapen, douchen en ontbijten.

Na lang zoeken kom ik uit op de perfecte locatie in Heijenrath. Ik weet dat die plaats langs de mergelroute ligt, dat is wel handig en is dat een goede uitval basis.
Maar, wat schetst mijn verbazing ? Het hotel blijkt via booking.com velen malen duurder dan via hun eigen website!!

En niet een beetje duurder ?!?!

Dit is pure oplichterij ! Ondanks het feit we zgn genius level 3 hebben bij booking! Dus lieve mensen, niet altijd gelijk bij booking.com boeken maar even door zoeken, dat loont helemaal nu de prijzen zo ontzettend zijn gestegen.

We komen laat in de avond aan als het al donker is en zijn ontzettend verrast. Ten eerste door de ligging van het gebouw, ten tweede door de vriendelijkheid en de uitstraling.

We krijgen een mega grote kamer met zelfs 3 bedden. We stallen onze spullen en ploffen neer op het terras. Het is een warme avond en de sfeer zit er overal goed in, iedereen heeft het naar zijn zin.

En ondanks het feit dat er door personeelsgebrek maar 3 man rondloopt, waarvan 1 de vliegende keep die ook de receptie beheert hoeft niemand lang op zijn drankje te wachten.

De volgende ochtend in de ontbijtzaal zijn we blij verrast. Het is er gezellig druk, er is volop keuze wat ontbijt betreft.
Als we naar buiten kijken zien we dat er enorm veel wielrenners in groepen vertrekken.

Het is blijkbaar een geliefd gebied, niet alleen voor wandelaars maar ook voor wielrenners en mensen die te lui zijn om te bewegen, zoals wij, die met de auto rond willen toeren.

Na het ontbijt pakken we onze spullen en wandelen naar de auto. We kieperen een tas met handdoeken en zonnebrand op de achterbank. Op het moment dat we het dak open willen doen, weigert het pokkending.

Na wat vloeken en prutsen gaat ineens het dak weer open, zonder enige verklaring waarom hij eerder weigerde. Maar goed…. Op pad!
De mergelland route is ons doel vandaag.

Omdat we direct aan de mergelland route zitten met het hotel en wij deze al eerder hebben gereden, hoeven we geen route in te geven maar alleen de witte bordjes met bruine tekst “mergelroute” te volgen.

Na ongeveer 3 kilometer komen we langs het restaurant de Gerardushoeve.
Ik geef aan hier te willen stoppen vanwege het prachtige uitzicht over het dal, ondanks we net hebben ontbeten is het altijd tijd voor een drankje op en terras.
We blijken niet de enige met deze gedachten, ook hier zijn ondanks het vroege tijdstip al behoorlijk wat mensen aanwezig.
We bestellen wat te drinken, want om nu gelijk aan een stuk vlaai te beginnen een half uur na het ontbijt gaat ons net te ver.
Alhoewel… Als manlief had besloten een stuk vlaai te willen bestellen had ik hem uiteraard volledig gesteund en mee gedaan.

We rijden na de koffie zonder vlaai door en genieten van het uitzicht. Wat is Limburg toch mooi. En helemaal op zo een stralende dag als vandaag.

De afwisseling tussen heuvels, de wijngebieden en de beboste wegen maken het extra leuk.
We komen talloze groepen wielrenners tegen, die de hele weg claimen, waardoor we soms met geen mogelijkheid kunnen inhalen, omdat het door de bochtige wegen moeilijk te overzien is.

Na een aantal kilometers zien we een opstopping en polities auto’s.
Een ouder echtpaar staan geschrokken naast hun auto waar overduidelijk een persoon op het voorraam terecht is gekomen.
Als we langzaam door de politie worden doorgelaten zien we een wielrenfiets naast de auto liggen in de berm. Het is treurig maar waar.
Dit scenario schept ons geen verbazing. Want onderweg zien we zoveel gevaarlijke stunts van wielrenners dat we ons handen mogen dicht knijpen dat dit het enige ongeluk is wat wij zien.

We rijden door en rijden langs Maastricht AirPort.
We weten van de vorige keer dat we dit stuk vanaf hier een saai stuk vinden, maar het hoort nou eenmaal bij de route.

Als we in de middag door Eijsden heen rijden besluiten we daar te stoppen. Het is een schattig plaatsje met diverse terrassen en leuke huisjes met klinkerstraatjes.

We parkeren de auto en zien een leuk terras aan de Maas met de naam Oan t bat, http://www.oantbat.nl

De maas blijkt hier de erfgrens tussen Nederland en België. We zien aan de overkant België liggen.

We bestellen een Belgische wafel een een Hollands broodje kroket, the best of both zeggen we maar.
Na enige tijd op het terras te hebben genoten vervolgen we onze route verder.

Het is een heerlijke dag en als we aankomen bij het hotel besluiten we ons nog even op te frissen om daarna richting Valkenburg te rijden om daar die avond wat te gaan eten.

We parkeren de auto in de straat van de kabelbaan. In een gekke bui besluiten we de “skilift” te nemen om het gevoel van de wintersport niet helemaal te vergeten.
De kabelbaan bestaat al sinds 1954 en is en ware attractie.

Omdat het niet heel druk is qua wachttijd besluiten we naar boven te gaan. De kaartjes kosten 5,50 euro pp. voor een retourtje.
Hij brengt je 68 meter omhoog naar de Wilhelminatoren.
Boven aangekomen is er van alles te doen, zoals rodelen, tokkelen, midgetgolf en nog veel meer. http://www.kabelbaanvalkenburg.nl

We zoeken een plekje op het terras en halen een drankje en nog een drankje en nog een drankje. We hebben een goed plekje onder de parasol en genieten van het uitzicht. Er is genoeg reuring maar na een uur of 2 hebben we het wel gezien en nemen we de lift terug naar beneden.

We wandelen het oude centrum van Valkenburg in, waar het inmiddels enorm druk is geworden. Overvolle terrassen met mensen die aan het genieten zijn. Vrijgezellenfeestjes met mensen die uitgedost zijn in de heetste kostuums en dat op de heetste dag van het jaar.
Ik krijg medelijden bij het aanzien van dit beeld, maar ja een goede reden om niet te trouwen grappen we naar elkaar.

We lopen door het gezellige centrum en halen een ijsje bij een van de beste ijstenten van Limburg, zoals mij is verteld.
Dat moet ik als echte ijskenner echt even zelf gaan beoordelen.
En hoewel elke koude versnapering een 10 van mij zou krijgen op deze hete dag, moet ik toegeven dat inderdaad deze ijssalon echt een aanrader is.

Omdat ik geen appels met peren wil vergelijken neem ik uiteraard zoals altijd chocolade en als extra aftereight.
btw als ik aftereight intik corrigeert de spelling mij en staat er overigens afterbirth! Nou die smaak heb ik A niet gezien en B zeker niet besteld.
http://www.botterweck.nl

We wandelen nog even door en gaan daarna op zoek naar een plekje om te zitten. We vinden een heerlijk tafeltje onder een luifel en kunnen hier vanaf heerlijk mensen kijken.

El Fuego is een tapas tent.
We besluiten dat we eerst iets willen drinken voordat we willen gaan eten want het is pas 5 uur. Maar helaas denkt de bediening daar anders over en eist van ons dat we direct te eten bestellen en duwt onbeschoft de menukaart in onze handen.

Ik zeg, ik zou eerst graag wat te drinken willen en bestel ondanks tegen haar wil in drank. Met veel gemopper brengt ze de drankjes en vraagt wat we willen bestellen. Ik vind het zelf nog te vroeg maar ze blijft aandringen. Ik denk zoek jij het even uit. Ik vertel haar dat we er nog niet uit zijn.

Als er andere mensen om ons heen willen gaan zitten, zien we hetzelfde gebeuren en zo zien we ook dat mensen denken, zoek het uit dan hoef ik hier niet te zitten en vertrekken.
Maar het geval wil, dat alle tafeltjes overal bij alle tentjes bezet zijn.
En met ons gekaapte tafeltje nemen we toch liever niet het risico om elders geen tafeltje te kunnen vinden.

De serveerster komt nog 2 keer langs, maar ik zeg, pffff jullie hebben zo een grote kaart dat ik geen keuzen nog kan maken. Mag ik nog wat te drinken bestellen ?
En zo weten we het aardig te rekken. Uiteindelijk bestelt manlief nog net niet alles wat er op de kaart staat en hebben we de grootste lol, als blijkt dat het allemaal niet op de tafel past.
Met veel gedoe wordt er ruimte gemaakt en genieten we de hele avond van een tafel vol met tapas en drankjes.

De volgende dag besluiten we naar Monschau te rijden, in Duitsland.
De route zou een klein uurtje duren dus dat is goed te doen vanaf ons hotel.

Ik had al eerder iets over gelezen over Monschau en het stond hoog op mijn to go lijstje. Na het ontbijt checken we uit en gaan we op weg naar Duitsland.

De route is prachtig, helemaal door de Eifel heen rijden is ontzettend mooi. We wisselen constant tussen België en Duitsland volgens de navigatie en dat vinden mijn meldingen van T mobile ook heel verwarrend. Ik krijg telkens meldingen welkom in België welkom in Duitsland welkom in België welkom in Duitsland tot grote hilariteit.

Eenmaal aangekomen in Monschau http://www.monschau.nl kijken we onze ogen uit. De pittoreske smalle straatjes met de typisch huizen idyllisch gelegen aan het klaterende water. Ik waan me echt op de set van een film.

Omdat we hier redelijk vroeg zijn aangekomen worden de straten niet overspoeld met mensen en kunnen we heerlijk overal rondneuzen.

We nemen plaats bij een restaurantje dat een overhangend terras heeft over het riviertje en bestellen een koffie. Hoe heerlijk is het hier! Ik ben echt geen fan van Duitsland, ik heb er normaal gesproken weinig mee, maar ik moet wel toegeven dat ik echt verliefd ben geworden op dit stukje Duitsland. Wie had dat kunnen bedenken? LOL

Na een paar uurtjes wandelen houden we het voor gezien. Er was inmiddels een muziek groep gaan spelen en er kwamen toeringcars vol mensen aan. Het werd al goed druk dus besloten we dat het tijd was om terug te rijden aar huis.

Het weer is nog steeds stralend en we tikken inmiddels dik de 34 graden aan. Omdat we met de kap open terug willen rijden, besluiten we alle snelwegen te mijden. Op deze manier kun je elkaar namelijk nog wel verstaan in de auto.
Het wordt wel een lange weg terug vanuit Monschau, maar we hebben alle tijd. Manlief hoeft maandag ochtend pas weer op het werk te verschijnen HAHAHA

Na een paar uur te hebben gereden, ergens in de middag krijgen we toch wel trek, we zijn immers wel weer aan een hapje toe besluiten we.
Ineens in het voorbij rijden zien we wat parasolletjes aan de rechterkant. Omdat we twijfelen of het een privé feestje in de tuin van iemand is of dat het een restaurantje zou kunnen zijn, besluiten we de auto ergens te parkeren en er naar toe te lopen.

We zien dat het een ubercute restaurantje blijkt te ijn met een leuke tuin voorzien van parasolletjes, wat echt nodig is met deze felle zon.
Ze creëren een plek voor ons en we bestellen wat te eten en en te drinken.
Het is een ontzettend leuk restaurant en de bediening is top!

Via mensen naast ons horen we dat het een heel bekend restaurant schijnt te zijn en vooral onder de wandelaars van het Pieterpad heel bekend is.
We moeten echt om onszelf lachen als we bedenken dat we daarvoor nog twijfelde of het een privé tuinfeestje van iemand was.

Het eten smaakt ons goed en dit restaurant verdient zeker een hele dikke aanrader. Mocht je ooit in de buurt zijn van Sittard ga dan zelf maar eens kijken bij Windraak31.
http://www.windraak31.nl

We vervolgen onze toeristische route en komen tot onze verbazing tot 2x aan toe bij een pont terecht. Nou ik kan me de tijd niet heugen dat wij op een pont zijn geweest. Maar hoe verrassend en leuk is het als je dus blijkbaar snelweg vermijden aangeeft op de navigatie.

We zien onderweg enorm veel boerderijen en verbazen ons over het feit dat het er zo ontzettend veel zijn. Nederland lijkt wel een aaneensluiting van boerderijen. Dat merk je pas goed als je de binnendoor wegen neemt. We zoeken zelfs op hoeveel boerderijen Nederland heeft en komen tot de conclusie dat het echt enorm is.

Volgens Google zijn er in 2023 52.105 landbouwbedrijven en 180.000 mensen werkzaam op de boerderijbedrijven exclusief 100.000 seizoensarbeiders. Wow daar hebben wij toch geen besef van in de randstad ?!!

Als we weer thuis zijn aangekomen is het inmiddels al avond, We laden de spullen uit en genieten nog even van het mooie weer in de tuin.

Het was een heerlijk weekend en we hebben veel gezien en genoten.
Het weer was een grote toevoeging aan onze mini trip. Want ondanks de extreme hitte voor Nederland hadden wij de wind door onze haren als welkome verkoeling!